VI SA/Wa 292/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę Decyzją z [...] czerwca 2015 r. Urząd Patentowy RP na skutek sprzeciwu wniesionego przez P. S.A. z siedzibą w G. (Szwajcaria) unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "LC Lucca Cipriano SPORT CHALLENGE men" o numerze [...] udzielone na rzecz O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz przyznał od uprawnionego na rzecz wnoszącego sprzeciw koszty postępowania w kwocie 2600 zł. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 132 ust. 2 w związku z art. 246 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, dalej p.w.p.), a także art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p. Do wydania decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją z [...] listopada 2012 r. udzielono na rzecz O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. prawa ochronnego na słowno - graficzny znak towarowy "LC Lucca Cipriano SPORT CHALLENGE men" dla towarów w klasie 3, tj. kosmetyki, perfumy, wody perfumowane, dezodoranty z pierwszeństwem od [...] maja 2011 r. Ogłoszenia o udzielonym prawie dokonano w Wiadomościach Urzędu Patentowego RP z [...] marca 2013 r. 24 września 2013 r. P. S.A. z siedzibą w G. (Szwajcaria) wniosła sprzeciw wobec tej decyzji jako podstawę prawną wskazując art. 246 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Jako przeciwstawienie wskazał znak towarowy chroniony na terytorium Polski w trybie międzynarodowym, tj. znak "CHALLENGE" o numerze [...] z wcześniejszym pierwszeństwem przeznaczony do sygnowania następujących towarów z klasy 3: mydła, środki perfumeryjne, olejki eteryczne, kosmetyki, płyny do pielęgnacji, włosów i środki do czyszczenia zębów. Uprawniony uznał sprzeciw za bezzasadny. Organ unieważniając sporny znak towarowy odwołał się do dyspozycji art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. i wskazują przesłanki ustalenia konfuzyjnego podobieństwa znaków w pierwszej kolejności dokonał badania podobieństwa towarów do oznaczania, których zostały przeznaczone porównywane znaki. Organ uznał, że zachodzi stosunek identyczności między porównywanymi towarami. W obu porównywanych wykazach pojawiają się identycznie brzmiące nazwy towarów, tj. kosmetyki. Z kolei występujące w wykazie znaku spornego perfumy, wody perfumowane i dezodoranty należy uznać za środki perfumeryjne występujące w wykazie znaku przeciwstawionego (szerszą kategorię stanowią kosmetyki). Organ zaznaczył, że identyczność towarów nie była kwestionowana przez uprawnionego. Badając podobieństwo oznaczeń organ odwołał się do wypracowanej w doktrynie i orzecznictwie metodyki postępowania wskazując, że ocena podobieństwa oznaczeń prowadzona jest w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Odnośnie do płaszczyzny wizualnej organ zaznaczył, że znak sporny jest znakiem słowno – graficznym, natomiast znak przeciwstawiony jest znakiem słownym. Urząd Patentowy RP opisał oba znaki i zaznaczył, że w znaku spornym pojawia się akronim "LC" oraz występują elementy graficzne, na które składają się przedstawienie akronimu "LC", czarne tło (prostokąt) i dwa elementy wykorzystane jako elementy tła - są to wydłużone trójkąty w kolorze czerwonym. Ponadto wszystkie słowa napisane są kolorem szarym i tylko słowo "challenge" zostało przedstawione kolorem białym. [pic] Zdaniem organu istotne jest, że słowo "challenge" zostało przedstawione za pomocą dużych liter i w kolorze białym w ten sposób, że dominuje ono odbiór całego znaku towarowego spornego. Powoduje to z kolei, że odbiorca dostrzeże ten właśnie element. Tym samym są podstawy do stwierdzenia, że istnieje podobieństwo między porównywanymi znakami. Odnosząc się do argumentacji uprawnionego dotyczącej dystynktywnych elementów w postaci wyrażenia "Lucca Cipriano" oraz akronimu "LC" organ uznał, że dominujący element w warstwie wizualnej, przy ocenie globalnej znaku, stanowi słowo "challenge". Przeciwstawiony znak ma charakter słowny, co powoduje, że może teoretycznie być przedstawiony w dowolnej postaci. Organ zaznaczył ponadto, że słowo "challenge" w znaku spornym zostało zapisane dużymi literami zwykłą czcionką, co zwiększa wrażenie podobieństwa. W ocenie organu okoliczności te powodują, że porównywane znaki - rozpatrywane jako całość - należy uznać za podobne. Podobieństwa dominują bowiem nad różnicami. Urząd Patentowy RP wywodził, że uwagi te mają też częściowo zastosowanie do warstwy fonetycznej zatem także w tym przypadku należało stwierdzić podobieństwo. Zdaniem organu istotny jest tu sposób wypowiedzenia porównywanych znaków. Znak sporny będzie wypowiadany jako "Ic lucca cipriano sport challenge men", a zatem będzie w nim wykorzystany element "challenge", czyli przeciwstawiony znak towarowy. Organ zaznaczył, że wszystkie słowa, za wyjątkiem wyrazu "sport", są słowami obcojęzycznymi. Będą miały one zatem charakter fantazyjny dla przeciętnego polskiego odbiorcy. Jedynie słowo "men" (tj. mężczyźni) może być zrozumiałe dla polskiego odbiorcy, z uwagi na powszechne jego użycie. Słowo "challenge" (tj. wyzwanie), nie będzie raczej powszechnie zrozumiałe dla polskich konsumentów. Odnośnie do płaszczyzny znaczeniowej Urząd Patentowy RP stwierdził fantazyjny charakter znaku towarowego spornego rozpatrywanego jako całość i znaku towarowego przeciwstawionego analizowanego jako całość w kontekście rozpatrywanych towarów. Wobec powyższego nie było możliwe ustalenie podobieństwa lub jego braku na płaszczyźnie znaczeniowej. Oceniając podobieństwo znaków organ miał również na uwadze proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także stopień ich oryginalności, miejsce w znaku i kontekst w jakim poszczególne elementy zostały użyte. Odnośnie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym Urząd Patentowy RP podnosił, że choć wnoszący sprzeciw nie wykazał, że przeciwstawiony znak towarowy cieszy się renomą lub powszechną znajomością, to jednak ma on dystynktywny charakter - element słowny "CHALLENGE" pochodzący z języka angielskiego stanowi bowiem dla przeciętnego odbiorcy słowo fantazyjne. Zdaniem organu mamy zatem do czynienia z inkorporacją tego oznaczenia w znaku towarowym spornym, gdzie główny i dominujący element stanowi słowo "CHALLENGE", co w ocenie organu tym bardziej przemawia za unieważnieniem spornego prawa. Za istotne organ uznał, że element ten został tak inkorporowany, iż zdecydowanie dominuje w strukturze znaku spornego. Tym samym wnoszący sprzeciw mógł domagać się ustanowienia bezwzględnego monopolu na używanie tego słowa lub słów podobnych w postaci znaku towarowego albo elementu znaku towarowego. Ostatecznie Urząd Patentowy RP uznał, że wskazane powyżej okoliczności (identyczność porównywanych towarów oraz podobieństwo znaków towarowych) prowadzą w konsekwencji do ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Były zatem podstawy do stwierdzenia możliwości wystąpienia ryzyka, o którym mowa in fine art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Organ uznał za pozbawioną znaczenia podnoszoną przez uprawnionego okoliczność, że liczne znaki towarowe zawierają w swojej strukturze słowa "LC Lucca Cipriano" oraz że sporny znak należy do rodziny znaków towarowych. Zdaniem organu przypadek skutecznego powołania się na rodzinę znaków towarowych występuje wówczas, gdy to wnioskodawca albo wnoszący sprzeciw wskazuje na rodzinę znaków towarowych, co może prowadzić do skutecznego postawienia zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W ocenie organu z materiałów przedstawionych przez uprawnionego wynika jedynie, że oznaczenie "LC Lucca Cipriano" było wykorzystywane w obrocie. W przedstawionych materiałach należy ten znak uznać za dominujący w odróżnieniu od spornego znaku w niniejszej sprawie, gdzie element "LC Lucca Cipriano" jest przedstawiony małym drukiem i spełnia zdecydowanie drugorzędną