VI SA/Wa 2652/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Urząd Patentowy RP, działając w trybie postępowania spornego, na podstawie art. 117 ust. 2, art. 102 i art. 104 w związku z art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.; dalej: p.w.p.) oraz art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalił sprzeciw w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dnia [...] lipca 2011 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. (dalej skarżąca, spółka) wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2010 r., opublikowanej w WUP nr [...], o udzieleniu prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...] udzielonego na rzecz Z. K. (dalej uczestnik postępowania) prowadzącego działalność gospodarczą pn. E. Z. K., w Ch., z pierwszeństwem od dnia [...] marca 2010 r. Wobec uznania sprzeciwu przez uprawnionego za bezzasadny sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Jako podstawę swojego żądania wnoszący sprzeciw wskazał przepisy art. 117 ust. 2 oraz art. 102 i art. 104 p.w.p. podnosząc, że rejestracja spornego wzoru przemysłowego nastąpiła z naruszeniem w/w przepisów, gdyż przedmiotowy wzór przemysłowy narusza jego prawa majątkowe do praw z rejestracji wzorów przemysłowych pt.: "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...] oraz "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...] z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2008 r., a ponadto sporny wzór nie posiadał w dniu jego zgłoszenia do rejestracji, tj. w dniu [...] marca 2010 r., cechy indywidualnego charakteru (art. 104 p.w.p.), ponieważ przed datą jego zgłoszenia do rejestracji był znany z publikacji ww. wzorów przemysłowych wnioskodawcy, odpowiednio, w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...] i nr [...]. Ponadto o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru, zdaniem wnoszącego sprzeciw, świadczy ugoda między stronami zawarta dnia [...] kwietnia 2012 r. przed Sądem Okręgowym w R. VI Wydział Gospodarczy, sygn. akt [...], w której skarżący wyraża bezterminową zgodę na wprowadzanie do obrotu przez uczestnika postępowania drzwi sprzedawanych pod nazwami handlowymi S. i C. w postaci uwidocznionej w katalogu [...], [...]. Na dowód braku zdolności rejestrowej spornego wzoru w rozumieniu art. 102, art. 103 i art. 104 p.w.p. wnoszący sprzeciw przedłożył świadectwa rejestracji wzorów przemysłowych pt.: "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...] oraz "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...] oraz postanowienie sądowe zawierające treść ww. ugody. Uprawniony w odpowiedzi na sprzeciw podniósł, że przedłożone materiały dowodowe nie wskazują na brak nowości i/lub indywidualnego charakteru spornego wzoru. W szczególności przedstawiają one wzory różne od przedmiotowego, gdyż wzór przedmiotowy posiada szczebliny o jednej tylko powierzchni ryflowanej rozmieszczone obustronnie na powierzchni płyciny wypełnienia przestrzeni między ramiakami skrzydła drzwi. Ponadto, w przeciwieństwie do wzoru przemysłowego "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], sporny wzór zawiera także ościeżnicę drzwi, a skrzydło drzwi ma wygląd monolityczny i posiada prostokątny otwór wewnętrzny obustronnie obramowany szerokimi listewkami i wypełniony jednolitą monolityczną płyciną szklaną i/albo płyciną drewnopochodną, przy czym po obu stronach do płyciny są przymocowane usytuowane naprzeciw siebie wąskie szczeblinki płytkowe z ryflowaną zewnętrzną powierzchnią. Uprawniony przedłożył szereg materiałów obejmujących: - 5 wydruków z bazy UPRP dotyczących rejestracji wzorów przemysłowych przedstawiających drzwi z płycinami szklanymi; - 4 wydruki dotyczące rejestracji niemieckich wzorów przemysłowych przedstawiających drzwi z płycinami szklanymi; - 9 wydruków z bazy OHIM dotyczących rejestracji wspólnotowych wzorów przemysłowych przedstawiających drzwi z ryflowaniem i element osłonowy oraz panel drzwi z ryflowaniem; - 17 wydruków dotyczących rejestracji niemieckich wzorów przemysłowych przedstawiających elementy budowlane i drzwi z ryflowaniem; - 2 wydruki dotyczące rejestracji francuskich wzorów przemysłowych przedstawiających rozwiązania z ryflowaniem; - katalog [...] przedstawiający frezy profilowe wraz z oświadczeniem [...] o dostępności noży do głowic wykorzystywanych do ryflowania drewna od 2002 r.; - ofertę i cennik [...] z 2007 r. oraz katalog [...] dotyczące m.in. listew ryflowanych do drzwi wewnętrznych; - opisy haseł "ryfelmaszyna", "ryflować" i "ryfla". Uprawniony podniósł także kwestię małej swobody twórczej. Ponadto uprawniony wystąpił w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012 r. z wnioskiem o zawieszenie przedmiotowego postępowania w trybie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. do czasu rozstrzygnięcia sprawy o stwierdzenie nieważności prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...]. Powyższy wniosek został oddalony postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., które to postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu wspomnianej na wstępie decyzji organ wskazał, iż ustawa Prawo własności przemysłowej, w brzmieniu ogłoszonym w Dzienniku Ustaw z 2003 r. Nr 119 poz. 1117 t.j. ze zm. stanowiła podstawę prawną oceny ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony na ten wzór przemysłowy. Organ przypomniał, iż cechy istotne spornego wzoru określono w dokumentacji rejestrowej w sposób następujący: "Drzwi wewnątrzlokalowe składające się z ościeżnicy i połączonego z nią zawiasowo skrzydła drzwiowego, charakteryzują się tym, że - na prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego wykonany jest prostokątny otwór, obramowany dwustronnie profilowymi listewkami, a pomiędzy dłuższymi bokami tego obramowania umieszczona jest prostokątna płycina szklana, do której z obu stron i w jej części środkowej przymocowane są identyczne poprzecznie i naprzeciw siebie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła tak, że pomiędzy ich dłuższymi bokami utworzone są dwa wąskie prostokątne okienka, a nad nimi i pod nimi dwa identyczne prostokątne przeszklone okna, utworzone z przeszklonych otworów; - na prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego, wykonany jest prostokątny otwór, obramowany dwustronnie profilowymi listewkami, a pomiędzy dłuższymi bokami tego obramowania umieszczona jest w górnej części płycina która spoczywa na znacznie wyższej płycinie drewnopochodnej, przysłaniającej dalszą dolną część tego otworu, przy czym w środkowej części prostokątnego otworu skrzydła drzwiowego do płyciny drewnopochodnej przymocowane są poprzecznie oraz naprzeciw siebie usytuowane szczebliny ryflowane tak, że pomiędzy ich dłuższymi bokami utworzone są dwa wąskie prostokątne wgłębienia, a nad nimi prostokątne przeszklone okno, zaś pod nimi identyczne jak to okno prostokątne wgłębienie utworzone z tej płyciny; - na prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego wykonany jest prostokątny otwór, obramowany dwustronnie profilowymi listewkami, a pomiędzy dłuższymi bokami tego obramowania w górnej ich części umieszczona jest prostokątna płycina drewnopochodna, do której obu stron i w jej części środkowej przymocowane są identyczne poprzecznie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła tak, że pomiędzy ich dłuższymi bokami utworzone są dwa wąskie prostokątne okienka, a nad nimi i pod nimi dwa identyczne prostokątne wgłębienia, utworzone z tej płyciny; - listewki stanowiące obramowanie prostokątnych otworów płyt skrzydeł mają w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do kątownika z zaokrąglonym górnym zewnętrznym jego bokiem, natomiast szczebliny przymocowane do płyciny szklanej w przekroju poprzecznym mają kształt zbliżony do prostokąta z ryflowaną poprzecznie zewnętrzną ich powierzchnią, posiadającą pofałdowania o nieregularnych kształtach. Organ stwierdził, odwołując się do definicji wzoru przemysłowego zawartej w art. 102 ust. 1 p.w.p., iż przedmiotem porównania rejestracji wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów, przy czym zakres przedmiotowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie (co znalazło wyraz w pierwotnej wersji ustawy p.w.p. - art. 107 ust.2). Urząd Patentowy podniósł, że w literaturze przedmiotu przyjmuje się, że pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust. 1 p.w.p., jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Ważną wskazówkę interpretacyjną dają w tym względzie przepisy Unii Europejskiej, w szczególności Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, zgodnie z którą przedmiotem ochrony wzoru nie mogą być części, które są "niedostępne dla oka". W doktrynie dostrzega się różnice brzmieniowe występujące między wskazaną Dyrektywą, a p.w.p. w zakresie rozumienia terminu "postać". Przyjmuje się jednak, że nie mają one charakteru merytorycznego, gdyż w obu aktach prawnych chodzi o wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane "w toku zwykłego używania produktu" ("Prawo własności przemysłowej" Ewa Nowińska, Urszula Promińska, Michał du Vall, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2003, str. 88, 91). Organ dodał, iż także w orzecznictwie przyjmuje się, że przedmiotem ochrony jest postać przedmiotu, jego ogólny efekt wizualny (wyrok SN z dnia 10 lipca 2002 r. sygn. akt II CKN 969/00). Pogląd ten, wypracowany jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych (Dz. U. nr 8, poz. 45), zdaniem organu, zachowuje w pełni aktualność w obecnym stanie prawnym. Zdaniem Urzędu Patentowego, przedmiotem oceny w niniejszej sprawie (zarówno przy ocenie nowości, jak i przy ocenie indywidualnego charakteru) mogą być tylko te cechy wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki WSA: z dnia 17.01.2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2058/06, z dnia 9.03.2007r. sygn. akt. VI SA/Wa 2233/06 oraz wyrok NSA z 20.11.2007 r. sygn. akt II GSK 276/06.). Zdaniem organu, oznacza to, w przypadku przedmiotowego wzoru, iż ocenie nie będą podlegać cechy istotne spornego wzoru wskazane w dokumentacji rejestrowej dotyczące sposobu wykonania i budowy wewnętrznej przedmiotowych drzwi, w szczególności cechy dotyczące elementów płycin zasłoniętych przez przymocowane do nich obustronnie identyczne szczebliny, a także cechy dotyczące ich przekrojów poprzecznych określone np. jako "listewki stanowiące obramowanie prostokątnych otworów płyt skrzydeł mają w przekroju poprzecznym kształt zbliżony do kątownika z zaokrąglonym górnym zewnętrznym jego bokiem, natomiast szczebliny przymocowane do płyciny szklanej w przekroju poprzecznym mają kształt zbliżony do prostokąta" i/lub uwidocznione na figurach przedstawiających przekroje drzwi. Organ wskazał, że zespół charakterystycznych cech istotnych spornego wzoru, zgodnie z figurami przedstawiającymi postać zewnętrzną tego wzoru, należy rozumieć jako: "na prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego znajduje się prostokątny otwór, obramowany dwustronnie profilowymi listewkami, a pomiędzy dłuższymi bokami tego obramowania widoczne są w środku trzy poprzecznie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła, usytuowane tak, że pomiędzy ich dłuższymi bokami widoczne są znacznie węższe prostokątne wgłębienia wypełnione płyciną szklaną i/lub drewnopodobną, a nad nimi i pod nimi dwa identyczne prostokątne wgłębienia o znacznej wysokości, wypełnione płyciną szklaną i/lub drewnopodobną" Organ także zauważył, że każde drzwi wewnątrzlokalowe muszą składać się z ościeżnicy i połączonego z nią zawiasowo skrzydła drzwiowego, a więc obecność ościeżnicy na figurach spornego wzoru wynika wyłącznie z jego funkcji technicznej i w myśl art. 107 p.w.p. nie jest objęta spornym prawem z rejestracji, a tym samym nie podlega ocenie zdolności rejestrowej spornego wzoru. Oceniając indywidualny charakter postaci wytworu przedmiotowego wzoru przemysłowego organ zwrócił uwagę na przepis art. 104 ust. 1 p.w.p., zgodnie z którym wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo. Urząd uznał, że sporny wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem w rozumieniu art. 102 w związku z art. 104 p.w.p., gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2008 r., publicznie udostępniony w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...], tj. przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo spornego wzoru ([...] marca 2010 r.). Organ wskazał, że w szczególności Fig.2 ilustracji wzoru przemysłowego pt.: "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...] przedstawia drzwi lokalowe o postaci najbliżej do postaci wzoru przedmiotowego, w których na prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego znajduje się prostokątny otwór, a pomiędzy dłuższymi bokami (tego otworu) widoczne są poprzecznie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła, usytuowane na styk tak, że jedna szczeblina znajduje się w środku wysokości otworu, po obu jej stronach widoczne są prostokątne wgłębienia o szerokości tej szczebliny wypełnione płyciną szklaną. W odmianie tej brak jest także obramowania otworu drzwi. Zdaniem organu, wyżej wskazana odmienność cech postaciowych dotycząca odmiennego układu szczeblin i wgłębień oraz ich proporcji sprawia, że ogólne wrażenie jakie sporny wzór wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], odmiana przedstawiona na Fig.2, pomimo ogólnego podobieństwa polegającego na tym, że w prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego znajduje się prostokątny otwór, a pomiędzy dłuższymi bokami (tego otworu) widoczne są poprzecznie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła, gdyż cechy te podyktowane są względnie małą swobodą twórczą, ograniczoną przez standardowy kształt i wymiary tych drzwi oraz ich standardowy sposób zamocowania, a także ogólnie stosowane wypełnienie szczeblinami. Za osobę o profilu zorientowanego użytkownika Kolegium uznało na przykład projektanta wnętrz, który do swoich wnętrz dobiera drzwi wewnątrzlokalowe. Urząd Patentowy uznał także, że rejestracja spornego wzoru przemysłowego nie nastąpiła z naruszeniem przepisu art. 117 ust. 2 p.w.p., gdyż przedmiotowy wzór przemysłowy nie narusza praw majątkowych wnoszącego sprzeciw do prawa z rejestracji wzoru przemysłowego "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...]. Za bezzasadne uznano zarzuty braku zdolności rejestrowej spornego wzoru w myśl art. 102 w związku z art. 104 i w myśl art. 117 ust.2 p.w.p. w świetle wzoru pt.: "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...] z uwagi na brak podobieństwa tych wzorów. Organ stwierdził, że w szczególności wzór pt.: "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...] dotyczy samego panelu ryflowanego dwustronnie, w którym ryflowanie stanowi powtarzający się układ trzech garbów o malejącej wysokości, natomiast szczebliny zastosowane we wzorze przedmiotowym są elementami ryflowanymi jednostronnie, w których ryflowanie stanowi przypadkowy układ różnorodnych rowków przy stałej wysokości garbów. Organ wskazał, że nie można uznać, że przedmiotowy wzór wykorzystuje w szczeblinach wzór przeciwstawiony, przy czym należy podkreślić, że wzór przemysłowy dotyczy, zgodnie z definicją zawartą w art. 102 p.w.p., tylko jednej określonej postaci danego wyrobu. Organ nie uznał też, że sam ryflowany element o nieokreślonym ukształtowaniu i odmiennym niż we wzorze przedmiotowym ryflowaniu może wywierać takie samo wrażenie jak całe drzwi o określonym układzie elementów ozdobnych, w których ryflowanie szczeblin, jako bardzo małe wymiarowo, praktycznie nie wpływa na odbiór całości tego wyrobu. Nadto Urząd Patentowy uznał, że o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru nie może świadczyć ugoda między stronami zawarta dnia [...] kwietnia 2012 r. przed Sądem Okręgowym w R. VI Wydział Gospodarczy, sygn. akt [...], w której skarżąca spółka wyraża bezterminową zgodę na wprowadzanie do obrotu przez uczestnika postępowania prowadzącego działalność gospodarczą w Ch. drzwi sprzedawanych pod nazwami handlowymi S. i C. w postaci uwidocznionej w katalogu [...], [...], gdyż wyraża ona jedynie intencje obu stron i nie stanowi poświadczenia praw wnoszącego sprzeciw do spornego wzoru przemysłowego. Nadto organ zauważył, iż w pkt 1 ugody, podano, że dotyczy ona drzwi wprowadzanych do obrotu pod nazwą C., podczas gdy w opisie przedmiotowego wzoru, w pierwszym akapicie, podano, iż drzwi według tego wzoru znane będą pod nazwą handlową C.. Zdaniem organu, budzi ta wątpliwość, czy wskazana umowa w istocie dotyczy przedmiotowego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Zdaniem organu, materiały dowodowe przedłożone przez uprawnionego nie są przydatne do oceny zdolności rejestrowej spornego wzoru, gdyż nie ujawniają jakiegokolwiek wzoru o postaci zbliżonej do postaci wzoru przedmiotowego. Skargę na powyższą decyzję wniosła skarżąca wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię art. 102 i 104 ust. 1 i 2 p.w.p. oraz błędne ich zastosowanie, co miało wpływ na wynik postępowania; 2) przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 7., 77 oraz 80 K.p.a., polegające na pominięciu istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a także na braku wszechstronne analizy i oceny materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że organ pominął istotne okoliczności sprawy wskazane we wniosku przez co dokonał błędnych ustaleń faktycznych mających wpływ na wynik sprawy. Wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji oparty został na zarzucie braku przesłanek zdolności rejestracyjnej spornego wzoru w świetle znanego stanu techniki, tj. wzorów wnioskodawcy [...] oraz [...]