VI SA/Wa 286/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Nogal Asesor WSA Łukasz Jarocki (spr.) Protokolant ref. Robert Mirończyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2024 r. sprawy ze skargi F. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 listopada 2023 r. nr DT-ZT.Z.503202.393.2023.13.ahod w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Decyzją z 30 listopada 2023 r. nr [...] (dalej: "zaskarżona decyzja" lub "decyzja z 30 listopada 2023 r.") Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "organ" lub "Urząd Patentowy") utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z 28 lutego 2023 r. nr [...] (dalej: "decyzja z 28 lutego 2023 r."), na podstawie której odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak słowno-graficzny zgłoszony w dniu 6 sierpnia 2019 r. pod numerem [...] (dalej: "znak słowno-graficzny [...]" lub "znak słowno-graficzny I.") przez F. z siedzibą w K. (dalej: "skarżąca", "fundacja" lub "wnioskodawca"). Jako podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji wskazano art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 129¹ ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170; dalej: "p.w.p.") Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 6 sierpnia 2018 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Urzędu Patentowego podanie o udzielenie prawa ochronnego na znak słowno-graficzny I.. Zgłoszenie oznaczono numerem [...]. Pismem z 9 stycznia 2020 r. organ poinformował pełnomocnika skarżącej, że na znak słowno-graficzny [...] nie może zostać udzielone prawo ochronne. Organ wyjaśnił, że przedmiotowe oznaczenie zawiera symbol czerwonego krzyża, który jest naśladownictwem Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, objętego ochroną na podstawie art. 53 ust. 1 załącznika do Konwencji o Ochronie Ofiar Wojny z dnia 12 sierpnia 1949 r. (Dz. U. z 1956 r., Nr 38, poz. 179; dalej: "Konwencja"), a także art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 1964 r. o Polskim Czerwonym Krzyżu (Dz. U. z 1964 r., Nr 41, poz. 276; dalej: "ustawa o PCK"). Wskazując na treść art. 129¹ ust. 1 pkt 10 p.w.p., Urząd Patentowy podkreślił, że na zgłoszone oznaczenie nie może być udzielone prawo ochronne z uwagi na zawarcie w znaku symbolu czerwonego krzyża, którego ochrona wynika z ww. aktów prawnych, chyba że wnioskodawca przedstawi stosowne zezwolenie pochodzące od właściwego organu. Organ wyznaczył fundacji termin jednego miesiąca na zajęcie stanowiska w sprawie. W odpowiedzi, pismem z 15 kwietnia 2020 r., pełnomocnik skarżącej przedstawił stanowisko fundacji w sprawie zgłoszenia znaku słowno-graficznego I.. Skarżąca podkreśliła m.in., że znak ten przeznaczony jest do krzewienia wartości chrześcijańskich, w tym m.in. do usług promowania działalności na rzecz rozwoju i propagowania kultury oraz cywilizacji chrześcijańskiej, usług reklamowych ukierunkowanych na promowanie działań w zakresie inicjatyw chrześcijańskich, kampanii marketingowych w zakresie ochrony wartości chrześcijańskich, organizowania pielgrzymek, organizowania wyjazdów o charakterze religijnym, usług religijnych, udostępniania informacji o religii oraz organizowania zgromadzeń religijnych. Zaznaczyła, że użyty w znaku wizerunek krzyża jest najważniejszym symbolem wiary dla chrześcijan. W ocenie skarżącej krzyż użyty w rozpatrywanym znaku będzie jednoznacznie kojarzony tylko z chrześcijaństwem i nie będzie wywoływał skojarzeń z symbolem Czerwonego Krzyża, który symbolizuje organizację humanitarną pomagającą ludziom, zwłaszcza ofiarom konfliktów zbrojnych. Skarżąca zwróciła uwagę, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PCK "Godłem Polskiego Czerwonego Krzyża jest równoramienny czerwony krzyż na białym polu (Krzyż Genewski) występujący samodzielnie lub w połączeniu z nazwą 'Polski Czerwony Krzyż'". Ponadto zaznaczyła, że zgodnie z art. 5 Regulaminu używania symbolu Czerwonego Krzyża "powinien pozostawać zawsze w niezmienionej postaci, tj. nic nie powinno być dodawane do krzyża, do półksiężyca lub białego tła. Krzyż utworzony jest z dwóch ramion, jednego pionowego i drugiego poziomego, przecinających się prostopadle pośrodku (...) Tło powinno być zawsze białe". Dodatkowo podkreśliła, że nie jest dopuszczalne używanie symbolu