VI SA/Wa 2639/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S., A. S., I. R. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za używanie jednego niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego oraz czterdziestu dwóch niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 24 listopada 2012 r. skarżący – J. S., A. S., I. R. - wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2012 r. nr [...]. W związku z tym, że skarga nie została przez skarżących podpisana, pismami sądowymi z dnia 14 stycznia 2013 r., skierowanymi do każdego ze skarżących, stanowiącymi wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2013 r., zostali wezwani do podpisania przesłanej w załączeniu kserokopii skargi z dnia 24 listopada 2012 r., a następnie jej zwrotu do Sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu pouczono skarżących, że niewykonanie zarządzenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."). Wezwania sądowe z dnia 14 stycznia 2013 r. zostały doręczone skarżącym w dniu 17 stycznia 2013 r. Skarżący przesłali do Sądu podpisaną przez siebie skargę w dniu 11 lutego 2013 r. (v. data stempla pocztowego z dnia 11 lutego 2013 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle obowiązujących przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności do jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została podpisana. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji oraz podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy, a jednocześnie służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. W myśl art. 49 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek zaniedbania wskazanego powyższej obowiązku, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania, pod rygorem jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie, pismami sądowymi z dnia 14 stycznia 2013 r. wezwano skarżących do podpisania i zwrotu do Sądu podpisanej skargi z dnia 24 listopada 2012 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie zostało doręczone każdemu ze skarżących w dniu 17 stycznia 2013 r. Skarżący byli pouczeni o skutkach zaniechania. Termin do usunięcia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania minął z końcem dnia 24 stycznia 2013 r. Skarżący przesłali do Sądu podpisaną przez siebie skargę w dniu 11 lutego 2013 r. (v. data stempla pocztowego). W związku z tym, że skarżący dokonali czynności procesowej z uchybieniem siedmiodniowego terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.