VI SA/Wa 2631/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników telewizyjnych i ustalenie opłaty za ich użytkowanie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE: W. B. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rejestracji 26 odbiorników telewizyjnych i ustalenia opłaty za ich użytkowanie w kwocie 16.770,00 złotych. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wskazał, iż wykonanie decyzji naraziłoby go na niepowetowaną szkodę, której naprawienie byłoby niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 1 ppsa). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z 18 maja 2004 r. – FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia – tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa, czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia wnioskującemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący podniósł, że wykonanie decyzji narazi go na niepowetowaną szkodę, której naprawienie nie będzie możliwe. Nie przywołał jednak żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jego wniosku. Za okoliczności takie nie można uznać podnoszonej przez skarżącą wadliwości zaskarżonej decyzji, gdyż jest to zarzut dotyczący wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia organu, a nie argument mający stanowić uzasadnienie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania tego rozstrzygnięcia. Należy również zaznaczyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje w ramach instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu kompetencji Sądu do wzywania wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazał, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.