VI SA/Wa 283/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-06-03

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Tomasz Sałek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega umorzeniu, gdy strona cofa skargę, a tym samym rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy staje się zbędne?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy strona cofa skargę, a tym samym rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy staje się zbędne, sąd umarza postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy na podstawie art. 249a PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca K. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości dotyczącą wyniku egzaminu radcowskiego. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, skarżąca cofnęła skargę, argumentując uzyskaniem pozytywnego wyniku z egzaminu, i wniosła o umorzenie postępowania sądowego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. S. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr 3 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 11 – 13 marca 2015 r. z dnia [...] listopada 2015 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. K. S. (dalej też jako skarżąca) wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącej, na podstawie zarządzenia referendarza sądowego skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie enumeratywnie wymienionych dokumentów, tj. wyciągów z rachunków bankowych. Żądane dokumenty nie zostały przedłożone, natomiast skarżąca w piśmie z dnia 4 maja 2016 roku zawiadomiła, że cofa w całości skargę, z uwagi na uzyskanie pozytywnego wyniku z egzaminu radcowskiego. Zwróciła się zarazem z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowego. Zgodnie natomiast z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie, w związku z cofnięciem przez skarżącą skargi, uznać należało, że wniosek o zakończenie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy także wniosku o przyznanie prawa pomocy (p. postanowienie z dnia 19 kwietnia 2016 roku sygn. III SA/Łd 90/13). Tym samym postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do treści art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło