VI SA/Wa 301/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna Sędziowie: Sędzia WSA Danuta Szydłowska Asesor WSA Łukasz Jarocki (spr.) Protokolant ref. staż. Anna Węgorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2024 r. w sprawie ze skargi [...] Sp. k. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego oddala skargę. Decyzją z dnia 20 listopada 2023 r., nr D (dalej: "zaskarżona decyzja"), Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "organ" lub "Urząd Patentowy"), po rozpoznaniu sprzeciwu z dnia 24 maja 2021 r., nr [...], wniesionego przez C. Spółka komandytowa z siedzibą w W. (przekształcona z C. sp. z o.o.; dalej: "skarżący" lub "wnoszący sprzeciw") wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego "CERAMIZATOR" dokonanego w dniu 19 stycznia 2021 r., pod numerem [...] (dalej: "znak [...]" lub "znak zgłoszony"), przez M. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą C. [...] z siedzibą w W. (dalej: "zgłaszający"), oddalił sprzeciw w całości oraz przyznał zgłaszającemu zwrot kosztów postępowania od skarżącego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 152²¹ w związku z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 oraz art. 152²³ ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2021 poz. 324; dalej: "p.w.p.") w związku z art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 ze zm.; dalej: "k.p.c."). Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 19 stycznia 2021 r. zgłaszający dokonał w Urzędzie Patentowym zgłoszenia znaku słowno-graficznego CERAMIZATOR pod numerem [...] przeznaczonego do oznaczania towarów z klasy 1: dodatki chemiczne do olejów. Informację o zgłoszeniu przedmiotowego znaku towarowego ogłoszono w Biuletynie Urzędu Patentowego w dniu 22 lutego 2021 r. (BUP 8/2021). Następnie, w dniu 24 maja 2021 r., do organu wpłynął sprzeciw skarżącego wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego CERAMIZATOR. Jako podstawę prawną wniesienia sprzeciwu wskazano art. 152¹⁷ ust. 1-5 w związku z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Jako podstawę faktyczną wnoszący sprzeciw wskazał unijny słowny znak towarowy CERAMIZER nr [...], zarejestrowany z pierwszeństwem od 21 listopada 2016 r., dla towarów i usług z klasy 1, 4 i 35 oraz krajowy słowno-graficzny znak towarowy CERAMIZER o numerze [...], zarejestrowany z pierwszeństwem od 2 marca 2007 r., dla towarów w klasie 1 i 4 (dalej: "znaki wcześniejsze"). Zakres sprzeciwu obejmował wszystkie towary objęte zgłoszonym znakiem [...]. Skarżący wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu, w kontekście naruszenia art. 132² ust. 1 pkt 3 p.w.p., wnoszący sprzeciw wskazał, iż znak zgłoszony i znaki wcześniejsze służą do oznaczania identycznych towarów (tj. dodatków chemicznych do olejów), przy czym ochrona znaków przeciwstawionych (tj. znaku unijnego nr [...] i znaku krajowego nr [...]) jest szersza. W ocenie skarżącego, mając na uwadze treść porównywanych wykazów, należy uznać, że przeciętnym odbiorcą towarów jest przede wszystkim ogół posiadaczy pojazdów mechanicznych, w tym samochodów osobowych i ciężarowych, którzy np. przy okazji tankowania paliwa na stacji benzynowej, będąc w sklepie motoryzacyjnym czy podczas zmiany oleju lub innej usługi serwisowej w warsztacie samochodowym, pragną zadbać o silnik swojego pojazdu i nabyć na własne potrzeby dodatek chemiczny do oleju, w szczególności dodatek do oleju, który przedłuży żywotność tego silnika dzięki wykorzystaniu procesu ceramizacji. Szeroki asortyment dodatków do olejów różnych mechanizmów pojazdów dostępny jest w ofercie zarówno wnoszącego sprzeciw, jak i zgłaszającego. Skarżący wyjaśnił, że "ceramizacja" to proces prowadzący do powstawania na powierzchniach ciernych mechanizmów cienkich warstw ceramiczno-metalowych, trwale związanych z siatką krystaliczną metalu, redukujących współczynnik tarcia oraz masowe zużycie metalowych elementów roboczych. Ceramizacja jest technologią, która pozwala wydłużyć żywotność mechanizmów, eliminować powierzchniowe defekty geometryczne układów mechanicznych, oszczędzać energię i paliwo, dłużej i lepiej eksploatować substancje smarne oraz zmniejszać toksyczność spalin i dymienie silników spalinowych. Powłoki ceramiczno-metalowe regenerują do pewnego stopnia powierzchnie metalowe, wpływając znacząco na poprawę stanu technicznego układu mechanicznego. Proces ceramizacji polega na dostarczeniu do układu mechanicznego mineralnych kompleksów ceramiczno-metalowych, które na powierzchniach ciernych (metal o metal) tworzą narostową cienką warstwę cermetalową o wyjątkowo dobrych właściwościach materiałowych i eksploatacyjnych. Proces ten może być zainicjowany, gdy układ mechaniczny znajduje się pod wpływem ściśle określonych warunków fizycznych, chemicznych oraz termicznych. Skarżący zaznaczył, że dużą część zakupów tego typu dodatków chemicznych do olejów i dodatków olejowych odbiorcy dokonują za pomocą Internetu, korzystając z popularnych serwisów aukcyjnych, a także w porównywalnym stopniu w sklepach motoryzacyjnych i serwisach samochodowych. W jednym i drugim przypadku odbiorcy kierują się głównie przeznaczeniem towaru i spełnieniem jego podstawowej funkcji związanej z przedłużeniem żywotności silnika w oparciu o proces ceramizacji. Tym samym, w ocenie skarżącego, odbiorcy koncentrują swoją uwagę na tę część opakowania danego produktu, która zawiera opis jego zastosowania i korzyści z niego wynikające, a nie na nazwę handlową produktu czy oznaczenie będące wskazówką jego komercyjnego pochodzenia. Według wnoszącego sprzeciw, przeciętny odbiorca tak określonych towarów jest średnio uważny, rozsądny i zorientowany. Wie, że silnik jego pojazdu potrzebuje dodatku, ale nie przywiązuje zbytniej uwagi do producenta przedmiotowego dodatku do oleju, co powoduje, że łatwiej go wprowadzić w błąd co do komercyjnego pochodzenia towarów oznaczonych danym znakiem towarowym. Zdaniem skarżącego, znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma kontekst, w jaki sposób towary oznaczone znakiem kolizyjnym są wystawione na półce w punkcie handlowym czy usługowym. Dodatkowo zwraca uwagę na podobieństwo opakowań obu produktów, co zwiększa u przeciętnego odbiorcy ryzyko konfuzji co do komercyjnego pochodzenia towarów. W ocenie wnoszącego sprzeciw, znak zgłoszony i znaki wcześniejsze służą do oznaczania identycznych towarów, tj. dodatków chemicznych do olejów ujętych w klasie 1 klasyfikacji nicejskiej. Wnoszący sprzeciw nie miał także wątpliwości co do podobieństwa porównywanych oznaczeń. Wymienił zasady, które należy brać pod uwagę przy ocenie podobieństwa oznaczeń, a następnie w tabeli porównawczej dokonał szczegółowej oceny podobieństwa porównywanych oznaczeń, uwzględniając trzy płaszczyzny porównawcze: fonetyczną, wizualną i znaczeniową. Zdaniem skarżącego, na płaszczyźnie