VI SA/Wa 2857/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego ([...]) z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie nałożenia na członka zarządu kary pieniężnej za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych przez Spółkę. postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr. [...], utrzymującą w mocy decyzję Komisji Nadzoru Finansowego w W. o sygn. [...] z dnia [...] listopada 2011r. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadnił tym, że wykonanie Decyzji II i ewentualna egzekucja nałożonej na niego sankcji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub tez trudnych do odwrócenia następstw. Skarżący, wskazał, że cierpi na nieuleczalną i śmiertelną chorobę. Jego walka z [...] toczy się od wiosny 2009 r. i pochłania znaczne środki finansowe. Ewentualna przymusowa egzekucja sankcji mogłaby znacząco zmniejszyć budżet finansowy, którym dysponuje skarżący z przeznaczeniem na leczenie i próby powstrzymania choroby. Potwierdza to dokumentacja lekarska choroby znajdująca się w aktach sądowych. Ponadto skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazał, że Decyzję II utrzymano w mocy Decyzję I, która nakłada na skarżącego karę pieniężną w wysokości 75.000,00 za to, iż w czasie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu spółki, Spółka nie opublikowała wraz z raportem okresowym za 2009 r. wymaganego raportu oraz opinii z badania sprawozdania finansowego za 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednak od tej zasady prawo przewiduje wyjątek w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że ww. przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie, a ciężar wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy – w niniejszej sprawie na skarżącym. Jednakże zanim przystąpi się do badania czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wstrzymania. W rozpoznawanym przypadku przedmiot wniosku to decyzja nakładająca na skarżącego karę pieniężną Sąd uznał zatem, że decyzja owa jest aktem noszącym znamiona wykonalności, wobec czego dopuszczalny jest wniosek o jej wstrzymanie. W ocenie Sądu w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – przesłanki występują łącznie. Skarżący, wskazał, że cierpi na nieuleczalną i śmiertelną chorobę. Jego walka z [...] toczy się od wiosny 2009 r. i pochłania znaczne środki finansowe. Zatem obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji może - w ocenie Sądu, znacząco zmniejszyć budżet finansowy, którym dysponuje skarżący z przeznaczeniem na leczenie i próby powstrzymania choroby. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.