VI SA/Wa 29/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] października 2012 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie nałożenia na W. P. kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym z tytułu niezgłoszenia na piśmie zmiany danych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na jego trudną sytuacją finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (por. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10). W realiach niniejszej sprawy skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu trudnej sytuacji finansowej, w żaden sposób przesłanki tej nie uprawdopodobnił. Zaniedbując obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – skarżący uniemożliwił Sądowi dokonanie ich oceny. Podkreślenia przy tym wymaga, że w sytuacji bierności wnioskodawcy, rolą Sądu w takiej sytuacji, nie jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.