VI SA/Wa 2824/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. S. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie odmowy doręczenia odpisów dokumentów postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej utrzymał w mocy postanowienie tego samego organu z dnia [...] kwietnia 2013 r. o odmowie doręczenia odpisów wszystkich dokumentów dotyczących postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej zarządcy nieruchomościami zawartych w aktach sprawy oznaczonej [...]. Postanowienie zawierało pouczenie o trybie i terminie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zostało doręczone H. S. (dalej skarżącej) 5 sierpnia 2013 r. Skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie. Z uwagi na treść art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej, p.p.s.a.), na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 6 września 2013 r. Sąd przekazał powyższą skargę w dniu 9 września 2013 r. do organu - Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Postanowieniem z dnia 31 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę, gdyż została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Niniejsze postanowienie skarżąca odebrała 27 listopada 2013 r. Pismem z dnia 2 grudnia 2013 r. (data wpływu do organu 4 grudnia 2013 r.) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając przedmiotowy wniosek podała, że skargę wniosła zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, na skutek długotrwałej choroby i podjętego leczenia jej możliwości intelektualne i fizyczne były znacznie osłabione, dlatego też przesłała skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 art. 87 p.p.s.a stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie zaś z § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Odnosząc się do terminu złożenia omawianego wniosku, Sąd za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu przyjął dzień 27 listopada 2013 r. tj. dzień odebrania przez skarżącą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 października 2013 r. o odrzuceniu skargi. Wniosek o przywrócenie terminu wpłynął do organu dnia 4 grudnia 2013 r. W konsekwencji Sąd uznał, że zarówno tryb, jak i siedmiodniowy termin do złożenia wniosku zostały zachowane. Kryterium braku winy, o jakim mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a, stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149, por. postanowienie NSA z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 229/12). W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma treść zawartego w zaskarżonym postanowieniu pouczenia: "Na niniejsze postanowienie stronie przysługuje prawo wniesienia skargi (w dwóch egzemplarzach) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej". Pouczenie to zredagowane jest w sposób odpowiadający prawu, jednakże co wymaga podkreślenia, pouczenie to było niejasne i mogło wprowadzić skarżącą w błąd co do sposobu zaskarżenia postanowienia. Pouczenie zawierające wyłącznie informację na temat adres Sądu, może sugerować, że właśnie na ten adres należy wnieść skargę. Ponadto, w tej konkretnej sprawie należy wziąć pod uwagę długotrwałą chorobę skarżącej (potwierdzoną załączoną do wniosku o przywrócenie terminu dokumentacją medyczną), jak również zastosowanie się przez skarżącą wprost do pouczenia, tym bardziej, że na pierwszej stronie skargi jako adresata skarżąca wskazała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, powyższe okoliczności uprawdopodabniają brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Wobec powyższego, stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a należało orzec jak na wstępie.