VI SA/Wa 2978/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 29 marca 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. D. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego W. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] cofnął W. D. pozwolenie na broń palną bojową do celu ochrony osobistej. Przedmiotową decyzję organ I instancji wysłał stronie na jej adres zameldowania, tj. [...], ul. [...]. Korespondencja, jako nieodebrana powróciła do organu. Na kopercie listonosz dokonał adnotacji, iż przesyłkę awizowano w dniu 26.02.2021 r., a w dniu 08.03.2021 r. awizowano ją powtórnie. Z elektronicznego potwierdzenia odbioru wynika natomiast, że informację o nadejściu przesyłki tzw. awizo listonosz pozostawił przy wejściu na posesję. Na podstawie powyższych okoliczności organ I instancji uznał, iż przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona, w myśl art. 44 kpa, tj. fikcji doręczenia, w dniu 13.03.2021 r. Po złożeniu przez W. D. w dniu 02 czerwca 2021 r. odwołania od decyzji organu I instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, akta sprawy zostały przesłane do Komendanta Głównego Policji. Po analizie materiału dowodowego organ II instancji stwierdził, że bez wyjaśnienia przyczyn pozostawienia awiza przy wejściu na posesję, nie można uznać, iż doszło do skutecznego doręczenia decyzji. W myśl bowiem art. 44 § 2 kpa, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W związku z powyższym, organ odwoławczy zwrócił się do organu I instancji o wyjaśnienie, u operatora pocztowego, przyczyn umieszczenia informacji o nadejściu przesyłki (awiza) do W. D., przy wejściu na posesję. Z informacji uzyskanej z Poczty Polskiej S. A. wynika, że z powodu niedostosowania skrzynek oddawczych do ilości mieszkań w budynku przy ul. [...], które posiadają [...] przegródek i brak jest przegródki nr [...], listonosz awizo pozostawił na skrzynkach oddawczych, zamiast w drzwiach wejściowych adresata. Postanowieniem z dnia Komendant Główny Policji działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) w związku z odwołaniem wniesionym przez W. D., od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu pozwolenia na broń palną bojową do celu ochrony osobistej, stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że powyższe okoliczności podjęcia próby doręczenia korespondencji W. D. nie pozwalają na uznanie skutecznego jej doręczenia, w myśl art. 44 kpa. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że odwołanie wniesione przez wyżej wymienionego jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Odwołanie przysługuje bowiem jedynie od decyzji, która weszła do obrotu prawnego bądź poprzez doręczenie jej, bądź ogłoszenie jej stronie (art. 109 i art. 110 kpa), a jeśli strona ustanowiła pełnomocnika - pełnomocnikowi. Zatem, jeśli w sprawie W. D. nie zostały spełnione warunki doręczenia zastępczego, określone w art. 44 kpa, organ uznał, że decyzja nie weszła do obrotu prawnego. Naruszone bowiem doręczenia korespondencji, zawarte w art. 40 § 1 w zw. z art. 109 § 1 kpa. W tej sytuacji, zdaniem organu, złożone odwołanie nie wywołuje skutku prawnego - brak jest bowiem podstaw formalnoprawnych do wniesienia takiego środka od decyzji organu I instancji. W tym stanie rzeczy bezzasadne jest również rozpatrzenie wniosku W. D. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 12 października 2021r. W. D. skierował do WSA w Warszawie skargę na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie: - art. 134 w zw. z art. 268a k.p.a., przez stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, pomimo, iż strona pismem z dnia 01.06.2021 r. złożyła skuteczny i uzasadniony wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie odwołania i wraz z wnioskiem dokonała uchybionej czynności; - art. 134 w zw. z art. 268a k.p.a., w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji wobec braku merytorycznego rozpoznania zarzutu strony w zakresie błędnego przyjęcia przez organ wydający zaskarżoną decyzję w I instancji, iż zaistniała obligatoryjna przesłanka cofnięcia pozwolenia na broń z rzeczonego przepisu tj. wskazująca na okoliczność, iż skarżący został skazany prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe i stanowi zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego; pomimo, iż skarżący wprawdzie został skazany prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo skarbowe, jednakże brak jest podstaw dokonania przez tut. organ kwalifikacji strony podmiotowej popełnionego