VI SA/Wa 280/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi Gminy T. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej oddala skargę Gmina T. wniosła skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej Nr [...] w m. T. (skrzyżowanie ul. [...] z ul.[...]) w celu prowadzenia robót budowlanych związanych z budową przepustu "[...]" pod drogą krajową Nr [...] (w km [...]) ul. [...] w dzielnicy T.. Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż Przedsiębiorstwo "A." Spółka jawna z siedzibą w B., działające z upoważnienia inwestora Gminy T., wystąpiło w dniu 24 sierpnia 2006 r. do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych Oddział w L. Rejon w P. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia robót związanych z umieszczeniem w pasie drogowym urządzenia infrastruktury technicznej niezwiązanego z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego - budowy przepustu "[...]" pod drogą krajowa Nr [...] w dzielnicy T. Rozpoznając powyższy wniosek Kierownik Rejonu w P. działający z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] września 2006 r. wydaną na podstawie art. 40 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3, 4, 11, 13 i 15 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004 r., Nr 204. poz. 2086), § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz. U. Nr 140, poz.1481), § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 maja 2004 r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (Dz. U. Nr 129, poz. 1369) i art. 104 k.p.a. nie zezwolił na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej Nr [...] w m. T. (skrzyżowanie ul. [...] i [...]) w celu prowadzenia robót w pasie drogowym w związku z budową przepustu "[...]" pod drogą krajową Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wydając w dniu [...] lutego 2004 r. decyzję Nr [...] stanowiącą zezwolenie na lokalizację inwestycji Gminy T. w pasie drogowym określił na jakich warunkach może być zrealizowane powyższe przedsięwzięcie inwestycyjne i wyraził zgodę na umieszczenie w pasie drogowym drogi krajowej Nr [...] projektowanego kanału deszczowego - po stronie zachodniej od pkt Nr [...] do pkt Nr [...] - wzdłuż drogi krajowej wraz z budową przepustu "[...]" pod drogą krajową w m. T., na skrzyżowaniu ul. [...] z ul. [...], jednocześnie odstępując od opłat w pkt 2 ww. decyzji. Zaniechanie budowy przez inwestora kanału deszczowego z odprowadzeniem do przepustu "[...]" zmienia zasadniczo warunki powyższego uzgodnienia. Pozostawienie w obrocie prawnym decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przepustu "[...]" pod drogą krajowa Nr [...] skutkuje w związku z tym odmową wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu realizacji inwestycji, gdyż jest ona sprzeczna z decyzją Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 r. wyrażającą zgodę na określony rodzaj i zakres inwestycji (budowa kanału deszczowego i przepustu "[...]"). Przedsiębiorstwo "A. " Spółka jawna z siedzibą w B. wystąpiło do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując w uzasadnieniu wniosku, iż pozwolenie na budowę wydane przez Wojewodę [...] w dniu [...] września 2004 r. jest obowiązującą decyzją administracyjną, która musi być respektowana przez wszystkich uczestników procesu budowlanego. Pozwolenie to jest warunkiem formalnym wniosku o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, natomiast jego merytoryczna treść nie jest podstawą wydania takiego zezwolenia. Spełnione zostały więc przez wnioskodawcę wszystkie warunki formalne i prawne do uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W toku ponownego rozpoznania sprawy Gmina T., na wezwanie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L., przedstawiła organowi oryginał projektu budowlanego obiektu budowlanego umieszczanego w pasie drogowym drogi krajowej Nr [...], stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r., załącznik graficzny do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę oraz harmonogram planowanych robót w pasie drogowym. Zastępca Dyrektora Oddziału w L., działający z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad rozpoznając ponownie sprawę decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. wydaną na podstawie art. 39 ust. 3 i 3a w związku z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymał w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] września 2006 r., odmawiającą zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu decyzji organ ponownie wskazał, że inwestycja w pasie drogowym ma być realizowana niezgodnie z warunkami określonymi w decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 r., gdyż budowa przepustu "[...]" jest współzależna z budową kanału deszczowego. Informację o tym, że do pozwolenia na budowę załączony został inny załącznik graficzny niż uzgodniony przez zarządcę drogi organ powziął dopiero na etapie wystąpienia o pozwolenie na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej Nr [...] pod budowę wspomnianego przepustu "[...]", dlatego skutkować to musiało odmową udzielenia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia robót budowlanych związanych z budową przepustu. Budowa wyłącznie przepustu "[...]" - z ominięciem budowy zaplanowanej i koniecznej do realizacji kanalizacji deszczowej - a tym samym nie zrealizowanie powyższej inwestycji na warunkach określonych w decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 r. - zakłóca warunki wodno-prawne i pozbawia zarządcę drogi możliwości prawidłowego odwodnienia drogi krajowej. Przejście w poprzek drogi krajowej Nr [...] w km [...] kanału deszczowego odprowadzającego wody opadowe z dzielnicy T. w istocie jest budową przepustu drogowego, do budowy którego należy wziąć pod uwagę obciążenia występujące na drodze krajowej i sprawdzenie wytrzymałości zastosowanej konstrukcji przepustu drogowego, budowy ścianek czołowych czy rozwiązań zabezpieczających ruch pieszych i ruch kołowy przy tak dużych różnicach wysokości, głębokości rowów i usytuowania drogi. Prawo budowlane zalicza przepusty drogowe do XXVIII kategorii obiektów budowlanych, na które wymagany jest właściwy projekt budowlany wykonany przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia konstrukcyjno-budowlane, jak również nakłada obowiązek uzyskania dla takiego obiektu pozwolenia na użytkowanie - czego nie uwzględnia wydane pozwolenie na budowę. Świadczy to o niewłaściwym zakwalifikowaniu przedmiotowego obiektu jako elementu kanalizacji. Doprowadzenie i odprowadzenie wody do przepustu odbywa się przy pomocy rowów otwartych co świadczy, że jest to przepust drogowy, a nie element kanalizacji. Ponadto przepust drogowy na drodze klasy GP powinien spełniać warunki klasy obciążenia - klasa A, a w projekcie nie ma wzmianki o klasie obciążenia obiektu. Zrealizowanie powyższej inwestycję jedynie w zakresie budowy przepustu "[...]" bez wykonania uzgodnionej przez zarządcę drogi kanalizacji deszczowej w ul. [...] z odprowadzeniem wód deszczowych poprzez separator do projektowanego przepustu pod drogą krajową Nr [...] spowoduje zaś, że zlokalizowane zostałyby obok siebie dwa przepusty pod drogą krajową, z których jeden (istniejący przepust pod drogą krajową Nr [...]) ma być zamulony jako nieczynny. Niezrealizowanie odcinka kanału deszczowego wzdłuż drogi krajowej Nr [...] z odprowadzeniem do projektowanych separatorów wymusza więc konieczność pozostawienia przeznaczonego przez projektanta do zamulenia istniejącego przepustu, jako elementu odwodnienia drogi krajowej Nr [...]. Powyższe stanowi zmianę stosunków wodnych w odniesieniu do zakładanych na etapie uzgodnień w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, gdyż konieczność pozostawienia istniejącego przepustu drogowego uniemożliwia wykonanie przepustu "[...]" w projektowanej lokalizacji, tj. 3 m od istniejącego przepustu drogowego. Powodować zatem to będzie konieczność nowych uzgodnień i określenia przez zarządcę drogi warunków lokalizacji przepustu "[...]" w formie nowej decyzji administracyjnej. Według organu inwestor Gmina T. powinna wystąpić z wnioskiem - do Wojewody [...] - dla całego zamierzenia inwestycyjnego obejmującego budowę przepustu "[...]" wraz z budową kanalizacji deszczowej, zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Natomiast Wojewoda [...], po przeanalizowaniu zgodności złożonego wniosku z prawem, winien odmówić wydania pozwolenia na budowę, gdyż omawiany obiekt - przepust "[...]" w km [...] - nie może funkcjonować samodzielnie, co wynika jednoznacznie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ wydający pozwolenie na budowę ma bowiem obowiązek sprawdzić kompletność projektu budowlanego, w tym między innymi "(...) posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń" (art. 35 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Warunki na umieszczenie w pasie drogowym przepustu "[...]" określone w decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 r. wyraźnie zaś wskazywały na sposób wykonania tego przepustu wraz z budową kanalizacji deszczowej jako nierozłącznych elementów powyższego zadania. W związku z tym organ wydający zezwolenie na zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia robót, był zmuszony do wydania decyzji odmownej. W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Gmina T. zarzuciła organowi naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 39 ust. 3 w zw. z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w zw. z art. 80 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez przekroczenie swoich kompetencji i dokonanie nieuprawnionej oceny prawidłowości decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie inwestycji obejmującej budowę przepustu "[...]" pod drogą krajowa Nr [...] w dzielnicy T., a tym samym bezpodstawną odmowę zajęcia pasa drogowego drogi krajowej Nr [...]. Wniosła w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że zarządca drogi odmawiając zgody na zajęcie pasa drogowego przekroczył swoje kompetencje, gdyż podważył prawidłowość decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę, do czego nie był uprawniony. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie jest bowiem organem nadzoru budowlanego, a więc nie może odmówić zgody na zajęcie pasa drogowego powołując się na nieuwzględnienie w projekcie budowy kanalizacji deszczowej, gdyż jest to ocena dokumentacji zgromadzonej na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę. Ponadto wskazano, że podjęta przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad próba wzruszenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] udzielającej pozwolenia na budowę zakończyła się niepowodzeniem (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił bowiem skargę tego organu na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego). W obecnym stadium postępowania, przy ostateczności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest więc związany tą decyzją i wobec braku racjonalnych przesłanek powinien udzielić zgody na zajęcie pasa drogowego. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponownie podkreślił, że decyzja Wojewody [...] udzielająca Gminie T. pozwolenia na budowę w pasie drogowym jest niezgodna z uzgodnieniami zawartymi w decyzji z dnia [...] lutego 2004 r., w której Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad określił na jakich warunkach może być zrealizowane powyższe przedsięwzięcie inwestycyjne w pasie drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 października 2006 r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 1179/06 ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Gminie T. pozwolenia na budowę przepustu pod drogą krajową Nr [...] w dzielnicy T. oddalił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga Gminy T. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2006 r. oraz utrzymana nią w mocy wcześniejsza decyzja tego organu z dnia [...] września 2006 r. nie naruszają prawa w stopniu mającym wpływ na prawidłowość dokonanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204 poz. 2086 z późn. zm.) zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego. W szczególności zabrania się m. in. lokalizacji obiektów budowlanych, umieszczania urządzeń, przedmiotów i materiałów niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. Art. 39 ust. 3 ww. ustawy stanowi natomiast, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi wydawanym w drodze decyzji administracyjnej. W oparciu o ten przepis Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. wyraził zgodę na umieszczenie przez inwestora Gminę T. w pasie drogowym drogi krajowej Nr [...] projektowanego kanału deszczowego usytuowanego - po zachodniej stronie od pkt Nr [...] do pkt Nr [...] – wzdłuż drogi krajowej wraz z budową przepustu pod drogą krajową w m. T. na skrzyżowaniu ul. [...] z ul. [...] ustalając jednocześnie, iż opłata za zajęcie pasa drogowego i umieszczenie urządzenia obcego niezwiązanego z funkcjonowaniem drogi (kanalizacji deszczowej i budowy przepustu pod drogą krajowa) nie zostanie naliczona i pobrana, gdyż powyższe rozwiązanie projektowe służyć będzie również znacznej poprawie odwodnienia korpusu drogowego drogi krajowej Nr [...]. W decyzji znalazło się też pouczenie, że przed przystąpieniem do wykonania robót kanalizacyjnych należy uzyskać w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w L. Rejon w P. decyzję zezwalającą na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej Nr [...], przedkładając jednocześnie zgłoszenie lub pozwolenie na budowę wraz z kopią jednego egzemplarza projektu budowlanego zatwierdzonego przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie bowiem z art. 40 ust. 1 ustawy o drogach publicznych zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, w tym m. in. w celu prowadzenia robót w pasie drogowym oraz w celu umieszczenia w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego wymaga zezwolenia zarządcy drogi. Zezwolenie na zajęcie pasa drogowego, o które wystąpił wnioskodawca Przedsiębiorstwo "A. " Spółka jawna z siedzibą w B., miało dotyczyć realizacji inwestycji Gminy T., na którą Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wyraził zgodę w decyzji z dnia [...] lutego 2004 r. czyli umieszczenia w pasie drogowym drogi krajowej Nr [...] kanału deszczowego oraz budowy przepustu pod drogą krajową w m. T. Występując z wnioskiem do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej Nr [...] w celu realizacji powyższej inwestycji wnioskodawca, działający z upoważnienia inwestora Gminy T., był więc zobowiązany wykazać się posiadaniem niezbędnej dokumentacji budowlanej (w tym pozwolenia na budowę) umożliwiającej mu realizację inwestycji na warunkach określonych w decyzji zarządcy drogi. W toku postępowania o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego wnioskodawca wykazał jedynie, że inwestor Gmina T. posiada zatwierdzony projekt budowlany oraz pozwolenie na budowę inwestycji obejmującej budowę przepustu "[...]" pod drogą krajową Nr [...] w dzielnicy T. (decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. nr [...]). Nie wykazał natomiast aby inwestor posiadał także dokumentację budowlaną niezbędną do realizacji inwestycji obejmującej budowę kanału deszczowego, a więc aby posiadał niezbędną dokumentację umożliwiającą mu zrealizowanie całej inwestycji w pasie drogowym drogi krajowej Nr [...] zgodnie z uzgodnieniem zarządcy drogi. Zarządca drogi miał w tej sytuacji w pełni uzasadnione podstawy aby odmówić zezwolenia na zajęcie pasa drogowego drogi krajowej nr [...], gdyż w oparciu o załączoną do wniosku dokumentację inwestor nie mógł zrealizować inwestycji w pasie drogowym na warunkach określonych w zezwoleniu z dnia [...] lutego 2004 r. Do zrealizowania inwestycji zgodnie z tym zezwoleniem konieczne było uzyskanie przez inwestora zarówno pozwolenia na budowę przepustu "[...]", jak i pozwolenia na budowę kanału deszczowego, a zaniechanie budowy kanału deszczowego z odprowadzeniem do przepustu "[...]" zmieniało w sposób istotny warunki powyższego zezwolenia. Art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) stanowi, że w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Należy zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad nie był uprawniony w postępowaniu o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego do kwestionowania w oparciu o ten przepis prawidłowości wydania ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. udzielającej pozwolenia na budowę przepustu "[...]" pod drogą krajowa Nr [...] i na tej tylko podstawie do odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Organ był jednak uprawniony w tym postępowaniu do oceny, czy przedstawiona przez inwestora dokumentacja budowlana pozwala mu na zrealizowanie inwestycji w pasie drogowym zgodnie z wydanym wcześniej przez zarządcę drogi zezwoleniem, a w przypadku stwierdzenia niekompletności tej dokumentacji uniemożliwiającej zrealizowanie uzgodnionej inwestycji, do wydania decyzji odmawiającej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Jak podkreślił bowiem organ w uzasadnieniu swojej decyzji, budowa wyłącznie przepustu "[...]" - z ominięciem budowy zaplanowanej i koniecznej do realizacji kanalizacji deszczowej - a tym samym nie zrealizowanie powyższej inwestycji w pasie drogowym na warunkach określonych w decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lutego 2004 r. - zakłóca warunki wodno-prawne i pozbawia zarządcę drogi możliwości prawidłowego odwodnienia drogi krajowej. W świetle powyższych rozważań rozstrzygnięcie organu odmawiające stronie skarżącej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, mimo, że po części błędnie uzasadnione, należy uznać, w ocenie Sądu, za prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.