VI SA/Wa 2874/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2023 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę M. J. złożył w dniu 6 sierpnia 2021 roku do Urzędu Patentowego RP (dalej też jako "UPRP", "Urząd" lub "Organ") podanie o udzielenie prawa ochronnego na słowny znak towarowy "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY", przeznaczony do oznaczania następujących towarów i usług z klasy 09: Książki elektroniczne do pobrania; Książki zapisane na płytach; Książki w formacie cyfrowym do pobierania z Internetu; Edukacyjne materiały na zajęcia, do pobrania; Podcasty do pobrania; Publikacje elektroniczne, do pobrania; Elektroniczne sprawozdania do pobrania; Biuletyny elektroniczne do pobrania; Środki edukacyjne do pobrania; Pliki multimedialne do pobrania; Nagrania wideo do pobrania; Gazety elektroniczne do pobrania; Publikacje w formie elektronicznej do pobrania; Podręczniki szkoleniowe w formie elektronicznej [do pobrania]; Publikacje elektroniczne do pobrania w postaci magazynów; Filmy wideo; Filmy animowane; Wstępnie nagrane filmy; Filmy do pobrania; Płyty wideo z nagranymi filmami animowanymi; Muzyka, filmy i inne rodzaje elektronicznych publikacji tekstowych i obrazowych utrwalone na nośnikach; Animowane filmy rysunkowe w postaci filmów kinematograficznych; Nagrania wideo z filmami; z klasy 16: Książki; Książki informacyjne; Podręczniki [książki]; Książki edukacyjne; Książki z grafiką; Książki z regulaminami; Książki z plakatami; Książki z obrazkami; Książki zawierające wzorce ściennych materiałów; Książki z zadaniami dla dzieci; Materiały drukowane; Materiały piśmienne; Afisze, plakaty; Afisze, plakaty z papieru lub kartonu; Agendy; Banery wystawowe wykonane z kartonu; Banery wystawowe z papieru; Biuletyny informacyjne; Biuletyny [materiały drukowane] ;Broszury; Broszury drukowane; Czasopisma branżowe; Czasopisma [periodyki]; Czasopisma z plakatami; Drukowane ankiety; Drukowane arkusze informacyjne; Drukowane diagramy; Drukowane flipcharty; Drukowane foldery informacyjne ;Drukowane instrukcje dotyczące metod nauczania; Drukowane jadłospisy; Drukowane karty informacyjne; Drukowane karty na przepisy; Drukowane karty odpowiedzi; Drukowane materiały dydaktyczne; Drukowane kartonowe tablice reklamowe; Drukowane materiały edukacyjne; Drukowane materiały ilustracyjne; Drukowane materiały piśmienne; Drukowane materiały szkoleniowe; Drukowane programy zajęć; Drukowane raporty z badań; Drukowane ulotki informacyjne; Drukowane wykresy; Drukowany materiał promocyjny; Fiszki; Formularze [blankiety, druki]; Formularze czyste; Ilustrowane albumy; Jadłospisy; Karty informacyjne; Książki dla dzieci; Książki dla dzieci z elementem audio; Kwestionariusze drukowane; Listy informacyjne; Materiały drukowane do celów instruktażowych; Materiały edukacyjne i instruktażowe; Periodyki; Periodyki [czasopisma] ;Plakaty reklamowe; Plakaty wykonane z papieru; Plakaty z kartonu; Podręczniki; Podręczniki edukacyjne; Podręczniki instruktażowe; Podręczniki instruktażowe do celów nauczania; Podręczniki pomocnicze do nauki; Publikacje drukowane; Publikacje edukacyjne; Publikacje periodyczne drukowane; Publikacje promocyjne; Publikacje reklamowe; Reklamowe szyldy papierowe; Szyldy papierowe; Szyldy reklamowe z papieru lub z kartonu; Szyldy z papieru lub z kartonu; Tabele drukowane; Tablice reklamowe z kartonu; Tablice reklamowe z tektury; Tablice z kartkami do prezentacji [flipchart]; Ulotki; Ulotki drukowane; Ulotki instrukcyjne; Ulotki reklamowe; Wykłady drukowane; Wykresy oraz usług: z klasy 38: Komunikacja za pośrednictwem blogów Online; Podcasting; Przekazywanie informacji za pomocą środków elektronicznych; Przekazywanie informacji za pomocą komputera; Przesyłanie informacji drogą online; Przesyłanie informacji za pomocą poczty elektronicznej; Przesyłanie informacji za pomocą środków elektronicznych; Przesyłanie webcastów; Przesyłanie treści audio-wizualnych za pośrednictwem satelity lub interaktywnych sieci multimedialnych; Przesyłanie wiadomości za pomocą sieci komputerowych; Przesyłanie wiadomości; Przesyłanie wiadomości za pośrednictwem witryny internetowej; Przesyłanie wiadomości za pomocą sieci internetowej [Web Messaging)/Transmisja danych i informacji za pośrednictwem elektronicznych środków komunikacyjnych; Transmisja materiałów wideo, filmów, obrazów, tekstu, zdjęć, gier, treści generowanych przez użytkownika, treści audio i informacji za pośrednictwem Internetu; Transmisja podkastów; Transmisja plików danych, audio, wideo i multimedialnych; Transmisja publikacji elektronicznych online; Transmisja strumieniowa materiałów wideo w Internecie; Transmisja strumieniowa materiałów audio i wideo w Internecie; Transmisja treści generowanych przez użytkownika za pośrednictwem Internetu; Transmisja wiadomości i aktualności; Transmisja wiadomości, danych i treści za pośrednictwem Internetu i innych sieci łącznościowych; z klasy 41: Usługi pisania blogów; Administrowanie [organizacja] konkursami; Akademie; Akredytacja usług edukacyjnych; Akredytacja [certyfikacja] osiągnięć edukacyjnych; Analizowanie wyników testów i danych edukacyjnych dla osób trzecich; Badania edukacyjne; Doradztwo specjalistyczne w zakresie edukacji; Doradztwo w zakresie szkoleń; Doradztwo w zakresie szkoleń medycznych; Edukacja; Edukacja dorosłych; Edukacja [nauczanie];Edukacja online z komputerowej bazy danych lub za pomocą Internetu czy ekstranetów; Edukacja w zakresie świadomości ruchowej; informacja dotycząca edukacji udzielana on-line z komputerowej bazy danych lub z Internetu; Informacja o edukacji; Informacje związane z egzaminowaniem; Organizowanie i prowadzenie konferencji; Organizowanie i prowadzenie kongresów; Organizowanie konkursów [edukacja lub rozrywka]; Kursy instruktażowe; Kursy korespondencyjne; Kursy szkoleniowe; Kursy szkoleniowe w formie pisemnej; Kursy szkoleniowe z zakresu zdrowia; Kursy szkoleniowe związane z medycyną; Medyczne usługi edukacyjne; Nauczanie; Nauczanie i szkolenia; Nauczanie w dziedzinie medycyny; Szkolenia i nauczanie w dziedzinie medycyny; Nauczanie