. Skarżąca spółka podała, iż nie zgadza się ze stwierdzeniem organu, że wzór sporny odznacza się indywidualnym charakterem w rozumieniu art. 102 i 104 p.w.p., gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór "Drzwi wewnątrzlokalowe" [...] z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2008 r., ponieważ występuje odmienny układ szczeblin i wgłębień. Zdaniem spółki, organ całkowicie pominął podkreślaną przez wnioskodawcę okoliczność, że cechy istotne wzoru [...] (stanowiące o jego indywidualnym charakterze), polegające na zastosowaniu w prostokątnym otworze skrzydła drzwi prostokątnych paneli ryflowanych przedzielonych prostokątnymi szybkami, zostały zastosowane centralnie we wzorze uprawnionego. Nadto wskazał, że pominięty został także wskazywany we wniosku fakt, że sam uprawniony na pierwszej stronie opisu wzoru przemysłowego [...] podkreśla te same cechy (jak we wzorze [...]) jako cechy stanowiące o indywidualnym charakterze wzoru, pisząc w drugim akapicie pierwszej strony opisu: "Nowa oryginalna postać wzoru przemysłowego, stanowiąca o jego istocie przejawia się w kształcie, kolorystyce, układzie linii i usytuowaniu względem siebie szczeblin ryflowanych oddzielonych od siebie płycinami szklanymi lub drewnopodobnymi". Przez to wskazanie, zdaniem skarżącej, należy rozumieć, że uprawniony w tych właśnie cechach upatruje istotę swojego wzoru. Cechy te zostały także wymienione w dalszej treści opisu, a zwłaszcza w części opisu "cechy istotne wzoru" gdzie wskazano je jako cechy charakterystyczne, po wymienieniu typowych elementów technicznych drzwi (ościeżnica, skrzydło, szyldzik, klamka), nie podlegających ochronie. Skarżąca podniosła, że te same cechy charakterystyczne jak we wzorze wnioskodawcy miały nadać indywidualny charakter wytworowi w spornym wzorze uprawnionego. Z tych też względów, zdaniem spółki, wzór uprawnionego nie może posiadać indywidualnego charakteru. Rozważając ogólne wrażenie, jakie wzór uprawnionego wywołuje na zorientowanym użytkowniku skarżąca stwierdziła, że poprzez występowanie w nim wszystkich cech charakterystycznych wzoru wnioskodawcy [...], które jak wcześniej wykazano, są także cechami dominującymi we wzorze uprawnionego, sporny wzór nie wywołuje odmiennego wrażenia. Powierzchnia ryflowana paneli po raz pierwszy zastosowana przez wnioskodawcę w drzwiach wewnątrzlokalowych ([...]) w układzie na przemian z prostokątnymi szybkami, przy innych cechach często standardowo występujących w drzwiach, eksponuje się we wzorze spornym na pierwszy plan i zaznacza estetyczny efekt wytworu. Wzór uprawnionego, zdaniem skarżącej, nie może zatem wywoływać odmiennego wrażenia. Nadto skarżąca wskazała, że jest uprawniona także do wzoru "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...], gdzie jako dziedzinę zastosowania i przeznaczenie wzoru wskazywano wyłącznie drzwi wewnątrzlokalowe. Panel w opisie wzoru został zdefiniowany jako prostokątny element wypełnienia przestrzeni skrzydła drzwi między ich ramiakami. Zgodnie z opisem wzoru panel ma służyć jako element dekoracyjny nadając drzwiom swoisty i indywidualny efekt estetyczny. Jak wskazywano w opisie, panel o powierzchni ryflowanej może być łączony w skrzydle drzwi z innymi elementami wypełnienia np. z oszkleniem. Powierzchnia ryflowana została tam zdefiniowana jako powierzchnia wyżłobień i rowków o zróżnicowanej głębokości i szerokości. Skarżąca podniosła, że organ niezasadnie stwierdził, że panel według wzoru to element o nieokreślonym kształcie, jak również niezasadnie stwierdził, że panel wnioskodawcy ma dwustronnie ryflowana powierzchnię podczas gdy panel uprawnionego jest jednostronnie ryflowany. Jak wskazywano w opisie wzoru [...] panel został przeznaczony do zastosowania jako element dekoracyjny drzwi, pokazany został więc jako element drzwi mający powierzchnię ryflowana po obu stronach drzwi. Oczywistym jest, że efekt końcowy zastosowania panelu w drzwiach wnioskodawcy jest taki sam jak w przypadku zastosowania paneli we wzorze uprawnionego, gdzie także po obu stronach drzwi (w miejscu uwidocznionym) znajdują się panele o powierzchni ryflowanej, co jest zgodne z estetycznym celem zastosowania panelu z tą powierzchnią. Skarżąca nie zgadza się z stwierdzeniem organu, że w powierzchni ryflowanej obu wzorów występują różnice, gdyż powierzchnia ryflowana przedmiotowego wzoru wykazuje wysokie podobieństwo do powierzchni z wzoru wnioskodawcy [...] oraz wzoru [...]. Idea ryflowania jest taka sama, a różnice w wykonaniu są niezauważalne, powierzchnia ta nie wywoła zatem odmiennego wrażenia na zorientowanym użytkowniku. Skarżąca podkreśliła, że nawet uprawniony nie opisuje tej powierzchni w dokumentacji wzoru w sposób szczegółowy. Nadto skarżąca nie zgodziła się także z twierdzeniem organu, że powierzchnia ryflowana jest mało widoczna i nie wpływająca na odbiór całego wytworu. Panele o tej powierzchni są centralnie umieszczone w drzwiach i nie sposób jej nie zauważyć, zwłaszcza, że wiele z pozostałych elementów drzwi to elementy typowe, występujące w każdych drzwiach. Ta charakterystyczna powierzchnia została zastosowana w określonym celu. Panel wnioskodawcy chroniony prawem z rejestracji [...] został zastosowany we wzorze uprawnionego w celu podniesienia walorów estetycznych wytworu. Skarżąca uważa więc, że wzory [...] oraz [...] (będące podstawą wniosku o unieważnienie) ujawniające cechy dotyczące walorów estetycznych drzwi, stanowią znany stan techniki, w świetle którego powinien być oceniany wzór uprawnionego. Zdaniem skarżącej, organ powinien uwzględnić okoliczność, że wzór uprawnionego zawiera wszystkie charakterystyczne cechy wynikające ze stanu techniki (wzorów [...] oraz [...]), którym to cechom sam nadał we wzorze charakter determinujący istotę, dlatego nie można zgodzić się z twierdzeniem organu w zakresie indywidualnego charakteru spornego wzoru. W ocenie strony, gdyby organ wziął pod uwagę powyższe okoliczności doszedłby do ustaleń, że wzór uprawnionego nie wywołuje odmiennego wrażenia i nie ma indywidualnego charakteru. Skarżąca stwierdziła, że uprawniony nie wykazał w toczącym się postępowaniu spornym aby cechy, które sam wskazał jako istotne (panele ryflowane na przemian z szybkami prostokątnymi), a które występowały wcześniej we wzorze wnioskodawcy były powszechnie stosowane w drzwiach wewnątrzlokalowych przed datą według, której oznacza się pierwszeństwo wzoru [...]. Skarżąca wskazała, że dziedzina, do której należy sporny wzór jest dziedziną, gdzie mogą być tworzone drzwi o różnych wzorach powierzchni i różnych układach paneli. Nie ma tu ograniczenia z powodu funkcjonalności cech, zatem duży jest zakres swobody twórczej w tym zakresie. Zdaniem skarżącej, uprawniony nie musiał stosować paneli ryflowanych w centralnej części drzwi według zasady występującej w odmianach wzoru wnioskodawcy, gdzie panel ryflowany występuje zawsze w sąsiedztwie szyby (co świadczy o przyjęciu określonej linii rozwojowej przez wnioskodawcę). Skarżąca podniosła, że drzwi uprawnionego mogą być mylnie uważane wśród odbiorców za kolejną odmianę drzwi wnioskodawcy. Nadto spółka podkreśliła, że drzwi to produkt tego rodzaju, który kupowany jest głównie ze względu na walory estetyczne. Powierzchnia ryflowana paneli ma niewątpliwie charakter wyłącznie dekoracyjny, także jej usytuowanie w sąsiedztwie szybki prostokątnej. Zdaniem skarżącej, cechy te sprawiły, że drzwi wnioskodawcy uzyskały swoisty charakter, który zapewnił im przewagę w zakresie innowacyjności względem innych wytworów tego rodzaju. Zdaniem skarżącej, organ nie uwzględnił faktu, że uprawniony przejął z wzoru wnioskodawcy zasadę regularności przedzielenia paneli ryflowanych prostokątnymi szybkami - istotną okoliczność wpływającą na efekt wizualny wzoru, co miało wpływ na wynik sprawy. Spółka stwierdziła, że organ co prawda stwierdza ogólne podobieństwo jakie wykazuje wzór sporny do wzoru uprawnionego [...], tzn. widoczne występowanie poprzecznych szczeblin ryflowanych w prostokątnym otworze płyty skrzydła drzwi, pomiędzy jego dłuższymi bokami, w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła, zaznacza jednak dalej, że cechy takie jak: standardowy kształt i wymiary drzwi oraz ich standardowy sposób zamocowania, a także wypełnienie tych drzwi szczeblinami, jest ogólnie znane i stosowane. Skarżąca także uważa te cechy (standardowy kształt i wymiary drzwi oraz ich standardowy sposób zamocowania, a także wypełnienie tych drzwi szczeblinami) za ogólnie stosowane zatem nie mające znaczenia dla porównywanych wzorów. Skarżąca podkreślała natomiast w sprzeciwie, że cechy istotne z wzoru wnioskodawcy – [...], polegające na zastosowaniu prostokątnych paneli o powierzchni ryflowanej, przedzielonych prostokątnymi szybkami zostały zastosowane we wzorze uprawnionego. Zdaniem skarżącej, w przedmiotowej sprawie, jak słusznie Urząd zauważył, nie mogą być brane pod uwagę wszystkie cechy istotne wymienione w opisie, a tylko takie które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania. Jako cechy zatem podlegające ocenie z punktu widzenia ich znaczenia dla ostatecznego wyglądu zewnętrznego należy brać pod uwagę cechy charakterystyczne wyeksponowane na pierwszym miejscu, wskazywane przez uprawnionego w opisie jak i na załączonym materiale ilustracyjnym. Zgodnie z art. 104 p.w.p. wzór odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Treść przepisu oznacza, że wzór musi posiadać cechy wpływające na jego efekt wizualny, które sprawią, że nie będzie on kojarzony przez odbiorców z wcześniej udostępnionymi publicznie wzorami, ale będzie się wyróżniał na ich tle. Takie stanowisko eksponowane jest także w praktyce orzeczniczej. Użyty w art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) zwrot "ogólne wrażenie", jakie wzór wywołuje na zorientowanym użytkowniku, które jest cechą indywidualnego charakteru wzoru, jeżeli różni się od ogólnego wrażenia wywołanego przez wzór publicznie udostępniony przed datą pierwszeństwa, oznacza, że wzór musi się różnić od wzoru już znanego i nie może wywoływać wrażenia, że taką postać wytworu już widziano. Żeby to ocenić, konieczna jest analiza porównywanych wzorów pod tym właśnie kątem, obejmująca ocenę oddziaływania ogólnego wrażenia wywoływanego przez wzór z punktu widzenia tzw. zorientowanego użytkownika. - VI SA/Wa 518/09, LA/SA w warszawie, z dnia 21 lipca 2009 r. Skarżący uważa, że wzór uprawnionego nie posiada indywidualnego charakteru, ze względu na występowanie w nim cech zbieżnych z wzorem [...] oraz [...], ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku nie różni się od wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo ([...]). W świetle wzorów wnioskodawcy zarejestrowanych z wcześniejszą datą (stanowiących stan techniki) wzór uprawnionego może wywoływać wrażenie, że taką postać wytworu już widziano bowiem zawiera wszystkie istotne cechy wcześniejszych wytworów wnioskodawcy. Organ, zdaniem wnioskodawcy, błędnie zbadał wzór i ocenił jego indywidualny charakter. Błędne dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie przesłanki indywidualnego charakteru wzoru spowodowało wadliwe zastosowanie art. 102 i 104 przez przyjęcie, że wzór spełniał w dacie zgłoszenia przesłankę indywidualnego charakteru. Bowiem gdyby Urząd dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych uznając dominujący charakter cech zbieżnych, podkreślanych w opisie wzoru spornego przez samego uprawnionego, ocena indywidualnego charakteru byłaby inna. Urząd uznał indywidualny charakteru wzoru mimo podobieństwa cech istotnych wyglądu zewnętrznego do wzorów wnioskodawcy. Zdaniem skarżącej, organ nie uwzględnił także podnoszonej przez wnioskodawcę ugody sądowej zawartej pomiędzy stronami w dniu [...] kwietnia 2012 r, w związku z toczącym się postępowaniem przed Sądem Okręgowym w R. VI Wydział Gospodarczy, gdzie toczył się spór o naruszenie praw z rejestracji wzorów przemysłowych wnioskodawcy o numerze [...] oraz [...] oraz praw autorskich - sygn. akt. [...]. Na mocy ugody uprawniony przyjął odpłatną bezterminową licencję niewyłączną na wprowadzanie do obrotu drzwi sprzedawanych pod nazwą C. według załączonego Katalogu Drzwi [...] z 2010 r. (edycja [...]), które to drzwi są tożsame z wzorem zarejestrowanym w Urzędzie Patentowym RP pod nr [...]