VI SA/Wa 2672/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na powiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [....] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 28 listopada 2012 r. K. K. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł skargę o rozpatrzenie zaskarżenia odnośnie decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. skarżący wskazał, że pismo z dnia 28 listopada 2012 r. jest skargą do tutejszego Sądu na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K., choć równocześnie miałoby być odwołaniem od wyżej opisanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że przedmiotem skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego można uczynić jedynie decyzję ostateczną w administracyjnym toku postępowania. Przedmiotem skargi z dnia 28 listopada 2012 r., sprecyzowanej pismem z dnia 18 kwietnia 2013 r., skarżący uczynił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r. (decyzję organu I instancji), od której, zgodnie z pouczeniem zawartym w tejże decyzji, przysługiwało odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia 8 czerwca 2012 r. złożył odwołanie od ww. decyzji. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, po rozpatrzeniu odwołania, postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...], stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r., pouczając równocześnie skarżącego, że od postanowienia (rozstrzygnięcia ostatecznego w sprawie), przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponieważ skarżący zaskarżył do Sądu decyzję organu I instancji (v. pismo z dnia 28 listopada 2012 r. oraz z dnia 18 kwietnia 2013 r.) czyli decyzję nieostateczną, skargę należało uznać za niedopuszczalną. Skarżący mógł skarżyć jedynie postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r. Nadto, gdyby pismo z dnia 28 listopada 2012 r. potraktować zgodnie z jego sugestią jako odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] lutego 2012 r., to pismo to stanowiłoby kolejne odwołanie, także złożone po upływie 7-dniowego terminu do złożenia odwołania, wynikającego z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.). Co do wcześniejszego odwołania, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zajął stanowisko w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r. Jednocześnie Sąd wziął pod uwagę fakt, że postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2012 r., kończące postępowanie administracyjne, doręczono skarżącemu w dniu 16 października 2012 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na to postanowienie upływał z końcem dnia 15 listopada 2012 r. Skarga zaś została nadana w dniu 28 listopada 2012 r. czyli z uchybieniem terminu. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.