VI SA/Wa 2976/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2013 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Komisji Nadzoru Finansowego na rzecz "A." S.A. z siedzibą w G. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca Spółka – "A." S.A. z siedzibą w G., reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia 18 września 2013 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego (dalej KNF) z dnia [...] września 2013 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Komisja Nadzoru Finansowego postanowieniem z dnia [...] października 2013 r., znak [...], działając na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – cytowanej dalej jako "p.p.s.a.", uchyliła zaskarżone postanowienie z dnia [...] września 2013 r. KNF w motywach swojego rozstrzygnięcia podała w szczególności, że Spółka składając skargę na wskazane na wstępie postanowienie wskazała okoliczności oraz przedstawiła dowody, które wzruszają domniemanie wynikające z potwierdzenia odbioru decyzji i uprawdopodobniają tezę, zgodnie z którą doręczenie decyzji miało miejsce w dniu 30 lipca 2013 r., nie zaś w dniu 29 lipca 2013 r., stanowiącym podstawę dla KNF do obliczenia terminu przewidzianego na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji skoro organ po przeprowadzeniu analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia zważył, iż skarga zasługuje na uwzględnienie i w konsekwencji w trybie autokontroli uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] września 2013 r., to niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego w świetle art. 205 § 2 p.p.s.a. zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Skarżąca Spółka reprezentowana była przez adwokata, a zatem przez przepisy odrębne, o jakich mowa w cyt. przepisie należy rozumieć m.in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 461) – cytowane dalej jako "rozporządzenie". W świetle § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zgodnie z ust. 2 powołanego paragrafu, podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie, niż wymienionej w lit. a) i lit. b) tego przepisu wynosi 240 złotych. W tym stanie rzeczy Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Koszty postępowania Sąd zasądził na podstawie art. 200, art. 201 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Zasądzona kwota kosztów postępowania obejmuje zwrot wpisu od skargi w wymaganej wysokości 100 złotych, minimalną stawkę opłaty dla pełnomocnika skarżącej Spółki oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.