VI SA/Wa 290/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Komendanta Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Komendant Policji utrzymał w mocy decyzję Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] września 2007 r., nr [...] nakładającą na A. Sp. z o. o. z siedzibą w W. karę pieniężną w wysokości 10 000 złotych za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym z naruszeniem zakazu umieszczania lub używania w pojeździe taksometru oraz umieszczania lamp lub innych urządzeń technicznych. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w uzasadnieniu którego strona skarżąca podniosła, że decyzji nakładających na spółkę karę pieniężną jest kilkadziesiąt, co w sumie daje kwotę 250 000 zł. Tym samym, zdaniem strony skarżącej, na przedmiotowy wniosek należy spojrzeć całościowo z uwagi na łączną wartość kar pieniężnych, których uiszczenie może utrudnić prowadzenie przez nią działalności gospodarczej oraz narazić na znaczne i niepowetowane straty. Wydatek w tak wysokiej kwocie doprowadzić może stronę skarżącą nawet do bankructwa i utraty pracy przez współpracujących z nią kierowców. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis powyższy odnosi się do szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publikowane). Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż argumentacja strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wykonanie bowiem zaskarżonej decyzji w sytuacji, w której łączne obciążenie z tytułu nałożonych kar pieniężnych sięga kwoty 250 tysięcy złotych spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ze względu na możliwość zagrożenia dalszego prowadzenia przez stronę skarżącą działalności gospodarczej. Tym samym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.