czerwonego krzyża w jakiejkolwiek innej postaci, modyfikacji czy w połączeniu z jakimikolwiek elementami graficznymi, aby utrwalić w świadomości odbiorcy, że znak ten posiada konkretny, niezmienny przez dziesięciolecia wizerunek, który nie podlega żadnym modyfikacjom. Zdaniem fundacji znak słowno-graficzny I. nie zawiera wizerunku chronionego w rozumieniu ww. przepisów. Do stanowiska skarżącej dołączono oświadczenie Komisji ds. Ochrony Znaku Czerwonego Krzyża, w którym stwierdzono m.in., że znak towarowy nr [...] nie narusza przepisów dotyczących ochrony znaku czerwonego krzyża. Krzyż użyty w ww. znaku nie stanowi wizerunku Polskiego Czerwonego Krzyża, krzyża genewskiego ani ich naśladownictwa z uwagi na odmienne tło i budowę logotypów użytych w tym znaku. Decyzją z 28 lutego 2023 r., Urząd Patentowy odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak słowno-graficzny I. zgłoszony przez fundację. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 129¹ ust. 1 pkt 10 w związku z art. 145 ust. 1 p.w.p. W uzasadnieniu decyzji organ, po przedstawieniu stanu faktycznego oraz treści mającego zastosowanie w sprawie art. 129¹ ust. 1 pkt 10 p.w.p., wskazał m.in., że w przedmiotowym oznaczeniu zawarto wizerunek krzyża, który zdaniem Urzędu Patentowego stanowi co najmniej naśladownictwo symbolu Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, który jest prawnie chroniony. Element graficzny w postaci czerwonego krzyża w analizowanym znaku stanowi odwzorowanie, a przez to bezpośrednie nawiązanie do symbolu Czerwonego Krzyża. Zdaniem organu przepisy sankcjonują zasady nie tylko używania w znaku towarowym identycznych symboli, ale także symboli do nich podobnych, z czym niewątpliwie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Podobieństwo to niewątpliwie wynika z faktu użycia przez skarżącą symbolu krzyża, podobnego wizualnie ze względu na kształt i kolor do wskazanego przez organ symbolu Czerwonego Krzyża. Urząd Patentowy wyjaśnił, że wbrew stanowisku skarżącej, dla oceny rejestrowalności przedmiotowego oznaczenia nie ma znaczącego wpływu fakt, iż znak ten oprócz elementu graficznego krzyża posiada także inne elementy graficzne, tj. wizerunek heraldycznego lwa w żółtym (złotym) kolorze. Istotny jest wyłącznie fakt stwierdzenia, że badane oznaczenie w swej treści zawiera element, który samodzielnie może być uznany za przynajmniej podobny do zastrzeżonego symbolu. Urząd Patentowy zaznaczył, że na możliwość uzyskania prawa ochronnego nie wpływają decyzje zapadłe w innych sprawach, gdyż zgłoszenie znaku towarowego rozpatrywane jest indywidualnie. Zdaniem organu, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy bez znaczenia pozostaje analiza profilu prowadzonej działalności, jak również zakres usług wskazanych w podaniu (klasy: 16, 35, 36, 39, 41, 43, 45), co wynika wprost z art. 53 ust. 1 załącznika do Konwencji. W ocenie Urzędu Patentowego oświadczenie Komisji do Spraw Ochrony Znaku Czerwonego Krzyża z 12 marca 2020 r. nie stanowi zezwolenia właściwego organu, o którym mowa w art. 129¹ ust. 1 pkt 10 p.w.p. Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, organ odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak słowno-graficzny I.. Pismem z 10 maja 2023 r. skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z 30 listopada 2023 r., Urząd Patentowy utrzymał w mocy decyzję z 28 lutego 2023 r. odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy wskazał, że znak wnioskodawcy jest kombinacją kilku elementów, z których jednym jest wizerunek krzyża w kolorze czerwonym, stanowiący co najmniej naśladownictwo symbolu Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, którego ochrona wynika z Konwencji oraz ustawy o PCK. Zdaniem organu element krzyża w kolorze czerwonym jest wyraźnie widoczny w znaku wnioskodawcy, gdyż został umieszczony w środkowej części znaku i kontrastuje z żółtą (złotą) kolorystyką postaci heraldycznego lwa. Znak zgłoszony zawiera element, który odpowiada wizerunkowi Czerwonego Krzyża będącego symbolem chronionym przez prawo międzynarodowe, który spełnia funkcję ochronną oraz informacyjną. Wbrew stanowisku strony, dla oceny rejestrowalności przedmiotowego oznaczenia nie ma znaczącego wpływu, że znak ten, oprócz wskazanego elementu graficznego krzyża, posiada także inne elementy graficzne, tj. wizerunek postaci heraldycznego lwa. Wizerunek krzyża w analizowanym znaku jest naśladownictwem ze względu na użycie identycznego koloru i kształtu w zgłoszonym znaku, a tym samym może on być utożsamiany ze znakiem Czerwonego Krzyża. Pismem z 8 stycznia 2024 r. fundacja wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję organu z 30 listopada 2023 r., zaskarżając ją w całości. Przedmiotowej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 129¹ ust. 1 pkt 10 p.w.p., poprzez jego błędne zastosowanie i na tej podstawie wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy znak ten nie zawiera chronionego symbolu ani nie stanowi naśladownictwa znaku, jakim jest prawnie chroniony symbol Czerwonego Krzyża; 2. prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14 ust. 1 ustawy o PCK, poprzez jego błędne zastosowanie, tj. uznanie, że w przedmiotowej sprawie zgłoszony znak zawiera w sobie symbol Czerwonego Krzyża lub znak stanowiący jego naśladownictwo, przez co zabronione jest jego używanie, co w konsekwencji uniemożliwia objęcie zgłoszonego znaku prawem ochronnym, w sytuacji gdy zgłoszony znak nie zawiera symbolu Czerwonego Krzyża ani jego naśladownictwa; 3. przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), poprzez: – nieprzeprowadzenie pełnego badania w zakresie budowy, w tym kształtu i rozmiaru krzyża stanowiącego element zgłoszonego znaku; – błędne uznanie, że krzyż w zgłoszonym znaku jest "zbudowany tak samo" jak symbol Czerwonego Krzyża; – nieuwzględnienie oświadczenia Komisji ds. Ochrony Znaku Czerwonego Krzyża, stwierdzającego, że zgłoszony znak "nie stanowi wizerunku Polskiego Czerwonego Krzyża, krzyża genewskiego ani ich naśladownictwa z uwagi na odmienne tło i budowę logotypów" użytych w ww. znaku; – brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w tym działanie na podstawie mylnych założeń oraz brak wyjaśnienia, dlaczego użyty w znaku wizerunek krzyża chrześcijańskiego został uznany za naśladownictwo Czerwonego Krzyża oraz w jaki sposób Urząd doszedł do wniosku, że badany znak przeznaczony do użycia w zakresie zgłoszonych towarów i usług zostanie przez odbiorcę utożsamiony ze znakiem Czerwonego Krzyża, a nie z symbolem wiary chrześcijańskiej; – prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania strony do władzy publicznej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji; 4. przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez błędne uznanie, że zgłoszony znak jest zbudowany tak samo jak symbol Czerwonego Krzyża, pomimo że zgodnie z regulaminem używania symbolu Czerwonego Krzyża, symbol ten składa się z "5 identycznych kwadratów", co nie odpowiada budowie krzyża w zgłoszonym znaku; Wobec powyższych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z 28 lutego 2023 r., a także zasądzenie od organu na rzecz fundacji kosztów postępowania według norm przepisanych. Ponadto skarżąca wniosła o przeprowadzenie przez Sąd dowodów z dokumentów wymienionych w skardze na fakty wskazane w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Urząd Patentowy w całości podtrzymał swoje argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Pismem z 26 kwietnia 2024 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie skargi o dodatkowe zarzuty, rozszerzenie argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu skargi oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów wymienionych w piśmie. Na rozprawie w dniu 15 maja 2024 r. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe zawarte w skardze oraz w piśmie z 26 kwietnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej zwanej "p.p.s.a."). Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonego aktu pod względem jego celowości czy słuszności. Skarga złożona w tej sprawie nie jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa, które uzasadniałoby wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 129¹ ust. 1 pkt 10 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które zawiera symbol (herb, flagę, godło) obcego państwa, nazwę, skrót nazwy, bądź symbol (herb, flagę, godło) organizacji międzynarodowej lub przyjęte w obcym państwie urzędowe oznaczenie, stempel kontrolny lub gwarancyjny, jeżeli zakaz taki wynika z umów międzynarodowych, chyba że zgłaszający wykaże się zezwoleniem właściwego organu, które uprawnia go do używania takiego oznaczenia w obrocie. Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o PCK zabronione jest używanie z naruszeniem art. 13 znaku lub nazwy "Czerwony Krzyż" lub "Krzyż Genewski", jak również wszelkich znaków lub nazw stanowiących ich naśladownictwo. Z kolei, w myśl art. 13 tej ustawy, prawo do używania znaku lub nazwy Czerwonego Krzyża jako godła lub znaku rozpoznawczego i ochronnego przysługuje w przypadkach i na zasadach określonych w konwencjach międzynarodowych. Zgodnie z art. 53 akapit 1 załącznika do Konwencji zabronione będzie w każdym czasie używanie przez osoby prywatne, towarzystwa lub domy handlowe, zarówno publiczne, jak i prywatne, inne niż uprawnione do tego na mocy niniejszej Konwencji, godła albo nazwy "Czerwony Krzyż" lub "Krzyż Genewski", jak również wszelkich znaków lub nazw stanowiących ich naśladownictwo, bez względu na cel, do którego służą, i na datę, od której zaczęły być stosowane. Sąd stwierdza, że w zgłoszonym znaku słowno-graficznym [...] występuje element stanowiący co najmniej naśladownictwo symbolu Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, którego ochrona wynika z art. 53 akapit 1 załącznika do Konwencji oraz art. 14 ust. 1 ustawy o PCK. W ocenie Sądu należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, zgodnie z którym w przedmiotowym oznaczeniu występuje składnik graficzny składający się z dwóch symetrycznie przecinających się elementów w kolorze czerwonym, stanowiących odwzorowanie krzyża, a przez to bezpośrednie nawiązanie do symbolu Czerwonego Krzyża. Należy wskazać, że zgodnie z wyrokiem TSUE z 16 lipca 2009 r. (sprawy połączone C-202/08 P i C-208/08 P; pkt 59) wystarczy, że choć jeden element zgłoszonego znaku towarowego przedstawia takie godło lub jego imitację, aby odmówić jego rejestracji jako wspólnotowego znaku towarowego. W takim przypadku Sąd nie jest zobowiązany do dalszego badania całościowego wrażenia wywieranego przez ten znak i nie wymaga rozpatrywania danego znaku jako całości. Ponadto, zgodnie z wyrokiem Sądu (dawniej: Sądu Pierwszej Instancji) z 21 kwietnia 2004 r. (T-127/02; pkt 40, 41, 44), kluczowym pytaniem jest to, czy znak towarowy, którego dotyczy wniosek rejestracyjny, zawiera element, który można uznać za godło lub herb, lub ich imitację z punktu widzenia heraldycznego. Element ten nie musi być identyczny ze spornym godłem lub herbem. Fakt, że takie godło lub herb jest stylizowane lub że tylko część godła lub herbu jest wykorzystywana, nie oznacza, że nie istnieje imitacja z heraldycznego punktu widzenia. Zbieżne stanowisko zostało również wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyroki NSA z 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GSK 531/20 oraz z 27 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 332/11, a także wyroki WSA w Warszawie z 7 listopada 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1244/19 oraz z 12 października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1095/10). Sąd stwierdza, że norma prawna zawarta w art. 129¹ ust. 1 pkt 10 p.w.p. w świetle przywołanego wyżej orzecznictwa zabrania udzielenia prawa ochronnego na oznaczenie, które zawiera choćby jeden element przedstawiający m.in. symbol organizacji międzynarodowej (w tym Czerwonego Krzyża) lub jego imitację z punktu widzenia heraldycznego, chyba że zgłaszający wykaże zezwolenie właściwego organu, które uprawnia go do używania takiego oznaczenia w obrocie. W ocenie Sądu widoczny w znaku słowno-graficznym [...] składnik graficzny składający się z dwóch przecinających się prostopadle elementów w kolorze czerwonym należy uznać za imitację symbolu Czerwonego Krzyża, która może być postrzegana jako symbol Czerwonego Krzyża. Został on umieszczony w środkowej części znaku i kontrastuje z żółtą (złotą) kolorystyką postaci heraldycznego lwa. Sąd podziela stanowisko organu, że przedmiotowe oznaczenie zawiera element, który odpowiada wizerunkowi Czerwonego Krzyża, będącego symbolem chronionym przez przepisy Konwencji oraz ustawy o PCK. W ocenie Sądu dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma znaczenia, że fundacja zajmuje się wyłącznie prowadzeniem działalności edukacyjnej, kulturalnej i naukowej na rzecz rozwoju i promocji wartości chrześcijańskich, a także wspiera inicjatywy służące propagowaniu i ochronie spuścizny cywilizacji chrześcijańskiej oraz etyki chrześcijańskiej w życiu społecznym i kulturalnym. Sąd nie kwestionuje twierdzenia pełnomocnika skarżącej, że wizerunek krzyża jest najważniejszym dla chrześcijan symbolem wiary chrześcijańskiej, towarzyszącym chrześcijanom od dwóch tysięcy lat. Zgodnie z art. 53 akapit 1 załącznika do Konwencji zabronione jest używanie godła lub nazwy "Czerwony Krzyż", jak również wszelkich znaków stanowiących ich naśladownictwo, bez względu na cel, do którego służą, i na datę, od której zaczęły być stosowane. Sąd podziela stanowisko organu, że klasyczny i najczęściej używany krzyż chrześcijański ma odmienne proporcje – pionowy element jest zdecydowanie dłuższy w stosunku do przecinającego go elementu poziomego – jak również zwykle odmienną kolorystykę. Natomiast wizerunek krzyża użyty w znaku zgłoszonym ma symetryczne proporcje oraz kolorystykę taką, jak w symbolu Czerwonego Krzyża. Jak słusznie wskazano w zaskarżonej decyzji, znak Czerwonego Krzyża podlega ochronie ze względu na jego szczególny charakter, jako znak mający specjalne znaczenie dla ludzkości, powszechnie znany i używany w szczególnych okolicznościach przy niesieniu wszelkiego rodzaju pomocy humanitarnej, a także dla propagowania humanitarnych wartości. Dlatego też jego wizerunek jest chroniony i nie jest dopuszczalne jego naruszanie poprzez naśladownictwo czy imitację. Zdaniem Sądu, oświadczenie Komisji do Spraw Ochrony Znaku Czerwonego Krzyża z dnia 12 marca 2020 r. nie stanowi zezwolenia, o którym mowa w art. 129¹ ust. 1 pkt 10 p.w.p., tj. zezwolenia właściwego organu uprawniającego do używania takiego oznaczenia w obrocie. W oświadczeniu tym wskazano m.in., że znak słowno-graficzny [...] nie narusza przepisów stanowiących o ochronie znaku czerwonego krzyża, a krzyż użyty w tym znaku nie stanowi wizerunku Polskiego Czerwonego Krzyża, krzyża genewskiego ani ich naśladownictwa z uwagi na odmienne tło i budowę logotypów użytych w tym znaku. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, że Komisja ta posiada kompetencje do wydawania zezwoleń uprawniających do używania znaku Czerwonego Krzyża w obrocie. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o PCK, organami Polskiego Czerwonego Krzyża są Krajowy Zjazd, Zarząd Główny Polskiego Czerwonego Krzyża oraz Prezydium. Z kolei zgodnie z § 25 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 września 2011 r. w sprawie zatwierdzenia statutu Polskiego Czerwonego Krzyża, obok ustawowych organów Polskiego Czerwonego Krzyża, w ramach Stowarzyszenia działają: Główna Komisja Rewizyjna, Sąd Organizacyjny oraz Kapituła Odznaki Honorowej PCK. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe względy, Sąd uznał, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego ani uchybień formalnoprawnych, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza, że organ odpowiednio zbadał istotne okoliczności faktyczne, działając zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Ponadto należy uznać, że stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji zostało uzasadnione w sposób zgodny z art. 107 § 3 k.p.a. Sąd podziela i przyjmuje za swoje stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2023 r. (sygn. akt II OSK 2964/20), zgodnie z którym nie można powołać się na naruszenie zasady z art. 8 § 2 k.p.a. w sytuacji, kiedy wydana w sprawie decyzja, choćby była odmienna od innej decyzji wydanej w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, jest jednak prawidłowa i zgodna z prawem. Wzgląd na zachowanie zasady praworządności ma w tej sytuacji priorytet nad oczekiwaniem strony do otrzymania decyzji takiej samej jak decyzje uprzednio wydawane w analogicznych stanach faktycznych i prawnych, bowiem oczekiwanie takie nie jest "słuszne" i "uzasadnione" jako naruszające zasadę praworządności. W następstwie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, a także analizy argumentacji podniesionej przez stronę skarżącą, Urząd Patentowy, wydając obie kwestionowane decyzje administracyjne, prawidłowo zastosował odpowiednie przepisy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.