VI SA/Wa 271/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Jarocki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz S.sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 594 (pięćset dziewięćdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD" lub "organ") postanowieniem z [...] stycznia 2024 r. nr [...] stwierdził nieważność postanowienia GITD z [...] grudnia 2023 r. nr [...] o niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2022 r. nr [...] nakładającej na S.sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca") karę pieniężną w wysokości 12 000 zł. Na postanowienie z 16 stycznia 2024 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zarzucając naruszenie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") poprzez jego zastosowanie i stwierdzenie niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, gdy okoliczności niniejszej sprawy nie dawały podstaw do wydania postanowienia o wskazanej treści, w sytuacji gdy organ zobowiązany był rozpatrzeń wniosek i wydać postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania bądź też wniosek uwzględnić z uwagi na to, iż przepis art. 134 k.p.a. dotyczy wyłącznie niedopuszczalności odwołania, a nie wniosku o przywrócenie terminu, wobec tego nie było podstaw do zastosowania wskazanego przepisu. Ponadto skarżąca wyjaśniła, że jeżeli strona składa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to badanie okoliczności związanych z uchybieniem terminu i zasadnością jego przywrócenia następuje wyłącznie w ramach trybu określonego w art. 58 i 59 § 2 k.p.a. Z uwagi na powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; 2. zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę GITD zawiadomił, że skargę uwzględniono w całości, a w stosunku do zaskarżonego postanowienia, zostało wydane postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., Sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy stanie się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż podane w pkt 1 i 2 tego przepisu. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania z uwagi na wystąpienie zdarzeń, które uniemożliwiają rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia środka zaskarżenia. Jednocześnie zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione. W odpowiedzi na skargę organ zawiadomił o uwzględnieniu skargi w całości oraz wydaniu postanowienia GITD z [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności. Tym samym w przedmiotowej sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Zgodnie z powołanym przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w punktach 1 i 2 § 1 tego przepisu. Uwzględnienie w całości skargi przez organ uczyniło postępowanie sądowo administracyjne bezprzedmiotowym. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Sąd zasądził o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego w pkt 2 sentencji, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935), zasądzając od GITD na rzecz skarżącej kwotę 594 zł, na którą składał się uiszczony wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawny (480 zł) oraz opłata skarbowa (17 zł).