VI SA/Wa 268/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Z. i H. Z. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 268/09 oddalającego skargę Z. Z. i H. Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego w pasie drogowym drogi krajowej postanawia odmówić dokonania wykładni wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2009 r. oddalił skargę Z. Z. i H. Z. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego w pasie drogowym drogi krajowej. Pismem z [...] grudnia 2009 r. skarżący – Z. Z. i H. Z. zwrócili się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 17 grudnia 2009 r., w którym zawarli prośbę o odniesienie się do powodów nieuwzględnienia przez organ, jak i Sąd, zgłaszanych przez nich na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, argumentów i twierdzeń, a następnie [...] marca 2010 r. złożyli do tut. Sądu wniosek o wykładnię przedmiotowego wyroku. We wniosku o wykładnię wyroku skarżący wskazali, że doręczone im uzasadnienie nosi między innymi cechę ogólności, a także brak w nim argumentacji przemawiającej za oddaleniem skargi w ich sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i uzasadnienie wyroku. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Przedmiotowy wyrok natomiast, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości co do treści i wynika z niego, że zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno procesowego, jak i materialnego (por. wyrok NSA z dnia 12 maja 1998 r., IV SA 817/96, LEX nr 43266). Zdaniem Sądu, przywołane przez skarżących okoliczności, w istocie zmierzały do zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia wyrokiem, a nie do jego wykładni wynikającej z wątpliwości co do jego treści. Podnoszone we wniosku o wykładnię wyroku oddalającego skargę na decyzję, w drodze której nie zezwolono na lokalizację zjazdu indywidualnego w pasie drogowym drogi krajowej, jako wątpliwości co do treści wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, okoliczności takie jak nieuwzględnienie stanowiska skarżących wobec zasadności usytuowania zjazdu z drogi krajowej do nieruchomości, będącej ich własnością, czy też nieprecyzyjne odniesienie się przez Sąd do kwestii odmowy wykonania tego zjazdu, w istocie prowadzą do zakwestionowania trafności wyroku sądu, lecz nie mają związku z wątpliwościami co do jego treści. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 158 w związku z art. 166 p.p.s.a, orzekł jak sentencji postanowienia.