rolę (dominującym i istotnym elementem jest słowo "CHALLENGE"). Odnosząc się do argumentów uprawionego, że słowo "CHALLENGE" występuje w innych znakach organ wskazał, że z dowodów przedstawionych przez uprawnionego wynika jedynie, że przedmiotowe słowo jest wykorzystywane przez innych producentów. Ponad to organ zaznaczył, że we wskazanych znakach towarowych słowo to nie jest aż tak wyeksponowane jak w spornym znaku towarowym. Organ nie zgodził się także z tezą uprawnionego, że słowo "challenge" jest znakiem słabym. Wskazywał, że jest to słowo obce pochodzące z języka angielskiego, którego znajomość wśród polskich odbiorców nie jest wystarczająca, aby było powszechnie zrozumiałe. Nie jest to bowiem słowo podstawowe, zaliczane do kanonu powszechnie znanych wyrazów anglojęzycznych. Również wskazane przez uprawnionego zarejestrowane znaki towarowe zawierające słowo "challenge" mają inny charakter - w spornym oznaczeniu wyraz ten został nadmiernie wyeksponowany tworząc podstawę do unieważnienia spornego prawa. Organ zaznaczył, że odbiorcą towarów jest w tym przypadku przeciętny odbiorca, którego uwaga będzie jednak zwiększona - zakup perfum zazwyczaj zabiera nabywcy więcej czasu, a kosmetyków, w szczególności perfum, nie można uznać za tzw. towary impulsowe. Zdaniem organu gdy dominują cechy wspólne, a tak jest w niniejszym wypadku pomimo różnic, kupujący może być wprowadzony w błąd. Będzie on brał pod uwagę dominujący element znaku spornego, tj. słowo "CHALLENGE", i znak przeciwstawiony. Organ podkreślił, że konsument zwraca uwagę na element dominujący w znaku towarowym i ten element właśnie najbardziej zapada mu w pamięci. Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców Urząd Patentowy RP rozważył także zachowanie odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru i świadomie wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. Wskazał, że przeciętny konsument to osoba właściwie poinformowana, wystarczająco uważna i ostrożna. Organ podnosił, że przedmiotowe towary i usługi są czasami kupowane na skutek impulsywnie podejmowanych decyzji zakupowych. Przeciętny odbiorca przy ich wyborze nie kieruje się szczególną ostrożnością i uwagą. W takim przypadku dla uznania wystąpienia ryzyka wprowadzenia błąd nie jest wymagany wyższy stopień podobieństwa towarów i usług oraz znaków towarowych. Wobec powyższego Urząd Patentowy RP uznał, że została spełniona przesłanka ryzyka wprowadzenia w błąd z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Skargę na opisaną wyżej decyzję wniosła O. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Zaskarżyła ją w całości jako naruszającą: 1) art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie przez przyjęcie błędnej oceny podobieństwa pomiędzy znakami towarowymi "LC Lucca Cipriano Sport Challenge men" [...] oraz "Challenge" [...] i w konsekwencji przyjęcie błędnej oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, 2) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego oraz brak należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Skarżąca żądała uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie zgadzała się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP, że porównywane oznaczenia są oznaczeniami podobnymi w stopniu prowadzącym do wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia produktów. W ocenie skarżącej, pomimo iż znak "LC Lucca Cipriano Sport Challenge men" [...] zawiera element słowny "challenge", a więc jedyny element znaku "Challenge" [...], istnieją okoliczności, które wykluczają ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczonych porównywanymi znakami, zaś znaczenie tych okoliczności w sposób nieprawidłowy pominięte przez Urząd Patentowy. Skarżąca wskazywała, że na rynku znajduje się wiele produktów kosmetycznych, które oznaczone są oznaczeniami zawierającymi "challenge", jak również istnieje wiele zarejestrowanych dla kosmetyków znaków towarowych zawierających element "challenge". Pomimo to Urząd Patentowy nie pochylił się nad znaczeniem tej okoliczności, wskazując jedynie, że uprawniony przedstawił dowody jedynie na to, że przedmiotowe słowo ("challenge") jest wykorzystywane przez innych producentów oraz że w innych znakach towarowych słowo to nie jest aż tak wyeksponowane jak w spornym znaku towarowym. Odnosząc się do twierdzenia Urzędu skarżąca wskazywała, że twierdzenie to nie jest niczym uzasadnione, stanowi jedynie odzwierciedlenie pewnego poglądu, natomiast nie wiadomo, z jakich względów Urząd tak uważa, gdyż żadnego toku rozumowania w tym zakresie Urząd nie przedstawił. Dlatego nie wiadomo, jak wg Urzędu - w porównaniu ze spornym znakiem - funkcjonuje element "challenge" w innych znakach, że nie jest tak wyeksponowany jak element "challenge" w spornym znaku. Tymczasem jest to kluczowe, dlaczego Urząd akceptuje wielość rejestracji znaków z elementem "challenge" oraz używanie tego oznaczenia na rynku, natomiast w odniesieniu do umieszczenia elementu "challenge" w przedmiotowym znaku stwierdza, że jest to wprowadzające w błąd. Ponadto zdaniem skarżącej rozważenia wymaga, jak odbiorca będzie zachowywał się w sytuacji, gdy na rynku znajduje się wiele kosmetyków oznaczonych elementem "challenge". Oczywiste jest, że odbiorca w swoich wyborach nie może już kierować się wyłącznie tym, że dany kosmetyk jest oznaczony elementem "challenge", ponieważ jest wiele takich produktów, stąd zmuszony jest poszukiwać innych elementów odróżniających - charakterystycznej grafiki, innych elementów słownych. Dzieje się tak dlatego, że skoro na rynku jest wiele kosmetyków z elementem "challenge", to element ten już produktów w żaden sposób nie wyróżnia. Z tych względów charakterystyczna kolorowa grafika oraz inne elementy słowne np. "LC Lucca Cipriano wystarczająco odróżniają ten produkt od innych zawierających oznaczenie z elementem "challenge". Skarżąca podnosiła, że jest to szczególnie istotne w odniesieniu do spornego znaku, gdyż jest on oznaczony elementem "LC Lucca Cipriano" tożsamym z całą serią produktów sprzedawanych pod oznaczeniem "LC Lucca Ciprano". W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. – Dz.U.2016.718 j.t.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. Zgodnie z art. 15211 ust. 1 p.w.p. [wszystkie powoływane przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej; Dz.U.2015.1615; w zw. z art. 2 ust. 1 tej ustawy] każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec uznania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ochrony międzynarodowego znaku towarowego. Przepisy art. 246 ust. 1 oraz art. 247, z zastrzeżeniem ust. 2, stosuje się odpowiednio. W świetle tego przepisu sprzeciw jest powszechnym środkiem prawnym służącym każdej osobie, która nie musi wykazywać interesu prawnego we wszczęciu postępowania. Podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa ochronnego, zaś zgodnie z art. 164 p.w.p. okolicznościami tymi jest niespełnienie ustawowych przesłanek wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. W przedmiotowej sprawie jako podstawę sprzeciwu wskazano art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Zgodnie z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Powołany przepis ma zatem zastosowanie wówczas, gdy kumulatywnie spełnione zostaną trzy następujące przesłanki: po pierwsze podobieństwa lub identyczności towarów, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki towarowe, po drugie podobieństwa lub identyczności oznaczeń oraz po trzecie - istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczonych danymi znakami towarów. Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami jest konsekwencją zaistniałego podobieństwa znaków i towarów. Tak więc w braku jednej z przesłanek, nie może występować prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. Prawidłowo zatem organ rozpoczął badanie od porównania towarów do oznaczenia, których zostały przeznaczone przeciwstawione znaki towarowe. Urząd Patentowy RP uznał podobieństwo towarów do oznaczania, których zostały przeznaczone przeciwstawione oznaczenia, ocena ta znajduje swoje uzasadnienie w przedstawionych przez organ kryteriach oceny, które Sąd podziela, została należycie uzasadniona, nie wykracza poza ramy oceny swobodnej i nie jest elementem spornym. Ustalenie podobieństwa towarów pozwoliło organowi przejść do badania podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń. Zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem ocena porównawcza znaków powinna być dokonana na różnych płaszczyznach postrzegania - wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej - mając na uwadze to, że decydujące znaczenie dla oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Klienci z reguły postrzegają i zachowują w pamięci jedynie ogólny zarys poszukiwanego oznaczenia, kierując się przy wyborze głównie jego dominującymi elementami. Oznaczenia powinny być zatem oceniane jako całość. Postępowanie organu mające na celu zbadanie dwóch kolizyjnych znaków towarowych powinno być przeprowadzone w oparciu o te przesłanki. Standardy takiego postępowania zostały zdefiniowane w orzecznictwie wspólnotowym. W wielu orzeczeniach Europejski Trybunał Sprawiedliwości oraz Urząd ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM) wyraził pogląd, że w postępowaniu zgłoszeniowym należy zbadać całościowo przeciwstawione oznaczenia tzn. przeprowadzić syntetyczną ocenę ogólnego wrażenia jakie wywołują porównywane znaki towarowe na potencjalnym odbiorcy towarów opatrzonych tymi znakami. Należy więc brać pod uwagę wszystkie elementy składające się na te oznaczenia (por. wyrok ETS C- 120/04 ws. Medion, wyrok ETS C-251/95 ws. Sabel BV v Puma AG). Chodzi tutaj o podobieństwo w sensie wizualnym, fonetycznym i koncepcyjnym z uwzględnieniem elementów odróżniających i dominujących (por. decyzja OHIM z dnia 31 października 2008 r. Nr B 1 1 160 912 ws. Royal). Zaskarżona decyzja zawiera analizę podobieństwa przeciwstawionych znaków zarówno pod kątem ich elementów wspólnych jak i odmiennych, analiza ta w ocenie Sądu uwzględnia wszystkie przedstawione wyżej kryteria. Sąd podzielił ocenę organu, iż przeciwstawione znaki oceniane jako całość są w takim stopniu podobne, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych. W szczególności Sąd podziela ocenę, że dominującymi elementami przeciwstawionych oznaczeń jest słowo "CHALLENGE" oraz, że jest to element fantazyjny. Sąd podziela również ocenę, że grafika i liternictwo w znaku spornym ma znaczenie drugoplanowe, jest raczej uboga i służy przede wszystkim wyeksponowaniu elementu słownego "CHALLENGE". Pozostałe elementy słowne spornego znaku słusznie, zdaniem Sądu, zostały uznane za mające charakter drugoplanowy, o małej sile wyróżniającej. Prawidłowo zatem Urząd Patentowy RP dokonywał oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń przez ich całościowe porównanie stwierdzając, że dominującym elementem znaku spornego jest element słowny "CHALLENGE", który odzwierciedla znak przeciwstawiony i przesadza o konfuzyjnym podobieństwie oznaczeń. Dokonana przez organ ocena uwzględnia i omawia występujące w znaku spornym elementy odróżniające wskazując, że nie mogą one przesądzić o braku podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń w związku z dominującym charakterem słowa "CHALLENGE" uwypuklonym przez grafikę znaku. Zasadnie zatem uznał organ, że w omawianym przypadku podobieństwo dominuje nad różnicami. Prawidłowo też wskazywał organ, że różnice istniejące na płaszczyźnie fonetycznej są neutralizowane na płaszczyźnie wizualnej przez wyeksponowanie słowa "CHALLENGE". Zdaniem Sądu, ocena ta nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów, nie można zarzucić jej dowolności i jest prawidłowa. Sąd podziela stanowisko