VI SA/Wa 2750/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-10-27

Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zezwalającej na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego może zostać uwzględniony w postępowaniu dotyczącym skargi na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego, ponieważ decyzja ta nie mieści się w granicach tej samej sprawy, której przedmiotem jest skarga na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania. Brak jest tożsamości podmiotowej i przedmiotowej między postępowaniem o wznowienie postępowania a postępowaniem o udzielenie zezwolenia na lokalizację przyłącza.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego decyzją zezwalającą na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej pierwotnej decyzji. Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zezwalającej na lokalizację przyłącza.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...].

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...], zezwalającej na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego w sprawie ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wznowienie postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...]. W dniu [...] lipca 2014 r. Z. S. – skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...], którym odmówiono skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie jej wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...], zezwalającą B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej spółka) na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W cytowanym przepisie mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., którym odmówiono skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie jej wniosku o wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...]. Natomiast wniosek skarżącej o ochronę tymczasową dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak [...], zezwalającej na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego, wydanej w sprawie z wniosku spółki. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1499/12, w takiej sytuacji w pierwszej kolejności trzeba rozważyć jak należy rozumieć sformułowanie odnoszące się do wszystkich postępowań "w granicach tej samej sprawy", a w szczególności czy w granicach sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia, mieści się decyzja, na mocy której Wójt Gminy [...] zezwolił spółce na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego. W powołanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że w art. 134 p.p.s.a. ustawodawca posłużył się zwrotem "w granicach danej sprawy", zaś w art. 135 p.p.s.a. nakazał stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych lub podjętych "w granicach sprawy, której dotyczy skarga". Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (FPS 12/99, ONSA 2001, Nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.), ale zachowującej aktualność także obecnie (por. powołane powyżej postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2012 r.), stwierdził, że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Podzielając to stanowisko i przenosząc zawartą w nim argumentację na grunt rozpoznawanego wniosku o wtrzymanie wykonania, należy stwierdzić, że pomiędzy postępowaniem dotyczącym wznowienia postępowania, zainicjowanym wnioskiem skarżącej, a postępowaniem w przedmiocie udzielenia zezwolenia na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego na rzecz spółki nie zachodzi tożsamość przedmiotowa i podmiotowa. W literaturze przedmiotu tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw lub obowiązków oraz podstawy prawnej i faktycznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2005, s. 319-320). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, że podmiotowo i przedmiotowo sprawy te są różne, jak również różnią się podstawą prawną rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu, orzekanie o legalności źródłowej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r. zezwalającej na lokalizację przyłącza telekomunikacyjnego wykraczałoby poza granice sprawy, której przedmiotem jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego. Tym samym nie jest możliwe wkraczanie w sferę wykonalności powyższej decyzji, gdyż rozstrzygnięcie to nie mieści się w pojęciu tej samej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd zauważa, że negatywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji państwowej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło