VI SA/Wa 2793/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi U. LLC z siedzibą w C.(USA) oraz A., Inc. z siedzibą w C.(USA) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "[...]" 1. uchyla zaskarżoną decyzję w pkt 2 dotyczącym oddalenia sprzeciwu; 2. stwierdza, że decyzja w uchylonej części nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżących U. LLC z siedzibą w C. (USA) oraz A., Inc z siedzibą w C. (USA) kwotę 1600 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lutego 2013 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "JURAPARK KRASIEJÓW" o numerze [...], udzielonego na rzecz Stowarzyszenia D. z siedzibą w O., wszczętej na skutek sprzeciwu wniesionego przez U.LLC z siedzibą w U., Stany Zjednoczone Ameryki oraz A. Inc z siedzibą w U., Stany Zjednoczone Ameryki, na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 w związku z art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami), dalej p.w.p. unieważnił prawo ochronne na znak towarowy słowno-graficzny "JURAPARK KRASIEJÓW" w części dotyczącej towarów z klas 16 i 25, w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił. Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym: Prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy JURAPARK-KRASIEJÓW zostało udzielone decyzją z dnia [...] marca 2010 r. z pierwszeństwem od dnia [...] lipca 2008 r. Znak ten został przeznaczony do oznaczania towarów i usług ujętych w klasach: 9, 16, 25, 28, 39 i 41 klasyfikacji nicejskiej. [...] lutego 2011 r. U.LLC i A.Inc z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki wniosły sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu tego prawa ochronnego. Jako podstawę prawną sprzeciwu wskazano art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Wnoszący sprzeciw podnieśli, że są uprawnionymi do wszelkich praw własności intelektualnej dotyczących i związanych z filmem JURASSIC PARK. Oznaczenie to przez wiele lat obecności w mediach i intensywnego używania, także W funkcji znaku towarowego, stało się oznaczeniem powszechnie znanym, któremu można przypisać status znaku renomowanego, a renoma ta rozciąga się także na terytorium Unii Europejskiej. Wnoszący sprzeciw są uprawnieni z rejestracji znaku towarowego JURASSIC PARK o numerze [...] oraz wspólnotowego znaku towarowego JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze [...]. Zdaniem wnoszących sprzeciw wszystkie towary z klas 9, 16, 25 i 28 do oznaczania których przeznaczony został znak sporny "wykazują daleko idące podobieństwo a nawet identyczność" do towarów, do oznaczania których przeznaczone są znaki przeciwstawione, ponieważ znak towarowy JURASSIC PARK o numerze [...] jest przeznaczony do oznaczania towarów z klas 16 i 25, a wspólnotowy znak towarowy JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze [...] jest przeznaczony do oznaczania towarów z klas 9 i 28. Podnieśli także, że porównywane znaki towarowe są podobne w warstwie wizualnej, brzmieniowej i znaczeniowej.  W odpowiedzi na sprzeciw uprawniony wniósł o jego oddalenie jako bezzasadnego. Urząd Patentowy RP powołując art. 246 p.w.p. wskazał, że sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania. Organ jako pierwszy rozpoznawał zarzut oparty na art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Porównując towary do oznaczania których zostały przeznaczone porównywane oznaczenia Urząd Patentowy RP wskazał, że sporny znak towarowy JURAPARK KRASIEJÓW o numerze [...] przeznaczony został do oznaczania następujących towarów i usług: - aparaty fotograficzne, daszki - osłony oczu; dyski kompaktowe optyczne, dyski kompaktowe audio wideo, karty magnetyczne kodowane; kasety wideo; okulary ochronne do uprawiania sportu; okulary przeciwsłoneczne z klasy 9; - afisze; albumy; atlasy; bilety; broszury; druki graficzne; fotografie; kartki okolicznościowe z życzeniami; karty pocztowe; komiksy; książki; mapy; mapy geograficzne; naklejki; nalepki; notatniki; notesy podręczne; obrazy; odbitki graficzne; odwzorowania graficzne; ołówki; opakowania do butelek z tektury lub papieru; plakaty z papieru lub kartonu; ramki na fotografie, reprodukcje graficzne; zeszyty z klasy 16; - odzież, a mianowicie: bluzki koszulowe, chusty, czapki, czepki kąpielowe, daszki do czapek, kapelusze, koszule, koszulki gimnastyczne, podkoszulki, t-shirty z klasy 25; - balony do zabawy; gry; karty do gry, kule, kulki, lotki, piłki, pionki, rakiety; gry planszowe; łyżwy; zabawki: bańki mydlane, bąki, klocki, zabawki ruchome; zjeżdżalnie z klasy 28; - dystrybucja wody; organizowanie: wycieczek; rezerwacja transportu; rezerwowanie miejsc na wycieczki; wynajmowanie miejsc parkingowych; wypożyczanie samochodów; wypożyczanie pojazdów; zaopatrywanie w wodę; zwiedzanie turystyczne z klasy 39; - usługi edukacyjne; fotografowanie; fotoreportaże; informacja o imprezach rozrywkowych; informacja o rekreacji; kultura fizyczna; nagrywanie filmów na taśmach wideo; komputerowe przygotowanie materiałów do publikacji; organizowanie bali; organizowanie obozów wakacyjnych w zakresie zapewnienia usług rekreacji i rozrywki; organizowanie i obsługa konferencji; organizowanie i prowadzenie: kongresów, seminariów, sympozjów, zjazdów; organizowanie konkursów: edukacyjnych, rozrywkowych, piękności; organizowanie obozów sportowych; organizowanie przyjęć; organizowanie wystaw z dziedziny kultury lub edukacji; organizowanie wystaw związanych z kulturą lub edukacją; organizowanie wypoczynku; organizowanie zawodów sportowych; pokazowe kształcenie praktyczne, poradnictwo zawodowe w zakresie edukacji lub kształcenia; publikowanie książek; usługi zapewniania rozrywki; publikowanie tekstów innych niż teksty reklamowe; prowadzenie parków rozrywki; wynajmowanie kortów tenisowych; wypożyczanie książek; wypożyczanie sprzętu sportowego; wynajmowanie koni do celów rekreacyjnych, rozrywkowych; obsługa urządzeń sportowych w tym: obsługa wyciągu narciarskiego, kolejki górskiej z klasy 41; Natomiast przeciwstawione znaki towarowe zostały przeznaczone do oznaczania następujących towarów: 1. słowno-graficzny znak towarowy JURASSIC PARK o numerze [...]: - książki czynności, książki adresowe, pudełka na książki, kalendarze, książki z historyjkami dla dzieci, kredki, książki do ćwiczeń, książki do kolorowania, aplikacje z papieru przyklejanego na gorąco, nalepki imienne, kalkomania i nietrwałe tatuaże, farby artystyczne i rzemieślnicze oraz ołówki w zestawach według numerów, kreda, papierowe zestawy na przyjęcia, w tym papierowe kapelusze, serwetki papierowe, talerze papierowe, maty na siedzenia, opakowania i wstążki do prezentów, papierowe rożki na przyjęcia, papierowe obrusy stołowe i papierowe torby, komiksy, opowiadania obrazkowe, magazyny, notatniki, kołonotatniki, pamiętniki, bruliony, szkicowniki, sztalugi, bloczki, markery, pióra, ołówki, piórniki drewniane i metalowe, gumki ołówkowe, temperówki, nakładki na ołówki, linijki, albumy fotograficzne, karty do gry, szkolne zestawy zawierające markery, pióra, ołówki, linijki, gumki i bloczki do notatek, nalepki, albumy z nalepkami, rozkłady zajęć dla studentów, plakaty na ścianę, książki z plakatami, pocztówki, papeteria, papier do pisania, koperty, szablony, karty handlowe, karty z życzeniami i chorągiewkami, znaczki, bloczki znaczków, zdjęcia komputerowe z klasy 16; - odzież, a mianowicie bielizna do spania w tym piżamy, koszule nocne, szlafroki; płaszcze i marynarki, koszule i krótkie podkoszulki (proste koszule i T-shirty), koszule i szorty trykotowe, szorty, czapki i kapelusze, rękawiczki, szelki, spódnice, spodnie, jeansy, trykotaże, bielizna, sukienki, odzież domowa, drelichy, buty, sandały, boty i pantofelki, śliniaki z materiału, fartuchy, kostiumy Halloween z klasy 25; 2. wspólnotowy słowno-graficzny znak towarowego JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze [...]: - urządzenia i przyrządy: naukowe, żeglarskie, geodezyjne, elektryczne, fotograficzne, kinematograficzne, optyczne, do ważenia, pomiarowe, sygnalizacyjne, kontrole, do ratowania życia, do celów dydaktycznych; urządzenia do nagrywania, przesyłania lub odtwarzania dźwięku lub obrazów; magnetyczne nośniki danych, nagrane dyski; automaty sprzedające i mechanizmy do urządzeń uruchamianych monetami; kasy rejestrujące, maszyny liczące, osprzęt do przetwarzania danych, komputery; urządzenia do gaszenia ognia, w tym produkty komputerowe, tzn. programy do gier komputerowych; kasety wideo z grami, płyty CD-ROM z grami wideo; urządzenia do gier wideo podłączane do telewizora; płyty CD-ROM z grami komputerowymi, programy gier wideo, programy gier wideo przeznaczone do użytku z telewizorem, joysticki do gier wideo z klasy 9; - gry i zabawki; artykuły sportowe i gimnastyczne nieujęte w innych klasach; ozdoby choinkowe, w tym automaty do gier wideo działające samodzielnie, przenośne urządzenia przeznaczone do grania w gry elektroniczne; kartridże i kasety przeznaczone do gier elektronicznych (do przenośnych urządzeń do grania); programy gier elektronicznych (do przenośnych urządzeń do grania) z klasy 28. W oparciu o powyższe zestawienie towarów i usług do oznaczania, których zostały przeznaczone porównywane znaki towarowe Urząd Patentowy RP uznał, że zarówno znak sporny JURAPARK KRASIEJÓW [...] jak i JURASSIC PARK [...] są przeznaczone do oznaczania takich samych i podobnych towarów w klasach 16 i 25. Ponadto organ uznał, że towary z klasy 28 do oznaczania których przeznaczony został znak sporny stanowią szeroko rozumiane gry i zabawki, a więc są identyczne z grami i zabawkami do oznaczania których przeznaczony został znak [...] w klasie 28. Dokonując porównania towarów do oznaczania których przeznaczone zostały znak sporny i znak [...] w klasie 9 Urząd Patentowy RP stwierdził także, że aparaty fotograficzne do oznaczania których przeznaczony został znak sporny są identyczne z urządzeniami i przyrządami fotograficznymi do oznaczania których przeznaczony jest znak towarowy [...]; dyski kompaktowe optyczne i dyski kompaktowe audio wideo do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w płytach CD-ROM z grami wideo, magnetycznych nośnikach danych i nagranych dyskach do oznaczania których przeznaczony jest znak towarowy [...]; karty magnetyczne kodowane do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny zawierają się w magnetycznych nośnikach danych do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony; kasety wideo do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny są identyczne z kasetami wideo z grami do oznaczania których przeznaczony jest znak przeciwstawiony. Zdaniem Urzędu Patentowego RP pozostałe towary i usługi do oznaczania których przeznaczony jest znak sporny nie są ani identyczne ani podobne do towarów do oznaczania których przeznaczone zostały znaki towarowe [...] i [...]