VI SA/Wa 2647/13

Dnia 29 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2014 r., oddalającego skargę A. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia postanawia przywrócić termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. (dalej skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego i drugiego stopnia. W dniu 17 kwietnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, przy czym korespondencja zawierająca ten wniosek została zaadresowana na "Wojewódzki Sąd Administracyjny, ul. Puławska 148/150, 02-514 Warszawa". Postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. Sąd odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku, wskazując, że wniosek jako błędnie zaadresowany do organu, po jego przesłaniu przez Komendanta Głównego Policji do Sądu, został wniesiony po upływie ustawowego terminu. Pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. skarżący, reprezentowany przez adwokata, złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał w nim, że we wniosku o uzasadnienie wyroku wyraził wolę zaskarżenia powyższego wyroku Sądu, jednakże na kopercie podał błędny adres, co doprowadziło do wydania postanowienia z dnia 5 maja 2014 r. Dodał, że skorzystał ze wzmiankowanej w tym postanowieniu możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.p.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). W świetle cyt. wyżej przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a., co wymaga zaakcentowania, przesłanką dla przywrócenia uchybionego terminu jest jedynie uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony. Uprawdopodobnienie oznacza złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. Brak winy zachodzi wówczas, gdy dochowana zostanie należyta staranność przy dokonaniu danej czynności procesowej. Należy przy tym szczególnie zwrócić uwagę, że chodzi tu o staranność należytą w danych stosunkach, a nie nadzwyczajną, czy najwyższą obejmującą podejmowanie wszelkich możliwych czynności. Ustawodawca nie określił kryteriów oceny zachowania strony, co oznacza, jak już wspomniano wcześniej, że kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być zatem oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy. Wskazany brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zmierzającego dokonać określonej czynności stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu. W okolicznościach niniejszej sprawy, zdaniem Sądu, spełnione zostały przesłanki uzasadniające przywrócenie stronie uchybionego terminu. Wystąpiła bowiem niezawiniona przyczyna uchybienia terminowi. Z akt sprawy wynika, że zamiarem skarżącego było złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 15 kwietnia 2014 r., czemu dał wyraz w swoim piśmie z dnia 17 kwietnia 2014 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] już w drugim dni po wydaniu wspomnianego wyroku. Jak wynika z treści wniosku o uzasadnienie, skarżący skierował go do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na adres "00-013 Warszawa, ul. Jasna 2/4, Wydział VI", formułując i kierując do tego Sądu jednoznaczną prośbę o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Co istotne w niniejszej sprawie, koperta zawierająca powyższą korespondencję została zaadresowana w następujący sposób, a mianowicie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, ul. Puławska 148/150, 02-624 Warszawa, co spowodowało jej wpływ do organu, a następnie przekazanie przez organ do Sądu, ale już po terminie 7 dni, przewidzianym do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku. Okoliczność tę uznać należy za niezawinioną przyczynę uchybienia terminowi, innymi słowy, stanowiącą o braku winy skarżącego w niedochowaniu terminu do dokonania czynności procesowej określonej treścią art. 141 § 2 p.p.s.a., polegającej na złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że doszło do uprawdopodobnienia braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.