VI SA/Wa 2903/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. w likwidacji z siedzibą w G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. w likwidacji z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2015 roku nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji p o s t a n a w i a: zwolnić L. w likwidacji z siedzibą w G. od kosztów sądowych. L. w likwidacji z siedzibą w G. wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że znak towarowy "[...]" stanowi jedyny majątek likwidowanego stowarzyszenia. Nie posiada ono bowiem żadnego innego majątku. Z treści wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika przy tym, że nie posiada ono żadnych rachunków bankowych. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że [...] jest stowarzyszeniem, o którym mowa w art. 2 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity Dz. U. z 2015 roku, poz. 1393). Z kolei w myśl art. 36 ust. 2 cyt. ustawy w razie rozwiązania stowarzyszenia przez sąd, zarządza on jego likwidację, wyznaczając likwidatora. Art. 37 ust. 1 ustawy o stowarzyszeniach przewiduje, że obowiązkiem likwidatora jest przeprowadzenie likwidacji w możliwie najkrótszym czasie, w sposób zabezpieczający majątek likwidowanego stowarzyszenia przed nieuzasadnionym uszczupleniem. Jednocześnie zgodnie z art. 39 ustawy o stowarzyszeniach koszty likwidacji pokrywa się z majątku likwidowanego stowarzyszenia. Oznacza to, że pomimo, że w sprawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpił L. w likwidacji z siedzibą w G., będący osobą fizyczną oczywistym jest, że skoro koszty likwidacji pokrywa się z majątku likwidowanego stowarzyszenia, to ocena zasadności przyznania prawa pomocy dotyczyć będzie sytuacji majątkowej zlikwidowanego stowarzyszenia. Zgodnie tymczasem z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania prawa pomocy sprowadzają się w praktyce do badania wzajemnej relacji pomiędzy aktywami podmiotu, który o to prawo się ubiega a szacowanymi kosztami sądowymi, niezbędnymi do poniesienia w danym postępowaniu sądowym. W toku rozpoznania wniosku stwierdzono, że L. w likwidacji z siedzibą w G. w wystarczający sposób wykazał, że zlikwidowane stowarzyszenie nie posiada jakichkolwiek aktywów, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Klub nie prowadzi działalności, nie osiąga dochodów i nie dysponuje żadnymi środkami pieniężnymi ani aktywami podlegającymi potencjalnemu spieniężeniu. Ciężką sytuację finansową skarżącego podmiotu potwierdza także przedłożone orzeczenie sądu powszechnego, mocą którego zwolniono L. w likwidacji z siedzibą w G. stowarzyszenie od kosztów postępowania w całości. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. art. 246 § 2 pkt 2 tej ustawy, postanowiono jak w sentencji.