VI SA/Wa 290/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Tomasz Sałek Protokolant st. ref. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi L. z siedzibą w J. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2018 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: "Prezes UOKiK", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), mając za podstawę - art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r,, poz. 1257, ze zm.), - art. 21, art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2164), w związku z: - art. 3 pkt 4, pkt 5, pkt 10, art. 4 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2018 r,, poz. 2164), - art. 2 pkt 2 lit. a, art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, ze zm.), - załącznikiem I oraz XII do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r,, w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (Dz. Urz. UE L 248 z 05.9.1991, str. 1, ze zm., Polskie wydanie specjalne: rozdz. 03 tom 011 str. 368, ze zm.), pkt 1 część VIII załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, ze zm.) - art. 3 pkt 8, art. 8 ust. 1, art. 16, art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE;) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002, str.1, ze zm., Polskie wydanie specjalne: rozdz. 15 tom 006 str. 463, ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 12 stycznia 2018 r. wniesionego przez L. Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w J., od decyzji nr 1 [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...].12.2017 r., znak: [...], wymierzającej L. Sp. z o.o. Sp. k. karę pieniężną w wysokości 20 000 zł za wprowadzenie do obrotu dwóch partii artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych; w związku z wynikami oceny organoleptycznej dwóch partii oliwy pod nazwą: - [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml, partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 2160 szt. a'750 ml (1620 l), data dostawy 07.06.2017, wartość brutto partii dostarczonej 32 378,40 zł, - [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml, partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 1008 szt. a'500 ml (504 l), data dostawy 05.04.2017, wartość brutto partii dostarczonej 15 109,92 zł, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Do wydania ww. decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych. W okresie 11-13 lipca 2017 r. upoważnieni inspektorzy WIJHARS w [...] przeprowadzili kontrolę w zakresie jakości handlowej oliwy z oliwek w L. Sp. z o.o. Sp. k., ul. [...], J., [...] (Protokół kontroli nr [...] z dnia [...].07.2017 r.). W toku kontroli zostały pobrane próbki do badań laboratoryjnych oraz wtórniki oliwy z oliwek z partii (Protokół z pobrania próbek nr [...] z dnia [...].07.2017 r.): - [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml, partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 2160 szt. a'750 ml (16201), data dostawy 07.06.2017, - [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml, partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 1008 szt. a'500 ml (504 I), data dostawy 05.04.2017. Wyniki badań laboratoryjnych (ocena organoleptyczna), nie potwierdziły deklarowanej kategorii. Ocena organoleptyczna przeprowadzona w laboratorium [...], [...], [...] M., Hiszpania wykazała: - medianę błędów na poziomie 2,4, medianę charakteru owocowego na poziomie 1,2 oraz klasyfikację sensoryczną - virgin – [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml (Zestawienie wyników badań [...]), - medianę błędów na poziomie 1,4, medianę charakteru owocowego na poziomie 3,5 oraz klasyfikację sensoryczną - virgin – [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml (Zestawienie wyników badań [...]). Organ I instancji, mając na uwadze wyniki oceny organoleptycznej zakwestionował jakość handlową kontrolowanych partii oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia. W dniu [...] grudnia 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor JHARS wszczął postępowanie w niniejszej sprawie, przesyłając wyniki badań laboratoryjnych wraz z ich tłumaczeniem na język polski oraz poinformował stronę o przysługującym jej prawie wynikającym z art. 10 k.p.a. Osobnym pismem organ wezwał stronę do przesłania dokumentu poświadczającego wielkość przychodów za 2016 r. Pismo z dnia 12 grudnia 2017 r. strona wskazał że przychody netto L. Sp. z o.o. Sp.k. ze sprzedaży towarów i materiałów w roku rozliczeniowym kończącym się w dniu 27 lutego 2017 r., wyniosły 14240153,6 tysięcy złotych Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r., organ I instancji zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania dowodowego oraz wyznaczył jej 3-dniowy termin na zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenie się w sprawie. Zawiadomienie to zostało odebrane przez stronę w dniu 22 grudnia 2017 r. W dniu [...] grudnia 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor JHARS, decyzją nr [...] wymierzył stronie karę pieniężną w wysokości 20000 zł za wprowadzenie do obrotu dwóch partii artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych w związku z wynikami oceny organoleptycznej dwóch ww. partii oliwy W tym samym dniu decyzja ta została doręczona stronie, W dniu 29 grudnia 2017 r. na skrzynkę mailową organu I instancji wpłynął wniosek pełnomocnika strony o wydłużenie terminu na zapoznanie się z aktami i wypowiedzenia się w sprawie do dnia 8 stycznia 2018 r. Pismem z dnia 12 stycznia 2018 r. pełnomocnik strony wniósł odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji, wskazując na: 1) brak podstaw faktycznych do uznania, że zakwestionowane produkty zostały zafałszowane jak dowód do odwołania dołączyła kopie dwóch raportów analiz [...] i [...] (wg wyników badań włoskiego laboratorium przeprowadzonych [...].12.2017 r. mediana charakteru owocowego obu produktów wynosi 4,0, a mediana wad wynosi 0, 2) brak możliwości zajęcia stanowiska w sprawie bowiem organ I instancji pismem z dnia 19 grudnia 2017 r. wyznaczył Spółce urzędowy termin wynoszący jedynie 3 dni, wobec faktu, że pismo zostało doręczone Spółce 22.12.2018 r., czynności organu I instancji zbiegły się z okresem Świąt Bożego Narodzenia, podjęcie działań przez Spółkę było de facto niemożliwe, nie można uznać, że zasada wyrażona w art. 10 k.p.a. została zachowana, - naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu jest kwalifikowaną wadą procesową, która stawowi podstawę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek strony (art. 147 k.p.a.), 3) rażąco wygórowaną karę pieniężną, bowiem w ocenie strony nie można zgodzić się że stopień szkodliwości czynu i zakres naruszenia był znaczny, ponieważ badania organoleptyczne dotyczyły jedynie części właściwości produktu, a cechy fizykochemiczne które decydują o bezpieczeństwie dla konsumentów całkowicie spełniały narzucone przepisami normy, - orzekając o karze organ I instancji powinien wziąć pod uwagę stopień winy podmiotu, który produkty wprowadza do obrotu, ewentualne wady jakościowe produktu nie stanowią okoliczności, które zostały przez Spółkę zawinione, wszelkie odstępstwa od wymaganych przepisami parametrów zakwestionowanej partii oliwy są wyłącznie skutkiem działań bądź zaniechań ich producenta i dostawcy: F. S.p.A. z siedzibą w T. (Włochy), Spółka dołożyła wszelkich starań, aby zapewnić najwyższą jakość dostarczanych jej produktów, czego wyrazem jest chociażby przedstawiona dostawcy specyfikacja produktu, z której wynika, że produkt "odpowiada deklaracji na opakowaniu" oraz "nie akceptuje się żadnych odchyleń w jakości sensorycznej", - zakwestionowane partie nie były duże ogółem wyniosły 3168 szt., a ich całkowita wartość to 47488,32 zł, nałożona przez organ I instancji kara stanowi znaczą cześć wartości produktów ogółem i jest rażąco nieadekwatna do ewentualnych korzyści, które Spółka mogła osiągnąć z ich sprzedaży Mając na uwadze powyższe, pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w pierwszej instancji. Ponadto pełnomocnik strony w odwołaniu zawarł wniosek o przebadanie wtórników. Główny Inspektor JHARS, po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika strony zawartego w odwołaniu, postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. zlecił przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, tj. przeprowadzenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS kontroli uzupełniającej mającej na celu sprawdzenie zabezpieczenia wtórników próbek, pobrania ich i przekazania za pośrednictwem Centralnego Laboratorium GIJHARS w [...] do badań laboratoryjnych w zakresie oceny organoleptycznej przez dwa zatwierdzone zespoły: I., [...], [...] R., we Włoszech oraz L., [...] C., w Hiszpanii. Zgodnie z protokołem kontroli nr [...], z dnia [...] marca 2018 r, strona oświadczyła, że nie posiada zabezpieczonych w dniu [...].07.2017 r. wtórników próbek artykułów rolno-spożywczych [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml (partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018) i [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml (partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018). Pełnomocnik strony pismem z dnia 1 marca 2018 r. wycofał wniosek o przeprowadzenie badań laboratoryjnych wtórników obu próbek Oliwy z oliwek i w miejsce wycofanego wniosku wniósł o dopuszczenie dowodu w postaci przeprowadzenia badań laboratoryjnych wtórnika próbki Oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia Mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej. Najwyższa kategoria oliwy z oliwek, uzyskana bezpośrednio z oliwek o wyłącznie za pomocą środków mechanicznych a'750 ml, zabezpieczonego w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS. Główny Inspektor JHARS na wniosek strony załączył do akt wyniki badań próbki Oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia Mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej. Najwyższa kategoria oliwy z oliwek, uzyskana bezpośrednio z oliwek o wyłącznie za pomocą środków* mechanicznych a'750 ml, zabezpieczonego w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS i pismem z dnia [...] września 2018 r., przesłał kopie: - sprawozdania z badań L. numer [...] (dotyczące nr próbki: [...]), - tłumaczenia z języka hiszpańskiego ww, sprawozdania, - sprawozdania z badań I. o numerze [...], - tłumaczenia z języka angielskiego i włoskiego sprawozdania o numerze [...], - pisma z dnia [...].09.2018 r., znak: [...]. Strona w odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 8 października 2018 r. podniosła, że: - wyniki badań organoleptycznych przeprowadzone przez L. w R. przy włoskim Ministerstwie Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej, wskazują, iż przebadana próbka spełnia wymagania dotyczące oliwy z oliwek najwyższej jakości ("Extra virgin") opisane w załączniku nr I rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2568/91 i kwalifikacja ta jest zbieżna z wynikami badań A. wykonanych w dniu [...].12.2017 r. (których kopie załączono do odwołania), - badania przeprowadzone przez laboratorium przy włoskim Ministerstwie Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej zostały przeprowadzone metodą badawczą opisaną w załączniku XII rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, - biorąc pod uwagę art. 8la § 1 k.p.a., wniosła o rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z zasadą "przyjaznego" ustalania stanu faktycznego, mającego wpływ na wynik sprawy. Pismem z dnia [...] października 2018 r., znak: [...] Główny Inspektor JHARS wyznaczył stronie 7-dniowy termin na zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenie się w sprawie przed jej rozstrzygnięciem przez organ II instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie ocena organoleptyczna nie potwierdziła deklarowanej na etykietach kategorii oliwy z oliwek, dlatego oznakowanie produktu wprowadza konsumenta w błąd co do właściwości środka spożywczego, Organ odnosząc się do raportów analiz [...] i [...] włoskiego laboratorium A., na które powołuje się strona w odwołaniu wskazał że badane próbki nie zostały pobrane w ramach urzędowej kontroli prowadzonej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS, tym samym nie można odnieść ich do przedmiotowych partii oliwy z oliwek pochodzących z konkretnej dostawy. Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Głównego Inspektora JHARS organ I instancji prawidłowo uznał, przedmiotową partię za artykuł rolno-spożywczy zafałszowany w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit, b ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. W ocenie Głównego Inspektora JHARS informacja zawarta na etykiecie przeznaczona jest dla konsumentów i każdy kupujący powinien otrzymać produkt prawidłowo oznakowany. W przedmiotowej sprawie badania laboratoryjne w zakresie oceny organoleptycznej nie potwierdziły deklarowanej w oznakowaniu kategorii oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, dlatego konsumenci są wprowadzani w błąd co do właściwości środka spożywczego, podczas gdy konsument ma prawo oczekiwać, że wprowadzona do obrotu partia oliwy z oliwek posiada właściwości odpowiadające kategorii wskazanej na etykiecie. Nabywca kieruje się informacjami zawartymi na etykiecie, w związku z tym mógł dokonać wyboru produktu niezgodnego z oczekiwaniami. Strona wprowadzając do obrotu partię artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego naruszyła przepisy prawa żywnościowego w tym przepisy prawa wspólnotowego rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, rozporządzenia (EWG) nr 2568/91 oraz prawa krajowego - ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Nie można uznać, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów w niewielkim zakresie. Strona wprowadziła do obrotu produkty, które nie odpowiadają zadeklarowanej w oznakowaniu kategorii oliwy z oliwek, z uwagi na wynik oceny organoleptycznej. Przepisy prawa wspólnotowego jednoznacznie mówią w stosunku do jakich produktów można użyć opisu "Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia". Właściwości przedmiotowych partii oliwy z oliwek nie odpowiadają cechom jakościowym dla kategorii oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia zawartym w załączniku 1 do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, pod względem oceny organoleptycznej. Na jakość handlową artykułu rolno-spożywczego składają się nie tylko cechy fizykochemiczne artykułu rolno-spożywczego, ale także cechy dotyczące jego właściwości organoleptycznych, i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Przepisy prawa żywnościowego sprzeciwiają się każdej praktyce mogącej wprowadzać konsumenta w błąd. W ocenie Głównego Inspektora JHARS kara pieniężna w wysokości 20 000 zł, jest karą adekwatną do stwierdzonych nieprawidłowości, naruszonych reguł prawa żywnościowego oraz do oceny przesłanek z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych. Odnosząc się do zarzutu, iż wymierzona przez organ I instancji kara pieniężna stanowi znaczą cześć wartości produktów ogółem i jest rażąco nieadekwatna do ewentualnych korzyści, które Spółka mogła osiągnąć z ich sprzedaży, organ zaznaczył, że maksymalna kara pieniężna wymierzona na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych została uzależniona od wysokości przychodu strony, od korzyści majątkowej zależy kara pieniężna wynikająca z art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Wymierzona kara pieniężna stanowi 0,00014% przychodu strony wskazanego w piśmie z dnia [...].12.2017 r. i nie jest rażąco wygórowana. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję L. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w J. zarzuciła naruszenie: - art. 40a ust. 4 i 5 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie; - art. 40a ust. 3 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych poprzez jego niezastosowanie; - art. 3 ustawy z 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie; - art. 7 w związku z art.10 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie. - art. 81a § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie. - naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez jego niezastosowanie. Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i umorzenie postępowania; ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów- postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła poszczególne podniesione w skardze zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artkułem rolno-spożywczym zafałszowanym jest produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeżeli: dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą, w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Celem prawa żywnościowego – w myśl art. 8 rozporządzenia nr 178/2002 - jest ochrona interesów konsumentów. Prawo to powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma ono zapobiegać: a) oszukańczym lub podstępnym praktykom, b) fałszowaniu żywności, c) wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowania przestrzegania tych wymogów. Stosownie do art. 1 ust. 3 rozporządzenia (UE) 1169/2011, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do podmiotów działających na rynku spożywczym na wszystkich etapach łańcucha żywnościowego, na których ich działania dotyczą przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Ma ono zastosowanie do wszelkich środków spożywczych przeznaczonych dla konsumenta finalnego, w tym do środków spożywczych dostarczanych przez zakłady żywienia zbiorowego i do środków spożywczych przeznaczonych do dostarczenia do zakładów żywienia zbiorowego. Podmiotem działającym na rynku spożywczym odpowiedzialnym za informację na temat żywności jest podmiot, pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy lub - jeżeli ten podmiot nie prowadzi działalności w Unii - importer danego środka na rynek Unii (art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) 1169/2011). Podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz z wymogami odpowiednich przepisów krajowych (art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) 1169/2011). Przez producenta zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych należy rozumieć - osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która: a) produkuje lub paczkuje artykuły rolno- spożywcze, lub b) wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym. Zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych obrót to czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, tj. posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucja i inne formy dysponowania. W świetle powyższych przepisów L. Sp. z o.o. Sp. k., odpowiada za jakość handlową przedmiotowych partii oliwmy z oliwek. Należy zaznaczyć, że nazwa i adres spółki został wskazany na etykietach zakwestionowanych partii oraz spółka posiadała te partie z zamiarem sprzedaży (jak wynika z pkt. 14 Protokołu pobrania próbek nr [...] z dnia [...].07.2017 r.). Tym samym nie można zgodzić się z argumentacją skarżącej, że za wszelkie odstępstwa od wymaganych przepisami parametrów zakwestionowanej partii oliwy z oliwek odpowiada jedynie F. S.p.A. z siedzibą w T. (Włochy). Artykuły rolno-spożywcze powinny być zgodne z wymaganiami jakości handlowej na każdym etapie produkcji. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych stanowi, że wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze muszą spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeśli w przepisach o jakości handlowej zostały one określone oraz dodatkowe wymagania, jeżeli producent zadeklarował ich spełnienie. Przez jakość handlową artykułów rolno-spożywczych należy rozumieć ich cechy dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi (art. 3 pkt 5 ww. ustawy). Informacje na temat żywności oznaczają informacje dotyczące danego środka spożywczego udostępniane konsumentowi finalnemu za pośrednictwem etykiety, innych materiałów towarzyszących lub innych środków, w tym nowoczesnych narzędzi technologicznych lub przekazu ustnego (art. 2 ust, 2 lit. a rozporządzenia (UE) nr 1169/2011). W myśl art. 16 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd. Prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie: oszukańczym lub podstępnym praktykom; fałszowaniu żywności, oraz wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd (art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002). W myśl art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd w szczególności co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. W przedmiotowej sprawie organy inspekcji handlowej zakwestionowały jakość handlową dwóch partii artykułów rolno-spożywczych, tj.: - [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml, partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 2160 szt. a'750 ml (1620 l), data dostawy 07.06.2017, -[...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml. partia nr [...]. data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 1008 szt. a'500 ml (504 l), data dostawy 05.04.2017, z uwagi na fakt, że ocena organoleptyczna nie potwierdziła deklarowanej w oznakowaniu kategorii EXTRA VIRGIN. Główny Inspektor JHARS wyjaśnił, że badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, są przeprowadzane w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych oraz Inspekcji Handlowej i tylko w uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria co wynika z art. 32 ust. 1 i 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych. Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, weryfikacja właściwości organoleptycznych oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia prowadzona przez organy krajowe i ich przedstawicieli wykonywana jest przez zespoły degustatorów zatwierdzone przez państwa członkowskie. Właściwości organoleptyczne oliwy określa się jako zgodne ze zgłoszoną kategorią, jeżeli zespół degustatorów zatwierdzony przez państwo członkowskie potwierdzi taką klasyfikację. W przypadku gdy zespół nie potwierdzi kategorii zgłoszonej w odniesieniu do właściwości organoleptycznych, na wniosek zainteresowanej strony organy krajowe lub ich przedstawiciele zapewniają niezwłoczne przeprowadzenie przez inne zatwierdzone zespoły dwóch ocen porównawczych, z których przynajmniej jedna wykonana jest przez zainteresowane państwo członkowskie będące producentem. Przedmiotowe właściwości określa się jako zgodne ze zgłoszonymi właściwościami, jeżeli co najmniej dwie z ocen porównawczych potwierdzą zgłoszoną klasyfikację. Jeżeli tak się nie stanie, zainteresowana strona ponosi koszty ocen porównawczych. Jeżeli Państwa Członkowskie napotykają trudności w utworzeniu na swoim terytorium zespołów degustatorów, mogą wezwać zespół degustatorów zatwierdzony w innym Państwie Członkowskim (art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2568/91). Ocena organoleptyczna przedmiotowych partii została przeprowadzona przez zatwierdzony zespół degustatorów. Strona skarżąca w odwołaniu wniosła o przebadanie wtórników, jednakże z uwagi na brak zabezpieczonych w dniu [...].07.2017 r. wtórników pismem z dnia [...] marca 2018 r. wycofała wniosek i w jego miejsce poprosiła o dopuszczenie dowodu w postaci wyników badań dla wtórnika próbki Oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia Mieszanka oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej. Najwyższa kategoria oliwy z oliwek, uzyskana bezpośrednio z oliwek o wyłącznie za pomocą środków mechanicznych a'750 ml, zabezpieczonego w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS (zakończonego decyzją znak: [...]). Zgodnie ze sprawozdaniem z badań numer [...] [...]