fonetycznej znak zgłoszony i znaki wcześniejsze są wysoce podobne z uwagi na tożsamość siedmiu pierwszych głosek, które są identyczne, co wywołuje znaczne podobieństwo werbalne słów "ceramizer" i "ceramizator". Na płaszczyźnie wizualnej znak kolizyjny i znaki wcześniejsze są, jego zdaniem, średnio podobne ze względu na wspólny siedmioliterowy początek oraz podobnie dynamiczny i techniczny krój czcionki. Wnoszący sprzeciw podkreślił, że wspólny początek ma charakter dominujący dla spornych znaków. Natomiast elementy dystynktywne znaków, tj. kolor i kształt tła znaku, kolorystyka liter oraz dystynktywne "R" i "Z", nie ograniczają stopnia podobieństwa porównywanych znaków. Wręcz przeciwnie, w ocenie skarżącego, przeciętnemu odbiorcy oba porównywane znaki mogą kojarzyć się z pochodzeniem oznaczeń należących do jednej rodziny znaków towarowych. Na płaszczyźnie znaczeniowej wskazuje, że znak kolizyjny i znaki wcześniejsze należy uznać za wysoce podobne, gdyż oba odwołują się do związku logicznego towaru nimi oznakowywanego z procesem ceramizacji. Skarżący podkreślił przy tym, że w roku 2007, czyli w dacie zgłoszenia do rejestracji słowno-graficznego znaku towarowego Ceramizer, w świadomości przeciętnego odbiorcy na relewantnym rynku nie było jeszcze znane pojęcie ceramizacji silnika czy skrzyni biegów. Nie istniało także w języku polskim i nadal nie istnieje słowo "ceramizer", co oznacza, że znak ten nie miał charakteru opisowego i posiadał pierwotną zdolność odróżniającą. Skarżący wyjaśnił, że znak towarowy Ceramizer jest używany przez niego na relewantnym rynku nieprzerwanie przez ponad 14 lat i uważa, że zbieżność znaków w zakresie wspólnego początkowego trzonu "ceramiz", wywołującego bezpośrednie skojarzenia z pojęciem ceramizacji, w sposób jednoznaczny determinuje podobieństwo porównywanych znaków. Zdaniem skarżącego, w niniejszej sprawie istnieje wysoki stopień niebezpieczeństwa wprowadzenia przeciętnego odbiorcy w błąd co do komercyjnego pochodzenia towarów opatrzonych znakami kolizyjnymi ze względu na cechy rynku sprzedaży dodatków chemicznych do oleju i zachowania przeciętnego odbiorcy przed decyzją zakupową. Pismem z 15 listopada 2021 r. pełnomocnik zgłaszającego udzielił odpowiedzi na sprzeciw, wnosząc o jego oddalenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zgłaszający wskazał m.in., że od początku prowadzenia swojej działalności gospodarczej, czyli od 1 stycznia 2014 r., do sprzedawanych przez siebie produktów używa oznaczenia "Ceramizator". Wyjaśnił, że w latach 2015-2021 dodatkowo używane było także oznaczenie "Motolife Ceramizator", a od lutego 2021 nastąpiła zmiana graficznego logo do obecnej postaci, co było również związane z kampanią promującą nowe logo. Zgłaszający wskazał listę kampanii marketingowych przeprowadzonych w związku z promocją produktu Ceramizator w okresie od marca 2015 r. do roku 2021, podkreślając skalę prowadzonej w tym okresie kampanii informacyjnej na temat samego procesu ceramizacji. Zgłaszający podkreślił, że od samego początku postawił również na branding, tj. na budowanie świadomości marki, polegające na kreowaniu i utrzymaniu pozytywnego wizerunku swojej marki w świadomości konsumentów. Miało to na celu natychmiastowe kojarzenie przez odbiorcę marki z oferowanymi przez jego firmę produktami. Zgłaszający wskazał, że porównywane znaki towarowe posiadają identyczny element słowny "ceramiz", który jego zdaniem nie przesądza o mylącym podobieństwie znaków, ponieważ element ten odnosi się do procesu ceramizacji, na zasadzie którego oba produkty działają. Ponadto podkreślił, że zbieżność porównywanych znaków w zakresie elementu "ceramiz" nie może przesądzać o ich podobieństwie. Zdaniem zgłaszającego, krąg odbiorców, do których są kierowane tego rodzaju produkty, wskazuje, że przy ich wyborze odbiorca będzie wykazywać wysoki stopień uwagi, gdyż w przeważającej mierze przeciętnymi odbiorcami towarów zarówno zgłaszającego, jak i wnoszącego sprzeciw są osoby profesjonalnie zajmujące się mechaniką pojazdową. Zaznaczył, że nie są to towary powszechnego użytku, które są nabywane bezrefleksyjnie, lecz ze względu na ich rodzaj, nawet nieprofesjonalni odbiorcy w trosce o swój pojazd poświęcają więcej uwagi przy ich nabywaniu. Zdaniem zgłaszającego, różnice wizualne porównywanych znaków najlepiej oddaje porównanie opakowań produktów Ceramizer i Ceramizator. Ponadto wskazał, że mają one zupełnie inny kształt, wielkość, a także szatę graficzną i kolorystyczną. W przypadku opakowania Ceramizator dodatkowo podkreślone jest powiązanie produktu z MOTO LIFE, wcześniejszym logiem "MOTO LIFE QUALITY". Różne są też hasła na opakowaniu oraz opis produktu, a także inne pojemności i skład produktu. Podsumowując, zgłaszający uważa, że istniejące między znakami różnice powodują, iż ich wspólny człon "ceramiz", który w obu znakach odwołuje się do procesu ceramizacji, nie powoduje ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorcy co do pochodzenia towarów, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Zdaniem zgłaszającego, oba oznaczenia posiadają słaby charakter odróżniający, dlatego występujące w znakach różnice, zwłaszcza w ich grafice, są wystarczające dla ich rozróżnienia. Według zgłaszającego, wnoszący sprzeciw był świadomy istnienia na rynku produktu pod nazwą "Ceramizator", a zaniechanie działań mających na celu ochronę znaku towarowego "Ceramizer" może wskazywać, że sprzeciw został złożony w złej wierze i ma na celu zablokowanie działalności zgłaszającego. W toku prowadzonego postępowania, pismem z 28 grudnia 2021 r., zgłaszający wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z odpisu ostatecznego przedprocesowego wezwania do natychmiastowego zaniechania niedozwolonych działań, usunięcia skutków naruszeń, złożenia oświadczeń odpowiedniej treści oraz naprawienia szkody, z dnia 13 grudnia 2021 r., wystosowanego przez zgłaszającego do wnoszącego sprzeciw. Z treści wezwania wynikało, że zgłaszający jest w posiadaniu dowodów, iż skarżący, w szczególności za pośrednictwem swoich handlowców, prowadzi praktykę nakłaniania sieci sklepów, będących klientami obu podmiotów gospodarczych (zgłaszającego i wnoszącego sprzeciw), do rozwiązania współpracy ze zgłaszającym pod groźbą odmowy udzielenia rabatów przez wnoszącego sprzeciw na oferowane przez niego w tych sieciach sklepów produkty. Wezwanie z 13 grudnia 2021 r. zostało oparte na przepisach ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W piśmie z 2 lutego 2022 r. wnoszący sprzeciw przedstawił dodatkowe stanowisko oraz nowe twierdzenia i dowody. Urząd Patentowy, na podstawie art. 152¹⁹ ust. 5 i 8, wydał postanowienie o pominięciu pisma wnoszącego sprzeciw jako złożonego po terminie. Pismem z 25 kwietnia 2022 r. zgłaszający wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych dokumentów w postaci pism procesowych oraz orzeczenia wydanego w sprawie, która toczyła się z wniosku zainicjowanego przez wnoszącego sprzeciw przy uczestnictwie zgłaszającego prowadzonej przed Sądem Okręgowym w W., XXII Wydział Własności intelektualnej, sygn. akt [...]