VI SA/Wa 288/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2017 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], którą po rozpatrzeniu po rozpatrzeniu odwołania I. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w G. - od decyzji nr [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] października 2016 r. nakładającej na ww. przedsiębiorcę administracyjną karę pieniężną w wysokości 5000 zł z tytułu niezamieszczenia informacji o zawartości biokomponentów w oferowanych na stacji paliwach ciekłych - utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy Przedmiotowa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Inspektorzy [...] Wojewódzkiej Inspekcji Handlowej, przeprowadzili dnia 1 września 2016 r. kontrolę dotyczącą sprawdzenia zamieszczenia na stacji paliw informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych. Czynności kontrolne przeprowadzono na stacji paliw w G. ul. [...], należącej do przedsiębiorcy I. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w G. W toku kontroli stwierdzono, że Przedsiębiorca nie zamieścił na kontrolowanej stacji informacji dotyczącej zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, co stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 9a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1728 z późn. zm.), dalej: "ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw". Przedmiotowe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z [...] września 2016 r. nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej — zawiadomieniem [...] z [...] września 2016 r. poinformował Przedsiębiorcę, o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, określonej zgodnie z dyspozycją art. 35a pkt 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, wobec braku zamieszczenia na kontrolowanej stacji paliw informacji o zawartości biokomponentów w oferowanych do sprzedaży paliwach ciekłych. Następnie [...] października 2016 r., [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wydał decyzję [...] (sygn. [...]) którą wymierzono Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5000 zł za niezamieszczenie informacji o zawartości biokomponentów w oferowanych na stacji paliwach ciekłych, w sposób określony w art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji. Strona zarzuciła decyzji I instancji : - naruszenie prawa materialnego tj. art. 9a w zw. z art. 35 a pkt 4 w zw. z art. 35c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż istniały podstawy do obciążenia przedsiębiorcy kara pieniężną w kwocie 5000 zł, za niezamieszczenie na stacji paliwowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, podczas gdy informacja powyższa została bezzwłocznie umieszczona przez pracownika kontrolowanego w miejscu widocznym i ogólnodostępnym dla klientów przed zakończeniem kontroli; - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 oraz art. 80 Kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, iż na kontrolowanej stacji nie było informacji określonej w art. 9a ww. ustawy, podczas gdy przed zakończeniem kontroli informacja ta została umieszczona w miejscu widocznym i ogólnodostępnym. Po rozpatrzeniu odwołania Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że z protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż na kontrolowanej stacji paliw nie znajdowała się informacja dotycząca zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych oferowanych do sprzedaży. Fakt ten potwierdza informacja przesłana przez Stronę w piśmie będącym odwołaniem od decyzji nr [...][...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] października 2016 r. Organ odwoławczy podkreślił, że z przepisów prawa, wynika iż przedsiębiorcy są obowiązani do zamieszczenia na stacjach paliwowych czytelnych informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu, które to informacje należy umieścić na stacji paliwowej w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny. Niedopełnienie przedmiotowego obowiązku tj. niezamieszczenie takich informacji w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, powoduje że przedsiębiorca podlega karze pieniężnej. Organ podkreślił, że aby obciążyć Stronę karą pieniężną, musi ona wymaganych informacji w ogóle nie zamieścić, lub zamieścić je w miejscu niebędącym ogólnodostępnym (np. na zapleczu), albo uczynić ją niewidoczną (np. zasłaniając plakatem reklamowym), pomimo umieszczenia w miejscu ogólnodostępnym. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie, ponad wszelką wątpliwość ustalono, iż Przedsiębiorca omawianej informacji w momencie rozpoczęcia kontroli, tj. [...] września 2016 r. nie miał zamieszczonej. Strona tego ustalenia kontroli nie neguje. Odnosząc się do treści odwołania, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podkreślił, że z protokołu kontroli jednoznacznie wynika, iż na kontrolowanej stacji paliw nie znajdowała się informacja dotycząca zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych oferowanych do sprzedaży. Inspektorzy w toku kontroli, nie stwierdzili zamieszczenia omawianej informacji w żadnym ogólnodostępnym miejscu tj., przy drzwiach wejściowych, kasach fiskalnych, dystrybutorach paliw itp., w sposób widoczny. Informacja taka została zamieszczona na stacji dopiero po podjęciu przez inspektorów [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej czynności kontrolnych mających na celu sprawdzenie zamieszczenia na stacji w miejscu ogólnodostępnym, informacji o zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych. Informacja o zawartości biokomponentów zamieszczona została dopiero po rozpoczęciu kontroli. Zdaniem organu oświadczenie strony, potwierdzają ustalenia kontroli, iż na stacji paliw nie było uwidocznionej informacji o zawartości biokomponentów. Strona twierdziła, że na stacji trwały prace modernizacyjne w postaci malowania ścian, co spowodowało nieumieszczenie informacji. Zdaniem organu nie wyłącza to dyspozycji art. 9a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Organ wskazał, iż sam fakt odpowiedzialności Przedsiębiorcy, jak też wysokość kary pieniężnej wynikają z przepisów prawa. Wartość sankcji wskazano wprost w treści art. 35c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Przepis ten nie przewiduje tzw. kar "widełkowych" od określonej kwoty do kwoty stanowiącej górną granicę kary pieniężnej, co nie pozwala organowi wydającemu decyzję w tej sprawie w danej sprawie, na ustalenie poziomu wysokości kary, przy zastosowaniu określonych kryteriów np. stopnia zawinienia związanego z brakiem informacji z powodu przeprowadzonego remontu i zawieszenia jej niezwłocznie po rozpoczętej kontroli. W tym przypadku wysokość sankcji pieniężnej wynosi 5000 zł i nie może być zmniejszona, ani też zwiększona. Przepisy omawianej ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw nie przewidują także możliwości odstąpienia od wymierzenia przedmiotowej kary. W tym stanie rzeczy, Prezes UOKiK nie jest władny do zmniejszenia wysokości kary pieniężnej, czy też odstąpienia od jej wymierzenia. W ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okoliczności wskazane w treści odwołania Strony, nie stanowiły podstawy do uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z [...] października 2016 r., na podstawie której wymierzono Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5000 zł, za niezamieszczenie na stacji paliw w G. ul. [...], informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji, tj. naruszenie art. 9a ust. 1 i 2 . o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Powyższa decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] grudnia 2016 r. została zaskarżona przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie prawa materialnego: - tj. art. 9a w zw. z art. 35 a pkt 4 w zw. z art. 35c ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż kontrolowany podlega karze w kwocie 5000 zł, za niezamieszczenie na stacji paliwowej informacji dotyczących zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych wprowadzanych do obrotu na tej stacji w miejscu ogólnodostępnym, w sposób widoczny, podczas gdy informacja powyższa została bezzwłocznie umieszczona przez pracownika kontrolowanego w miejscu widocznym i ogólnodostępnym dla klientów przed zakończeniem kontroli; - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, art. 77 oraz art. 80 Kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy poprzez uznanie, iż na kontrolowanej stacji nie było informacji określonej w art. 9a ww. ustawy, podczas gdy przed zakończeniem kontroli informacja ta została umieszczona w miejscu widocznym i ogólnodostępnym. - naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez bezpodstawne nałożenie kary Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Organ administracji, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że na kontrolowanej stacji paliw nie znajdowała się informacja dotycząca zawartości biokomponentów w paliwach ciekłych oferowanych do sprzedaży. W toku kontroli, nie stwierdzono zamieszczenia omawianej informacji w żadnym ogólnodostępnym miejscu w sposób widoczny. Informacja taka została zamieszczona na stacji dopiero po podjęciu przez inspektorów czynności kontrolnych. Zamieszczenie informacji o zawartości biokomponentów dopiero po rozpoczęciu kontroli należy ocenić jako próbę uniknięcia odpowiedzialności za brak tej informacji. Sąd stwierdza, że umieszczenie wymaganej przez prawo informacji dopiero po rozpoczęciu kontroli nie może uwolnić strony od odpowiedzialności za brak informacji o zawartości biokomponentów w paliwach. W tych okolicznościach Sąd uznaje, że zaskarżone rozstrzygnięcie o nałożeniu kary jest zasadne. W działaniach organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona argumentacja jest wyczerpująca. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących nieprawidłowości przy prowadzeniu postępowania, Sąd stwierdza, że organy obu instancji w toku postępowania zbadały wszystkie istotne okoliczności sprawy. Organ odwoławczy uzasadnił swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, w zakresie wymaganym przez przepisy postępowania, w szczególności art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując, w ocenie Sądu organy administracji działające w sprawie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. W tych okolicznościach Sąd uznał skargę za niezasadną. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.