w zakresie sposobów odżywiania; Nauczanie w zakresie zdrowia; Nauczanie wspomagane komputerowo; Opracowywanie kursów edukacyjnych i egzaminów; Opracowywanie materiałów edukacyjnych; Opracowywanie podręczników edukacyjnych; Opracowywanie sprawozdań w zakresie nauczania; Organizacja i przeprowadzanie kursów edukacyjnych; Organizacja konferencji edukacyjnych; Organizacja konkursów edukacyjnych; Organizacja warsztatów i seminariów; Organizacja webinariów; Organizacja wystaw w celach edukacyjnych; Organizacja wystaw w celach szkoleniowych; Organizacja zajęć; Organizowanie i prowadzanie konferencji i seminariów; Organizowanie i prowadzanie konferencji edukacyjnych; Organizowanie i prowadzenie warsztatów [szkolenie]; Organizowanie i prowadzenie edukacyjnych grup dyskusyjnych, nie online; Organizowanie i prowadzenie spotkań w dziedzinie edukacji; Organizowanie i prowadzenie kursów w szkołach dziennych dla dorosłych; Organizowanie i prowadzenie wykładów w celach edukacyjnych; Organizowanie i prowadzenie wykładów w celach szkoleniowych; Organizowanie i prowadzenie forów edukacyjnych z udziałem osób; Organizowanie i prowadzenie zjazdów; Organizowanie imprez edukacyjnych; Organizowanie konferencji w celach edukacyjnych; Organizowanie konferencji dotyczących edukacji; Organizowanie konferencji dotyczących szkoleń; Organizowanie komputerowych kursów szkoleniowych; Organizowanie konferencji i sympozjów w dziedzinie nauk medycznych; Organizowanie kongresów edukacyjnych; Organizowanie konkursów za pośrednictwem Internetu; Organizowanie pokazów w celach edukacyjnych; Organizowanie pokazów w celach szkoleniowych; Organizowanie prezentacji do celów edukacyjnych; Organizowanie programów szkoleniowych; Organizowanie seminariów dotyczących szkoleń; Organizowanie seminariów dotyczących edukacji; Organizowanie seminariów związanych z edukacją; Organizowanie seminariów w celach edukacyjnych; Organizowanie seminariów szkoleniowych; Organizowanie seminariów edukacyjnych; Organizowanie wykładów edukacyjnych; Organizowanie wykładów; Organizowanie zajęć dydaktycznych; Organizowanie zjazdów w celach szkoleniowych; Organizowanie zjazdów w celach edukacyjnych; Produkcja materiałów kursowych rozprowadzanych na profesjonalnych seminariach; Produkcja filmów w celach edukacyjnych; Produkcja filmów szkoleniowych; Prowadzenie kursów edukacyjnych; Prowadzenie kursów; Prowadzenie kursów instruktażowych, edukacyjnych i szkoleniowych dla młodych ludzi i dorosłych; Prowadzenie kursów instruktażowych; Prowadzenie kursów internetowych w zakresie diet; Prowadzenie kursów szkoleniowych on-line związanych z odżywianiem; Prowadzenie seminariów edukacyjnych dotyczących zagadnień medycznych; Prowadzenie zajęć w zakresie odżywiania; Przygotowywanie, organizowanie i prowadzenie konferencji; Przygotowywanie, organizowanie i prowadzenie seminariów; Przygotowywanie, organizowanie i prowadzenie kongresów; Przygotowywanie, organizowanie i prowadzenie sympozjów; Przygotowywanie, organizowanie i prowadzenie warsztatów [szkolenia]; Przygotowywanie tekstów do publikacji; Przygotowywanie seminariów dotyczących szkoleń; Publikacja broszur; Publikacja elektroniczna on-line periodyków i książek; Publikacja książek i czasopism elektronicznych online (nie do pobrania]; Publikacja materiałów dostępnych za pośrednictwem baz danych lub Internetu; Publikacja materiałów edukacyjnych; Publikacja podręczników użytkownika; Publikacja tekstów w postaci nośników elektronicznych; Publikowanie; Publikowanie czasopism elektronicznych; Publikowanie czasopism internetowych; Publikowanie czasopism, książek i podręczników z dziedziny medycyny; Publikowanie czasopism w postaci elektronicznej w Internecie; Publikowanie dokumentów; Publikowanie dokumentów z dziedziny szkolenia, nauki, prawa publicznego i spraw socjalnych; Publikowanie drogą elektroniczną; Publikowanie dydaktycznych materiałów edukacyjnych; Publikowanie elektronicznych gazet dostępnych za pośrednictwem globalnej sieci komputerowej; Publikowanie elektroniczne; Publikowanie materiałów drukowanych dotyczących edukacji; Publikowanie podręczników szkoleniowych; Publikowanie podręczników; Publikowanie on-line elektronicznych książek i czasopism; Publikowanie tekstów edukacyjnych; Publikowanie tekstów medycznych; Rozpowszechnianie materiałów edukacyjnych; Seminaria; Seminaria edukacyjne; Skomputeryzowane szkolenia; Świadczenie usług edukacyjnych w zakresie zdrowia; Świadczenie usług edukacyjnych dotyczących biologii; Świadczenie usług edukacyjnych związanych z dietą; Sympozja związane z edukacją; Szkolenia edukacyjne; Szkolenia w dziedzinie medycyny; Szkolenia w zakresie odżywiania; Szkolenie w zakresie diety [nie medyczne]; Szkolenie w zakresie żywienia [nie medyczne]; Testy edukacyjne; Tworzenie [opracowywanie] treści edukacyjnych do podcastów; Udostępnianie informacji edukacyjnych w dziedzinie zdrowia i sprawności fizycznej; Udostępnianie publikacji on-line; Usługi doradztwa dotyczące opracowywania kursów szkoleniowych; Usługi edukacji medycznej; Usługi edukacyjne dotyczące zdrowia; Usługi edukacyjne z zakresu medycyny; Usługi edukacyjne związane z odżywianiem; Usługi w zakresie przygotowywania programów nauczania; Usługi w zakresie publikacji biuletynów; Usługi w zakresie publikowania online; Wydawanie audiobooków; Wydawanie biuletynów; Wydawanie czasopism; Wydawanie czasopism i książek w postaci elektronicznej; Wydawanie publikacji medycznych; Zapewnianie kursów dokształcających i doszkalających; Zapewnianie kursów edukacyjnych; Zapewnianie kursów edukacyjnych związanych z dietą; Zapewnianie kursów szkoleniowych online; Zapewnianie szkoleń, kształcenia i nauczania; Zapewnianie szkoleń online; Zapewnianie szkoleniowych kursów medycznych; Zarządzanie usługami edukacyjnymi; z klasy 42: Badania naukowe do celów medycznych; Badania w dziedzinie żywności; Badania w zakresie medycyny; Badania żywności; Doradztwo techniczne w zakresie usług badawczych dotyczących artykułów spożywczych i suplementów diety; Konsultacje na temat higieny żywności; Profesjonalne usługi doradcze dotyczące technologii żywności; Projektowanie i opracowywanie metod do testów i analiz; Prowadzenie badań naukowych; Sporządzanie raportów naukowych; Udzielanie informacji i danych związanych z badaniami i rozwojem medycznym i weterynaryjnym; Usługi badań i analiz biologicznych; Usługi badawcze; Usługi badawczo-rozwojowe; Usługi badawcze w dziedzinie medycyny i farmakologii; Usługi doradcze w zakresie nauki; Usługi laboratoriów biologicznych; Usługi laboratorium badań biologicznych; Usługi naukowe; Usługi naukowe i badania w tym zakresie; Usługi naukowe i technologiczne; Usługi w zakresie analiz i badań chemicznych. Pismem z dnia 19 sierpnia 2021 roku Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 w związku z art. 145 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2021 roku, poz. 324, dalej w skrócie jako "p.w.p."), poinformował zgłaszającego, że na przedmiotowe oznaczenie, zgłoszone w charakterze znaku towarowego, nie może zostać udzielone prawo ochronne, gdyż nie nadaje się ono do odróżniania w obrocie towarów/usług, dla których zostało zgłoszone. W odpowiedzi z dnia 25 sierpnia 2021 roku zgłaszający wskazał między innymi, iż Urząd Patentowy RP wydał już uprzednio, w dniu [...] października 2020 r. decyzję o numerze [...] w sprawie udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Kodeks Zdrowotny Kierowcy" o numerze zgłoszenia [...] na rzecz M. J. dla tożsamych towarów i usług z klas: 9,16, 38, 41, 42 klasyfikacji nicejskiej. Jednakże zgłaszający nie dokonał opłaty za pierwszy 10-letni okres ochrony we wskazanym terminie, wobec czego dokonał ponownego zgłoszenia [...], identycznego znaku towarowego dla identycznych towarów i usług co w zgłoszeniu [...]. Zdaniem zgłaszającego podejmowanie przy tym przeciwstawnych działań przez organy państwa czy dokonywanie skrajnie różnej oceny tego samego stanu faktycznego przez organy administracji, jak również zmienność rozstrzygnięć podejmowanych w analogicznej sprawie, nie będzie sprzyjać realizacji wynikającej z art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 zm., dalej także jako "k.p.a."), zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Nadto zgłaszający podkreślił, że charakter odróżniający, o którym mowa w art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p. należy oceniać, po pierwsze, w stosunku do towarów lub usług, dla których znak towarowy został zgłoszony, i po drugie, z uwzględnieniem sposobu postrzegania go przez właściwy krąg odbiorców. Badanie bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji powinno przy tym dotyczyć każdego z towarów lub każdej z usług, dla których dokonano zgłoszenia znaku towarowego, a decyzja właściwego organu o odmowie rejestracji znaku towarowego co do zasady powinna zostać uzasadniona w odniesieniu do każdego z tych towarów lub każdej z tych usług. W ocenie zgłaszającego Urząd Patentowy RP błędnie przyjął, że oznaczenie "Kodeks Zdrowotny Kierowcy" będzie stanowić zbiór rozwiązań regulacyjnych w sektorze ochrony zdrowia kierowców. Zgłaszający nie posiada bowiem zdolności regulacyjnej w zakresie ochrony zdrowia, lecz jest specjalistą i naukowcem w zakresie chorób wewnętrznych, gastroenterologii i leczenia żywieniowego, a głównym przedmiotem działalność, do której oznaczenia jest wykorzystywany przedmiotowy znak towarowy jest szeroko rozumiana działalność edukacyjna i badawcza. Zgłaszający zaznaczył, że znak nie został zgłoszony w celu oznaczania nim zasad zdrowotnych dla kierowców a do oznaczania naukowego konceptu, dotyczącego wpływu diety, a także innych czynników na koncentrację, proces decyzyjny oraz czas reakcji człowieka. Ponadto, przedmiotowy znak można również rozpatrywać jako slogan, hasło reklamowe. Natomiast, w jakikolwiek sposób funkcja reklamowa słownego znaku towarowego nie wyklucza, że nadaje się on do zagwarantowania konsumentom pochodzenia towarów lub usług nim oznaczonych. Zgłaszający podkreślił, że znaki towarowe mogą wyrażać obiektywne, nawet proste, informacje i mimo to nadawać się do wskazywania konsumentom pochodzenia handlowego rozpatrywanych towarów lub usług. Taka sytuacja, może w szczególności mieć miejsce, gdy znaki towarowe nie ograniczają się do zwykłego przekazu reklamowego, lecz charakteryzują się pewną oryginalnością czy też siłą wywoływania skojarzeń, wymagają minimalnego wysiłku interpretacyjnego lub prowadzą do rozpoczęcia procesu poznawczego u właściwego kręgu odbiorców. Zgłaszający wskazał także przykłady znaków towarowych, na które UPRP udzielił praw ochronnych, np.: Kodeks zdrowia intymnego czy Kodeks Smaku. Pismem z dnia 6 stycznia zgłaszający poinformował Organ o zmianie podmiotu ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na I. sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej także jako "Skarżąca", "Spółka", "Zgłaszająca" lub "Wnioskodawca") załączając stosowną umowę aportową. Pismem z dnia 17 maja 2022 roku Zgłaszająca wniosła z kolei ponaglenie w związku z przewlekłym prowadzeniem postępowania przez Organ. Postanowieniem z dnia [...] maja 2022 roku Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 162 ust. 1 i ust. 6 oraz art. 252 p.w.p., dokonał zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na I. sp. z o. o. z siedzibą w W. Następnie Urząd Patentowy RP, decyzją z dnia [...] sierpnia 2022 r., działając na podstawie art 1291 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 3 p.w.p., odmówił udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY". W ocenie organu bowiem, zgłaszane do ochrony oznaczenie nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do wszystkich wskazanych towarów i usług. Do używania takiego oznaczenia nie można przyznać wyłączności tylko jednemu podmiotowi, bez naruszania uprawnień innych podmiotów, gdyż niedopuszczalne jest udzielenie prawa ochronnego na znak, który nie pozwala na zindywidualizowanie pochodzenia towarów/usług nim oznaczanych, a tym samym przypisanie go określonemu przedsiębiorcy. Właściwość ta jest podstawową cechą znaku towarowego, która wynika z roli, jaką znak towarowy pełni w obrocie. Dokonując oceny zdolności odróżniającej znaku