. Do pisma załączono: 1. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia wraz z pismem przewodnim z 5 grudnia 2021 r.; 2. Odpowiedź na wniosek o udzielenie zabezpieczenia oraz zobowiązanie udzielenia informacji i wydanie środka dowodowego z 17 lutego 2022 r.; 3. Uzupełnienie odpowiedzi na wniosek o udzielenie zabezpieczenia oraz zobowiązanie do udzielenia informacji i wydanie środka dowodowego z 17 lutego 2022 r. oraz z 22 marca 2022 r.; 4. Postanowienie z 28 marca 2022 r. wraz z elektronicznym potwierdzeniem odbioru korespondencji. W ocenie zgłaszającego, powyższe dowody miały wykazać następujące fakty: 1. Brak przeważających podobieństw znaku towarowego zgłaszającego do znaku zarejestrowanego na rzecz wnoszącego sprzeciw; 2. Brak przesłanek do stwierdzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców produktu zgłaszającego w błąd, konfuzji co do pochodzenia produktu; 3. Znaczne różnice w warstwie graficznej znaków towarowych zgłaszającego oraz wnoszącego sprzeciw, w szczególności dotyczących czcionki, tła, elementów wyróżniających; 4. Znaczne różnice w warstwie graficznej opakowań oraz samych produktów zgłaszającego oraz wnoszącego sprzeciw; 5. Brak podstaw do przyjęcia, że zgłaszający naruszył jakiekolwiek prawa dotyczące własności przemysłowej wnoszącego sprzeciw; 6. Brak uprawdopodobnienia roszczenia przez wnoszącego sprzeciw. Pismem z 29 kwietnia 2022 r., celem uzupełnienia uprzednio złożonego wniosku dowodowego, zgłaszający wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z postanowienia z 28 marca 2022 r. Sądu Okręgowego w W., XII Wydział Własności Intelektualnej (sygn. akt [...]) oraz z elektronicznego potwierdzenia odbioru korespondencji. Pismem z 9 września 2022 r. zgłaszający wniósł po raz kolejny o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu celem uzupełnienia uprzednio złożonego wniosku dowodowego. Do pisma załączono postanowienie z 11 sierpnia 2022 r. Sądu Okręgowego w W., XXII Wydział Własności Intelektualnej (sygn. akt [...]), wraz z elektronicznym potwierdzeniem odbioru korespondencji. Następnie, pismem z 23 listopada 2022 r., zgłaszający ponownie wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z postanowienia z 11 sierpnia 2022 r. Sądu Okręgowego w Warszawie, XXII Wydział Własności Intelektualnej (sygn. akt [...]). Do postanowienia załączono uzasadnienie oraz zrzut ekranu ze strony internetowej Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych. Pismem z 12 grudnia 2022 r. pełnomocnik wnoszącego sprzeciw przedstawił stanowisko skarżącego co do materiałów dowodowych przedstawionych przez zgłaszającego w piśmie z 9 września 2022 r. Skarżący podtrzymał sprzeciw w całości, wnosząc o uznanie sprzeciwu za zasadny, a w konsekwencji o odmowę udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy nr [...]. Podtrzymał także wniosek o zwrot kosztów postępowania wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych do pisma lub w nim wymienionych, których konieczność powołania wynikła z twierdzeń i dowodów strony przeciwnej. W odniesieniu do przedstawionych przez zgłaszającego materiałów dowodowych wnoszący sprzeciw przedstawił swoje stanowisko, odnosząc się szczegółowo do nich. Decyzją z 20 listopada 2023 r. Urząd Patentowy oddalił sprzeciw w całości oraz przyznał od skarżącego na rzecz zgłaszającego zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu faktycznego, m.in. odniósł się do kwestii wniosków dowodowych zgłaszającego oraz wnoszącego sprzeciw, jak również istnienia renomy wcześniejszych znaków towarowych w kontekście art. 132¹ ust. 1 pkt 4 p.w.p. Pismem z 2 stycznia 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego z 20 listopada 2023 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") w związku z art. 256 ust. 1 p.w.p.; 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od strony przeciwnej według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów, Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Zgodnie z art. 152¹⁷ ust. 1 p.w.p., w terminie 3 miesięcy od daty ogłoszenia o zgłoszeniu znaku towarowego uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego, uprawniony z wcześniejszego prawa osobistego lub majątkowego, a także osoba uprawniona do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego z przyczyn, o których mowa w art. 129¹ ust. 4 lub art. 132¹ ust. 1-3. Termin ten nie podlega przywróceniu. W przedmiotowej sprawie skarżący jako podstawę prawną sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku [...] wskazał art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. z uwagi na istnienie po stronie wnoszącego sprzeciw wcześniejszego prawa do znaków wcześniejszych. Stosownie do art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p., po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 152¹⁷ ust. 1, uznanego za zasadny, nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis ma zastosowanie, gdy spełnione zostaną łącznie trzy następujące przesłanki: towary muszą być identyczne lub podobne; znaki towarowe przeznaczone do ich oznaczania muszą być identyczne lub podobne; musi istnieć ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia tych towarów. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Pierwszej Instancji WE (dalej: ETS), organ powinien również ustalić relewantny krąg odbiorców, względem którego należy dokonywać analizy (por. wyrok ETS z dnia 24 listopada 2004 r., sygn. T-352/02, znak PC WORKS, pkt 24 oraz wyrok z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. T-359/02, znak STAR TV, pkt 27). Urząd Patentowy powinien również zbadać, czy towary, dla których przeznaczone są znaki, są identyczne lub podobne. Następnie powinien ocenić, czy istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, wynikające z podobieństwa zarówno znaków, jak i towarów. Sąd w pełni podziela tezę wyrażoną w wyroku NSA z dnia 10 maja 2017 r. (sygn. akt II GSK 2152/16), zgodnie z którą istnienie podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych oraz ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd podlega całościowej ocenie uwzględniającej aspekty wizualne, fonetyczne i znaczeniowe znaków, bowiem przeciętny konsument postrzega znak towarowy jako całość i nie analizuje jego pojedynczych elementów. Przy znakach słowno-graficznych ocenie podlega również strona graficzna przeciwstawionych znaków towarowych. Sąd stwierdza, że organ prawidłowo wykonał te obowiązki. Organ słusznie, powołując się na wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r. (sygn. II GSK 2100/11), wskazał, że przy ocenie podobieństwa towarów (usług), jako