VI SA/Wa 2709/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę. K. J. (dalej też jako skarżący) w dniu 18 września 2015 roku wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. W uzasadnieniu wskazał, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była awizowana a z uwagi na to, że był to okres wakacyjny, nie przebywał w miejscu zamieszkania. O treści decyzji dowiedział się z informacji udzielonej mu przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 15 września 2015 roku. Postanowieniem Sądu z dnia 8 stycznia 2016 roku odmówiono K. J. przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], przy czym żadna ze stron nie zaskarżyła ww. postanowienia. Zgodnie z art. 54 § 1 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie, z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została złożona na okres 14 dni w placówce pocztowej w myśl art. 44 § 1ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 23, dalej też jako k.p.a.). Zgodnie bowiem z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W niniejszej sprawie skarżący był dwukrotnie zawiadomiony (tzw. dwukrotne awizo) o pozostawieniu decyzji wraz z informacją o możliwości odbioru zgodnie z art. 44 § 2 i § 3 k.p.a. Materiał dowodowy w sprawie wskazuje, że czternastodniowy termin przechowania w placówce pocztowej upłynął 31 lipca 2015 r., a zatem w dniu tym nastąpiło skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji. Z tym dniem zaskarżona decyzja weszła do obrotu prawnego. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., rozpoczął bieg 31 lipca 2015 r. i upłynął z dniem 31 sierpnia 2015 r. (ostatni dzień terminu przypadał na niedzielę 30 sierpnia 2015 r.). W niniejszej sprawie skargę wniesiono do Sądu w dniu 18 września 2015 r. (data stempla operatora pocztowego), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zarazem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] został prawomocnie oddalony postanowieniem Sądu z dnia 8 stycznia 2016 roku. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, postanowił jak w sentencji.