VI SA/Wa 2765/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N., USA na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić R., N., USA kwotę 7000 zł (siedem tysięcy złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R., N., USA (dalej jako "skarżąca") na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych. Skarżąca ustanowiła w sprawie trzech pełnomocników, w tym adw. A. L.. Na rozprawie 11 marca 2016 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "p.p.s.a."). Po podjęciu zawieszonego postępowania, Sąd wyznaczył na dzień 21 listopada 2019 r. termin rozprawy. W dniu 18 października 2019 r. do Sądu zostało złożone przez ww. pełnomocnika skarżącej pismo informujące o wypowiedzeniu w dniu 15 października 2019r. wszystkim trzem pełnomocnikom pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej – adwokatom: A. W., A. L. i P. T. w postępowaniu przed WSA w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 2765/15. Spółka zwolniła pełnomocników od obowiązku występowania w sprawie z chwilą otrzymania wypowiedzenia, a najpóźniej z chwilą jego doręczenia do Sądu (k. 341, 342 i 343 akt sądowych). Skarżąca nie ustanowiła innego pełnomocnika dla doręczeń. Mając na uwadze powyższe cofnięcie pełnomocnictwa, Sąd wezwaniem z 28 października 2019 r. wezwał skarżącą, mającą siedzibę w USA, do usunięcia w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi z 23 września 2015 r. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych, poprzez: 1) ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 299 § 2 p.p.s.a. i pouczył o treści określonego w tej normie obowiązku "Jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej"). 2) złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd dwumiesięcznego terminu, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, który spowodowała poprzez wypowiedzenie pełnomocnictwa w toku postępowania, bez ustanowienia nowego pełnomocnika. Uniemożliwia to rozpoznanie jej skargi, wyznaczenie terminu rozprawy. Korespondencja wysłana do USA bezpośrednio na jej adres, zwierająca wezwanie do uzupełnienia braków, została zwrócona do Sądu z adnotacją "nie podjęta w terminie". Jednocześnie Sąd powziął z urzędu informację, że procedowana jest przed tutejszym Sądem inna sprawa ze skargi skarżącej zawisła pod sygn. akt VI SA/Wa 17/20, w której skarżąca jest reprezentowana przez r. pr. K. K.. Sąd w niniejszej sprawie zwrócił się pismem z 24 stycznia 2020r. do r. pr. K. K. do udzielenia do informacji, czy będzie reprezentowała R. w sprawie VI SA 2765/15. Z odpowiedzi złożonej 5 lutego 2020r. wynika, że firma weryfikuje w.w. okoliczność, niemniej jednak pełnomocnik ta poinformowała, że nie jest umocowana do reprezentacji w sprawie VI SA 2765/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325). Pismem z dnia 23 września 2015 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2019 r., pismem z dnia 28 października 2019 r. wezwano do: 1. ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w rzeczypospolitej Polskiej, 2. złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wypisu z urzędowego rejestru, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej, wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski - w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 299 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W razie niewypełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę do uzupełnienia tego braku w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 299 § 3 p.p.s.a. Dopełnienie tej regulacji stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. Skarżąca w toku postępowania przed Sądem wypowiedziała pełnomocnictwo trzem profesjonalnym pełnomocnikom ustanowionym w niniejszej sprawie, która jest jedną z trzech spraw toczących się z jej inicjatywy skarg, przy czym kluczową, bo dotyczącą nałożenia kary za naruszenie obowiązków informacyjnych. W pozostałych sprawach, będących skutkiem kary - pełnomocnictwa nie zostały cofnięte. W drugiej ze spraw, wpadkowej - NSA w sprawie II GSK 2059/17 uchylił wyrok WSA w Warszawie w sprawie VI SA/Wa 613/16, uchylił postanowienia organu i umorzył postępowanie administracyjne dotyczące sprostowania oczywistej omyłki. Trzecia ze spraw, VI SA/Wa 17/20, której przedmiotem była skarga na decyzję o odmowie stwierdzenia nadpłaty i zwrotu kwoty kosztów postępowania i zakończyła się nieprawomocnym wyrokiem oddalającym skargę Wypowiedzenie pełnomocnictwa w niniejszej sprawie dotychczasowym pełnomocnikom i nie ustanowienie nowego pełnomocnika – powoduje powrót do stanu złożenia skargi z brakiem formalnym. Jak wynika z akt sprawy, wezwaniem z 28 października 2019 r. skarżąca została wezwana, stosownie do art. 299 § 2 p.p.s.a., do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń. Sąd wezwał zatem skarżącą do wypełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Skierowane do skarżącej wezwanie zostało zwrócone do Sądu w dniu 12 grudnia 2019 r. z adnotacją "nie podjęte w terminie". Przyjmując za najbardziej korzystny dla skarżącej dzień 12 grudnia 2019 r. za początek biegu terminu, ostatnim dniem ustawowego, dwumiesięcznego terminu do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju był dzień 12 lutego 2020 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie dopełniła zatem ustawowego obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.