organu, że całościowa ocena porównywanych znaków towarowych potwierdza wrażenie podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń wywołane istnieniem tożsamego elementu dominującego "CHALLENGE". Ocena elementów graficznych oraz pozostałych elementów słownych nie pozwala na stwierdzenie, że sporny znak towarowy wywiera odmienne całościowe wrażenie na odbiorcy. Wskazuje raczej, że znak sporny jest adaptacją przeciwstawionego znaku. Sąd podziela dokonaną w tym zakresie szeroką analizę organu. Ocena ta zdaniem Sądu jest logiczna, spójna i z pewnością nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów zakreślone normami procedury administracyjnej. Ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd jest konsekwencją podobieństwa oznaczeń i towarów zatem wobec ustalenia obu tych podobieństw prawidłowe jest stanowisko wskazujące na istnienie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów oznaczonych tymi znakami. Organ prawidłowo wskazał oparty na orzecznictwie i poglądach doktryny model przeciętnego odbiorcy jako osoby dobrze poinformowanej, uważnej, ostrożnej, zorientowanej na rynku danych towarów. Jak wskazano wyżej wobec ustalenia podobieństwa oznaczeń nie sposób nie przyjąć ryzyka konfuzji zwłaszcza, że znaczna część towarów do oznaczania, których zostały przeznaczone przeciwstawione oznaczenia to towary nabywane w zwykłych sytuacjach życia codziennego, przy wyborze których przeciętny odbiorca nie kieruje się szczególną ostrożnością i uwagą, na co słusznie zdaniem Sądu zwrócił uwagę organ. Podsumowując te rozważania Sąd stwierdza, że dokonana przez organ ocena przeciwstawionych oznaczeń w aspekcie przesłanek określonych w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. jest pełna, należycie i spójnie uzasadniona i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów. Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu wskazującego na fakt występowania słowa "CHALLENGE" w innych oznaczeniach funkcjonujących na rynku należy wskazać, iż fakt ten nie podważa prawidłowości stanowiska organu w tej sprawie. Sam fakt funkcjonowania takich oznaczeń na rynku nie dowodzi ich legalności, zaś prawidłowość decyzji o udzieleniu prawa ochronnego dla oznaczeń zawierających to słowo nie może być przedmiotem oceny w tej sprawie. To do uprawnionego do znaku wcześniejszego należy ewentualna decyzja o podjęciu działań mających na celu wyeliminowanie z rynku oznaczeń, które uzna za kolidujące ze swoim prawem ochronnym. Również podnoszona przez skarżącego okoliczność, że liczne znaki towarowe zawierają w swojej strukturze słowa "LC Lucca Cipriano" oraz że sporny znak należy do rodziny znaków towarowych nie może podważyć stanowiska organu w tej sprawie. Skuteczność zarzutu opartego na wywodzeniu uprawnienia z rodziny znaków towarowych występuje wówczas, gdy to wnoszący sprzeciw wskazuje na rodzinę znaków towarowych, co może prowadzić do skutecznego postawienia zarzutu naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. W niniejszej sprawie skarżący powołuje się na rodzinę znaków opatrzonych elementami, które uznane zostały za elementy drugoplanowe w spornym oznaczeniu nie mogą one zatem przesądzić o całościowej ocenie znaku, w którym inny element (zbieżny z oznaczeniem przeciwstawionym) został uznany za element dominujący. Zarzuty strony skarżącej sprowadzają się do polemiki ze stanowiskiem organu, jednak ocena okoliczności istotnych w sprawie niezgodnie ze stanowiskiem strony nie świadczy o naruszeniu zasady uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli ani o braku zebrania i rozpatrzenia całego istotnego w sprawie materiału dowodowego. Ostatecznie zatem za niezasadne uznał Sąd zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. W ocenie Sądu, organ wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, zaskarżona decyzja została też dostatecznie uzasadniona stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.