VI SA/Wa 2655/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu; 2. zwrócić skarżącej – N. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w D., kwotę 450 złotych (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżąca – N. sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w D., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie (dalej Sąd) skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, z treści której wynika, że została ona wydana w oparciu m.in. o art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.). W pouczeniu tej decyzji organ wskazał, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wraz ze skargą został uiszczony wpis w kwocie 450 złotych (k. 18 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych traktuje art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 604), dalej Rozporządzenie przewidział jednakże wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 tego Rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., nr 72, poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał jako właściwy dla obszaru województwa wielkopolskiego (§ 1 pkt 10). W niniejszej sprawie skarżąca spółka ma siedzibę w miejscowości D. (kod pocztowy [...]) co oznacza, że jest to obszar województwa [...]. W związku z tym faktem oraz w oparciu o ww. przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Dodatkowo Sąd zauważa, że organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył o tym, że na ową decyzję przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższe oraz na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.