VI SA/Wa 2655/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. Skarżąca – A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej organ) z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania. Wydaniu przez organ powyższego pisma towarzyszył następujący stan faktyczny. W wyniku kontroli drogowej organ decyzją z dnia [...] października 2011 r. nałożył na skarżącą karę pieniężną za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją. Organ decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W dniu 2 lipca 2012 r. wpłynęło do organu pismo adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazujące, że dotyczy wniosku o wznowienie postępowania w sprawie decyzji ostatecznych. W piśmie tym wymieniono decyzję organu z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz powołano się na treść art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. Główny Inspektor Transportu Drogowego za odpowiedzią na skargę z dnia 16 lipca 2012 r. przesłał akta sprawy do Sądu. Z kolei Sąd pismem z dnia 16 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI KO 229/12 zwrócił akta przedmiotowej sprawy organowi. Następnie organ pismem z dnia [...] września 2012 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, poprzez przedłożenie oryginału lub potwierdzonej zgodnie z treścią art. 76a § 2 Kpa. kopii pełnomocnictwa, z którego wynikać będzie, że osoba podpisująca ww. wniosek jest umocowana do działania w imieniu skarżącej w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu z dnia [...] czerwca 2012 r. Skarżąca przy piśmie z dnia [...] września 2012 r. przesłała oczekiwane przez organ pełnomocnictwo. Główny Inspektor Transportu Drogowego informacją z dnia [...] października 2012 r. pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania wskazując, że jego brak formalny nie został usunięty w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), cytowanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do treści przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa.), jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Powołanie się przez organ administracyjny na treść art. 64 § 2 Kpa. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku. W rozumieniu procesowym, pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani też postanowienia. Takie też stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00 (OSNAPiUS 2000, Nr 19 poz. 702), stwierdzając, że pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 Kpa. podania o wszczęcie postępowania nie wymaga wydania decyzji. Jak wskazuje doktryna, przyjęte rozwiązanie nie pozbawia strony możliwości prawnej obrony własnego interesu prawnego. W razie bowiem pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością, składając zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 Kpa.), a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. pozostawiające wniosek skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu z dnia [...] czerwca 2012 r. bez rozpoznania. Mając na uwadze powyższe rozważania, jak i przedmiot zaskarżenia, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 37 § 1 Kpa., w sytuacji wydania przez organ informacji o pozostawieniu podania bez rozpoznania, skarżącej, dla obrony jej interesu prawnego przysługiwało w pierwszej kolejności prawo złożenia zażalenia, którego skuteczne wniesienie i dalsze rozpoznanie przez organ umożliwiłoby następnie wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Innymi słowy, dopiero rozstrzygnięcie wydane przez organ w wyniku złożonego zażalenia mogłoby być skutecznie zaskarżone do Sądu. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wyczerpała toku instancyjnego w postępowaniu administracyjnym poprzez złożenie zażalenia. Oznacza to, że zaskarżając pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. naruszyła warunek określony w art. 52 § 1 p.p.s.a., co stanowi podstawę do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.