towarowego należy ją przeprowadzić, biorąc pod uwagę relewantny krąg odbiorców danych towarów i usług. W ocenie UP RP relewantnym kręgiem odbiorców w realiach przedmiotowej sprawy będzie ogół społeczeństwa. Będzie to więc modelowy, przeciętny nabywca, w miarę dobrze poinformowany, oraz w miarę uważny i rozważny. Biorąc powyższe pod uwagę Organ stwierdził, że oznaczenie KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY nie spełnia przesłanek do tego, aby przypisać mu znaczenie znaku towarowego. Zdaniem Urzędu Patentowego RP jest to bowiem oznaczenie składające się w całości z elementów niewyróżniających, mających wyłącznie walor informacyjny. Przy tym wyrażenie "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY" jest wyłącznie słowne, a przedmiotowy znak posiada w określonych uwarunkowaniach konkretne znaczenie i może stanowić zbiór rozwiązań regulacyjnych, spis zaleceń i wytycznych w sektorze ochrony zdrowia kierowców. Organ podkreślił, że przy tak nieskomplikowanym odbiorze i prostym znaczeniu konkretnych słów przeciętny odbiorca nie będzie miał trudności z ich zrozumieniem. Nadto, w ocenie Organu, wymienione towary i usługi niewątpliwie mogą nawiązywać i podawać informacje o tematyce związanej z zasadami zdrowia kierowcy. Ponadto, wskażą one na przydatność tych towarów i usług, ich tematykę i treść, przedmiot, przeznaczenie, funkcje oraz cel. Urząd podkreślił, że ma świadomość, iż każde oznaczenie powinno być analizowane w stosunku do konkretnych towarów i usług. Niemniej jednak jeśli ta sama podstawa odmowy rejestracji podnoszona jest wobec kategorii lub grupy towarów lub usług, właściwy organ może ograniczyć się do ogólnego uzasadnienia obejmującego wszystkie rozpatrywane towary lub usługi. Urząd podkreślił także, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, właściwy organ może ograniczyć się do ogólnego uzasadnienia, jeżeli istnieje ta sama podstawa odmowy i jest ona podnoszona wobec kategorii lub grupy towarów lub usług i między którymi istnieje na tyle bezpośredni i konkretny związek, że tworzą one jedną kategorię lub jedną grupę towarów lub usług o dostatecznie jednorodnym charakterze. Organ podkreślił, że jeśli chodzi o charakter opisowy oznaczenia, zastrzeżenia co do rejestracji dotyczą nie tylko tych towarów lub usług, w odniesieniu do których pojęcia tworzące zgłaszany znak towarowy mają charakter bezpośrednio opisowy, ale także do szerokiej kategorii zawierającej (przynajmniej potencjalnie) możliwą do określenia podkategorię lub konkretne towary lub usługi, dla których zgłaszany znak towarowy ma charakter bezpośrednio opisowy. Jeżeli zgłaszający nie podał odpowiedniego ograniczenia, zastrzeżenia co do rejestracji ze względu na charakter opisowy, dotyczą one całe] szerokiej kategorii, co ma miejsce w niniejszej sytuacji. Dlatego też, zdaniem Organu, uzyskanie przez Zgłaszającego prawa wyłącznego na zgłoszony znak towarowy, dawałoby mu uprawnienie do zakazywania innym uczestnikom obrotu gospodarczego posługiwania się tym oznaczeniem informacyjnym. Każdy uczestnik obrotu gospodarczego używający w nazwie oznaczeń wykorzystujących elementy "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY" dopuściłby się naruszenia znaku Zgłaszającego. Zakaz udzielania praw ochronnych na znaki opisowe wiąże się ściśle z regułą swobody komunikacyjnej w zakresie opisu towarów i usług na rynku. Reguła ta gwarantuje, że żaden inny podmiot w obrocie nie uzyska monopolu na używanie oznaczeń, które są w nim przydatne dla informowania o cechach towarów i usług i jako taka stanowi konkretyzację konstytucyjnej zasady wolności gospodarczej. Tymczasem w niniejszej sprawie, w kontekście semantycznym, czyli odnoszącym się do znaczenia słów, przedmiotowe oznaczenie ma w sobie wydźwięk wskazujący na rodzaj towarów i usług. Wobec takiej konotacji oznaczenia, spełniona zostaje zasada konkretnej i bezpośredniej opisowości wskazanych towarów i usług. Odnosząc się do kwestii uprzedniego udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Kodeks Zdrowotny Kierowcy" dla tożsamych towarów i usług z klas: 9,16, 38,41, 42, Urząd Patentowy RP podniósł, że każda sprawa jest indywidualna i rozpatrywana w swoich uwarunkowaniach, zgodnie z oceną materiału zgromadzonego w sprawie. Każde oznaczenie należy przeanalizować pod kątem bezwzględnych przesłanek i dokonać całościowej oceny. Sprawy, którym zarzuca się opisowość, bądź charakter informacyjny podlegają ocenie na tych samych zasadach, zgodnie z tymi samymi wytycznymi. Stosuje się wobec nich te same kryteria. Ostateczna ocena zależy od informacji jakie zostały zgromadzone w sprawie. Urząd Patentowy RP podkreślił, że żadne wcześniejsze postępowanie nie może być wyznacznikiem zapadłego rozstrzygnięcia, albowiem każde zgłoszenie bada się oddzielnie, z uwzględnieniem konkretnych warunków sprawy i zebranego materiału. Biorąc powyższe pod uwagę, organ stwierdził, że zgłoszone oznaczenie nie nadaje się do odróżniania towarów i usług, dla których zostało zgłoszone. W skardze na powyższą decyzję z dnia [...] sierpnia 2022 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżąca zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wyniki sprawy poprzez naruszenie: a) art. 8 § 1 i § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, poprzez rozpoznanie sprawy z naruszeniem zasady zaufania do władzy publicznej i przez odejście bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania sprawy w takim samym stanie faktycznym i prawnym, tj. przez rozpoznanie sprawy w tym samym stanie faktycznym jak i prawnym w odmienny sposób pomimo, iż okoliczności faktyczne jak i prawne nie uległy zmianie, tj. udzieleniu prawa ochronnego na słowny znak towarowy KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY, a następnie na wydaniu decyzji odmownej wobec ponownego wniosku (złożonego po wygaśnięciu decyzji warunkowej Organu) o udzielenie prawa ochronnego na ten sam znak towarowy słowny KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY dla tych samych towarów i usług; b) art. 7, art. 77 ust. 1 i art. 80 k.p.a. poprzez: - niedokonanie całościowej oceny znaku towarowego KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY dla wszystkich wskazanych towarów i usług, które doprowadziło do niewłaściwego przyjęcia, że znak ten nie posiada odróżniającego charakteru z uwagi na przyjęcie przez Organ, że wszystkie towary i usługi wskazane w zgłoszeniu w klasach 9,16, 38, 41, 42 pozostają w wystarczająco bezpośrednim i konkretnym związku ze znakiem, podczas gdy Organ powinien przeprowadzić badanie zdolności odróżniającej znaku towarowego KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY dla poszczególnych towarów i usług wskazanych w zgłoszeniu; - przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i bezpodstawne pominięcie dowodów potwierdzających fakt, że określenie "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY" ma charakter fantazyjny a nie opisowy; c) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez: - brak wskazania w uzasadnieniu decyzji, na jakich dowodach zostały oparte przez Organ wnioski o braku cech odróżniających znaku towarowego zgłoszonego do rejestracji przez Skarżącego; - brak wskazania w uzasadnieniu skarżonej decyzji przyczyn, dla których Organ w tożsamym stanie faktycznym i prawnym dokonał zmiany rozstrzygnięcia wobec tego samego znaku towarowego; 2. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p.: - poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 1291 ust. 1 pkt 2 p.w.p., polegające na błędnym uznaniu, iż znak towarowy KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY nie ma dostatecznych znamion odróżniających, gdy wszechstronna analiza wszystkich okoliczności przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku przeciwnego; - niewłaściwe zastosowanie art. 1291 ust. 1 pkt 3 p.w.p., w myśl którego nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności, polegające na błędnym uznaniu, iż sporny znak towarowy jest oznaczeniem, które składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, przeznaczenia, funkcji lub przydatności, podczas gdy znak ten nie wskazuje na rodzaj towaru czy usługi, jakości, ilości czy wartości oraz przeznaczenie. Mając na uwadze Spółka wniosła: - o uchylenie skarżonej decyzji w całości; - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów: a. decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...].10.2020 r. znak pisma [...] potwierdzającej fakt udzielenia przez Organ w dniu [...].10.2020 r. prawa ochronnego na słowny znak towarowy KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY dla towarów i usług wskazanych w tej decyzji w klasach 9,16, 38,41, 42 klasyfikacji nicejskiej na rzecz M. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Sp; wydania przez Organ decyzji w tożsamym stanie faktycznym i prawnym, co skarżona decyzja; b. aktu założycielskiego skarżącej spółki z dnia 7 października 2020 r. potwierdzającego fakt zawiązania przez M. J. spółki, pokrycia w części wkładem niepieniężnym w postaci znaku towarowego KODEKS ZDROWOTNY KIERWOCY jej kapitału zakładowego i istnienia bezpośredniego powiązania osobowego pomiędzy skarżącą spółką a M. J.; - zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 roku, poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W ramach tej kontroli, sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2022 r., poz. 329 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skargi, w ocenie Sądu, stan faktyczny w sprawie został ustalony przez Urząd Patentowy RP prawidłowo i zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie. W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Tym samym ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd (p. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP w sposób właściwy przeprowadził postępowanie dowodowe, ustosunkowując się do wyjaśnień Strony a argumenty podane w uzasadnieniu poparte zostały materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania. Urząd Patentowy RP poinformował przy tym Stronę o stwierdzonych przeszkodach dla udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie, umożliwiając jej zajęcie stanowiska w tym przedmiocie. Organ w sposób należyty wyjaśnił także zasadność podjętej decyzji a dokonując wykładni przepisów prawa materialnego, oparł się na przytoczonym w decyzji orzecznictwie zarówno krajowym, jak i unijnym. Tym samym przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji, odmawiającej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny: "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY", przeznaczony do oznaczania wskazanych we wniosku z dnia 6 sierpnia 2021 roku towarów i usług z klas: 9, 16, 38, 41 i 42, stanowił art. 1291 ust. 1 pkt 2) i 3) p.w.p., zgodnie z którym, nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone (art. 1291 ust. 1 pkt 2) p.w.p.), lub składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności (art. 1291 ust. 1 pkt 3) p.w.p.). Przepis ten dotyczy bezwzględnej przesłanki udzielenia prawa ochronnego na zgłoszone oznaczenie. Zdaniem Sądu, unormowanie powyższe należy interpretować w ten sposób, że oznaczenie powinno posiadać na tyle charakterystyczną formę, by być w stanie zwrócić uwagę odbiorców i zidentyfikować oznaczany nim towar lub świadczoną usługę jako pochodzące z konkretnego źródła. Ocena zdolności odróżniającej oznaczenia powinna uwzględniać zwykłe warunki obrotu rozumiane jako możliwość pełnienia przez znak podstawowej jego funkcji, jaką jest wskazywanie na pochodzenie towaru od określonego przedsiębiorcy. Oceny dostatecznych znamion odróżniających dokonuje się zawsze przy uwzględnieniu towarów i usług do oznaczania, których przeznaczony jest dany znak (wyrok NSA z 14 grudnia 2001 r. sygn. akt: II S.A. 3446/01). Należy przy tym zbadać, czy oznaczenie składa się wyłącznie z oznaczeń opisowych, czy ewentualnie zawiera także elementy, które w wystarczający sposób odróżniałyby znak i pozwalałaby na ustalenie pochodzenia tak określanych towarów i usług. Uwzględniając powyższe, Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że zgłoszone przez Skarżącą oznaczenie "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY", istotnie