VI SA/Wa 2684/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą we [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Spółce kwotę 200 (słownie sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. spółka I. Sp. z o.o. z siedzibą we [...] (nazywana dalej "skarżącą", "Spółką"), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 26 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a.") poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem określającym umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień wniesienia skargi, tj. pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres kancelarii prawnej pełnomocnika skarżącej i doręczone w dniu 11 września 2014 r. (k. 12 akt sądowych). Strona przy piśmie z dnia 29 września 2014 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 29 września 2014 r. – data stempla pocztowego) przesłała pełnomocnictwo oraz odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. W myśl obowiązujących przepisów, obok warunków określonych w art. 57 p.p.s.a., skarga powinna spełniać wymagania pisma procesowego, wymienione w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 3 w związku z art. 57 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył takiego dokumentu. Pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania przez zgłaszającego się w jej imieniu pełnomocnika procesowego umocowania organu udzielającego pełnomocnictwa jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej Spółki, pismem sądowym z dnia 8 września 2014 r., został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentem określającym umocowanie do reprezentowania skarżącej na dzień wniesienia skargi – pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono na adres kancelarii prawnej pełnomocnika strony w dniu 11 września 2014 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał z końcem dnia 18 września 2014 r. Braki formalne skargi zostały uzupełnione w dniu 29 września 2014 r., na co wskazuje data stempla pocztowego umieszczonego na kopercie, w której przesłano pełnomocnictwo oraz odpis pełny z Krajowego Rejestru sądowego. Zważywszy, że usunięcie braków formalnych skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. Odnośnie pkt 2 postanowienia, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.