. Znak sporny służy bowiem do oznaczania usług związanych z szeroko rozumianą kulturą, organizowaniem wycieczek, kongresów, szkoleń, rozrywką, edukacją i sportem, organizowaniem konkursów różnego rodzaju, wystaw, przyjęć, bali, obozów, zawodów wypożyczania sprzętu sportowego, koni, obsługą urządzeń sportowych. Natomiast wspólnotowy znak [...] przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju urządzeń i przyrządów elektronicznych, gier wideo, programów komputerowych, zaś znak towarowy [...] przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju publikacji i druków, artykułów biurowych i papierniczych, a także odzieży. Są to towary i usługi o odmiennym charakterze i przeznaczeniu należące do całkowicie innych sektorów rynku. Przechodząc do oceny podobieństwa samych oznaczeń organ wskazał, że oznaczenia winny być oceniane całościowo oraz, że ocena dokonywana jest w trzech płaszczyznach wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej z uwzględnieniem ich dystynktywnych i dominujących elementów, pomijając drobne lub nieistotne różnice między nimi. Urząd Patentowy RP wskazał, że sporny znak towarowy [...] jest znakiem słowno-graficznym, przedstawiającym lewą stronę szkieletu głowy dinozaura w kolorze czarnym na tle niepełnego okręgu w kolorze pomarańczowym. Nad okręgiem umieszczony został napis JURAPARK w kolorze czarnym, a poniżej okręgu znajduje się napis KRASIEJÓW również wykonany w kolorze czarnym. Przeciwstawiony znak towarowy JURASSIC PARK o numerze [...] jest znakiem słowno-graficznym przedstawiającym szkielet dinozaura (od pasa w górę) z prawej strony umieszczony na tle okręgu. Poniżej znajduje się napis JURASSIC PARK oraz fragment krajobrazu. Kolorystyka znaku jest czarno-biała. Przeciwstawiony znak towarowy JURASSIC PARK DINO ATTACK o numerze [...] jest znakiem słowno-graficznym przedstawiającym szkielet dinozaura (od pasa w górę) z prawej strony umieszczony na tle okręgu. Poniżej znajduje się napis JURASSIC PARK, a pod nim napis DINO ATTACK oraz fragment krajobrazu. Całość wkomponowana została w kwadrat. Znak został wykonany w kolorze czarnym oraz odcieniach szarości. W rozpatrywanej sprawie Urząd Patentowy RP uznał, że sporny znak towarowy jest podobny jedynie do jednego z przeciwstawionych znaków towarowych, a mianowicie znaku towarowego JURASSIC PARK o numerze [...]. Zdaniem organu nie ulega bowiem wątpliwości, że oba te znaki zawierają ten sam dominujący element jakim jest czaszka tego samego dinozaura – tyranozaura umieszczona na bazie okręgu, podobne pod względem znaczeniowym elementy słowne JURASSIC i JURA oraz identyczny element słowny PARK. Zarówno słowo JURA jak i pochodzące z języka angielskiego słowo JURASSIC oznaczające jurajski związane są z okresem w dziejach ziemi, a mianowicie z jurą. Natomiast słowo PARK zarówno w języku polskim jak i angielskim oznacza park. Elementy te oraz ich usytuowanie w porównywanych znakach sprawiają, iż znaki te jako całość wywierają podobne ogólne wrażenie na odbiorcach przede wszystkim w warstwie wizualnej i znaczeniowej, ale także w warstwie fonetycznej. Na odmienną ocenę organu co do podobieństwa porównywanych znaków nie mogło wpłynąć umieszczenie w spornym znaku dodatkowego elementu słownego KRASIEJÓW stanowiącego nazwę miejscowości. Jest to bowiem określenie o charakterze opisowym, wskazujące na miejsce pochodzenia towarów i świadczenia usług, które jako takie pozbawione jest zdolności odróżniającej. Urząd Patentowy RP nie dopatrzył się natomiast podobieństwa spornego znaku towarowego JURAPARK KRASIEJÓW do drugiego z przeciwstawionych znaków towarowych, a mianowicie JURASSIC PARK DINO ATTACK [...]. Organ wskazał, że w przeciwstawionym wspólnotowym znaku towarowym wyeksponowany został element słowny DINO ATTACK, a nie JURASSIC PARK, który został wkomponowany w element graficzny. Zdaniem organu znak ten różni się istotnie od spornego znaku towarowego w warstwie wizualnej, bowiem zawiera szkielet innego dinozaura niż tyranozaur, który ma wydłużony pysk oraz dobrze widoczny tułów i przednie łapy. W znaku spornym szkielet dinozaura zastał przedstawiony z lewej strony, natomiast w znaku przeciwstawionym - z prawej. W znakach tych inaczej rozmieszczone zostały napisy, w spornym znaku - napis JURAPARK jest w kształcie okręgu, a napis KRASIEJÓW umieszczony został w poziomie w dolnej części znaku, podczas gdy w znaku przeciwstawionym warstwa słowna JURASSIC PARK umieszczona została poziomo w środkowej części znaku towarowego i została wkomponowana w grafikę. W dolnej części znaku przeciwstawionego znajduje się napis DINO ATTACK. Ponadto w znaku przeciwstawionym pod napisem JURASSIC PARK został przedstawiony fragment krajobrazu. Takiego zaś elementu nie zawiera znak sporny. Także elementy słowne porównywanych znaków zostały wykonane inną czcionką. Znak przeciwstawiony składa się ze słów w języku angielskim. Wyraz Dino jest słowem używanym dla określenia dinozaura, a wyraz Attack oznacza atak. Tak więc, w ocenie organu, przeciwstawiony znak towarowy będzie rozumiany przez ogół polskich odbiorców jako Park Jurajski Atak Dinozaura. Powoduje to, że znaki sporny JURAPARK KRASIEJÓW oraz przeciwstawiony JURASSIC PARK DINO ATTACK różnią się istotnie w warstwie wizualnej, znaczeniowej oraz fonetycznej tak, że jako całość wywierają one całkowicie odmienne ogólne wrażenie. Powołując się na poglądy doktryny i orzecznictwo Urząd Patentowy RP wskazał, że oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać przez pryzmat odbiorcy dobrze poinformowanego i uważnego. Organ wskazał, że towary opatrzone porównywanymi znakami skierowane są do ogółu polskich konsumentów i można je nabyć w tych samych miejscach, a mianowicie sklepach z odzieżą, księgarniach czy też w sklepach wielkopowierzchniowych, tj. super- i hipermarketach, jednakże zdaniem organu ryzyko wprowadzenia potencjalnych odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami istnieje jedynie w przypadku znaku spornego JURAPARK KRASIEJÓW oraz przeciwstawionego mu JURASSIC PARK o numerze [...] i jedynie w zakresie towarów z klas 16 i 25. Natomiast wobec stwierdzonego braku podobieństwa znaków JURAPARK KRASIEJÓW i JURASSIC PARK DINO ATTACK, nie istnieje ryzyko wprowadzenia potencjalnego odbiorcy w błąd co do pochodzenia towarów z klas 9 i 28. Organ podkreślił, że ogół polskich konsumentów to osoby dobrze poinformowane i uważne. Zwracają one szczególną uwagę na źródło pochodzenia zakupywanych produktów. Ta grupa konsumentów doskonale zna znaki towarowe umieszczane na nabywanych towarach i nie dokonuje zakupów tych towarów impulsywnie. Odnosząc się do podniesionego w sprzeciwie zarzutu udzielenia spornego prawa ochronnego z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Urząd Patentowy RP wskazał, że wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy znaku towarowego Jurassic Park na terytorium Polski w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego. Organ wskazał jakie materiały zostały przedstawione dla wykazania renomy spornego oznaczenia i stanął na stanowisku, że nie dowodzą one renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w Polsce. Urząd Patentowy RP uznał, że z materiałów tych wynika jedynie popularność filmu Stevena Spielberga pod tytułem JURASSIC PARK oraz możliwość zakupu filmu, muzyki i gier z serii JURASSIC PARK, a także że film ten był wyświetlany w wielu krajach na świecie. Powyższe nie dowodzi jednak renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w odniesieniu do konkretnych towarów i/lub usług w Polsce. Organ podnosił przy tym, że aby można było mówić o renomie znaku towarowego konieczne jest wykazanie metodami wypracowanymi zarówno przez doktryną jak i orzecznictwo, że dany znak towarowy w dacie zgłoszenia do ochrony spornego oznaczenia był już znany i uznany za renomowany w Polsce, czego zdaniem organu nie uczynili wnoszący sprzeciw w rozpatrywanej sprawie. Urząd Patentowy RP wskazywał, że przedłożone przez wnoszących sprzeciw materiały nie potwierdzają znajomości znaku towarowego JURASSIC PARK przez znaczną część klientów w Polsce przed datą zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego. Większość danych podanych przez wnoszących sprzeciw w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r., oprócz danych dotyczących wpływów z dystrybucji filmów z serii Jurassic Park na świecie stanowi oświadczenie pełnomocnika wnoszących sprzeciw nie poparte żadnymi dowodami. Ponadto materiały wymienione w pkt. 1, 2, 3, 6 stanowią wydruki z Internetu sporządzone w 2011 r. i nie odnoszą się do okoliczności mających miejsce przed datą zgłoszenia do ochrony spornego znaku, które dowodziłyby, że znak Jurassic Park w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku posiadał renomę. Organ uznał zatem, że wobec nie wykazania przez wnoszących sprzeciw renomy znaku towarowego JURASSIC PARK zbędne było dokonywanie oceny czy zostały spełnione pozostałe przesłanki określone w art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Dla zastosowania tego przepisu konieczne jest bowiem kumulatywne spełnienie wszystkich przesłanek określonych w ww. przepisie. Odnosząc się do zarzutu udzielenia spornego prawa ochronnego z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. organ wskazał na wypracowane w doktrynie rozumienie pojęcia "złej wiary". Organ podnosił, że dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma właśnie zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. Działa w złej wierze ten, kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę z sukcesem i - uprzedzając jego wniosek o rejestrację znaku - sam dokonuje zgłoszenia tego znaku. Działa w złej wierze ten, kto zgłasza znak należący do zagranicznego przedsiębiorcy w tym tylko celu, aby przeszkodzić mu w uzyskaniu ochrony w Polsce lub w celu uzyskania korzyści z rozporządzenia nabytym prawem. Przyjmując takie rozumienie pojęcia złej wiary, Urząd Patentowy RP stanął na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie wnoszący sprzeciw oparli zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. na świadomym nawiązaniu przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego JURASSIC PARK. Jednakże wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy tego znaku towarowego w związku z powyższym nie można mówić o działaniu uprawnionego w złej wierze.  Skargę na opisaną wyżej decyzję wywiodły U.LLC oraz A. Inc. zaskarżając ją w części tj. w zakresie, w jakim Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw skarżących. Zaskarżonej decyzji zarzucono: a) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (zwanej dalej "p.w.p."), przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że podobieństwo spornego znaku towarowego do jednego z przeciwstawionych oznaczeń, przy jednoczesnej identyczności towarów, nie jest tego rodzaju, aby zachodziło ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, a w konsekwencji błędne rozstrzygnięcie przesłanki ryzyka konfuzji; b) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz oparcie decyzji na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym, w tym przez dokonanie nieprawidłowej oceny podobieństwa znaków towarowych, których przedmiotowa sprawa dotyczy, z punktu widzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd; c) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., przez jego niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się w przyjęciu, że w okolicznościach sprawy zgłoszenie spornego znaku towarowego w celu uzyskania ochrony nie zostało dokonane w złej wierze; d) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez zaniechanie dogłębnego zbadania istnienia okoliczności uzasadniających zgłoszenie w złej wierze, pomimo ich wskazania przez skarżących w toku postępowania, i w konsekwencji oparcie rozstrzygnięcia tej kwestii na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym. Skarżący żądali uchylenia zaskarżonej decyzji w części objętej zaskarżeniem i przekazania sprawy Urzędowi Patentowemu RP do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący rozbudowywali przytoczone wyżej zarzuty podnosząc m.in., że organ prawidłowo dokonał oceny podobieństwa towarów i oznaczeń w zakresie, w jakim chodzi o sporny znak towarowy "JURAPARK KRASIEJÓW" oraz wcześniejszy znak towarowy "JURASSIC PARK" nr [...]. Skarżący podzielał dokonaną przez organ ocenę podobieństwa oznaczeń, w tym dominującego elementu w postaci czaszki dinozaura umieszczonej na tle okręgu, podobnych pod względem znaczenia elementów słownych oraz podobnego ogólnego wrażenia wywieranego przez porównywane oznaczenia. Skarżący nie zgadzali się natomiast ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP w przedmiocie oceny podobieństwa znaku towarowego "JURAPARK KRASIEJÓW" nr [...] i wspólnotowego znaku towarowego "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr [...] (przy czym podobieństwo towarów w klasach 9 i 28 jest bezsporne). Zdaniem skarżących dokonaną przez organ ocenę podobieństwa oznaczeń "JURAPARK KRASIEJÓW" i "JURASSIC PARK" można i należy w całości odnieść do oceny podobieństwa znaków "JURAPARK KRASIEJÓW", "JURASSIC PARK DINO ATTACK". Przeciwstawione znaki wnoszących sprzeciw wyglądają następująco: [pic] [...][...] i zdaniem skarżących są do siebie podobne. Są to znaki słowno-graficzne, utrzymane w kolorystce czarno-białej, zawierają rozmieszczone w ten sam sposób te same elementy graficzne (głowa/czaszka dinozaura) oraz takie same elementy słowne JURASSIC PARK zapisane taką samą czcionką i umieszczone w tym samym miejscu. Wynika to przede wszystkim z faktu, iż znak wspólnotowy ([...]) zawiera w sobie w całości znak krajowy ([...]), stanowi jego rozwinięcie/kontynuację. W ocenie skarżących poniekąd jest to to samo oznaczenie wzbogacone o dodatkowy element słowny DINO ATTACK, który jako taki nie umniejsza podobieństwa pomiędzy tymi znakami towarowymi. Wobec powyższego skarżący kwestionowali ocenę Urzędu Patentowego RP, iż między znakiem spornym, a znakiem "JURASSIC PARK DINO ATTACK" brak jest jakiegokolwiek podobieństwa. Skarżący dodawali, iż wskazując różnice pomiędzy tymi oznaczeniami organ wskazuje, iż szkielet przedstawiony w spornym znaku towarowym należy do tyranozaura, zaś w przeciwstawionym wspólnotowym znaku towarowym do dinozaura innego niż tyranozaur. Ta okoliczność zasługuje na pominięcia albowiem jest raczej wątpliwe by odbiorcy towarów byli w stanie rozróżnić gatunki dinozaurów jedynie na podstawie kształtu ich szkieletów. W ocenie skarżących oznacza to, iż organ całkowicie pomija istnienie cech wspólnych dla tych dwóch znaków towarowych. Podnosili, że w przypadku tych znaków towarowych cechy wspólne są takie same jak w przypadku znaku towarowego "JURAPARK KRASIEJOW" nr [...] i "JURASSIC PARK" nr [...] (takie same zresztą są i różnice) – tam zaś Urząd Patentowy RP dopatrzył się daleko idącego podobieństwa oznaczeń. Skarżący podkreślali, że to, co w przypadku znaku towarowego "JURASSIC PARK" nr [...] uznano za okoliczność przesądzającą o istnieniu podobieństwa ze spornym znakiem