VI SA/Wa 2716/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia wniesionego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 października 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniesionej od wyroku oddalającego skargę w sprawie ze skargi B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odrzucić wniosek Wyrokiem z 2 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej, B. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Pismem z 4 grudnia 2014 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. rozstrzygnięcia wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Prawomocnym postanowieniem Sądu z 2 czerwca 2015 r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 7 sierpnia 2015 r. wezwano stroną do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu zatem postanowieniem z 8 października 2015 r. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W terminie otwartym do zaskarżenia ww. postanowienia skarżąca, pismem z 20 października 2015 r., wniosła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W wykonaniu zarządzenia z 24 listopada 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, celem wykazania zasady reprezentacji skarżącej spółki. Korespondencja zawierająca wezwanie Sądu, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie została zwrócona do Sądu. Zarządzeniem z 5 stycznia 2016 r. Sąd, działając w oparciu o art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a) uznał korespondencję za doręczoną z dniem 18 grudnia 2015 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie wykonała wezwania, dlatego też postanowieniem z 28 stycznia 2016 r. Sąd orzekł o odrzuceniu zażalenia. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia został doręczony skarżącej w dniu 13 lutego 2016 r. W terminie otwartym do wniesienia środka zaskarżenia skarżąca wniosła zażalenie od ww. postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia oraz wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu jest zawarty w treści pisma z 15 lutego 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Przedmiotowy wniosek skarżąca tytułuje jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku wskazuje, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Zdaniem skarżącej, uchybienia popełnione przez operatora pocztowego, przy dokonaniu czynności doręczenia kierowanego do niej wezwania Sądu, nie mogą prowadzić do konsekwencji prawnych ograniczających stronę postępowania w prawie do Sądu. Zważywszy powyższe Sądu uznał pismo skarżącej z 15 lutego 2016 r., z uwagi na jego treść oraz fakt, iż termin do złożenia zażalenia z 20 października 2015 r. nie został uchybiony, za wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia wniesionego od postanowienia z 8 października 2015 r. Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Niedopuszczalne bowiem jest jednoczesne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej oraz środka odwoławczego (zażalenia) na postanowienie odrzucające pismo procesowe z powodu uchybienia terminu dokonania tej czynności. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko (postanowienie NSA z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GZ 280/10 http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Innymi słowy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, LEX nr 53302). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia oraz zażalenie na postanowienie odrzucające zażalenie z powodu nieuzupełnienia w terminie braku formalnego zażalenia. Zdaniem Sądu wniosek o przywrócenie terminu jest więc niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Jak wyżej wskazano środki te (zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności) wzajemnie się wykluczają, możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu powstaje dopiero wówczas, gdy Sąd drugiej instancji oddali – jako bezzasadne - zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji stwierdzające, że w terminie przewidzianym dla dokonania danej czynności strona czynności tej nie dokonała. Nie ulega bowiem wątpliwości, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest tym, aby termin do podjęcia czynności upłynął. W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, o którym mowa w art. 87 § 1 powołanej ustawy, w dniu złożenia wniosku nie rozpoczął biegu. Wniosek o przywrócenie terminu jest więc przedwczesny i podlega odrzuceniu. Jak wskazano w orzecznictwie, przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem (v. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r., CKN 1261/99, Prok. i Pr. 2001/4/30). Na marginesie Sąd podkreśla, iż dokonana na wstępie kwalifikacja wniosku skarżącej jako wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, nie narusza prawa strony do Sądu, bowiem za niedopuszczalny należy również uznać wniosek, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, a więc np. gdy czynność strony była dokonana w terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.