VI SA/Wa 2777/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: odmówić B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wydanym w niniejszej sprawie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kary pieniężnej. Strona skarżąca (reprezentowana przez adwokatów: M. K. i M. B.) złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a po wezwaniu Sądu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na żądanie strony, wniosła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku powołała się na trudną sytuację finansową spowodowaną odnotowaniem straty za ubiegły rok obrotowy w wysokości 282.889,95 zł oraz brak środków trwałych. W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 5.000 zł, wartość środków trwałych to 0 zł, a strata za ostatni rok obrotowy według bilansu zamknęła się w kwocie 282.889,85 zł. Wskazała też, że na jej rachunku bankowym znajdują się środki w kwocie 388,72 zł. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego (pismem Sądu z [...] marca 2015 r.) wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia ww. wniosku w terminie 14 dni poprzez przedłożenie: a/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2013 roku – np. rocznego sprawozdania finansowego spółki za rok 2013, ewentualnie odpisu z księgi rachunkowej na koniec 2013 roku, b/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2014 roku – np. odpisu z księgi rachunkowej na koniec 2014 roku, ewentualnie na koniec listopada 2014 roku, c/ dokumentu wskazującego na wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2015 roku - np. odpisu z księgi rachunkowej na koniec lutego 2015 roku, d/ wyciągów z posiadanych przez skarżącą spółkę rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy, obejmujących informację o wszystkich transakcjach dokonanych na rachunkach w objętym wezwaniem terminie. Powyższe wezwanie przesłano pełnomocnikowi skarżącej [...] marca 2015 r., jego doręczenie nastąpiło 16 kwietnia 2015 r. i dotychczas nie zostało ono wykonane. Natomiast 14 kwietnia 2015 r. do Wydziału VI tut. Sądu wpłynęło pismo adwokata M. K. i adwokat M. B. informujące o wypowiedzeniu im pełnomocnictwa przez spółkę. W przedmiotowym piśmie pełnomocnicy wskazali, że zostali zarazem zwolnieni z dalszego działania, w związku z czym zwracają się o kierowanie wszelkiej korespondencji wyłącznie na adres spółki. Zgodnie z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, mianowicie skarżąca (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika) została wezwana do potwierdzenia stosownymi dokumentami oświadczeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, czego nie uczyniła. W tym miejscu podkreślić należy, że stosownie do treści art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Przy ustalaniu dnia zawiadomienia Sądu istotna jest data, w której Sąd faktycznie dowiedział się o wypowiedzeniu, tj. dzień doręczenia sądowi stosownego pisma lub złożenia go w biurze podawczym Sądu. Dopiero od chwili powzięcia wiadomości o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez mocodawcę, Sąd ma obowiązek traktowania strony, jako działającej bez pełnomocnika (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 997/11, LEX nr 1112110). Dopóki zawiadomienie nie zostanie dokonane, dotychczasowy pełnomocnik jest z punktu widzenia Sądu uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2011 r., sygn. akt I FZ 77/11 LEX nr 1082370). W niniejszej sprawie Sąd faktycznie został zawiadomiony o wypowiedzeniu przez stronę skarżącą pełnomocnictwa w dniu 14 kwietnia 2015 r., bowiem w tym dniu do Wydziału VI tut. Sądu dotarła korespondencja informująca o wypowiedzeniu pełnomocnictwa skarżącej (złożona w biurze podawczym Sądu 13 kwietnia 2015 r.). Od tego dnia Sąd był zobligowany kierować wszelką korespondencję bezpośrednio do skarżącej spółki. Natomiast wysłanie przed tą datą (tj. przed 14 kwietnia 2015 r.) pełnomocnikowi skarżącej wezwania w przedmiocie uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (co miało miejsce 31 marca 2015 r.), a także jego doręczenie (mimo, że nastąpiło 16 kwietnia 2015 r., a więc już po tej dacie) było w pełni skuteczne. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści powyższego przepisu wynika, iż ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym musi on przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów. Jeżeli zatem strona nie dopełniła w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, to fakt ten uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (patrz: J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wyd. II, Warszawa 2006, s. 527). W niniejszej sprawie, pomimo wezwania Sądu, skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową. Wobec tego nie jest możliwe ustalenie, czy skarżąca wypełnia przesłanki art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.