towarowym, w przypadku znaku towarowego "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr [...] uznano za okoliczność przesądzającą o braku podobieństwa ze spornym znakiem towarowym, mimo iż jak zaznaczono same znaki towarowe "JURASSIC PARK" nr [...] i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr [...] są podobne siebie. Zdaniem skarżących oznacza to również, iż Urząd Patentowy RP te same okoliczności faktyczne interpretuje na dwa przeciwstawne sobie sposoby, dopasowując je do przyjętej przez siebie tezy. Skarżący wywodzili, że jest to błąd metodologiczny i logiczny, a nadto takie postępowanie organu stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 k.p.a. Skarżący wywodzili, że wskutek dwu diametralnie odmiennych interpretacji tych samych okoliczności zaskarżona decyzja jest niespójna i wewnętrznie sprzeczna. W ocenie skarżących dokonana przez Urząd Patentowy RP błędna ocena podobieństwa znaków towarowych "JURAPARK KRASIEJÓW" nr [...] i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" nr [...] przekłada się na niewłaściwą ocenę ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co stanowi inny aspekt niewłaściwego zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. przez organ. Skarżący podkreślali, że wyższy stopień podobieństwa towarów, może rekompensować niższe podobieństwo samych oznaczeń, wówczas zaś decydujące znaczenie mają zbieżne elementy oznaczeń natomiast rozbieżności nie mają istotnej wagi. Zdaniem skarżących Urząd Patentowy RP niewłaściwie zastosował również art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Skarżący podnosili, iż nie jest prawdą, że oparto zarzut zgłoszenia w złej wierze jedynie na świadomym nawiązaniu przez uprawnionego do renomowanego znaku JURASSIC PARK. Powołując się na treść sprzeciwu wskazywali, że przesłanką uzasadniającą zarzut zgłoszenia w złej wierze, był nie tylko fakt istnienia ich wcześniejszych znaków towarowych, lecz również znajomość i popularność filmu "Jurassic Park" oraz jego logo/symbolu (tożsamego ze znakami towarowymi skarżących). Podnosili, że w zaskarżonej decyzji organ sam uznaje, iż przedłożony w sprawie materiał dowodowy "nie dowodzi renomy znaku towarowego JURASSIC PARK w Polsce. Z materiałów tych wynika jedynie popularność filmu Stevena Spilberga pod tytułem JURASSIC PARK (...) a także, że film ten był wyświetlany w wielu krajach na świecie". Jednakże z tej, uznanej przez siebie, okoliczności nie wywodzi dalszych skutków pomimo, iż w dalszej części decyzji nadmienia, iż "działa w złej wierze ten kto wie lub przy dołożeniu należytej staranności powinien wiedzieć o rzeczywistym używaniu znaku przez innego przedsiębiorcę". Skarżący wywodzili, iż film pt. "Jurassic Park" jest bardzo dobrze znany (w kręgu osób interesujących się dinozaurami uchodzi on za film kultowy), zatem nie sposób przyjąć, iż inny podmiot nawiązujący w swojej działalności do dinozaurów nie zna ani tego filmu, ani symbolizującego go logo (które jest tożsame ze znakami towarowymi skarżących). A więc zła wiara może wynikać również ze świadomego nawiązania do tytułu lub logo filmu "Jurassic Park". Jednakże Urząd Patentowy RP w ogóle nie wziął tej kwestii pod rozwagę. W ocenie skarżących, konsekwencją powyższego jest niesłuszne zrównanie przez Urząd Patentowy RP instytucji zgłoszenia w złej wierze z naruszeniem renomy znaku towarowego. W decyzji organ wskazał na wypracowane przez literaturę i orzecznictwo przesłanki oceny złej wiary zgłaszającego, jednakże całkowicie je zignorował i uzależnił przesłankę zgłoszenia w złej wierze jedynie od naruszenia renomy wcześniejszych znaków towarowych. Oznacza to, iż organ nie poddał w ogóle pod rozwagę czy w niniejszej sprawie za przesłanką złej wiary nie przemawiają inne okoliczności sprawy - wskazane w sprzeciwie. W ocenie skarżących postępowanie organu w zakresie badania zarzutu zgłoszenia w złej wierze stanowi również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 1 i 3 kpa. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uczestnik postępowania Stowarzyszenia "D." z siedzibą w O.w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2014r. wniosło o oddalenie skargi popierając stanowisko Urzędu Patentowego RP. W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2014r. pełnomocnik uczestnika postępowania również wniósł o oddalenie skargi wnosząc jednocześnie o odroczenie rozprawy wyznaczonej na 6 marca 2014r. Podnosił, że pełnomocnictwo zostało mu udzielone 5 marca 2014r., co czyni niemożliwym zapoznanie się z aktami sprawy, a nadto wskazywał na kolizję terminów z inną sprawą, w której reprezentuje pozwanego. Wskazywał też, że jego mocodawca nie wyraża zgody na ustanowienie substytuta. Na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. Sąd nie uwzględnił wniosku o odroczenie rozprawy. Zgodnie z art. 109 p.p.s.a. rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. Nie uwzględniając wniosku o odroczenie rozprawy Sąd miał na względzie, że uczestnik postępowania został zawiadomiony o terminie rozprawy już w dniu 3 lutego 2014r. (zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia k.42). Pełnomocnik uczestnika przyjmując pełnomocnictwo