VI SA/Wa 2906/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska Sędzia WSA Dariusz Zalewski Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] lipca 2014 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Prezes NFZ) stwierdził, że J. W. (dalej skarżący) uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej Dyrektor OW NFZ) z [...] marca 2014 r. Do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W lipcu 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] zwrócił się do Dyrektora OW NFZ z wnioskiem o rozpatrzenie sprawy objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym skarżącego (dalej ubezpieczony) z tytułu prowadzenia przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Dyrektor OW NFZ w decyzji z [...] marca 2014 r. ustalił, że skarżący polegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu dnia 4 kwietnia 2014 r. z pouczeniem, że przysługuje od niego odwołanie złożone w terminie 7 dni. Od ww. decyzji skarżący dnia 25 kwietnia 2014 r. nadał - za pośrednictwem Poczty Polskiej, na adres Dyrektor OW NFZ odwołanie. Prezes NFZ w uzasadnieniu skarżonego postanowienia ustalił, że skoro decyzja Dyrektora OW NFZ została doręczona skarżącemu skutecznie dnia 4 kwietnia, to siedmiodniowy termin do złożenia od niej odwołania upłynął 11 kwietnia 2014 r. Wobec tego oraz z uwagi na fakt, że odwołanie skarżący nadał w dniu 25 kwietnia 2014 r. organ stwierdził, że nastąpiło to z uchybieniem terminu. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący oświadczył, że decyzję Dyrektora OW NFZ otrzymał dnia 21 kwietnia 2014 r. i niezwłocznie po tym wniósł odwołanie, zachowując tym samym termin do jego złożenia. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie przed Sądem skarżący oświadczył, że pod adresem, gdzie organ I instancji dostarczył decyzję mieszka jego pełnoletnia córka, a on zamieszkuje w Z. przy ul. L. [...]. Nadto poinformował, że nie zawiadomił organu o zmianie miejsca swojego zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie, którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji, którą ustalono, że skarżący podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Istota sporu sprowadza się do ustalenia czy owa decyzja Dyrektora OW NFZ został doręczona skarżącemu skutecznie oraz w jakiej dacie, a co za tym idzie, czy w sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W myśl art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. 2012, poz. 1529), dalej p.p. Stosownie do art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu, a w przypadku nieobecności adresata pismo - zgodnie z art. 43 k.p.a., doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Art. 38 ust. 1 p.p. przewiduje, że operator pocztowy może przyjąć od adresata pisemne oświadczenie o udzieleniu innej osobie pełnomocnictwa do odbioru przesyłek lub przekazów pocztowych, zwanego dalej "pełnomocnictwem pocztowym". Ze znajdujących się w aktach danych (m.in. rejestr CEIDG oraz PIT-36) wynika, że adresem skarżącego jest: [...]-[...] G., ul. P. [...]/[...]. Na ten to adres zostało więc doręczone skarżącemu przez Dyrektora OW NFZ zawiadomienie o wszczęciu niniejszego postępowania administracyjnego i ten też adres skarżący wskazał w piśmie z [...] listopada 2013 r., stanowiącym jego odpowiedź na ww. zawiadomienie. Sąd zauważa przy tym, że odbiór zawiadomienia o wszczęciu postępowania pokwitowała w imieniu skarżącego I. W., oznaczona na z.p.o. jako "pełnom. pocztowy". Wobec powyższego Sąd uznał, że Dyrektor OW NFZ właściwie uczynił doręczając swoją decyzję skarżącemu na ww. adres, pod którym odbiór w imieniu skarżącego ponownie pokwitowała - z dniem 4 kwietnia 2014 r., wskazana powyżej I. W., tym razem oznaczona na z.p.o. jako "pełn. stałe [...]/[...]". W owej decyzji zostało zawarte pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie, które wnosi się do Prezesa Funduszu w terminie 7 dni od dnia jej otrzymania za pośrednictwem Dyrektora OW NFZ. Powyższe ustalenia dowodzą, że adresem wskazanym przez skarżącego był adres w Gliwicach, pod którym w imieniu skarżącego uprawniona do odbioru korespondencji była I. W., jako pełnomocnik pocztowy, posiadający pełnomocnictwo stałe o nr [...]/[...]. Wobec tego doręczenie decyzji Dyrektora OW NFZ nastąpiło skutecznie dnia 4 kwietnia 2014 r., a nie dnia 21 kwietnia 2014 r. jak podnosi to skarżący w skardze. Stąd też od dnia 5 kwietnia 2014 r. rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia odwołania, którego ostatnim dniem był 11 kwietnia 2014 r. Odwołanie skarżący wniósł natomiast dnia 25 kwietnia 2014 r., nie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego złożenia. To spowodowało w ocenie Sądu, że Prezes NFZ nie miał innej możliwości jak tylko stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W tym miejscu należy zauważyć, że także w skardze skarżący podał gliwicki, a nie z. adres. Wobec tego także Sąd całą korespondencję dla skarżącego kierował do G., a jej odbiór w jego imieniu potwierdzała I. W. (córka). Sąd zauważa, że z akt nie wynika, ażeby skarżący na którymkolwiek etapie postępowania administracyjnego informował organy, że w rzeczywistości zamieszkuje w Z., i że w związku z tym wnioskuje o doręczanie mu korespondencji na ów adres. Sam skarżący na rozprawie przed Sądem dnia 29 kwietnia 2015 r. przyznał, że nie składał do organu pisma o zmianie zamieszkania. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzywszy się w sprawie naruszenia przez organy przepisów prawa, na podstawie art.151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.