VI SA/Wa 2708/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. złożonego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 stycznia 2016 r., którym odrzucono skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 grudnia 2014 r. w sprawie ze skargi B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić zażalenie. Skarżąca – B. Spółka z o.o. z siedzibą w W., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd lub WSA) skargę, którą Sąd wyrokiem z 2 grudnia 2014 r. oddalił (k. 133 akt). Od powyższego wyroku skarżąca w terminie złożyła sporządzoną przez adwokata skargę kasacyjną, która postanowieniem z 18 stycznia 2016 r. została odrzucona, ponieważ nie został od niej uiszczony należny wpis. Postanowienie to zostało doręczone na adres skarżącej 30 stycznia 2016 r. (z.p.o. k. 236 akt oraz oświadczenie zawarte w zażaleniu), gdyż w międzyczasie pełnomocnictwo dla wspomnianego pełnomocnika zostało wypowiedziane. Wraz z postanowieniem tym Sąd przesłał skarżącej także pouczenie, że przysługuje od niego zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnoszone za pośrednictwem WSA, które winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (k. 234 akt). Pismem z 4 lutego 2016 r. (nadanym na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego 6 lutego 2016 r. – k. 241 akt) skarżąca wniosła na powyższe postanowienie "Zażalenie" (k. 238 akt), które w jej imieniu podpisał Prezes. Wobec powyższego NSA przekazał ww. zażalenie według właściwości do WSA, co nastąpiło 15 lutego 2016 r. (vide data na prezentacie Biura Podawczego WSA k. 237 akt). WSA pismem z 29 lutego 2016 r. (k. 244 akt) wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego zażalenia przez nadesłanie, pod rygorem odrzucenia zażalenia, pełnego odpisu z KRS skarżącej, z którego wynika sposób oraz osoby uprawnione do jej reprezentacji. W wykonanie tego wezwania skarżąca dnia 10 marca 2016 r. nadała na adres WSA aktualny na dzień 10 marca 2016 r. odpis z KRS, z ostatnią zmianą datowaną na 24 kwietnia 2015 r. Z dokumentu tego wynika, że Prezes - osoba, która podpisała zażalenie, jest uprawniony do samodzielnej jej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie, które zgodnie z § 2 tego przepisu wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W świetle przepisu art. 194 § 4 zd. 1 p.p.s.a. zażalenie takie - którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z akt sprawy skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia jej o trybie wniesienia zażalenia uczyniła to bezpośrednio do NSA, tj. z pominięciem WSA, co spowodowało, że ostatecznie uchybiła terminowi do wniesienia tego zażalenia. Jak wskazano wcześniej postanowienie odrzucające skargę kasacyjną skarżąca otrzymała 30 stycznia 2016 r., zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia na to rozstrzygnięcie był 8 lutego 2016 r. (6 lutego 2016 r. była to sobota). Zażalenie zaś zostało przekazane według właściwości dopiero 15 lutego 2016 r. Sąd zauważa także, że omawiane zażalenie w imieniu skarżącej podpisał Prezes Zarządu niebędący ani radcą prawnym, ani adwokatem mimo, że skarżąca została prawidłowo pouczona o przymusie adwokacko-radcowskim w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zatem wnosząc przedmiotowe zażalenie nie zastosowała się ona do wymogu określonego art. 194 § 4 zd. 1 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., a niedopełnienie tego wymogu jest brakiem nieusuwalnym, powodującym odrzucenie zażalenia. Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd stwierdza, że bez znaczenia dla losów ww. zażalenie pozostaje czy jego brak formalny (KRS), do którego skarżąca została wezwana pismem z 29 lutego 2016 r., uzupełniła w terminie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienie. Skarżąca temu terminowi bezsprzecznie uchybiła nie wnosząc o jego przywrócenie, wobec czego zażalenie jej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu jako nieterminowo złożone. Zgodnie zaś art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie niedopuszczalne z przyczyn określonych w cytowanej ustawie. Do takich przyczyn należy m.in. sporządzenie zażalenia wbrew dyspozycji przepisu art. 194 § 4 zd. 1 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł zatem jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 i § 4 zd. 1 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a.