VI SA/Wa 2799/22

PostanowienieWSA w Warszawie2022-12-01

Skład orzekający: Sędzia WSA Aneta Lemiesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może odrzucić skargę z powodu nieudowodnienia umocowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej, jeśli dane w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) nie odzwierciedlają zmian w składzie zarządu spółki?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ strona skarżąca nie wykazała w sposób niewątpliwy umocowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w postępowaniu sądowym. Mimo przedstawienia protokołu z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, który wskazywał na powołanie O. G. na prezesa zarządu, brak odnotowania tej zmiany w KRS, przy jednoczesnym istnieniu innych wpisów, rodził uzasadnione wątpliwości co do prawdziwości danych w rejestrze i skuteczności udzielonego pełnomocnictwa. Sąd podkreślił, że umocowanie musi być udowodnione w sposób niewątpliwy, a nie domniemany.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do nadesłania odpisu z KRS oraz pełnomocnictwa. Pełnomocnik spółki przedstawił dokumenty, w tym wydruk z KRS i protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, z którego wynikało powołanie O. G. na prezesa zarządu. Jednakże wydruk z KRS nie odzwierciedlał tej zmiany, a ostatni wpis dotyczący składu organu pochodził z 19 kwietnia 2019 r. Sąd powziął wątpliwości co do umocowania O. G. do udzielenia pełnomocnictwa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu 1 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2022 r. o nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę V. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Dokonując wstępnej kontroli formalnej przedmiotowego pisma procesowego Spółki, z uwzględnieniem dotychczas zgromadzonego w sprawie materiału, Przewodniczący Wydziału stwierdził, że umocowanie adw. I. B. do działania w imieniu Spółki nie zostało w niniejszej sprawie wykazane w sposób należyty i wezwaniem z 4 listopada 2022 r. zobowiązał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie: 1) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS), ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2021 r., poz. 112) wydruku komputerowego strony skarżącej, obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi, 2) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważaniającego do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oraz 3) uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 400 zł. W odpowiedzi na ww. wezwanie (odebrane w dniu 9 listopada 2022 r.), pełnomocnik skarżącej – adw. I. B. przesłała pismo datowane na dzień 10 listopada 2022 r., do którego dołączyła dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 400 zł, uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, umowę sprzedaży udziałów z dnia 10 lipca 2022 r., protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników V. z dnia [...] lipca 2020 r. (akt notarialny – Repertorium [...] nr [...]), wydruk z Centralnego Repozytorium Elektronicznych Wpisów Aktów Notarialnych z dnia 10 lipca 2020 r. oraz wydruk informacji pełnych (KRS) dotyczących skarżącej spółki z 10 listopada 2022 r. Pełnomocnictwo zostało udzielone adw. I. B. przez O. G., który w jego treści został wskazany jako prezes zarządu reprezentujący skarżącą spółkę. Z treści załączonego protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników V. z dnia [...] lipca 2020 r. (akt notarialny – Repertorium [...] nr [...]) wynika, że we wskazanym dniu odwołano K. B. z funkcji prezesa zarządu i powołano na to stanowisko O. G. W wydruku KRS z 10 listopada 2022 r. dotyczącym V. z siedzibą w W. m.in. widnieje dwóch prezesów zarządu – J. S. i K. B., oraz ostatnia zmiana w rejestrze danych wchodzących w skład organu datowana na dzień 19 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W postępowaniu sądowoadministracyjnym, zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2022 r., poz. 329, ze zm.), dalej "p.p.s.a." strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jeśli strona postępowania decyduje się na posłużenie się pełnomocnikiem, pełnomocnik ten obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Zważywszy na formę prawną Skarżącej, wskazać należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykładnia systemowa przywołanych przepisów prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy za pośrednictwem pełnomocnika w postępowaniu sądowym działa strona będąca podmiotem innym, niż osoba fizyczna (tj. osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej), wraz z dokumentem pełnomocnictwa należy wykazać umocowanie osób, które go udzieliły, do reprezentowania strony skarżącej. Brak formalny skargi w postaci niedołączenia pełnomocnictwa podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nieuzupełnienie takiego braku, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dnia 4 listopada 2022 r. stronę skarżącą skutecznie wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi, w szczególności poprzez złożenie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) lub pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2021 r., poz. 112) wydruku komputerowego strony skarżącej, obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi. Skarżącą pouczono jednocześnie, że niewykonanie wezwania będzie skutkować odrzuceniem skargi. Skarżąca działającego przez swojego pełnomocnika przesłała w w przypisanym terminie wydruk komputerowy KRS, który swym zakresem czasowym obejmował dzień wniesienia skargi. Nie wynika jednak z niego aby w dniu udzielania pełnomocnictwa O. G. obejmował stanowisko prezes zarządu V. Faktem jest, że skarżąca złożyła protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników V. (akt notarialny – Repertorium [...] nr [...]) wskazujący, że w dniu 10 lipca 2020 r. odwołano K. B. z funkcji prezesa zarządu i powołano na to stanowisko O. G. Brak jest natomiast odnotowania tej okoliczności w KRS. Data ostatniego wpisu dotyczącego danych w rejestrze w zakresie składu organu to 19 kwietnia 2019 r. Osoby, które wchodząc natomiast w skład zarządu skarżącej spółki (prezesi) w oparciu o doręczony wydruk KRS to J. S. i K. B. Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. Ustanowione w tym przepisie domniemanie jest domniemaniem prawnym i wiąże sąd (por. wyrok NSA z 14 września 2016 r., I FSK 352/15 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z art. 17 ust. 1 ustawy o KRS wynika, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe (...). Z systemu domniemania prawdziwości wpisu w rejestrze, uregulowanego w art. 17 tej ustawy, wynikają określone rygory i domniemania prawne, służące zapewnieniu pewności i bezpieczeństwa obrotu, a składające się na domniemanie wiary publicznej rejestru. Zatem zarówno organ administracji jak osoba trzecia nie może wywodzić, że organy spółki są nieprawidłowo powołane, dopóki nie zostanie wzruszona prawdziwość wpisu w rejestrze (wyrok NSA z 13 lipca 2019 r., sygn. akt: II FSK 998/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Choć powyższe domniemanie jest wzruszalne, to jednak w oparciu o złożone dokumenty przez skarżącą spółkę, do obalenia tego domniemania nie doszło. Ostatnia zmiana danych w rejestrze to data 18 października 2022 r. dotycząca zaległości spółki a poprzednia zmiana to data 22 lipca 2019 r. dotycząca danych wspólników. Zachodzi więc uzasadnione pytanie: dlaczego w ogóle nie odnotowano zmiany prezesa zarządu z 10 lipca 2020 r., a odnotowano zmianę danych w zakresie zaległości? Spółka w ramach zaistniałych rozbieżności powinna przedstawić dowody na to, że wystąpiła z żądaniem aktualizacji wpisu we wskazanym zakresie (art. 17 ust. 1 ustawy o KRS in fine) lub odnieść do braku dokonania tej czynności, w szczególności, że od sporządzenia protokołu ze zgromadzenia wspólników minęło ponad 2 lata. Sąd w związku z tym powziął uzasadnione wątpliwości co do reprezentowania skarżącej spółki przez O. G. w dniu udzielenia pełnomocnictwa adw. I. B., w tym korespondowania dokonanego wyboru z dnia 10 lipca 2020 r. ze stanem rzeczywistym na dzień jego udzielenia. Skarżąca przedstawiła również umowę sprzedaży z 10 lipca 2020 r. dotyczącą sprzedaży 100 - posiadanych - udziałów przez K. B. na rzecz O. G. i M. L., która nie jest w ściśle związana z objęciem funkcji prezesa zarządu przez O. G. Poza tym strona skarżąca dołączyła wyłącznie jej niepoświadczoną kopię. W takich okoliczność Sąd może jedynie domniemywać, że O. G. reprezentował skarżącą spółkę i był władny do udzielenia pełnomocnictwa także w dniu 19 lutego 2021 r. Sąd w takich okolicznościach sprawy nie ma pewność czy przedmiotowa uchwała nie została unieważniona i była prawnie skuteczna. Należy bowiem podkreślić, że udzielenie pełnomocnictwa do zastępowania strony skarżącej w konkretnym postępowaniu sądowoadministracyjnym musi być niewątpliwe i nie może mieć charakteru dorozumianego, czy domniemanego (por. postanowienia NSA z 22 stycznia 2019 r., sygn. akt I FZ 377/18 i I FZ 378/18, oraz postanowienie NSA z 30 października 2020 o sygn. akt: I FZ 237/20 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z przedstawionych dokumentów przez stronę skarżącą nie wynika niewątpliwe, że adw. I. B. była umocowana do reprezentowania skarżącej spółki w dniu wniesienia skargi. Reasumując, Sąd odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło