VI SA/Wa 2767/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej z siedzibą w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżąca – [...] Okręgowa Izba Aptekarska z siedzibą w [...], w terminie oraz w prawidłowym trybie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) skargę na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej GIF). Skarga została podpisana przez Prezesa skarżącej, przy czym nie załączono do niej żadnych dokumentów potwierdzających, że Prezes jednoosobowo reprezentuje skarżącą. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie oryginałów lub poświadczonych notarialnie za zgodność z oryginałami kopii dokumentów potwierdzających, że Prezes Rady [...] w [...] – P. B., który podpisał skargę, był umocowany do jednoosobowej reprezentacji skarżącej. Wezwanie to zostało przesłane na adres wskazany w skardze i doręczone upoważnionemu pracownikowi skarżącej dnia 15 września 2014 r. Skarżąca przesłała żądane przez Sąd dokumenty, przy czym uczyniła to na adres organu, a nie Sądu. Jak wynika z akt sprawy, GIF przy piśmie z 24 września 2014 r. (nadanym na adres Sądu dnia 25 września 2014 r.) przesłał te dokumenty do Sądu. Skarżąca pismem nadanym na adres Sądu dnia 26 września 2014 r. wniosła o przywrócenie jej terminu do uzupełnienia ww. braków formalnych podając, że dokumenty stanowiące wykonanie wezwania Sądu omyłkowo przesłała na adres GIF zamiast na adres Sądu. Do wniosku załączono żądane dokumenty, a także pełnomocnictwo dla radcy prawnego do reprezentowania skarżącej przez sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku na wstępie obowiązany jest zbadać dopuszczalność, terminowość i tryb jego złożenia. Badając kwestię dopuszczalności na wstępie należy przypomnieć, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, nie podlegającym modyfikacji przez Sąd, a jedynie istnieje możliwość jego przywrócenia na zasadach określonych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy, zarządzenie Sądu wzywające do usunięcia braków formalnych skargi doręczone zostało skarżącej dnia 15 września 2014 r. Zatem skarżąca obowiązana była uzupełnić owe braki w siedmiodniowym terminie, którego ostatnim dniem był 22 września 2014 r. Jak wynika z akt sprawy, żądane przez Sąd dokumenty nie zostały złożone w powyższym terminie zarówno przez skarżącą, jak i w ramach przekazania ich do Sądu przez GIF, wobec czego skarżąca uprawniona była wnosić o przywrócenie terminu do usunięcia dostrzeżonych przez Sąd braków skargi, gdyż terminowi temu uchybiła. Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia wspomnianych braków skargi uznać należy za dopuszczalny. Badając terminowość i tryb wniesienia ww. wniosku stwierdzić należy, że został on nadany na adres Sądu dnia 26 września 2014 r., tj. w otwartym terminie 7 dni od otrzymania informacji – poprzez pieczęć placówki oddawczej na z.p.o. załączonym do wniosku, że uzupełnienie przedmiotowych braków formalnych nastąpiło na adres GIF. Przyjąć zatem należy, że wniosek ten został złożony w prawidłowym trybie i terminie. Jak wykazano już wcześniej skarżąca do rozpoznawanego wniosku załączyła braki formalne skargi, o które Sąd ją wzywał, czyniąc tym samym zadość wymogowi z art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2012 r. poz. 270; dalej jako "p.p.s.a."), tj. równocześnie z wniesieniem wniosku, dokonała czynności o przywrócenie terminu której wnosi. Przechodząc do rozpoznania wniosku podnieść należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08). W ocenie Sądu, skarżąca zawiniła uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z akt oraz uzasadnienia wniosku wynika, że żądane dokumenty zostały omyłkowo przesłane przez pełnomocnika skarżącej na adres GIF, zamiast na adres Sądu. Zatem trudno mówić o braku winy w uchybieniu terminu w niniejszej sprawie. Należy przy tym zwrócić uwagę, że skarżąca działa tu przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego), który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować skarżącą, ma obowiązek działania w jej imieniu i na jej rzecz z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a ona jako mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi posługuje się skarżąca, obciążają ją samą. Dotyczy to również przypadku, gdy zaniedbań takich dopuścił się np. personel administracyjny zatrudniony przez reprezentującego stronę radcę prawnego. Zaniedbania tych osób obciążają profesjonalnego pełnomocnika, a jednocześnie nie zwalniają strony od poniesienia prawnych skutków niestarannych działań. Takie stanowisko jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Reasumując stwierdzić należy, że wskazanie w niniejszej sprawie jako adresata organu, zamiast Sądu, nie może być uznane za działanie niezawinione przez pełnomocnika skarżącej, a tym samym przez samą skarżącą. Wobec powyższego Sąd uznał, że nie zostały spełnione w tej sprawie przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i wobec tego należało odmówić przywrócenia żądanego przez skarżącą terminu. Wskazać nadto należy, że także nadesłanych przez organ do Sądu dokumentów nie można uznać jako złożonych w terminie, gdyż ostatnim dniem terminu był 22 września 2014 r., a organ nadał je na adres Sądu dnia 25 września 2014 r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że niniejszy wniosek o przywrócenie terminu jest niezasadny i dlatego orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a.