jednej z przesłanek oceny ryzyka konfuzji, bierze się pod uwagę zakres towarów (usług) wskazany dla danego prawa ochronnego (lub zgłoszenia) spornego znaku towarowego, nie zaś zakres aktualnie prowadzonej przez dany podmiot działalności gospodarczej. Sąd podziela również pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 4 lipca 2014 r. (sygn. II GSK 715/13), zgodnie z którym prawo ochronne udzielone na znak towarowy jest prawem formalnym, a jego zakres wyznacza wykaz towarów i usług zawarty w decyzji udzielającej takie prawo. W przedmiotowej sprawie organ prawidłowo uznał, że towary objęte zgłoszeniem w klasie 1 (tj. dodatki chemiczne do olejów) są identyczne z towarami chronionymi przez wcześniejszy znak CERAMIZER nr [...] w klasie 1 (tj. "Dodatki chemiczne do olejów; Dodatki chemiczne do olejów przemysłowych; Substancje chemiczne do stosowania jako dodatki do przemysłowych olejów smarowych"). Ponadto słusznie wskazał, że niezależnie od tego, towary, dla których przeznaczono znak zgłoszony w klasie 1 (tj. dodatki chemiczne do olejów), są wysoce podobne do towarów z klasy 1 (tj. płyny hamulcowe, płyny do obwodów hydraulicznych), dla których chroniony jest znak towarowy CERAMIZER nr [...], oraz do pozostałych towarów z klasy 1, dla których chroniony jest znak towarowy CERAMIZER nr [...] (tj. płyny hamulcowe; oleje hamulcowe; środki chłodzące do silników pojazdów; środki chemiczne do usuwania osadu węglowego z silników). Organ prawidłowo uznał, że dodatki chemiczne do olejów z klasy 1 są wysoce podobne do towarów z klasy 4, dla których chronione są oba znaki przeciwstawione. W przypadku znaku towarowego CERAMIZER nr [...] są nimi: oleje samochodowe; techniczne oleje; oleje silnikowe; oleje techniczne; oleje smarowe jako oleje hydrauliczne; oleje do silników samochodowych; oleje smarowe zawierające dodatki chroniące metal przed zużyciem poprzez tarcie; oleje smarowe (smary przemysłowe), natomiast w przypadku znaku towarowego CERAMIZER nr [...] są to: oleje do smarowania; oleje przemysłowe; smary. Sąd w pełni podziela ocenę organu, zgodnie z którą uznał on identyczność towarów objętych znakiem zgłoszonym nr [...] do towarów tj. "Dodatki chemiczne do olejów; Dodatki chemiczne do olejów przemysłowych; Substancje chemiczne do stosowania jako dodatki do przemysłowych olejów smarowych" (klasa 1), dla których został zarejestrowany słowny znak towarowy CERAMIZER nr [...]. Urząd Patentowy prawidłowo ocenił, że w pozostałym przeciwstawionym zakresie wynikającym z ochrony wcześniejszych znaków towarowych CERAMIZER nr [...] oraz CERAMIZER nr [...], towary, dla których został przeznaczony znak zgłoszony nr [...], należy uznać za wysoce podobne. Sąd podziela stanowisko Urzędu Patentowego, zgodnie z którym dodatki chemiczne do olejów są towarami o wyspecjalizowanym charakterze i przeznaczeniu. Dla przeciętnego użytkownika/właściciela pojazdu samochodowego ich zastosowanie nie jest tak oczywiste jak konieczność używania i cyklicznej wymiany materiałów eksploatacyjnych, takich jak olej do silnika czy płyn hamulcowy, które stanowią standardowo i cyklicznie wymieniane produkty eksploatacyjne pojazdów mechanicznych. Sąd podziela pogląd wyrażony przez organ, że relewantny krąg odbiorców tego rodzaju towarów obejmuje nie wszystkich posiadaczy i użytkowników pojazdów mechanicznych, w tym samochodów osobowych, lecz tylko tych, którzy mają jakąkolwiek wiedzę o budowie pojazdów mechanicznych oraz świadomość o możliwym zastosowaniu dodatków chemicznych do pojazdów. Do takich odbiorców zaliczają się jedynie osoby, które poza korzystaniem z pojazdów są dodatkowo zainteresowane technicznymi aspektami funkcjonowania pojazdów i przedłużaniem żywotności poszczególnych elementów pojazdów. Sąd zgadza się z organem, że nie każdy posiadacz bądź użytkownik pojazdu mechanicznego będzie poszukiwał dodatku chemicznego do oleju przy okazji tankowania paliwa na stacji benzynowej, będąc w sklepie motoryzacyjnym, czy podczas zmiany oleju lub innej usługi serwisowej w warsztacie samochodowym. Odbiorcami tych produktów będą wyłącznie osoby, które zechcą dodatkowo zadbać o silnik swojego pojazdu i nabyć odpowiedni dodatek chemiczny do oleju, szczególnie taki, który przedłuży żywotność tego silnika. Sąd podziela również stanowisko organu, że relewantny krąg odbiorców dodatków chemicznych do olejów obejmuje osoby świadome istnienia tego rodzaju produktów oraz celu i rezultatów ich zastosowania, posiadające wyższą niż przeciętną wiedzę na temat budowy pojazdów mechanicznych, ich mechaniki, a także procesów fizykochemicznych zachodzących w poszczególnych częściach Sąd podziela stanowisko organu, że towary objęte znakiem zgłoszonym, dla których jest także przeznaczony znak wcześniejszy, nie są towarami nabywanymi pod wpływem chwili, bez zastanowienia, lecz są to towary, przy wyborze których odbiorcy wykazują wzmożony poziom uwagi ze względu na ich konkretne przeznaczenie. Produkty będące dodatkami chemicznymi do olejów mogą mieć różny skład, proporcje składników, konkretne zastosowanie w pojeździe, wskazanie oczekiwanych efektów po ich użyciu, bądź też informacje o różnicach wobec towarów podobnego typu konkurencyjnych firm. Należy uznać za słuszne twierdzenie organu, że w większości odbiorcami tego rodzaju towarów będą podmioty profesjonalne zajmujące się mechaniką pojazdową. Jednak rodzaj, charakter i przeznaczenie tych towarów nie wyklucza także udziału przeciętnych konsumentów będących właścicielami pojazdów samochodowych, którzy mają świadomość, że silnik ich pojazdu potrzebuje dodatku. W trosce o swój pojazd tacy konsumenci nie nabywają bezrefleksyjnie pierwszego z brzegu produktu, lecz poświęcają więcej uwagi i czasu przy ich nabywaniu, a być może także konsultują zakup ze sprzedawcą w sklepie lub z mechanikiem w warsztacie samochodowym. Sąd zaznacza, że na stronie 9 sprzeciwu skarżący niejako potwierdza powyższe, wskazując, że "(...) odbiorcy kierują się głównie przeznaczeniem towaru i spełnieniem podstawowej jego funkcji związanej z przedłużeniem żywotności silnika w oparciu o proces ceramizacji. Swoją uwagę koncentrują na tę część opakowania danego produktu, która zawiera opis jego zastosowania i korzyści, a nie na nazwę handlową produktu czy oznaczenie jego pochodzenia komercyjnego". Zdaniem Sądu, organ prawidłowo określił krąg odbiorców, który obejmuje zarówno wąski krąg posiadaczy pojazdów, którzy wykazują wyższą wiedzę na temat budowy pojazdów mechanicznych i kupują materiały eksploatacyjne i konserwacyjne do pojazdów na własny użytek, jak i specjalistów z branży motoryzacyjnej, tj. podmioty profesjonalne świadczące usługi motoryzacyjne, serwisowe pojazdów samochodowych oraz warsztaty samochodowe. Organ prawidłowo ocenił, że obie grupy odbiorców towarów będących dodatkami chemicznymi do olejów charakteryzuje wysoki