. [...] - wyniki oceny organoleptycznej, są następujące: mediana wad wyniosła 3,2, mediana charakteru owocowego 2,2 oraz kwalifikacja VIRGIN, natomiast I. podało następujący wynik: Extra virgin, mediana charakteru owocowego 2.7 (sprawozdanie z badań o numerze [...]). Badania wtórnika próbki (pobranego w ramach innego postępowania kontrolnego i będącego dowodem w innym postępowaniu odwoławczym) nie potwierdzają wskazanej na etykiecie klasyfikacji (Extra virgin) - wyniki ww. ocen porównawczych nie były zgodne. Dodatkowo należy wskazać, że wtórnik próbki zabezpieczony w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS nie jest reprezentatywny dla dostarczonego w dniu [...].06.2017 r. produktu o nazwie [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml, nr partii: [...], data minimalnej trwałości: 29.03.2018) w ilości 2160 szt. a'750 ml (1620 l) oraz dostarczonego w dniu 05.04.2017 r. produktu o nazwie [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml, partia nr [...]. data minimalnej trwałości 29.03.2018, w ilości 1008 szt. a'500 ml (504 l), będących przedmiotem decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS z dnia [...].12.2017 r., znak: [...]. Wtórnik próbki zabezpieczony w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS odnosi się do dostawy 1440 szt. x a'750 ml Oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia Mieszanki oliw z oliwek pochodzących z Unii Europejskiej. Najwyższej kategorii oliwy z oliwek, uzyskanej bezpośrednio z oliwek i wyłącznie za pomocą środków mechanicznych a'750 ml (nr partii [...], najlepiej spożyć przed 29 03 2018) oraz został on pobrany w dniu [...] lipca 2017 r. w [...] L. Sp. z o.o. Sp. k., znajdującym się w [...] przy ul. [...] (Protokół pobrania próbek nr [...] z dnia [...].07. 2017 r.). Pełnomocnik skarżącej odnosząc się do wyników badań wtórnika pobranego w ramach postępowania kontrolnego prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS, wniósł o rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z zasadą zawartą w art. 81a § 1 k.p.a. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności pozwalające zastosować art. 81a § 1 k.p.a. Stan faktyczny nie pozostawia wątpliwości, gdyż: 1) przedmiotowe partie o nazwie: [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml oraz [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml, powinny spełniać wymagania zarówno fizykochemiczne, jak i organoleptyczne dla kategorii extra virgin, 2) ocena organoleptyczna próbek pobranych w ramach urzędowej kontroli [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS nie potwierdziła deklarowanej kategorii Extra virgin w oznakowaniu: - [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'750 ml, partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 2160 szt. a'750 ml (1620 1), data dostawy 07.06.2017 (sprawozdanie z badań nr [...] - mediana wad 2,4, mediana charakteru owocowego 1.2. klasyfikacja virgin), - [...] z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia a'500 ml, partia nr [...], data minimalnej trwałości 29.03.2018, wielkość partii dostarczonej 1008 szt. a'500 ml (504 1), data dostawy 05.04.2017, (sprawozdanie z badań nr [...] - mediana wad 1.4, mediana charakteru owocowego 3,5. klasyfikacja virgin), 3) ocena organoleptyczna została przeprowadzona przez właściwe laboratorium metodą opisaną w załączniku XII rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, 4) strona sama pozbawiła się możliwości przeprowadzenia analizy odwoławczej przedmiotowych partii oliwy z oliwek, z uwagi na brak zabezpieczonych wtórników, 5) badania wtórnika oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia pobranego w ramach innego postępowania nie dotyczą obu kwestionowanych oliw pochodzących z partii dostaw będących przedmiotem postępowania [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS oraz nie potwierdzają deklarowanej kategorii stosownie do wymagań art. 2 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2568/91. Celem międzynarodowej metody opisanej w załączniku XII do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91 jest określenie procedury oceny organoleptycznych cech charakterystycznych oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia w rozumieniu pkt 1 w części VIII załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 oraz ustanowienie metody jej klasyfikacji w oparciu o wspomniane cechy charakterystyczne. Metoda ta zawiera również wskazania w zakresie nieobowiązkowego etykietowania. Opisywana metoda ma zastosowanie jedynie do oliw z oliwek z pierwszego tłoczenia oraz do klasyfikacji lub etykietowania takich rodzajów oliwy, uwzględniając intensywność dostrzeżonych wad oraz owocowości, określaną przez grupę wybranych, przeszkolonych i nadzorowanych degustatorów tworzących zespół. Zgodnie z pkt 9.4 załącznika XII o rozporządzenia (EWG) nr 2568/91. oliwa klasyfikowana jest zgodnie z wymienionymi poniżej kategoriami, w zależności od mediany wad i mediany charakteru owocowego. Medianę wad określa się jako medianę wady odebranej z największą intensywnością. Mediana wad i mediana charakteru owocowego przedstawiane są z dokładnością do jednego miejsca po przecinku. Klasyfikacji oliwy dokonuje się poprzez porównanie wartości mediany wad i mediany charakteru owocowego z przedstawionymi poniżej przedziałami odniesienia. Ponieważ przy ustalaniu poziomów przedziałów uwzględniono błąd metody, uznaje się, iż poziomy te są ostateczne. Pakiety oprogramowania umożliwiają przedstawienie klasyfikacji w formie tabeli danych statystycznych lub w formie wykresu. Dla oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia: mediana wad jest równa 0, a mediana charakteru owocowego jest wyższa niż 0. W przedmiotowej sprawie parametry te nie zostały zachowane, zgodnie z zestawieniami wyników badań nr [...] oraz [...], mediana błędów wyniosła odpowiednio 2,4 oraz 1,4, a mediana charakteru owocowego 1,2 oraz 3,5. Stosownie do załącznika VII Opisy i definicje oliwy z oliwek oraz oliwy z wytłoczyn z oliwek do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. L 347 z 20.12.2013, s. 671 ze zm.), stosowanie opisów i definicji oliwy z oliwek oraz oliwy z wytłoczyn z oliwek określonych w niniejszej części jest obowiązkowe w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu danych produktów w Unii oraz, o ile to zgodne z obowiązkowymi międzynarodowymi przepisami, handlu z państwami trzecimi. Zgodnie z pkt 1 części VIII załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013: "Oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia" oznaczają oliwy uzyskane z owoców drzewa oliwnego wyłącznie przy pomocy mechanicznych lub innych fizycznych środków, w warunkach nieprowadzących do zmian w oliwie, które nie zostały poddane innej obróbce niż płukanie, dekantacja, odwirowanie lub filtrowanie, z wyłączeniem oliw uzyskanych przy użyciu rozpuszczalników lub środków wspomagających o działaniu chemicznym lub biochemicznym, lub w drodze procesu ponownej estryfikacji oraz jakichkolwiek mieszanek z oliwami innego rodzaju. "Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia" oznacza oliwę z oliwek z pierwszego tłoczenia o maksymalnej kwasowości odnoszącej się do zawartości kwasu oleinowego, nie większej niż 0,8 g na 100 g, o innych cechach charakterystycznych zgodnych z cechami ustalonymi dla tej kategorii przez Komisję zgodnie z art. 75 ust. 2. W przedmiotowej sprawie ocena organoleptyczna nie potwierdziła deklarowanej na etykiecie kategorii oliwy z oliwek, dlatego oznakowanie produktu wprowadza konsumenta w błąd co do właściwości środka spożywczego. Odnosząc się do raportów analiz [...] i [...] włoskiego laboratorium A., (na które powołuje się pełnomocnik strony w odwołaniu wskazując, że dla produktu oznaczonego L. 750 ml [....] mediana charakteru owocowego wynosi 4,4, mediana wad 0, a dla produktu L. 500 ml [...] mediana charakteru owocowego wynosi 4,0, mediana wad 0), należy wskazać, że badane próbki nie zostały pobrane w ramach urzędowej kontroli prowadzonej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS, tym samym nie można odnieść ich do przedmiotowych partii oliwy z oliwek pochodzących z konkretnej dostawy. Przepis art. 32 ust. 1 i 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wyraźnie wskazuje, że: badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych są przeprowadzane w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych oraz Inspekcji Handlowej i tylko w uzasadnionych przepadkach badania laboratoryjne, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria. Dołączone do odwołania wyniki badań nie zostały wykonane na zlecenie organu I instancji. Biorąc pod uwagę powyższe przedmiotowe partie oliwy z oliwek należało uznać za artykuły rolno-spożywcze zafałszowane w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. b ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Zgodnie z art. 3 pkt 10 lit. b ww. ustawy artykuł rolno-spożywczy zafałszowany - produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeżeli w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą. W przedmiotowej sprawie nazwy produktów informują konsumenta o najwyższej kategorii oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia (extra virgin), natomiast przeprowadzone w ramach urzędowej kontroli badania nie potwierdziły spełnienia wymagań organoleptycznych dla tej kategorii. Tym samym konsument zostaje wprowadzony w błąd. W sytuacji, gdy skarżąca wprowadziła do obrotu artykuł rolno-spożywczy zafałszowany organ inspekcji handlowej zobowiązany był do zastosowania sankcji administracyjnej przewidzianej w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, a nie administracyjnej kary pieniężnej wynikającej z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy. Zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł. Oznacza to, że jeśli została przeprowadzona kontrola, w trakcie której stwierdzono, że podmiot uprowadził do obrotu artykuły zafałszowane, wojewódzki inspektor JHARS ma obowiązek wymierzyć mu karę pieniężną, która nie może być niższa niż 1000 zł i nie może być wyższa niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary. Zgodnie z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. ustalając wysokość kary pieniężnej. Główny Inspektor, wojewódzki inspektor albo wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno- spożywczych. Informacja zawarta na etykiecie przeznaczona jest dla konsumentów i każdy kupujący powinien otrzymać produkt prawidłowo oznakowany. W przedmiotowej sprawie badania laboratoryjne w zakresie oceny organoleptycznej nie potwierdziły deklarowanej w oznakowaniu kategorii oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia, dlatego konsumenci są wprowadzani w błąd co do właściwości środka spożywczego. Konsument ma prawo oczekiwać, że wprowadzone do obrotu partie oliwy z oliwek posiadają właściwości odpowiadające kategorii wskazanej na etykiecie. Nabywca kieruje się informacjami zawartymi na etykiecie, w związku z tym mógł dokonać wyboru produktu niezgodnego z oczekiwaniami. Nie można uznać, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów w niewielkim zakresie. Skarżąca wprowadziła do obrotu produkty, które nie odpowiadają zadeklarowanej w oznakowaniu kategorii oliwy z oliwek, z uwagi na wynik oceny organoleptycznej. Przepisy prawa wspólnotowego jednoznacznie mówią w stosunku do jakich produktów można użyć opisu "Oliwa z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia". Właściwości przedmiotowych partii oliwy z oliwek nie odpowiadają cechom jakościowym dla kategorii oliwy z oliwek najwyższej jakości z pierwszego tłoczenia zawartym w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2568/91, pod względem oceny organoleptycznej. Zarzuty skarżącej nie są zasadne w tym zakresie. Podkreślenia wymaga także fakt, że nie tylko parametry fizykochemiczne decydują o możliwości zakwalifikowania oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia do kategorii extra virgin, ale również parametry organoleptyczne. W przedmiotowej sprawie deklarowana na etykiecie kategoria oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia nie ma pokrycia w badaniach przeprowadzonych przez zatwierdzony zespół degustatorów, dlatego konsument nabywający te produkty zostaje wprowadzony w błąd. Należy podkreślić, że na jakość handlową artykułu rolno-spożywczego składają się nie tylko cechy fizykochemiczne artykułu rolno-spożywczego, ale także cechy dotyczące jego właściwości organoleptycznych, i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Tym samym nie można zgodzić się z zarzutem niewłaściwego zastosowania art. 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Przepisy prawa żywnościowego sprzeciwiają się każdej praktyce mogącej wprowadzać konsumenta w błąd. Przepis art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2568/91 stanowi, że w przypadku gdy stwierdzono, że oliwa nie odpowiada opisowi jej kategorii, zainteresowane państwo członkowskie stosuje, bez uszczerbku dla wszelkich innych kar, skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary, które są ustalane w świetle tego, jak poważna jest stwierdzona nieprawidłowość. W ocenie Sądu kara pieniężna w wysokości 20 000 zł, jest karą adekwatną do stwierdzonych nieprawidłowości, naruszonych reguł prawa żywnościowego oraz do oceny przesłanek z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych. Biorąc pod uwagę powyższe zarzut naruszenia art. 40a ust. 4 i 5 stawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych jest niezasadny. Wymierzona kara pieniężna stanowiąca 0,00014% przychodu skarżącej i nie jest rażąco wygórowana. Sąd nie dopatrzył się przez orzekające w sprawie organy naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania w sposób, który mógłby zaważyć na wyniku tej sprawy. W szczególności nie zostały naruszone przepisy art. 7, 11, 77 § 1 i 80 k.p.a., gdyż organy obu instancji prawidłowo zebrały i rozważyły cały materiał dowodowy w sprawie, czemu dały wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięć, odpowiadających wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując, wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić, co też Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) uczynił.