. Z treści ugody można wywieźć, że licencja udzielona jest w oparciu o prawa wnioskodawcy (w punkcie 5 ugody zawarto zapis, że postanowienia ugody nie ograniczają powoda - skarżącej w udzielaniu licencji na wzory przemysłowe [...] oraz [...]). Skarżąca wskazała, że przyjmuje się, iż licencjodawcą może być tylko podmiot praw majątkowych wyłącznych. Licencja odnoszona jest zawsze do określonego prawa wyłącznego, czego organ nie wziął pod uwagę. Ponadto stwierdził, że ma wątpliwości czy ugoda dotyczy tych samych drzwi jak objęte wzorem, gdyż występująca tam nazwa to C. zaś w opisie wzoru przemysłowego podano, iż drzwi według tego wzoru wprowadzane są do obrotu pod nazwą handlową C.. Skarżąca podniosła, że wraz z ugodą został załączony katalog Drzwi [...] z 2010 r. (edycja [...]) obrazujący drzwi C. będące przedmiotem ugody, które są tożsame co do wyglądu z drzwiami według wzoru [...]. Zdaniem skarżącej, nie ma tu znaczenia i jest zapewne wynikiem omyłki językowej, zwłaszcza że sam uprawniony jej nie podnosił. Skarżący nie zgadza się z ustaleniami zaskarżonej decyzji i uważa, że Urząd nie uwzględnił istotnych okoliczności w sprawie, przez co dokonał błędnych ustaleń skutkujących niewłaściwym zastosowaniem przepisów oraz błędnie przyjętym w uzasadnieniu stanowiskiem w kwestii przesłanki indywidualnego charakteru wzoru. W odpowiedzi na skargę organ. wniósł o oddalenie, wskazując, że podniesione przez skarżącego zarzuty nie zasługują na uwzględnienie jako bezzasadne, w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy. Organ zauważył, że skarżąca nie wskazała konkretnie na czym jej zdaniem polega niewłaściwa wykładnia oraz błędne zastosowanie wskazanych przepisów prawa materialnego, jak również nie wskazała na czym polega brak wszechstronnej analizy i oceny materiału dowodowego co sprawia, iż zarzuty te są gołosłowne i uniemożliwia konkretne ustosunkowanie się organu do tych zarzutów. Bezzasadne są też, zdaniem organu, wszystkie zarzuty dotyczące rzekomego pominięcia istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W szczególności: - odnośnie zarzutu, iż Urząd pominął "podkreślaną przez wnioskodawcę okoliczność, że cechy istotne wzoru [...], polegające na zastosowaniu w prostokątnym otworze skrzydła drzwi prostokątnych paneli ryflowanych przedzielonych prostokątnymi szybkami, zostały zastosowane centralnie we wzorze uprawnionego" jest nie tylko bezzasadny ale również sprzeczny ze stanem faktycznym, gdyż Urząd odniósł się do wszystkich wskazanych w dokumentacji rejestrowej cech istotnych, w tym do cech wskazywanych przez skarżącego i poddał ich zespół prawidłowej ocenie zdolności rejestrowej; - odnośnie zarzutu, iż Urząd pominął "fakt, że sam uprawniony na pierwszej stronie opisu wzoru przemysłowego [...] podkreśla te same cechy (jak we wzorze [...]) jako cechy stanowiące o indywidualnym charakterze wzoru, pisząc: "...Nowa oryginalna postać wzoru przemysłowego stanowiąca o jego istocie przejawia się w ... usytuowaniu względem siebie szczeblin ryflowanych oddzielonych od siebie płycinami szklanymi lub drewnopodobnymi", jest nie tylko bezzasadny ale również sprzeczny ze stanem faktycznym, gdyż Urząd odniósł się do wszystkich wskazanych w dokumentacji rejestrowej cech istotnych, w tym do cech wskazywanych przez skarżącego dotyczących konkretnego usytuowania względem siebie szczeblin ryflowanych oddzielonych od siebie płycinami szklanymi lub drewnopodobnymi. Nadto organ wskazał, iż wyjaśnił w zaskarżonej decyzji (str.8), że odmienność cech postaciowych dotycząca odmiennego układu szczeblin i wgłębień oraz ich proporcji sprawia, że ogólne wrażenie jakie sporny wzór wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], odmiana przedstawiona na Fig.2, pomimo ogólnego podobieństwa polegającego na tym, że prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego znajduje się prostokątny otwór, a pomiędzy dłuższymi bokami (tego otworu) widoczne są poprzecznie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła, gdyż cechy te podyktowane są względnie małą swobodą twórczą, ograniczoną przez standardowy kształt i wymiary tych drzwi oraz ich standardowy sposób zamocowania, a także ogólnie stosowane wypełnienie szczeblinami. - odnośnie poglądu skarżącego, że o jednakowym wrażeniu decyduje okoliczność, że "idea ryflowania" jest taka sama oraz że uprawniony przejął z wzoru wnoszącego sprzeciw "zasadę regularności przedzielania paneli ryflowanych prostokątnymi szybkami" opiera się na mylnym poglądzie, że za pomocą wzoru przemysłowego można chronić "idee" lub "zasady". Organ wskazał, iż wyjaśnił także w zaskarżonej decyzji (str.9), że "wzór przemysłowy dotyczy, zgodnie z definicją zawartą w art. 102 p.w.p., tylko jednej określonej postaci danego wyrobu", a więc nie "idei" lub "zasady" lecz konkretnego ukształtowania danego wyrobu. - Urząd uznał również za bezzasadny ale również sprzeczny ze stanem faktycznym zarzutu nieuwzględnienia ugody sądowej zawartej między stronami, gdyż wyjaśnił w zaskarżonej decyzji (str.9), że "o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru nie może świadczyć ugoda między stronami, bowiem wyraża ona jedynie intencje obu stron i nie stanowi poświadczenia praw wnoszącego sprzeciw do spornego wzoru przemysłowego. Ponadto, należy zauważyć, iż w treści ugody, w pkt. 1, podano, iż dotyczy ona drzwi wprowadzanych do obrotu pod nazwą handlową "C.", podczas gdy w opisie przedmiotowego wzoru, w pierwszym akapicie, podano, iż drzwi według tego wzoru znane będą pod nazwą handlową "C.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2012 r., którą oddalono sprzeciw P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], udzielonego na podstawie prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2010 r. na rzecz Z. K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Stolarski Z. K. w Ch., z pierwszeństwem od dnia [...] marca 2010 r. Sprzeciw wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2010 r. złożyła dnia [...] lipca 2011 r. skarżąca Spółka (P. Sp. z o.o. z siedzibą w L.) stwierdzając, że sporny wzór przemysłowy narusza jej prawa majątkowe do praw z rejestracji wzorów przemysłowych pt.: "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...] oraz "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...] z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2008 r., a ponadto sporny wzór nie posiadał w dniu jego zgłoszenia do rejestracji, tj. w dniu [...] marca 2010 r. cechy indywidualnego charakteru. Jako podstawę swojego żądania wnoszący sprzeciw wskazał przepisy art. 117 ust. 2 p.w.p. oraz art. 102 i art. 104 2 w/w ustawy podnosząc, że rejestracja spornego wzoru przemysłowego nastąpiła z naruszeniem tych. przepisów. Zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Natomiast wytworem jest każdy przedmiot wytworzony w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy, obejmujący w szczególności opakowanie, symbole graficzne oraz kroje pisma typograficznego, z wyłączeniem programów komputerowych (ust. 2). Za wytwór uważa się także: 1) przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony); 2) część składową, jeżeli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy; 3) część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu (ust. 3). Z kolei zgodnie z ust. 4 powołanego przepisu, w przypadku wzoru stosowanego lub zawartego w części składowej wytworu złożonego, w rozumieniu ust. 3 pkt 1, ocena nowości i indywidualnego charakteru dotyczy tylko jego widocznych cech. Zgodnie zaś z art. 104 ust. 1 p.w.p. wór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Zgodnie z ust. 2 powołanego przepisu, przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru. Tutaj należy zauważyć, że uprawniony podniósł kwestię małej swobody twórczej, ograniczonej przez standardowy kształt i wymiary tych drzwi oraz ich standardowy sposób zamocowania, z czym nie zgodził się skarżący, który podniósł, że dziedzina, do której należy sporny wzór jest dziedziną, gdzie mogą być tworzone drzwi o różnych wzorach powierzchni i różnych układach paneli. Nie ma tu ograniczenia z powodu funkcjonalności cech, zatem duży jest zakres swobody twórczej w tym zakresie. Zdaniem skarżącej, uprawniony nie musiał stosować paneli ryflowanych w centralnej części drzwi według zasady występującej w odmianach wzoru wnioskodawcy, gdzie panel ryflowany występuje zawsze w sąsiedztwie szyby (co świadczy o przyjęciu określonej linii rozwojowej przez wnioskodawcę). W związku z tym drzwi uprawnionego mogą być mylnie uważane wśród odbiorców za kolejną odmianę drzwi wnioskodawcy. Wreszcie w myśl art. 117 ust. 1 p.w.p. do unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 89 p.w.p., odnoszące się m.in. do unieważnienia patentu. Podstawą do unieważnienia prawa z rejestracji może być również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich (ust. 2). Na tle przedstawionych przepisów p.w.p. Urząd Patentowy przede wszystkim uznał – odwołując się do literatury przedmiotu, Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, a także poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych oraz orzecznictwa sądów administracyjnych - że pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust. 1 p.w.p. jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Oznacza to, że przedmiotem ochrony wzoru nie mogą być części, które są "niedostępne dla oka". Chodzi tu o wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane "w toku zwykłego używania produktu". Sąd podzielił także ocenę Urzędu Patentowego, że każde drzwi wewnątrzlokalowe muszą składać się z ościeżnicy i połączonego z nią zawiasowo skrzydła drzwiowego, a więc obecność ościeżnicy na figurach spornego wzoru wynika wyłącznie z jego funkcji technicznej i w myśl art. 107 p.w.p. nie jest objęta spornym prawem z rejestracji, a tym samym nie podlega ocenie zdolności rejestrowej spornego wzoru. Skarżąca zgodziła się z przedstawionym wyżej stanowiskiem Urzędu Patentowego stwierdzając, że nie mogą być brane pod uwagę wszystkie cechy istotne wymienione w opisie, a tylko takie które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania. Jako cechy podlegające zatem ocenie z punktu widzenia ich znaczenia dla ostatecznego wyglądu zewnętrznego powinny być brane pod uwagę, zdaniem skarżącej, cechy charakterystyczne wyeksponowane na pierwszym miejscu, wskazywane przez uprawnionego w opisie, jak i na załączonym materiale ilustracyjnym. Sąd zgadza się z przyjętym przez Urząd Patentowy i skarżącą punktem wyjścia uznając, że jest on zgodny z postanowieniami art. 102 ust. 4 p.w.p. W tym miejscu warto się odwołać do wyroku NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GSK 932/09, LEX nr 746340, zgodnie z którym " 1. O indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów." Określając cechy istotne spornego wzoru przemysłowego Urząd Patentowy przypomniał, że zostały one określone w dokumentacji rejestrowej. Niezależnie od tego Urząd przytoczył te cechy w uzasadnieniu decyzji. Nadto organ wskazał, że zespół charakterystycznych cech istotnych spornego wzoru, zgodnie z figurami przedstawiającymi postać zewnętrzną tego wzoru, należy rozumieć jako: "na prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego znajduje się prostokątny otwór, obramowany dwustronnie profilowymi listewkami, a pomiędzy dłuższymi bokami tego obramowania widoczne są w środku trzy poprzecznie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła, usytuowane tak, że pomiędzy ich dłuższymi bokami widoczne są znacznie węższe prostokątne wgłębienia wypełnione płyciną szklaną i/lub drewnopodobną, a nad nimi i pod nimi dwa identyczne prostokątne wgłębienia o znacznej wysokości, wypełnione płyciną szklaną i/lub drewnopodobną" Skarżąca podniosła w uzasadnieniu skargi, że te same cechy charakterystyczne jak we wzorze wnioskodawcy miały nadać indywidualny charakter wytworowi w spornym wzorze uprawnionego. Z tych też względów, zdaniem Spółki, wzór uprawnionego nie może posiadać indywidualnego charakteru. Według Urzędu, odniósł się on do wszystkich wskazanych w dokumentacji rejestrowej cech istotnych, w tym do cech wskazywanych przez skarżącego i poddał ich zespół prawidłowej ocenie zdolności rejestrowej. W szczególności Urząd Patentowy odniósł się również do cech wskazywanych przez skarżącą Spółkę, a dotyczących konkretnego usytuowania względem siebie szczeblin ryflowanych oddzielonych od siebie płycinami szklanymi lub drewnopodobnymi. Nadto organ wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że odmienność cech postaciowych dotycząca odmiennego układu szczeblin i wgłębień oraz ich proporcji sprawia, że ogólne wrażenie jakie sporny wzór wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], odmiana przedstawiona na Fig.2, pomimo ogólnego podobieństwa polegającego na tym, że prostokątnej płycie skrzydła drzwiowego znajduje się prostokątny otwór, a pomiędzy dłuższymi bokami tego otworu widoczne są poprzecznie usytuowane prostokątne szczebliny ryflowane w analogicznym kolorze drewnopodobnym jak ościeżnica i płyta skrzydła, gdyż cechy te podyktowane są względnie małą swobodą twórczą, ograniczoną przez standardowy kształt i wymiary tych drzwi oraz ich standardowy sposób zamocowania, a także ogólnie stosowane wypełnienie szczeblinami. Reasumując, Urząd uznał, w ocenie Sądu trafnie, że sporny wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem w rozumieniu art. 102 w związku z art. 104 p.w.p., gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2008 r., publicznie udostępniony w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...], tj. przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo spornego wzoru ([...] marca 2010 r.). W konsekwencji Sąd stwierdził, że porównanie spornego wzoru oraz przeciwstawionego mu w szczególności wzoru przemysłowego pn. "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...] zostało przez organ przeprowadzone metodologicznie prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich cech istotnych obu wzorów, tj. zgodnie z przepisami art. 102 i 104 p.w.p., przy czym skarżąca nie wskazała konkretnie na czym jej zdaniem polega niewłaściwa wykładnia oraz błędne zastosowanie wskazanych przepisów prawa materialnego, jak również nie wskazała na czym polega brak wszechstronnej analizy i oceny materiału dowodowego. Trudno też nie zgodzić się z oceną organu, że o jednakowym wrażeniu jakie wywołują oba porównywane wzory nie decyduje oparcie ich na takiej samej "idei ryflowania", którą uprawniony przejął – wraz z "zasadą regularności przedzielania paneli ryflowanych prostokątnymi szybkami" – z wzoru wnoszącej sprzeciw. Ochrona wzoru przemysłowego nie sprowadza się bowiem d ochrony określonych "idei" czy "zasad" lecz dotyczy samego wzoru przemysłowego, a więc zgodnie z art. 102 p.w.p. tylko jednej określonej postaci danego wyrobu, czyli - konkretnego ukształtowania danego wyrobu. Sąd podzielił również stanowisko Urzędu, że zarzutu nieuwzględnienia ugody sądowej zawartej między stronami jest bezzasadny, gdyż o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru nie może świadczyć ugoda między stronami, bowiem wyraża ona jedynie intencje obu stron i nie stanowi poświadczenia praw wnoszącego sprzeciw do spornego wzoru przemysłowego. Ponadto, trzeba zauważyć, iż w treści ugody, w pkt. 1, podano, iż dotyczy ona drzwi wprowadzanych do obrotu pod nazwą handlową "C.", podczas gdy w opisie przedmiotowego wzoru, w pierwszym akapicie, podano, iż drzwi według tego wzoru znane będą pod nazwą handlową "C.". Reasumując tę część rozważań, w ocenie Sądu Urząd Patentowy trafnie uznał, że sporny wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem w rozumieniu art. 102 w związku z art. 104 p.w.p., gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...], odmiana przedstawiona na Fig.2. Sąd nie ma też wątpliwości do odniesienia przez Urząd Patentowy pojęcia zorientowanego użytkownika do - na przykład - projektant wnętrz, który do swoich wnętrz dobiera drzwi wewnątrzlokalowe. W literaturze przedmiotu wskazuje się, że pojęcie zorientowanego użytkownika winno być rozumiane jako odnoszące się do osoby dobrze zorientowanej, mającej rozeznanie i wiadomości w danej dziedzinie i korzystającej z określonych przedmiotów lub grupy przedmiotów. Zorientowany użytkownik nie jest przeciętnym odbiorcą, lecz znawcą (ale nie specjalistą w dziedzinie techniki), a od przeciętnego użytkownika odróżnia się posiadaniem większej wiedzy praktycznej lub teoretycznej i większą zdolnością spostrzegania cech charakterystycznych. Zorientowany użytkownik to osoba zainteresowana, obserwująca z większą uwagą niż osoba przeciętna i przez dłuższy czas. Postrzega ona dany wzór i przeciwstawiony mu np. rysunek lub ilustrację danego wzoru w sposób ogólny jako całość i potrafi stwierdzić, jakie wywołują ogólne wrażenie. Zorientowany użytkownik to także osoba zorientowana w dziedzinie wzornictwa w danej dziedzinie i zdolna do odróżnienia dostępnych wzorów. Zorientowany użytkownik jest osobą znającą ofertę produktów tego samego typu przedmiotów, potrafiącą ocenić ich przydatność (funkcję techniczną) i zaobserwować oraz porównać ich wygląd ogólny: kształty, kontury, linie itp. Wywody te potwierdza jednoznacznie wyrok naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II GSK/796/11, LEX nr 1217419, w myśl którego "1. Przez zorientowanego użytkownika rozumieć należy osobę, która - z jakichkolwiek poza profesjonalnymi względów - interesuje się wytworami danego rodzaju czy charakteru i z tego powodu uważniej im się przygląda." Sąd podziela również ocenę Urzędu Patentowego, że przy rejestracji spornego wzoru przemysłowego nie nastąpiło naruszeniem przepisu art. 117 ust. 2 p.w.p., gdyż przedmiotowy wzór przemysłowy nie narusza praw majątkowych wnoszącego sprzeciw, wynikających z rejestracji wzorów przemysłowych pt.: "Panel skrzydła drzwi wewnątrzlokalowych" nr [...] oraz "Drzwi wewnątrzlokalowe" nr [...] z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 2008 r. Odnosząc się z kolei do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności naruszenie art. 7., 77 oraz 80 K.p.a., polegające na pominięciu istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, Sąd nie może nie zauważyć, że kwestie te zostały szczegółowo wyjaśnione przez Urząd w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wobec tego zarzuty te są w ocenie Sądu niezasadne, a już z całą pewnością nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.