poziom uwagi z powodu wyspecjalizowanego charakteru towarów, jakich poszukują na rynku. Sąd podziela ocenę organu, wskazującą, że kanały dystrybucji tego rodzaju towarów są identyczne, gdyż obejmują głównie sklepy i hurtownie z materiałami eksploatacyjnymi i konserwacyjnymi do pojazdów, serwisy oraz warsztaty samochodowe. Należy zgodzić się z organem, że duża część zakupów tego typu dodatków chemicznych do olejów i dodatków olejowych jest dokonywana przez odbiorców, zarówno profesjonalnych, jak i nieprofesjonalnych, za pomocą Internetu, przy wykorzystaniu popularnych serwisów aukcyjnych. Niemniej tego rodzaju towary są także dostępne w sprzedaży bezpośredniej, głównie w sklepach motoryzacyjnych oraz serwisach i warsztatach samochodowych. Zdaniem Sądu organ prawidłowo wskazał, że w niniejszej sprawie krąg odbiorców towarów obejmuje zarówno indywidualnych przeciętnych konsumentów, jak i przedstawicieli profesjonalistów z branży motoryzacyjnej, przy czym obie grupy odbiorców wykazują wyższy niż przeciętny poziom uwagi. Z uwagi na powyższe należy uznać, że spełniona została przesłanka art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. dotycząca stwierdzenia identyczności i podobieństwa towarów oznaczanych znakiem zgłoszonym oraz znakami zarejestrowanymi, na które powołuje się skarżący w treści sprzeciwu, a zatem kluczowa stała się analiza porównawcza samych znaków towarowych. Sąd stwierdza, że organ prawidłowo przeprowadził analizę porównawczą znaku towarowego CERAMIZATOR nr [...] (znak zgłoszony) ze znakiem słownym CERAMIZER nr [...] (znak wcześniejszy) oraz znakiem słowno-graficznym CERAMIZER nr [...] (drugi znak wcześniejszy), wskazując na niski stopień podobieństwa między nimi w kontekście art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Organ słusznie wskazał, że znak zgłoszony składa się z jednego słowa CERAMIZATOR, utworzonego z 11 liter i 5 sylab: CE-RA-MI-ZA-TOR. Warstwa słowna znaku została zapisana jednolicie, lekko pochylonym i kanciastym krojem czcionki, w której wyróżniają się dwie litery: "E" i "R". Druga litera "E" została zapisana przy użyciu trzech poziomych kresek (linii), natomiast ostatnia litera "R" jest w kolorze czerwonym, inaczej niż pozostałe, które są w kolorze białym. Całe słowo CERAMIZATOR umieszczono na czarnym tle w kształcie wieloboku przypominającego wydłużony płaski prostokąt, ograniczonego długością, wysokością i kształtem liter w słowie "CERAMIZATOR". Należy zgodzić się z organem, że znak ten będzie postrzegany przede wszystkim jako słowo CERAMIZATOR, uwzględniając również jego graficzne przedstawienie, ponieważ w ten sposób oddziałuje na odbiorcę. Słusznie również zaznaczono, że wcześniejszy unijny znak towarowy słowny CERAMIZER nr EUTM 005019051 jest znakiem wyłącznie słownym, a więc nie zawiera elementów graficznych. Jest utworzony z 9 liter i 4 sylab: CE-RA-MI-ZER i będzie postrzegany jednolicie jako CERAMIZER. Natomiast wcześniejszy krajowy słowno-graficzny znak towarowy CERAMIZER nr [...] stanowi kombinację elementów słownych i graficznych. Warstwa słowna tego znaku to jedno słowo "CERAMIZER", utworzone z 8 liter i 4 sylab: CE-RA-MI-ZER, zapisane delikatnie pochylonym i zaokrąglonym fontem w kolorze czarnym na pomarańczowym tle w kształcie czworoboku przypominającego regularny prostokąt. Litera "Z" w słowie "CERAMIZER" jest wyróżniona poprzez wyraźne wydłużenie górnej i dolnej poziomej kreski, co optycznie dzieli słowo na dwie części: "CERAMI" oraz "ZER" i podkreśla te elementy od góry i od dołu. Całość jest umieszczona na pomarańczowym tle. Mimo wyróżnienia litery "Z", cały znak jest postrzegany jako jedno słowo "CERAMIZER" w przedstawionej stylizacji graficznej, co oddziałuje na odbiorcę. Sąd stwierdza, że Urząd Patentowy prawidłowo określił elementy dominujące i odróżniające w znakach towarowych poddanych porównaniu. Urząd Patentowy prawidłowo ocenił, że w znaku zgłoszonym słowno-graficznym CERAMIZATOR nr [...] elementem dominującym jest słowo "CERAMIZATOR". Należy podkreślić, że jest ono połączone z graficznym przedstawieniem tego słowa, co sprawia, że znak będzie postrzegany jako integralna całość. Graficzne przedstawienie warstwy słownej znaku zgłoszonego posiada charakterystyczne cechy, które zostaną zauważone przez odbiorców. Cechy te obejmują fantazyjną czcionkę o kanciastym kroju liter w białym kolorze, z wyjątkiem litery "R" na końcu, która jest czerwona. Tło znaku ma niekonwencjonalny kształt, ograniczony długością i wysokością słowa, a jego czarna kolorystyka kontrastuje z literami. Warstwa słowna znaku jest ściśle związana z graficzno-kolorystycznym układem zapisu samego słowa, dlatego oba te elementy – słowo i grafika – będą wpływać na całościowe postrzeganie znaku. Organ słusznie wskazał, że warstwa słowna znaku i jego graficzne przedstawienie mają równorzędny charakter. Niemniej jednak, w tym zestawieniu to element słowny "CERAMIZATOR" przyciąga uwagę odbiorców w pierwszej kolejności, podczas gdy grafika pełni rolę dekoracyjną, co nie oznacza, że nie zostanie zauważona przez odbiorców. Organ słusznie podkreślił, że warstwa słowna znaku zgłoszonego ma niski charakter odróżniający. Słowo CERAMIZATOR zawiera człon "ceramiz", który odnosi się do procesu ceramizacji i ma charakter informacyjny, przez co jest pozbawiony zdolności odróżniającej w kontekście dodatków chemicznych do olejów. Końcówka "ator" nie nadaje słowu żadnego konkretnego znaczenia. Chociaż człon "ceramiz" nie ma samodzielnego charakteru odróżniającego, zawiera silny ładunek informacyjny związany z procesem ceramizacji. Dlatego jako całość warstwa słowna znaku ma raczej niski stopień charakteru odróżniającego, gdyż informuje o związku znaczeniowym z charakterem i przeznaczeniem towarów. Jednak znak ten jako całość, w połączeniu z grafiką, wykazuje zdolność odróżniającą. Urząd Patentowy słusznie wskazał, że elementem odróżniającym znaku towarowego CERAMIZER nr [...] jest samo słowo "CERAMIZER", które stanowi jego główną cechę wyróżniającą. Sąd podziela pogląd organu, że w znakach składających się z jednego słowa, jak w przypadku wcześniejszego słownego znaku towarowego nr [...], nie można wyodrębnić elementu dominującego. Znak towarowy słowny będzie postrzegany jednolicie jako CERAMIZER. Element słowny "CERAMIZER" poprzez początkowy człon "ceramiz" nawiązuje do procesu ceramizacji, co nadaje mu przekaz informacyjny w kontekście dodatków chemicznych do olejów. Końcówka "er", jako przyrostek w słowie "CERAMIZER", nie nadaje mu żadnego konkretnego znaczenia. Choć element "ceramiz" nie ma samodzielnego charakteru odróżniającego, zawiera silny ładunek informacyjny związany z procesem ceramizacji. Dlatego warstwa słowna znaku w odniesieniu do rozpatrywanych towarów posiada niski stopień charakteru odróżniającego, gdyż informuje o związku znaczeniowym z charakterem i