VI SA/Wa 2712/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Komisji Nadzoru Finansowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2712/14 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. z siedzibą w [...] na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia działalności S. z siedzibą w [...] postanawia uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2712/14 oraz umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji R. z siedzibą w [...] (nazywana dalej: "skarżącą") pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] lipca 2014 r. o zawieszeniu działalności S. w [...]. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wyjaśniając, że w sytuacji zawieszenia działalności [...] i złożenia wniosku o ogłoszenie jej upadłości dojdzie do zaniechania prowadzenia działalności przez [...].[...] nie będzie miała możliwości realizowania jakichkolwiek działań naprawczych. Dojdzie do sytuacji kryzysowej w postaci utraty pozycji [...] na rynku usług finansowych, co utrudni w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji powrót do autosanacji [...] w drodze sporządzenia i realizacji programu postępowania naprawczego, jak i w postaci przejęcia [...] przez inną [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2712/14, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po rozpatrzeniu wniosku skarżącej wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, stwierdzając, że okoliczności podniesione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komisji Nadzoru Finansowego wypełniają ustawowe przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemożność prowadzenia działalności gospodarczej skutkować będzie nie tylko stratami finansowymi, ale spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów do innych instytucji finansowych, a w efekcie utratę pozycji [...] na rynku usług finansowych, co może wywołać trudne do odwrócenia skutki. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. Komisja Nadzoru Finansowego (nazywana dalej: "KNF") wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2015 r., wnosząc o jego uchylenie na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia KNF podała, że Sąd Rejonowy [...] w [...] postanowieniem z dnia [...]września 2014 r., o godzinie [...] ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu [...] wpisanej do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem [...] Zarząd całym majątkiem upadłego Sąd powierzył zarządcy, a wierzycieli [...] wezwał aby w terminie trzech miesięcy od daty obwieszczenia o ogłoszeniu upadłości zgłosili swoje wierzytelności w stosunku do upadłego. Sąd wezwał również osoby, którym przysługują prawa oraz prawa i roszczenia osobiste ciążące na nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione przez wpis w księdze wieczystej, do ich zgłoszenia w terminie trzech miesięcy od daty obwieszczenia o ogłoszeniu upadłości, pod rygorem utraty prawa powoływania się na nie w postępowaniu upadłościowym. Sąd wyznaczył, jako sędziego sędziego-komisarza Sędziego Sądu Rejonowego [...] w [...] - [...], wyznaczył zarządcę w osobie [...] oraz ustanowił kuratora do reprezentowania upadłego w postępowaniu upadłościowym w osobie [...]. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., o godzinie [...], Sąd Rejonowy [...] zmienił sposób prowadzenia postępowania upadłościowego z postępowania z możliwością zawarcia układu na postępowanie obejmujące likwidację majątku upadłego, odwołał zarządcę masy upadłości [...] oraz wyznaczył [...] na syndyka masy upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W niniejszej sprawie Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, powołując się na przesłankę niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji KNF o zawieszeniu działalności [...] W świetle argumentów zażalenia wniesionego przez KNF, jak również okoliczności sprawy w nim przedstawionych Sąd uznał, że powołana na wstępie przesłanka z art. 61 § 3 p.p.s.a., na której Sąd oparł swoje postanowienie, zdezaktualizowała się, albowiem stan zagrożenia w postaci możliwości ogłoszenia upadłości [...] (powstrzymaniu której miał służyć złożony wniosek) ziścił się, albowiem w dniu [...] listopada 2014 r. Sąd Rejonowy [...]w [...] ogłosił likwidację majątku upadłego. W niniejszej sprawie z dniem [...] lipca 2014 r. zawieszona została działalność [...]z siedzibą w [...] , zarządca komisaryczny zobowiązany został do sporządzenia na datę zawieszenia działalności, tj. na dzień [...] lipca 2014 r. sprawozdania finansowego [...] oraz poddania tego sprawozdania badaniu przez biegłego rewidenta, zobowiązany został również do sporządzenia listy deponentów [...], zgodnie z art. 38u ust. 2 ustawy o BGF w zw. z art. 381 pkt 1 ustawy o BFG oraz do przekazania Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu sporządzonej listy deponentów [...]. W związku z powyższym w dniu [...] lipca 2014 r. podjęta została Uchwała nr [...] Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie realizacji wypłat środków gwarantowanych deponentom [...], na mocy której Bankowy Fundusz Gwarancyjny zrealizował wypłaty środków gwarantowanych deponentom [...] za pośrednictwem [...] z siedzibą w [...]. Wystąpienie stanu w postaci powiadomienia przez zarząd, zarządcę komisarycznego lub likwidatora o tym, że aktywa [...] są niewystarczające do zaspokojenia jej zobowiązań w oparciu lub powzięte o nim informacje przez KNF pomimo braku powiadomienia (art. 74k ust. 1, 3 ustawy o skok) umożliwiało podjęcie przez KNF decyzji o zawieszeniu działalności [...] oraz wystąpieniu do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości [...]. Decyzję o zawieszeniu działalności [...] KNF podejmuje oraz występuje do sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości [...], gdy nie ma szans na realizację przez zarządcę komisarycznego z pozytywnym efektem programu postępowania naprawczego. W dniu [...] września 2014 r. Sąd Rejonowy [...] ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu [...]. [...] listopada 2014 r. Sąd Rejonowy [...] ogłosił likwidację majątku upadłego – [...], odwołał zarządcę masy upadłości oraz wyznaczył syndyka masy upadłości. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.