nie kwalifikuje się do oznaczania towarów i usług z klas 9,16, 38, 41, 42 klasyfikacji nicejskiej, dla których zostało zgłoszone, z uwagi na brak dystynktywności wobec nich. Otóż znaki niedystynktywne, to oznaczenia nienadające się do odróżniania towarów lub usług, bowiem nie posiadają na tyle charakterystycznych cech strukturalnych, które umożliwiłyby identyfikację towarów nimi oznaczonych w obrocie. Odróżniający charakter znaku towarowego oznacza, że znak towarowy pozwala na określenie towaru, dla którego wniesiono o rejestrację, jako pochodzącego z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Zakaz rejestracji znaków opisowych opiera się na założeniu, że pewne znaki muszą pozostać wolne dla innych przedsiębiorców w imię ochrony interesu publicznego (zob. J.C. Nave, Markenrecht in der Unternehmenspraxis, s. 52; S.M. Maniatis, Trade marks in Europe, s. 178; A. Michalak, Interes publiczny, s. 129 i n.) i ma na celu ochronę innych uczestników rynku oraz zapobieganie zubożeniu domeny publicznej (J. Mordwiłko-Osajda, Znak towarowy, s. 169–170). Znak towarowy ma bowiem identyfikować w obrocie towar, a nie przekazywać informację o nim. Ponadto uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy powoduje uzyskanie wyłączności posługiwania się nim w obrocie, w związku z czym prawo to nie może być zarezerwowane jedynie dla jednego przedsiębiorstwa i pozbawiać konkurentów możliwości przekazywania kupującym informacji o towarze poprzez stosowanie takich wskazówek lub oznaczeń (zob. U. Promińska, w: E. Nowińska, U. Promińska, K. Szczepanowska-Kozłowska, Własność przemysłowa i jej ochrona, Warszawa 2014). Zdaniem Sądu, w kontrolowanej sprawie, należy przyznać rację Organowi, co do tego, że zgłoszony znak, składa się z wyrazów pozbawionych jakiejkolwiek zdolności odróżniającej w stosunku do towarów i usług objętych zgłoszeniem. Istotnym jest w tym kontekście, że, jak słusznie stwierdził UP RP, relewantny krąg odbiorców towarów sygnowanych zgłaszanym przez Skarżącą znakiem, będzie zróżnicowany i będzie obejmował de facto ogół społeczeństwa. Jest to ważne w świetle wytycznych wynikających z orzecznictwa unijnego, gdzie podkreśla się, że ocenę opisowego charakteru oznaczenia przeprowadzić należy nie tylko w odniesieniu do objętych zgłoszeniem towarów lub usług, ale także jak dane oznaczenie będzie odbierane przez właściwy krąg odbiorców (wyroki TS: z 29.04.2004 r., C-468/01 P do C-472/01 P, Procter & Gamble, pkt 33; z 8.05.2008 r., C-304/06 P, Eurohypo, pkt 67; z 21.01.2010 r., C-398/08 P, Audi v. OHIM, pkt 34). Ocenę oznaczeń opisowych należy przeprowadzić, mając na uwadze powszechny sposób rozumienia danego słowa przez dany krąg odbiorców. Można je potwierdzić hasłami słownikowymi lub przykładami użycia pojęcia w sposób opisowy na stronach internetowych, może ono również wynikać z postrzegania danego pojęcia przez konkretnych (np. wyspecjalizowanych) odbiorców (wytyczne EUIPO, Część B: Rozpatrywanie zgłoszeń, s. 39 DRAFT VERSION 1.0 1/08/2014). W realiach niniejszej sprawy organ właściwie określił krąg odbiorców, zasadnie przypisując mu odpowiedni poziom wiedzy, co do znaczenia słów, składających się na zakwestionowany przez UP RP znak towarowy. Wbrew stanowisku strony skarżącej oznaczenie "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY", zawiera bowiem wyłącznie słowa, których zestawienie nie daje żadnego nowego, odmiennego efektu znaczeniowego. Każde z następujących słów, składających się na zgłaszany znak, czyli – "kodeks", "zdrowotny", "kierowcy" ma swoje ścisłe i określone znaczenie a ich treść jest rozumiana natychmiastowo i bezpośrednio przez każdego konsumenta. Żadne z użytych w zgłaszanym przez Spółkę znaku słów nie ma charakteru na tyle niszowego, nieznanego i oryginalnego dla relewantnego odbiorcy towarów i usług, do oznaczania których służy, aby wywoływać u niego efekt zaskoczenia, pozwalający na skojarzenie oznaczenia z podmiotem wprowadzającym dany towar na rynek lub oferującym na nim swą usługę, chociażby w formie sloganu lub hasła reklamowego. Nie sposób także uznać, że sama kompozycja użytych wyrażeń, poprzez stworzenie frazy: "Kodeks zdrowotny kierowcy", miałaby skutkować nabyciem przez oznaczenie zgłaszane przez Skarżącą dostatecznej zdolności odróżniającej. Wbrew argumentacji Skarżącej dotyczącej wywołania u odbiorców towarów i usług sygnowanych zgłaszanym znakiem pewnego zaskoczenia wymagającego procesu poznawczego z uwagi na odejście od schematu rozumienia pojęcia "kodeks drogowy" z uwagi na zastosowaną w spornym znaku skojarzeniową grę słów, Organ zasadnie nie dopatrzył się w zaprezentowanej kompozycji na tyle fantazyjnego charakteru, aby mógł on przełamywać jej walor wyłącznie informacyjny i reklamowy. Jest w ocenie Sądu oczywistym, że krajowy odbiorca towarów lub usług będzie znał znaczenie wszystkich słów składających się na zgłoszone oznaczenie. Etymologia tych słów jest powszechnie znana i nie wymaga nawet podjęcia minimalnych działań służących jej weryfikacji. Jak stwierdził przy tym Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) w sprawie "Postkantoor" (nr C-363/99 z dnia 12.02.2004), "generalną zasadą jest, że zwykłe połączenie elementów, z których każdy jest opisowy w stosunku do towarów lub usług, dla których zgłoszono znak, dalej skutkuje opisowością (...), Zwyczajne zestawienie takich elementów razem, bez wprowadzania jakiejkolwiek zmiany, w szczególności składniowej lub znaczeniowej, nie może skutkować niczym innym jak tym, że znak zawiera wyłącznie oznaczenia mogące służyć w obrocie do określenia cech towarów i usług". W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy, także syntaktyka znaku "Kodeks zdrowotny kierowcy", nie przełamuje w żaden sposób jego opisowego charakteru, nie pozwalając u nabywców towarów i usług, do przeznaczenia których ma zostać użyty, na odpowiednią ich asocjację z konkretnym podmiotem, odpowiadającym za ich wprowadzenie na rynek. W tym miejscu należy odnieść się do zarzutu Skarżącej, która, powołując się na stanowisko orzecznictwa oraz doktryny, podkreśla, że rejestracji nie podlegają jedynie te znaki, które pozbawione są jakiegokolwiek odróżniającego charakteru a zatem, dla stwierdzenia, że oznaczenie ma charakter wyróżniający, wystarczający jest minimalny stopień dystynktywności. I tak, w ocenie Sądu, o ile, co do zasady, można zgodzić się z takim twierdzeniem, to w odniesieniu do obecnie rozpatrywanej sprawy nie znajduje ono zastosowania. Użyte w zgłoszonym oznaczeniu, potocznie występujące w języku polskim słowa, są tu możliwe do odczytania wprost dla przeciętnego konsumenta, bez przeprowadzania dodatkowego procesu myślowo-skojarzeniowego. Jak zasadnie bowiem zauważył Organ, przedmiotowy znak odczytywany będzie po prostu jako wskazówka, że sygnowane nim towary i usługi mogą nawiązywać i podawać informacje o tematyce związanej z zasadami zdrowia kierowcy. Oczywistym jest zatem występujący w tym przypadku związek pomiędzy treścią spornego znaku a właściwościami towarów i usług nim sygnowanych. Sporne oznaczenie przekazuje jedynie informacje o nim samym, jako pewnym zbiorze zasad, czy też wskazówek mających na celu zachowanie lub poprawę stanu zdrowotnego osób kierujących pojazdami, a nie wskazuje na pochodzenie sygnowanego nim towaru czy usługi od konkretnego przedsiębiorcy. Jednocześnie, w kontekście braku cech odróżniających składowych elementów oznaczenia, trudno odnaleźć jakiekolwiek inne atrybuty spornego znaku, które pozwoliłyby na odróżnienie towarów i usług nim sygnowanych. W takim przypadku regułą jest, że aby wyrażenia, które nie posiadają zdolności odróżniającej, mogły zostać zarejestrowane, winny być przedstawione jako oznaczenia dysponujące charakterystycznymi cechami wyróżniającymi np. bogatą grafiką. Jak podkreśla się w doktrynie, ocena zdolności odróżniającej jest wypadkową dwóch elementów. Z jednej strony forma przedstawieniowa znaku musi być "sama w sobie" na tyle charakterystyczna, aby mogła identyfikować towar/usługę. Z drugiej strony musi zapewnić odbiorcy możliwość dokonania wyboru towaru/usługi według niej, bez konieczności ustalania pochodzenia towaru/usługi drogą okrężną (np. przez szukanie na towarze nazwy producenta). Tymczasem analizowane oznaczenie jest wyłącznie słowne, w związku z powyższym nie jest możliwe, aby samoistnie wzbudzało wśród potencjalnych nabywców towarów i usług z klas: 9,16, 38,41, 42, dla których zostało zgłoszone, jednoznaczne skojarzenia z konkretnym przedsiębiorcą. Nie będzie ono zatem identyfikować konkretnego źródła komercyjnego pochodzenia usług i towarów, ale jedynie informować o ich właściwościach, cechach i przeznaczeniu. Tymczasem ustanowienie zakazu rejestracji oznaczeń opisowych ma na celu zapewnienie swobodnego używania ich w obrocie przez wszystkich przedsiębiorców dla określania cech towarów lub usług (wyrok Sądu UE z 10.02.2010 r., T-344/07, O2 (Germany) GmbH, EU:T:2010:35, Homezone, pkt 20). Chodzi o to, aby nie przyznawać monopolu na posługiwanie się takimi oznaczeniami jako znakami towarowymi jednemu przedsiębiorcy, który mógłby innym firmom zakazywać używania tych oznaczeń. Monopolizacja oznaczeń opisowych przez jednego przedsiębiorcę wiązałaby się z istotnym ograniczeniem działalności gospodarczej innych przedsiębiorców. Z tego właśnie względu oznaczenia ogólnoinformacyjne nie mogą być zastrzeżone jako znaki towarowe. Skoro zatem zgłaszane przez Skarżącą oznaczenie nie posiada znamion indywidualizujących, które mogłyby zapewnić jednolite skojarzenia nabywców towarów i usług nim sygnowanych, odnośnie jednego źródła ich pochodzenia, zasadnie organ odmówił jego rejestracji, gdyż prowadziłoby to do nieuzasadnionej monopolizacji tego typu oznaczania opisowego, ze szkodą dla pozostałych uczestników rynku produktów kosmetycznych. Tymczasem winni oni mieć gwarancję dostępu do oznaczeń opisowych lub informujących o cechach towarów (p. wyrok z 4.05.1999 r., C-108/97 i C-109/97, Chiemsee, EU:C:1999:230). Sąd nie podzielił nadto ujętego w skardze zarzutu, że Urząd Patentowy RP dopuścił się naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez zaniechanie dokonania analizy spornego znaku w odniesieniu do każdego z osobna towaru i każdej poszczególnej usługi. Wprawdzie, zdaniem Sądu można generalnie podzielić pogląd Spółki co do tego, że dane oznaczenie, co do zasady, powinno być skonfrontowane z każdym towarem bądź usługą zawartą w zgłoszeniu. Jednakże w kontrolowanym przypadku zachodzi wyjątek, który znajduje potwierdzenie w orzecznictwie. Kwestię tę wyjaśnił TSUE, wskazując, że jeśli ta sama podstawa odmowy rejestracji podnoszona jest wobec kategorii lub grupy towarów lub usług, właściwy organ ma prawo ograniczyć się do ogólnego uzasadnienia obejmującego wszystkie rozpatrywane towary lub usługi (wyrok z dnia 17 maja 2017 r., EUIPO/Deluxe Entertainment Services Group, C-437/15 P, EU:C:2017:380, pkt 30 i przytoczone tam orzecznictwo). Tak więc Sąd uznał, że na gruncie tej, konkretnie rozpoznawanej sprawy, prawidłowym było ograniczenie się do ogólnego uzasadnienia, jeżeli istnieje ta sama podstawa odmowy i jest ona podnoszona wobec kategorii lub grupy towarów lub usług i między którymi istnieje na tyle bezpośredni i konkretny związek, że tworzą one jedną kategorię lub jedną grupę towarów lub usług o dostatecznie jednorodnym charakterze (tak: wyrok z dnia 16 października 2014 r. Larranaga Otano/OHIM (GRAPHENE), T-458/13, EU:T:2014:891, pkt 26; zob. także podobnie postanowienie z dnia 18 marca 2010 r., CFCMCEE/OHIM, C-282/09 P, Zb.Orz., EU:C:2010:153, pkt 37-40; analogicznie wyrok z dnia 15 lutego 2007 r., BVBA Management, Training en Consultancy, C-239/05, Zb.Orz., EU:C:2007:99, pkt 34-38). Odnosząc się z kolei do wskazanych w toku postępowania administracyjnego przykładów dokonywania uprzednio rejestracji znaków, z użyciem słowa "kodeks" w różnych kontekstach (których przykłady przytacza Skarżąca, jak "kodeks zdrowia intymnego", "kodeks smaku", "kodeks wydawców", "kodeks dobrych praktyk PIFS", czy "kodeks leków"), które to znaki, w ocenie Spółki, w sposób zdecydowanie bardziej bezpośredni nawiązują do towarów i usług w zgłoszeniach ich dotyczących, to argumentacja ta, nie mogła, w ocenie Sądu, wpłynąć na stanowisko Urzędu Patentowego RP, podobnie, jak podnoszona przez Skarżącą okoliczność uprzedniego udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Kodeks Zdrowotny Kierowcy" na rzecz M. J. dla tożsamych towarów i usług z klas: 9,16, 38, 41, 42 klasyfikacji nicejskiej. Jak bowiem słusznie przyjął Organ, każde zgłoszenie znaku towarowego rozpatruje się indywidualnie, odnosząc się do konkretnych warunków sprawy i zebranego materiału dowodowego. Tym samym żadne wcześniejsze postępowanie, także postępowanie, w ramach którego zachodzą niekwestionowane w żaden sposób przez Sąd powiązania osobowe pomiędzy Skarżącą a M. J., nie może być automatycznie uznane za wyznacznik rozstrzygnięcia, jakie winno zapaść w aktualnym postępowaniu. Każde oznaczenie należy rozpatrywać i oceniać w swych konkretnych uwarunkowaniach i odniesieniach (p. NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II GSK 258/07). Podobna interpretacja wynika z orzecznictwa Sądu Pierwszej Instancji w Luksemburgu, wskazującym między innymi, że to, czy znak może zostać zarejestrowany, powinno być oceniane na podstawie przepisów prawa, rozumianych w sposób w jaki zinterpretował je sąd, nie zaś na podstawie dotychczasowej praktyki Urzędu (SPI T-127/02, dnia 21 kwietnia 2004 r., paragraf 71). Dlatego też nie sposób mówić w realiach przedmiotowej sprawy o zarzucanym w skardze naruszeniu statuowanej w art. 8 k.p.a. zasady zaufania do władzy publicznej czy też odejściu bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania sprawy w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Istotnie przepis art. 8 § 2 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Jednakże podkreślenia wymaga, że przez utrwaloną praktykę należy rozumieć akceptowane przez sądy, stabilne, jednolite, ustandaryzowane i wieloletnie oraz znane publicznie postępowanie organów administracji publicznej przy rozstrzyganiu spraw tego samego rodzaju w takich samych stanach faktycznych i prawnych. Praktyka taka przede wszystkim musi być przy tym zgodna z prawem. W ocenie Sądu w oczywisty sposób nie spełnia tych kryteriów uprzednie jednokrotne udzielenie na rzecz M. J. prawa ochronnego na słowny znak towarowy "Kodeks Zdrowotny Kierowcy" dla tożsamych towarów i usług z klas: 9,16, 38, 41, 42, które nie statuuje per se postulowanej przez Skarżącą praktyki w znaczeniu wąskim. Abstrahując jednakże od braku możliwości przypisania temuż jednostkowemu rozstrzygnięciu charakteru utrwalonej praktyki, zauważyć należy, że Organ wyjaśnił Stronie, iż rozpatrując jej wniosek z dnia 6 sierpnia 2021 o udzielenie prawa ochronnego na słowny znak towarowy "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY", zobowiązany był do respektowania wspólnej praktyki wypracowanej przez urzędy krajowe ds. własności intelektualnej wraz z Urzędem UE ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w ramach "Programu Konwergencji". Odnosząc się do zarzutu Skarżącej odnośnie obowiązywania tychże zasad już na etapie rozpatrywania poprzedniego wniosku złożonego przez M. J. w dniu 8 maja 2020 roku, zauważyć należy, że cyklicznie ma miejsce ogłaszanie przez Organ kolejnych wspólnych praktyk w formie Wspólnego Komunikatu, jako dokumentu harmonizującego praktykę w zakresie znaków towarowych na poziomie UE, w celu zwiększania przejrzystości, pewności i przewidywalności prawa z korzyścią zarówno dla ekspertów badających zgłoszenia, jak i dla zgłaszających. W ramach niniejszej sprawy pomiędzy uprzednim a aktualnym zgłoszeniem wydane zostały dwa komunikaty: pierwszy Wspólny komunikat dotyczący wspólnej praktyki w zakresie charakteru odróżniającego – znaków graficznych zawierających słowa o charakterze opisowym/pozbawione charakteru odróżniającego (obowiązującej dla postępowań prowadzonych w dniu, jak i zgłoszeń dokonanych po dniu ogłoszenia niniejszego Wspólnego Komunikatu, czyli [...] stycznia 2021 r.) oraz drugi Wspólny komunikat dotyczący wspólnej praktyki w zakresie nowych znaków towarowych – badania wymogów formalnych i podstaw odmowy (wchodzący w życie z dniem 14 lipca 2021 i obowiązujący dla postępowań prowadzonych w dniu wejścia w życia praktyki, jak i zainicjonowanych po tym dniu). Mając zatem na uwadze, że organy administracji, przy załatwianiu spraw z zakresu własnej kognicji związane są przede wszystkim obowiązującym prawem, co wprost wynika zarówno z art. 6 k.p.a., jak i art. 7 Konstytucji RP, nie sposób uznać, że Organ nie wskazał uzasadnionej przyczyny odmowy udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy "KODEKS ZDROWOTNY KIEROWCY", zgłoszony do ochrony w dniu 6 sierpnia 2021 roku, pomimo uprzedniego udzielenia na rzecz M. J. prawa ochronnego na tożsamy słowny znak towarowy dla tych samych towarów i usług z klas: 9,16, 38, 41, 42, wskutek rozpoznania jego wniosku z dnia 8 maja 2020 roku. W tym miejscu Sąd podkreśla, że informacje odnośnie tego ostatniego postępowania czerpie wyłącznie z treści skarżonej decyzji oraz pism Skarżącej i Organu. Pomimo bowiem ujęcia wśród załączników w treści poddanej aktualnie kontroli Sądu skargi, wspomnianej poprzedniej decyzji UP RP z dnia [...] października 2020 roku, nie została ona załączona przez Spółkę do skargi. Zamiast niej do skargi dołączono bowiem potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika Skarżącej kopię zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji UP RP z dnia [...] sierpnia 2022 r. Reasumując uznać należy, że Organ w przedmiotowej sprawie dokonał właściwej analizy całości materiału dowodowego. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję administracyjną w sprawie odmowy udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy, uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a także końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Prawidłowo ustalił stan faktyczny a następnie wszechstronnie ocenił zebrany materiał dowodowy oraz argumenty i zarzuty Skarżącej i w konsekwencji, prawidłowo zastosował właściwą normę prawa materialnego zawartą w art. 1291 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.