VI SA/Wa 2890/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi C. C. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 22 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę C. C. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2016 r. przesyłano skarżącemu nowy wzór urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPF), w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania pod rygorem pozostawia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza Zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 lipca 2016 r. i nie zostało przez skarżącego zaskarżone. Pismem nadanym na adres Sądu w dniu 27 czerwca 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do przesłania wypełnionego nowego wzorca formularza o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie został złożony wypełniony formularz. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 25 lipca 2016 r.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. sygn. akt II GZ 939/16 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie odmawiające przywrócenia terminu. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 listopada 2016 r. W dniu 7 grudnia 2016 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że uchybienie terminu stwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyło wyłącznie postępowania w sprawie wpadkowej o przyznanie prawa pomocy i skoro postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 14 listopada 2016 r. to skarga kasacyjna została złożona przed upływem 30 dni od doręczenia ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a"), jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony. W niniejszej sprawie dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest bowiem dzień, w którym skarżący dowiedział się o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, co miało miejsce w dniu 19 lipca 2016 r., kiedy to zostało skarżącemu doręczone postanowienie starszego referendarza sądowego. Błędne jest natomiast przyjęcie, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dniu 14 listopada 2016 r., w którym to skarżący otrzymał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające zażalenie na odmowę przywrócenia terminu. Wskazać bowiem należy, że skarżący wnosił o przywrócenie terminu do złożenia wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy jeszcze przed otrzymaniem postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 23 czerwca 2016 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Tym samym kwestia przywrócenia terminu była niezależna od formalnego załatwienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skoro zatem postanowienie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zostało przez skarżącego zaskarżone, to termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej biegł od dnia doręczenia tego postanowienia tj. od dnia 19 lipca 2016 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony dopiero w dniu 7 grudnia 2016 r., a zatem po upływie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Z tego względu wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.