VI SA/Wa 277/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r., [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca spółka – C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania przez P. J., w okresie od [...] września 2011 r. do [...] września 2011 r., obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 7 lutego 2017 r., doręczonym 20 lutego 2017 r., skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Ponadto skarżąca została poinformowana, iż w myśl art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") zamiast oryginału ww. dokumentu strona może złożyć odpis, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej 20 lutego 2017 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 15 akt sądowych), a więc siedmiodniowy termin wyznaczony przez Sąd na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 27 lutego 2017 r. Sąd mając na względzie powyższe ustalenia, na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.