VI SA/Wa 2717/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień wynikających z licencji pracownika zabezpieczenia technicznego pierwszego stopnia postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Zarządzeniem z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2717/12 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek M.M. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia skarżący pismem z dnia 17 kwietnia 2015 r. złożył w terminie sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2015 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązując skarżącego do jego wypełnienia i nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W dniu 22 czerwca 2015 r. wpłynął do Sądu wypełniony przez skarżącego urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Skarżący wskazał, że jego dochód to 1000 złotych miesięcznie, który uzyskuje z prac dorywczych. Skarżący zamieszkuje w pomieszczeniu o powierzchni 16 m2, które znajduje się w domu należącym do jego rodziców. Zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową. W odpowiedzi na powyższe, skarżący pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. wyjaśnił, że od początku 2015 r. jest na własnym utrzymaniu. Wskazał, że nie posiada żadnych lokat, a na posiadanym rachunku bankowym nie ma żadnych oszczędności. Ponadto wobec skarżącego prowadzone są egzekucję komornicze na kwotę około 6000 złotych. W piśmie skarżący wskazał, że obecnie nie potrzebuje profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący dołączył kserokopie zeznania podatkowego za 2014 r., z którego wynika, że w 2014 r. dochód skarżącego po odliczeniu kosztów jego uzyskania wyniósł 1006,76 złotych. Skarżący dołączył także kserokopię zawiadomienia z dnia 30 grudnia 2014 r. o wszczęciu wobec niego egzekucji na kwotę 2829 złotych oraz pisma informującego z dnia 5 czerwca 2015 r. o zajęciu wierzytelności na kwotę 1305,47 złotych. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2015 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o jednoznaczne sprecyzowanie, czy podtrzymuje wniosek o ustanowienie adwokata. Skarżący pismem z dnia 25 września 2015 r. poinformował Sąd, że nie potrzebuje adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a). Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę oświadczenia złożone przez skarżącego na urzędowym formularzu PPF, załączone do formularza oraz dodatkowo nadesłane dokumenty wskazać należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia prawa pomocy w części poprzez zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący nie uzyskuje stałych dochodów, a te otrzymywane z prac dorywczych w całości są przeznaczane na jego bieżące utrzymanie. Ponadto wobec skarżącego prowadzone są postępowania egzekucyjne. W ocenie Sądu skarżący wykazał spełnienie przesłanek warunkujących przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie go od kosztów sądowych. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji