VI SA/Wa 2642/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie skarżącym – [...] kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] (dalej jako "skarżący" lub "strona"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. nr DPR.720.6.2021.256 o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku, podjętą uchwałą nr 346/DRP/2022 Zarządu BFG z 29 września 2022 r. Skarga została podpisana jedynie przez K. K. W wykonaniu zarządzenia z 29 sierpnia 2024 r., pismami z 2 września 2024 r. (k. 32, 34 i 36), każdy ze skarżących został wezwany do uzupełnienia solidarnie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie skargi podpisanej przez wszystkich skarżących oraz do nadesłania 4 (czterech) odpisów skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Zgodnie z pouczeniem skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania wysłane na prawidłowy adres zostały doręczone osobiście każdemu skarżącemu w dniu 6 września 2024 r., co zostało pokwitowane na zwrotnych potwierdzeniach odbioru (k. 38, 39 i 40). Pismem z 13 września 2024 r., nadanym następnego dnia, skarżąca A. K. wniosła o przedłużenie terminu do dwóch miesięcy z powodu wyjazdu za granicę do pracy, które miało miejsce w dniu dostarczenia im korespondencji. W dniu 26 października 2024 r. skarżąca A. K. nadała na poczcie dokumentację, którą stanowią 4 egzemplarze skargi zawierające oryginalne podpisy wszystkich skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, że skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 p.p.s.a.). Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna we własnym imieniu, bądź działając jako pełnomocnik czy przedstawiciel ustawowy, to ona musi je podpisać. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Do skargi należy również dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. W niniejszej sprawie każdy ze skarżących został wezwany prawidłowo do uzupełnienia solidarnie braków formalnych skargi, w zakreślonym przez sąd terminie 7 dni. Ponadto strony zostały pouczone o konsekwencjach procesowych nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Skoro wezwania zostały odebrane 6 września 2024 r., to termin na wykonanie powyższych czynności upływał z dniem 13 września 2024 r. W odpowiedzi na wezwania, skarżąca A. K. w dniu 14 września 2024 r. nadała pismo w którym wnosi o przedłużenie terminu do dwóch miesięcy z tego powodu, że w dniu dostarczenia korespondencji strony wyjeżdżały za granicę do pracy, i nie są w stanie podpisać skargi i ją wysłać. Następnie w dniu 26 października 2024 r. ww. skarżąca nadała na poczcie dokumentację, którą stanowią 4 (cztery) egzemplarze skargi zawierające oryginalne podpisy wszystkich skarżących. Jeden egzemplarz skargi został wszyty do akt sprawy, gdyż w aktach zawsze winna znajdować się skarga bez jakiegokolwiek braku. Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że skarżący de facto przysłali tylko 3 odpisy skargi, zaś sąd w wezwaniu wyraźnie wskazał jakiej liczby odpisów skargi żąda. W niniejszej sprawie występuje czterech uczestników postępowania (mają status strony postępowania), wobec czego zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. dla każdego z uczestników postępowania skarżący winni przysłać po jednym odpisie skargi. Mało tego, podpisana prawidłowo skarga oraz jej 3 odpisy zostały przysłane po terminie, w jakim strony powinny tego dokonać. Zwróceniu przy tym wymaga treść przepisu art. 85 p.p.s.a., który stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zatem nawet sam fakt, że skarżący przysłali podpisaną skargę (tym samym uzupełnili ten pojedynczy brak formalny) to nie jest to podstawą do stwierdzenia, że zrobili to w zakreślonym przez sąd terminie. Ostatnim dniem na uzupełnienie przez skarżących braków formalnych był 13 września 2024 r. Do tego dnia strony nie uzupełniły braków formalnych skargi. Odnosząc się do wniosku skarżącej o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi zawartym w piśmie z 13 września 2024 r., Sąd wyjaśnia, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznacza początek oraz długość tego terminu. Bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, tak jak to ma miejsce w przypadku terminów sądowych. W związku z tym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi nie może być przedłużany na wniosek strony lub jej pełnomocnika. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych skarżącym w pkt 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Dlatego orzekł, jak w sentencji.