VI SA/Wa 2890/22

PostanowienieWSA w Warszawie2022-11-15

Skład orzekający: Jakub Linkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącą nałożenia kary pieniężnej, jeśli siedziba skarżącego znajduje się poza obszarem właściwości tego sądu?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącą nałożenia kary pieniężnej, jeśli siedziba skarżącego znajduje się poza obszarem właściwości tego sądu. Zgodnie z art. 13 § 3 PPSA i odpowiednimi przepisami rozporządzenia, właściwość miejscową sądu administracyjnego w takich sprawach ustala się według siedziby strony skarżącej.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną. Sąd administracyjny, badając swoją właściwość miejscową, ustalił, że siedziba skarżącej spółki znajduje się poza obszarem właściwości WSA w Warszawie, co skutkowało przekazaniem sprawy do rozpoznania właściwemu sądowi.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono niewłaściwość miejscową sądu i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2022 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu. Pismem z dnia 26 września 2022 r. B. z siedzibą w O. (dalej "skarżąca", "strona"), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej "organ") z [...] września 2022 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 12 000 złotych. W podstawie prawnej decyzji z [...] września 2022 r. organ wskazał m.in. art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 180). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia rozpoznać ją, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. Właściwość miejscową sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej "p.p.s.a.", w myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Niezależnie od tego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości (art. 13 § 3 p.p.s.a.). Wobec powyższego, powołując się na teść § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającego rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 604), dalej "Rozporządzenie", rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca spółka ma siedzibę w [...]. Powszechnie wiadomo, że miasto [...] leży w województwie [...]. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 3 p.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r., nr 72, poz. 652 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...], będący właściwym dla obszaru województwa [...]. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z racji tego, że zaskarżona decyzja z [...] września 2022 r. została wydana na podstawie m. in. art. 92a ustawy o transporcie drogowym oraz mając na uwadze powyższe uregulowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się niewłaściwym miejscowo do jej rozpoznania. Dlatego przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w [...]. Na marginesie Sąd zwraca również uwagę, że organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo pouczył stronę o tym, że owa decyzja podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...]. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło