VI SA/Wa 2686/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.sp. z o.o. z/s w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2024 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym jak bez zezwolenia kategorii V postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej, G. z o.o. z/s w B. kwotę 400 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 9 lipca 2023 r., Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2024 r., nr [...],w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym jak bez zezwolenia kategorii V. W dniu 9 lipca 2024 r. na rachunek bankowy Sądu wpłynęła kwota w wysokości 400 złotych uiszczona tytułem "wpisu sądowego od skargi" (v. k. 12). Zaskarżona decyzja wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia została doręczona skarżącej w dniu 10 czerwca 2024 r. (v. z.p.o. akta administracyjne). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej w dniu 10 czerwca 2024 r., termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 10 lipca 2024 r. Natomiast przedmiotowa skarga została nadana w UP B. w dniu 11 lipca 2024 r.,co oznacza, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. i z tej przyczyny podlega odrzuceniu. Zważywszy na powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.