wiedział zatem o wyznaczonym terminie rozprawy, zaś z treści pełnomocnictwa nie wynika ograniczenie prawa substytucji. W ocenie Sądu nie zachodziły zatem przesłanki odroczenia rozprawy wskazane w przywołanym przepisie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1 b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż decyzja Urzędu Patentowego RP z [...] lutego 2013r. została zaskarżona jedynie w części tj. w zakresie w jakim Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw skarżących wobec prawomocnej decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy "JURAPARK KRASIEJÓW". Badając zaskarżoną decyzję wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja narusza bowiem przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. skutkuje jej uchyleniem. Zgodnie z art. 246 ust. 1 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji w ciągu sześciu miesięcy od opublikowania w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa. W świetle wyżej cytowanego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu tego postępowania. Art. 246 ust. 2 p.w.p. stanowi, iż podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego, zaś zgodnie z art. 164 p.w.p. okolicznościami tymi są niespełnienie ustawowych przesłanek wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Natomiast w świetle art. 247 ust. 2 p.w.p., w sytuacji w której uprawniony w odpowiedzi na zawiadomienie Urzędu podniesie zarzut, że sprzeciw jest bezzasadny, sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 p.w.p., sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy na skutek sprzeciwu uznanego przez uprawnionego za bezzasadny, rozpatruje się w trybie postępowania spornego. W przedmiotowej sprawie wiadomość o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak "JURAPARK KRASIEJÓW" została opublikowana w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...] z [...] sierpnia 2010 r. Sprzeciw skarżących został wniesiony [...] lutego 2011 r. W sprzeciwie podniesiono zarzuty oparte na art. 131 ust. 2 pkt 1, art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Uprawniony uznał sprzeciw za bezzasadny. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne na sporny znak "JURAPARK KRASIEJÓW" w części dotyczącej towarów z klas 16 i 25, uznając, iż jest on przeznaczony do oznaczania takich samych i podobnych towarów w klasach 16 i 25, co przeciwstawiony znak "JURASSIC PARK" oraz że między tymi oznaczeniami zachodzi podobieństwo rodzące ryzyko konfuzji w zakresie pochodzenia towarów nimi oznaczonych. Decyzja w tej części nie została zaskarżona. W pozostałym zakresie sprzeciw został oddalony. Rozpoznając przedmiotową skargę, zdaniem Sądu należy stanowczo podkreślić, iż Urząd Patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję administracyjną związany był rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy (vide: art. 256 ust. 1 p.w.p.). Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy R.P. jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Z zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 grudnia 1984 r., sygn. akt III SA 729/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 117, podkreślił, że w celu realizacji tej zasady konieczne jest przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron oraz uwzględnienia w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie Urząd Patentowy RP dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a przede wszystkim art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez niewyjaśnianie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy. Pamiętać przy tym należy, iż w kompetencjach Sądu administracyjnego nie leży czynienie jakichkolwiek ustaleń, czy też uzupełnianie uzasadnienia zaskarżonej decyzji własną oceną przedmiotu sprawy. Urząd Patentowy RP oddalając sprzeciw w pozostałym zakresie uznał, że sporny znak "JURAPARK KRASIEJÓW" nie jest w sposób rodzący ryzyko konfuzji podobny do drugiego z przeciwstawionych oznaczeń "JURASSIC PARK DINO ATTACK", zaś skarżący nie wykazali renomy przeciwstawionych oznaczeń, wobec czego nie można też mówić o działaniu uprawnionego w złej wierze. Zdaniem Sądu na wstępie należy zauważyć, że organ przyjął niewłaściwą kolejność badania poszczególnych zarzutów podniesionych w sprzeciwie. W wyroku z 16 października 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że prawidłowa wykładnia art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. wymaga na wstępie ustalenia, czy znak wcześniejszy ma status znaku renomowanego, a jeśli tak - ocena podobieństwa powinna zostać dokonana przy pomocy innych, znacznie łagodniejszych kryteriów, niż ocena dokonana na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W judykaturze podkreśla się, iż w przypadku znaku renomowanego chodzi o podobieństwo szczególnego rodzaju, polegające na niebezpieczeństwie samego skojarzenia z nim innego znaku, i to w odniesieniu do jakichkolwiek towarów, a nie tylko do podobnych czy identycznych. Organ rozpoczął badanie sprawy od oceny zarzutu opartego na art.132 ust.2 pkt 2 p.w.p. Co prawda przechodząc do oceny zarzutu opartego na art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. Urząd Patentowy RP uznał, że w przedmiotowej sprawie wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy znaków przeciwstawionych (stanowisko to nie było kwestionowane w skardze), zatem wskazane uchybienie ostatecznie nie miało wpływu na wynik sprawy, niemniej przyjęta przez organ metodyka badania była niewłaściwa. Z kolei dokonana przez organ ocena braku podobieństwa spornego oznaczenia do przeciwstawionego znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" w ocenie Sądu jest niepełna, a nadto uzasadnienie decyzji w tym zakresie jest częściowo sprzeczne z wcześniejszą częścią uzasadnienia wskazującą na podobieństwo spornego znaku do przeciwstawionego "JURASSIC PARK". Przyjmując podobieństwo tych oznaczeń organ wskazał na ten sam dominujący element - czaszka dinozaura, podobne elementy słowne oraz podobne usytuowanie poszczególnych elementów znaków, z czego wywiódł podobne ogólne wrażenie wywoływane przez porównywane oznaczenia. Przyjmując brak podobieństwa do znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" organ wskazywał na wyeksponowanie części napisu "DINO ATTACK", zamieszczenie w grafice znaku fragmentu krajobrazu, użycie innej czcionki, inne rozmieszczenie napisów, a także umieszczenie w znaku czaszki innego dinozaura oraz inne skierowanie głowy dinozaura w znaku. Jak słusznie podnoszą skarżący organ dokonując tej oceny pominął istnienie podobieństwa między oboma przeciwstawionymi znakami "JURASSIC PARK" i "JURASSIC PARK DINO ATTACK" w tym nie odniósł się do tych elementów, które powtarzają się w obydwu oznaczeniach. Przy tym np. podnoszone przez organ inne skierowanie głowy dinozaura w znaku "JURASSIC PARK DINO ATTACK" występuje też w znaku "JURASSIC PARK" i nie stanowiło dla organu argumentu przemawiającego za przyjęciem braku podobieństwa badanych oznaczeń. W tym zakresie zatem uznać zatem trzeba, że Urząd Patentowy RP w niepełny, w świetle art. 107 § 3 k.p.a., niewystarczający sposób przedstawił swoje stanowisko w sprawie, co skutkuje również naruszeniem art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Nadto w odniesieniu do zarzutu opartego na art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. Urząd Patentowy RP po przytoczeniu poglądów doktryny i orzecznictwa, co do rozumienia pojęcia "złej wiary" wskazał jedynie, że wnoszący sprzeciw oparli zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. na świadomym nawiązaniu przez uprawnionego do renomowanego znaku towarowego "JURASSIC PARK". Jednakże wnoszący sprzeciw nie wykazali renomy tego znaku w związku z czym nie można mówić o działaniu uprawnionego w złej wierze. Stanowisko organu nie jest prawidłowe. W sprzeciwie skarżący uzasadniając zarzut zgłoszenia spornego znaku w złej wierze wskazywali na fakt istnienia wcześniejszych podobnych znaków towarowych oraz znajomość i popularność filmu "Jurassic Park" i jego logo, które jest tożsame ze znakiem towarowym "JURASSIC PARK". Organ nie odniósł się zatem w sposób pełny do zarzutów skarżących, a uzasadnienie decyzji w tym zakresie sprowadza się de facto do jednego zdania. Organ niezasadnie zrównał przy tym dokonanie zgłoszenia w złej wierze z naruszeniem renomy przeciwstawionego oznaczenia, przez co zaniechał rozpatrzenia podnoszonych przez wnoszących sprzeciw okoliczności uzasadniających zarzut dokonania zgłoszenia w złej wierze. Wskazać przy tym należy, że przesłanka dokonania zgłoszenia w złej wierze określona w art. 131 ust.2 pkt 1 p.w.p. stanowi samoistną przesłankę unieważniania znaku towarowego niezależną od istnienia renomy przeciwstawionego oznaczenia. Sąd podziela przy tym stanowisko organu, co do ogólnych przesłanek oceny istnienia złej wiary. Również w ocenia Sądu kryterium decydującym, świadczącym o złej lub dobrej wierze uprawnionego, jest całokształt okoliczności dotyczący stanu świadomości uprawnionego w dacie zgłoszenia spornego znaku. Tylko zła wiara istniejąca w dacie zgłoszenia znaku do rejestracji jest podstawą do jego unieważnienia, bowiem tylko wtedy można mówić o istnieniu negatywnej przestanki rejestracyjnej. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak np. wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu zablokowania zgłoszenia lub zablokowania używania oznaczenia podmiotowi używającemu to oznaczenie na rynku, bądź wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. O złej wierze można mówić także wtedy gdy zgłoszenie znaku nastąpiło w celach spekulacyjnych bez zamiaru używania znaku, a po to, by uzyskać korzyści od podmiotu posiadającego znak. Wobec powyższego Sąd uznał, że organ również w tym zakresie nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rzeczą Urzędu Patentowego RP będzie zatem ponowne rozpatrzenie sprawy w uchylonym zakresie i odniesienie się do twierdzeń i zarzutów stron z uwzględnieniem powyższych wskazań i procedury administracyjnej, którą Urząd jest związany w tym wynikającego z art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązku wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego i uzasadnienia decyzji zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. Dlatego też Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.