VI SA/Wa 2945/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku postanowił: odrzucić skargę E. W. (dalej też jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że składała do organu wnioski o leczenie lub badanie diagnostyczne poza granicami kraju. Wnioski te były dwukrotnie zwracane z jednoczesnym wskazaniem na uchybienia. W ocenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wyrażonej w odpowiedzi na skargę, nie zasługuje ona na uwzględnienie i wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest czynność Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o leczenie lub badanie diagnostyczne poza granicami kraju. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Na gruncie rozważanego stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie wydawania zgody na uzyskanie świadczeń opieki zdrowotnej poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu (Dz. U. z 2014 r., poz. 1551) zadaniem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia jest niezwłoczna weryfikacja wniosku. W przypadku stwierdzenia braków formalnych Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ma obowiązek zwrócenia się do osoby składającej wniosek o usunięcie braków formalnych. Dopiero kompletny wniosek jest przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia analizowany i po prawidłowym zweryfikowaniu wniosku organ ten dokonuje dalszych czynności związanych z wydaniem decyzji w sprawie skierowania osoby, której dotyczy wniosek, do przeprowadzenia poza granicami kraju leczenia lub badań diagnostycznych albo odmowy tego skierowania. Ponieważ w przedmiotowej sprawie braki formalne wniosku nie zostały uzupełnione, mimo stosownego wezwania w tym zakresie, niemożliwe było podjęcie dalszych czynności należących do etapu merytorycznego rozpoznawania wniosku przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Na gruncie rozważanego stanu faktycznego stwierdzić należy, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia niezwłocznie dokonał weryfikacji wniosku skarżącej, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia i stwierdził braki formalne. Zaskarżonym pismem z dnia 8 września 2015 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych, wyznaczając termin 30 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Zdaniem Sądu, zwrot niekompletnego wniosku wnioskodawcy jest w istocie czynnością materialno – techniczną, dokonywaną przez organ z urzędu wobec spełnienia określonych przepisami przesłanek i nie wymaga uprzedniego wydania decyzji (bądź postanowienia) w tym przedmiocie. Czynności tego rodzaju nie mieszczą się wśród spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., a skarga nie może zostać skutecznie wniesiona w odniesieniu do czynności wykraczającej poza powyższy zakres. Tym samym, wniesiona skarga na wezwanie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2015 r. do usunięcia braków formalnych wniosku nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w cytowanym przepisie art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.