VI SA/Wa 295/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1) stwierdzić niewłaściwość miejscową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie; 2) przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. M. K.(dalej: Skarżący) wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołano m.in. art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1539 ze zm., zwana dalej: ("u.t.d."). W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej także jako: ("p.p.s.a."). W myśl tego przepisu do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 604, dalej: ("Rozporządzenie") przewidział wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 Rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a u.t.d., przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie do art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. nr 72 poz. 652) utworzył czternaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazał jako właściwy dla obszaru województwa lubelskiego. W niniejszej sprawie Skarżący ma siedzibę w miejscowości K. ul. [...]K. (k.6 akt sądowych). Zatem jest to obszar województwa lubelskiego. W związku z tym w oparciu o przywołane powyżej przepisy Sąd ustalił, że nie jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy. Właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy jest bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.