przestępstwa, jak również brak jest podstaw stwierdzenia, iż skarżący stanowi zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego, tymczasem powyższe warunki przewidziane w rzeczonym przepisie, powinny być wykazane jako spełnione łącznie z ustaleniem skazania strony za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, dla uznania zaistnienia przesłanki uzasadniającej cofnięcie pozwolenia na broń; stąd wedle odwołującego, w niniejszej sprawie nie zaistniała podstawa cofnięcia pozwolenia na broń. Wobec powyższego, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i poprzedzającej decyzji organu I Instancji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że placówka operatora pocztowego znajdująca się w [...], jest świadoma, iż wobec połączenia mieszkań 7 i 8, skrzynka oddawcza dla lokali połączonych posiada numer [...], natomiast dla lokalu [...], jest to skrzynka oddawcza nr [...]. Strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji mającej miejsce w okresie poprzedzającym nieskuteczne doręczenie przesyłki, reorganizacji placówki pocztowej w [...], wskutek czego zmianie uległ personel placówki, w tym listonosze doręczający przesyłek. Faktem jest, iż stronie nie doręczono awiza do przesyłki, zatem niemożliwym było zapoznanie się z jej treścią i złożenie środka odwoławczego w terminie. O staranności skarżącego świadczy fakt, że całość dotychczasowej korespondencji w niniejszej sprawie była przez stronę odebrana prawidłowo. Strona podkreśliła, iż poczyniła wszelkie starania, celem usunięcia skutków braku odbioru przesyłki, bowiem niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o toczącym się postępowaniu wystąpiła do organów o przesłanie kopii niedoręczonych pism. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, w myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona zasadna. Przedmiotem skargi jest postanowienie Komendanta Głównego Policji, który działając na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu pozwolenia na broń palną bojową do celu ochrony osobistej. Jak ustalono w toku postępowania decyzję o cofnięciu pozwolenia na broń palną bojową do celu ochrony osobistej, organ I instancji wysłał stronie na jej adres zameldowania, tj. [...]. Korespondencja, jako nieodebrana powróciła do organu. Na kopercie listonosz dokonał adnotacji, że przesyłkę awizowano w dniu 26.02.2021 r., a w dniu 08.03.2021 r. awizowano ją powtórnie. Z elektronicznego potwierdzenia odbioru wynika natomiast, że informację o nadejściu przesyłki tzw. awizo listonosz pozostawił przy wejściu na posesję. Na podstawie powyższych okoliczności organ I instancji uznał, iż przedmiotowa decyzja została skutecznie doręczona, w myśl art. 44 kpa, tj. fikcji doręczenia, w dniu 13.03.2021r. Jednakże organ odwoławczy po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził, że okoliczności podjęcia próby doręczenia korespondencji W. D. nie pozwalają na uznanie skutecznego jej doręczenia, w myśl art. 44 kpa. Jednocześnie organ uznał, że wniesione przez skarżącego odwołanie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Odwołanie przysługuje bowiem jedynie od decyzji, która weszła do obrotu prawnego bądź poprzez doręczenie jej, bądź ogłoszenie jej stronie (art. 109 i art. 110 kpa), a jeśli strona ustanowiła pełnomocnika - pełnomocnikowi. W ocenie sądu organ stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania pominął słuszny interes skarżącego. Jak wynika z akt sprawy w dniu 11 maja 2021r. poinformowano skarżącego o fakcie wydania decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu pozwolenia na broń palną bojową do celu ochrony osobistej oraz o konieczności zbycia broni i zwrócenia legitymacji posiadacza broni. W związku z powyższymi pismem z dnia 31 maja 2021r. skarżący zwrócił się do organu o przesłanie decyzji na skrzynkę e-puap. W dniu [...] czerwca 2021r. decyzją została doręczona skarżącemu, który w terminie 7 dnia (jak wynika z daty na stemplu pocztowym) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] orzekającej o cofnięciu pozwolenia na broń palną bojową do celu ochrony osobistej. Wobec powyższego organ zobowiązany był do merytorycznego rozpoznania wniesionego odwołania, uznając je złożone w terminie. Z tych wszystkich względów zaskarżonemu postanowieniu należało postawić zarzut naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy i skutkujący jego uchyleniem na mocy art. 145 § 1 pkt 1 litery c) p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego w sprawie wpisu sądowego.