przeznaczeniem oznaczanych towarów. Sąd zgadza się z wnioskami organu, że znak towarowy słowny CERAMIZER nr [...] posiada bardzo niski charakter odróżniający wobec oznaczanych towarów. Jak słusznie podkreślił organ, drugi ze znaków wcześniejszych, słowno-graficzny znak towarowy CERAMIZER nr [...], obok warstwy słownej posiada także rozwiązanie graficzne związane z przedstawieniem słowa "CERAMIZER". Graficzne przedstawienie warstwy słownej znaku towarowego nr [...] ma charakterystyczne cechy, które zostaną zauważone przez odbiorców. Charakteryzuje się fantazyjną czcionką o łagodnym kroju liter w czarnym kolorze, umieszczoną na pomarańczowym tle. Szczególnie wyróżniona jest litera "Z", która swoim kształtem optycznie dzieli słowo CERAMIZER na dwa elementy: "cerami" i "zer", które są dodatkowo usytuowane na dwóch poziomach. Warstwa słowna znaku jest ściśle związana z układem przestrzenno-graficznym słowa "CERAMIZER", dlatego oba te elementy, słowo i grafika, oddziałują na całościowe postrzeganie znaku. Sąd podziela ocenę organu, że warstwa słowna znaku i jego przedstawienie graficzne mają równorzędny charakter. Niemniej jednak, w tym zestawieniu to element słowny "CERAMIZER" w pierwszej kolejności przyciąga uwagę odbiorców, podczas gdy grafika pełni rolę dekoracyjną, co nie oznacza, że nie zostanie zauważona przez odbiorców. Organ słusznie podkreślił, że w tym przypadku warstwa słowna znaku wcześniejszego ma niski charakter odróżniający. Słowo CERAMIZER, dzięki początkowemu członowi "ceramiz", ma charakter informacyjny, ponieważ nawiązuje do procesu ceramizacji. Dlatego rdzeń tego słowa, w kontekście towarów stanowiących dodatki chemiczne do olejów, jest pozbawiony zdolności odróżniającej. Końcówka "er", składająca się z 2 liter, nie nadaje słowu żadnego konkretnego znaczenia. Jednak jako całość, słowo "CERAMIZER" zawiera silny ładunek informacyjny związany z procesem ceramizacji, mimo że człon "ceramiz" nie ma samodzielnego charakteru odróżniającego. W ocenie Sądu, warstwa słowna znaku, w odniesieniu do rozpatrywanych towarów, posiada niski stopień charakteru odróżniającego, ponieważ informuje o związku znaczeniowym z charakterem i przeznaczeniem tych towarów. Jednakże znak ten jako całość, wraz z grafiką, która jest związana z przedstawieniem tego słowa, wykazuje zdolność odróżniającą. Z uwagi na powyższe Sąd podziela stanowisko organu, że za dominujące i odróżniające we wszystkich porównywanych znakach uznano elementy słowne. W przypadku wcześniejszego znaku słownego nr [...], który z natury rzeczy jest pozbawiony elementów graficznych, nie ma żadnych graficznych elementów dominujących nad warstwą słowną. Elementy graficzne zastosowane w pozostałych znakach sprowadzają się wyłącznie do stylizacji zapisu słów CERAMIZATOR i CERAMIZER. Grafika porównywanych znaków słowno-graficznych obejmuje sposób, układ oraz kolorystykę zapisu warstwy słownej znaków, a także kombinację kontrastowej kolorystyki liter i tła, które są różne w tych znakach. Sąd zgadza się z oceną Urzędu Patentowego, że odbiorcy towarów oznaczanych znakiem zgłoszonym oraz znakami przeciwstawionymi będą poszukiwać tych towarów przede wszystkim na podstawie elementów słownych CERAMIZATOR i CERAMIZER, ponieważ to one najlepiej zapadają w pamięć. Organ, powołując się na orzecznictwo europejskie, słusznie wskazał, że co do zasady, w znakach słowno-graficznych większe znaczenie mają elementy słowne. Jednakże element opisowy może mieć istotne znaczenie przy ocenie znaków, szczególnie gdy ma bezpośredni i konkretny związek z danymi towarami lub usługami. Taki element musi być na tyle jednoznaczny, aby właściwy krąg odbiorców mógł go natychmiast i bez zastanowienia odebrać jako wskazanie oznaczanych towarów lub usług albo jednej z ich cech. Gdy wszystkie pozostałe składniki znaku towarowego są bez znaczenia, ocena podobieństwa może zależeć wyłącznie od składnika dominującego (zob. Wyrok TS z 12 czerwca 2007 r., C-334/05 P, Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego, znaki towarowe i wzory przemysłowe v. Shaker Di L. Laudato & C. Sas, ZOTSiS 2007, nr 6A, poz. I-4529, pkt 41 i 42). Sąd zgadza się z argumentacją organu, że elementy dominujące i odróżniające w znakach "CERAMIZATOR" i "CERAMIZER", mają niski stopień zdolności odróżniającej ze względu na wspólny początkowy rdzeń "ceramiz". Ten rdzeń ma charakter informacyjny w odniesieniu do oznaczanych towarów, co sprawia, że różnice między znakami nabierają większego znaczenia. W związku z tym, że elementy słowne będą najlepiej zapamiętywane przez odbiorców, ocena podobieństwa znaku zgłoszonego CERAMIZATOR (nr [...]) do znaków przeciwstawionych CERAMIZER (nr [...] i [...]) powinna w głównej mierze opierać się na porównaniu tych elementów słownych, zwłaszcza że jeden ze znaków przeciwstawionych jest znakiem słownym. W ocenie Sądu, Urząd Patentowy prawidłowo przeprowadził analizę porównawczą znaków towarowych na trzech płaszczyznach postrzegania: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Sąd zgadza się, że kluczowe znaczenie dla oceny podobieństwa oznaczeń ma ogólne wrażenie, jakie znaki wywierają na przeciętnym odbiorcy. Organ słusznie podkreślił, że obie strony zgadzają się, iż ich znaki towarowe zawierające wspólny człon "ceramiz" nawiązują do procesu ceramizacji. Ceramizacja to technologia stosowana do regeneracji silnika, skrzyni biegów oraz innych urządzeń, gdzie występuje tarcie metalu o metal. W kontekście towarów, dla których znaki te są przeznaczone, czyli dodatków chemicznych do olejów, pojęcie ceramizacji ma charakter informacyjny. W ocenie Sądu, organ prawidłowo wskazał, że na całościowe wrażenie fonetyczne wywierane przez oznaczenie szczególny wpływ ma liczba i kolejność jego sylab. Rytm i intonacja, które współdzielą oznaczenia, są kluczowe z punktu widzenia wrażenia fonetycznego. Porównując znaki pod względem fonetycznym, należy zwrócić uwagę na wspólne elementy, takie jak litery i ich kombinacje (identyczne lub podobne). W tej sprawie zgłoszony znak to CERAMIZATOR, który będzie odczytywany zgodnie z jego zapisem. Podobnie, wcześniejsze znaki towarowe CERAMIZER, zarówno znak słowny nr [...], jak i znak słowno-graficzny nr [...], będą wymawiane zgodnie z ich pisownią. W ocenie znaków na płaszczyźnie fonetycznej elementy graficzne nie mają znaczenia, ponieważ nie wpływają na wymowę znaków. Organ słusznie wskazał, że zarówno zgłoszony znak CERAMIZATOR, jak i przeciwstawione znaki CERAMIZER mają wspólny początkowy 7-literowy element "ceramiz". W znaku zgłoszonym końcowa sylaba to "ATOR", natomiast w znakach wcześniejszych to "ER". Oceniane znaki są zbudowane z podobnej liczby liter: 11 w znaku zgłoszonym i 9 w znakach wcześniejszych. Współdzielą one 7 początkowych liter, które tworzą wspólny człon "ceramiz". Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił, że fonetycznie znak zgłoszony CERAMIZATOR, mając 2 litery więcej i kończąc się na "ATOR", będzie wymawiany nieco inaczej niż znaki wcześniejsze CERAMIZER, które kończą się na "ER". Mimo tych różnic, identycznie brzmiący początkowy człon "ceramiz" powoduje, że oceniane znaki wykazują wysoki stopień podobieństwa fonetycznego. Sąd podziela ocenę organu, że wrażenie wizualne porównywanych znaków, z których wcześniejszy znak słowny CERAMIZER nr [...] i późniejszy znak słowno-graficzny CERAMIZATOR nr [...], wykazują pewne podobieństwo w elementach słownych. To podobieństwo wynika ze współdzielenia elementu "ceramiz" w obu znakach. Ich odbiór wizualny nie jest jednak ograniczony tylko do początkowych 7 liter. Wrażenie wizualne tworzą całe słowa, które mają różne końcówki: "ator" w CERAMIZATOR i "er" w CERAMIZER, co jest integralną częścią ich całości. Sąd zgadza się z oceną Urzędu Patentowego, że znak zgłoszony CERAMIZATOR, w porównaniu z wcześniejszym znakiem słownym CERAMIZER nr [...], należy ocenić jako średnio podobne na płaszczyźnie wizualnej. Większość liter tworzących te słowa powtarza się, szczególnie początkowy element "ceramiz". Jednak różne końcówki "ator" i "er" prowadzą do wniosku o średnim podobieństwie znaków w warstwie wizualnej. Sąd podziela zdanie organu, że wrażenie wizualne znaku zgłoszonego CERAMIZATOR nr [...] w porównaniu ze znakiem słowno-graficznym CERAMIZER nr [...] wykazuje niski stopień podobieństwa. Pomimo wcześniej stwierdzonych podobieństw wizualnych w elementach słownych, różnice w przedstawieniu graficznym i kolorystyce obu znaków znacznie zmniejszają stopień ich wizualnego podobieństwa. Warstwa graficzna tych dwóch znaków słowno-graficznych wywołuje zupełnie odmienne całościowe wrażenie wizualne. Organ prawidłowo wskazał, że zgłoszony znak towarowy CERAMIZATOR nr [...], w porównaniu z wcześniejszym znakiem słowno-graficznym CERAMIZER nr [...], wykazuje podobieństwo wizualne w zakresie elementów słownych, ponieważ oba mają wspólny początkowy rdzeń "ceramiz". Jednak warstwa graficzna oraz kolorystyka tych znaków są całkowicie różne. Dodatkowo, graficzne przedstawienie elementów słownych CERAMIZATOR i CERAMIZER znacząco się różni, co wpływa na całościowo odmienne wrażenie wizualne. Chociaż oba znaki bazują na elementach słownych o podobnej długości (11 i 9 liter), z identycznym początkowym rdzeniem "ceramiz" i różnymi końcówkami "ator" i "er", sposób ich graficznego przedstawienia niweluje całościowy odbiór wizualny zarówno samych elementów słownych, jak i całych znaków. Organ słusznie zwrócił uwagę na znaczne różnice w sposobie zapisu elementów słownych, co do rodzaju czcionki i jej kolorystyki: kanciasta i biała w znaku zgłoszonym, zaoblona i czarna w znaku wcześniejszym. Różni się także sposób usytuowania elementów słownych: w jednej linii w znaku zgłoszonym i na dwóch poziomach w znaku wcześniejszym. Ponadto, wyróżniające elementy liter również się różnią: ostatnia litera "R" w znaku zgłoszonym i trzecia od końca litera "Z" w znaku wcześniejszym. Porównywane znaki słowno-graficzne mają także odmienne tło pod względem kształtu i kolorystyki: wielobok w kształcie płaskiego prostokąta w kolorze czarnym w znaku zgłoszonym oraz regularny prostokąt w kolorze pomarańczowym w znaku wcześniejszym. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił, że znak zgłoszony CERAMIZATOR w porównaniu z przeciwstawnym znakiem słowno-graficznym CERAMIZER wykazuje istotne różnice wizualne, które niwelują podobieństwo ich elementów słownych. Graficzne przedstawienie tych znaków jest na tyle odmienne, że wpływa to znacząco na różnice w ich wizualnym odbiorze. Sąd zgadza się z oceną Urzędu Patentowego, że znak zgłoszony CERAMIZATOR nr [...] w zestawieniu ze znakiem towarowym CERAMIZER nr [...] wykazuje niski stopień wizualnego podobieństwa. Sąd zgadza się z twierdzeniem organu, że porównywane znaki CERAMIZATOR i CERAMIZER, mając wspólny początkowy element "ceramiz", mogą wzbudzać bezpośrednie skojarzenia z branżą motoryzacyjną. Obie strony postępowania wskazują, że "ceramiz" wywodzi się od pojęcia ceramizacji. Dodatki chemiczne do oleju oferowane przez wnoszącego sprzeciw i zgłaszającego są produktami mającymi przedłużyć żywotność silnika dzięki procesowi ceramizacji. To właśnie od tego procesu pochodzi wspólny rdzeń w słowach CERAMIZATOR i CERAMIZER. Organ słusznie podkreślił, że słowa CERAMIZATOR i CERAMIZER jako całość nie posiadają konkretnego znaczenia. Jednakże, zbieżny element "ceramiz" nadaje obu słowom konkretne znaczenie w kontekście rodzaju, charakteru i przeznaczenia towarów, czyli dodatków chemicznych do olejów. Urząd Patentowy prawidłowo stwierdził, że oba znaki przez wspólny człon "ceramiz" bezpośrednio nawiązują do słowa ceramizacja. W ten sposób zawierają jednoznaczny ładunek informacyjny związany z ceramizacją elementów pojazdów, w których występuje tarcie metalu o metal, co nadaje im aluzyjny charakter do procesu ceramizacji. Urząd Patentowy słusznie uznał, że element słowny "ceramiz" w kontekście towarów stanowiących dodatki chemiczne do olejów ma charakter wyłącznie informacyjny, ponieważ bezpośrednio odnosi się do procesu ceramizacji. W rezultacie, porównywane znaki – zgłoszony CERAMIZATOR nr [...] oraz wcześniejsze znaki CERAMIZER (nr [...] i nr [...]) – choć jako całość mają zdolność odróżniającą, w warstwie słownej bazują na opisowym elemencie "ceramiz", który wywodzi się od pojęcia ceramizacji. Dlatego obie nazwy, w kontekście towarów takich jak dodatki chemiczne do olejów wykorzystywane w procesie ceramizacji w celu przedłużenia żywotności elementów pojazdu podlegających tarciu, mają niski stopień zdolności odróżniającej. Wspólna koncepcja porównywanych znaków towarowych odnosi się do cech użytkowych towarów, dla których znaki te zostały przeznaczone. Organ słusznie zaznaczył, że mimo nawiązania do ceramizacji, żaden z tych znaków jako całość nie posiada konkretnego znaczenia. Na płaszczyźnie znaczeniowej znak zgłoszony i oba wcześniejsze znaki wskazują na tożsamość koncepcji w budowie elementów słownych opartych na rdzeniu "ceramiz". Zdaniem Sądu, organ dokonał poprawnej oceny podobieństwa porównywanych znaków na trzech płaszczyznach. W ocenie Urzędu, analiza oznaczeń prowadzi do wniosku o braku ich podobieństwa, zgodnie z art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Organ słusznie uznał, że wspólny początkowy rdzeń słowny "ceramiz" ma charakter opisowy, co oznacza, że nie może on przesądzać o całościowym podobieństwie znaków, ponieważ nie jest elementem odróżniającym. Wnoszący sprzeciw wskazał, że 7 z 11 liter znaku zgłoszonego jest identycznych jak w znakach wcześniejszych i odwołuje się do pojęcia ceramizacji. Zgłaszający zgadza się z tym twierdzeniem, podkreślając, że wspólny element "CERAMIZ" odnosi się do procesu ceramizacji i nie przesądza o mylącym podobieństwie znaków. Urząd Patentowy prawidłowo przyjął, że obie strony zgadzają się co do źródłosłowu "ceramiz". Organ słusznie stwierdził, że znaki CERAMIZATOR i CERAMIZER, niezależnie od grafiki, nawiązują do pojęcia ceramizacji. Wspólna koncepcja znaków nie ma charakteru odróżniającego, ponieważ nazwy odwołują się do cech użytkowych produktów związanych z właściwościami preparatu oraz ich oddziaływaniem na elementy pojazdu. W związku z tym, w płaszczyźnie semantycznej, między znakami występuje podobieństwo znaczeniowe w zakresie elementu "ceramiz", który ma wymiar informacyjny i stanowi podstawę obu nazw. Sąd podziela zdanie organu, że w kontekście przedmiotowej sprawy, podobieństwo znaków wynikające z wspólnej koncepcji opartej na elemencie "ceramiz" nie świadczy o całościowym podobieństwie znaków CERAMIZATOR i CERAMIZER. Znaki te łączy element opisowy, a nie odróżniający. Organ słusznie podkreślił, że w przypadku stwierdzenia podobieństwa koncepcyjnego na płaszczyźnie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej elementów słownych "CERAMIZATOR" i "CERAMIZER", wynikającego z użycia elementu "ceramiz" o charakterze informacyjnym, należy uwzględnić tę okoliczność przy całościowej ocenie porównywanych znaków. Urząd prawidłowo orzekł o wysokim podobieństwie fonetycznym i znaczeniowym znaków wyłącznie ze względu na zbieżność elementu informacyjnego "ceramiz". Opisowość tego elementu w znacznym stopniu umniejsza wcześniejsze ustalenia dotyczące podobieństwa znaków na wszystkich płaszczyznach porównawczych, ponieważ zbieżność elementu "ceramiz" nie może decydować o całościowym podobieństwie znaków. Sąd podziela pogląd organu, że zbieżny element "ceramiz" nie posiada samoistnej zdolności odróżniającej względem oznaczanych przez nie towarów stanowiących dodatki chemiczne do olejów (klasa 1), które uznano za identyczne i podobne. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił, że całościowa analiza porównywanych znaków towarowych prowadzi do wniosku, że wywołują one podobne wrażenie na relewantnym kręgu odbiorców. Wszystkie analizowane oznaczenia mają wspólny element "ceramiz", który jest początkowym członem dominujących elementów tych oznaczeń: CERAMIZATOR w znaku zgłoszonym i CERAMIZER we wcześniejszych znakach towarowych nr [...] oraz nr [...]. Reasumując, porównywane oznaczenia oceniono jako podobne na tle poszczególnych płaszczyzn porównawczych. Znak zgłoszony w zestawieniu ze znakiem słownym CERAMIZER oceniono na płaszczyźnie słownej i wizualnej w stopniu średnim, a na płaszczyźnie znaczeniowej w stopniu wysokim. Znak zgłoszony w zestawieniu ze znakiem słowno-graficznym CERAMIZER oceniono na płaszczyźnie słownej w stopniu średnim, na płaszczyźnie wizualnej w stopniu niskim, a na płaszczyźnie znaczeniowej uznano tożsamość koncepcyjną znaków. Wobec powyższego organ prawidłowo wskazał, że zachodzi przesłanka podobieństwa oznaczeń, o której mowa w art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Organ rozpatrzył również kwestię ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych. Przyjmuje się, że ryzyko to może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Bezpośrednie ryzyko wprowadzenia w błąd występuje, gdy odbiorca nie dostrzega różnicy pomiędzy nowym oznaczeniem a wcześniejszym, znanym mu znakiem towarowym i nabywa towar pod błędnym przekonaniem, że pochodzi on od uprawnionego do wcześniejszego znaku. Pośrednie ryzyko wprowadzenia w błąd występuje, gdy odbiorca dostrzega różnice między znakami lub rodzajem towarów, ale błędnie uznaje, że towary oznaczane nowym znakiem pochodzą od podmiotu powiązanego z uprawnionym do wcześniejszego znaku i zostały wprowadzone do obrotu za jego wiedzą i zgodą. Organ słusznie przyjął, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Sąd podziela ocenę dokonaną przez Urząd Patentowy, zgodnie z którą w niniejszej sprawie nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd Sąd podziela zdanie Urzędu Patentowego, że zbieżność porównywanych znaków w zakresie początkowego elementu "ceramiz" jest niewystarczająca do uznania ich za podobne w rozumieniu art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Wspólny element "ceramiz" w zgłoszonym znaku słowno-graficznym CERAMIZATOR nr [...] oraz w obu wcześniejszych znakach towarowych CERAMIZER (nr [...] i nr [...]) ma charakter opisowy w odniesieniu do rozpatrywanych towarów. Istotne są różnice wynikające z różnych końcówek, mających charakter fantazyjny, w słowach CERAMIZATOR i CERAMIZER. Te różnice, jak wcześniej wykazano, cechują się przynajmniej minimalnym stopniem zdolności odróżniającej. Organ słusznie uwzględnił, że w przedmiotowej sprawie stwierdzono identyczność oraz wysokie podobieństwo towarów oznaczanych przez porównywane znaki. Towary objęte zgłoszonym znakiem nr [...] są identyczne z częścią towarów, dla których zarejestrowano znak towarowy CERAMIZER nr [...]. W odniesieniu do pozostałych towarów, dla których zarejestrowano oba wcześniejsze znaki towarowe CERAMIZER (nr [...] i nr [...]), Urząd prawidłowo stwierdził wysoki stopień podobieństwa. Sąd podziela zdanie organu, że w tym przypadku element "ceramiz" występujący w porównywanych znakach nie posiada charakteru odróżniającego w odniesieniu do towarów nimi oznaczanych. Pozostałe elementy znaków, takie jak końcówki "ATOR" i "ER" oraz wyraźne różnice w warstwie graficznej znaków słowno-graficznych, powodują, że nawet przy identyczności i podobieństwie porównywanych towarów, nie występuje mylące podobieństwo między znakiem zgłoszonym CERAMIZATOR a znakami wcześniejszymi CERAMIZER. W konsekwencji należy orzec o braku ryzyka skojarzenia zgłoszonego znaku ze znakami wcześniejszymi oraz o braku ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oznaczanych tymi znakami. Organ słusznie przyjął, że wynika to głównie z faktu, iż porównywane znaki współdzielą element wskazujący na cechy użytkowe rozpatrywanych towarów, takich jak dodatki chemiczne do olejów. Wspólny element "ceramiz" ma bardzo niską zdolność odróżniającą. Nawiązanie w znakach do tej samej koncepcji, polegającej na użyciu tego elementu, jest niewystarczające do uznania porównywanych znaków za myląco podobne. Urząd Patentowy odniósł się do Wspólnego komunikatu nr 5 z 2 października 2014 r., dotyczącego wspólnej praktyki w zakresie względnych podstaw odmowy związanych z prawdopodobieństwem wprowadzenia w błąd. W komunikacie wskazano, że gdy znaki mają wspólny element o niewielkim charakterze odróżniającym, ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd skupia się na wpływie elementów różniących się na całościowe wrażenie wywierane przez znaki. Ważne jest uwzględnienie podobieństw i różnic oraz charakteru odróżniającego tych elementów. Sam fakt, że znaki mają wspólny element o małym charakterze odróżniającym, zazwyczaj nie powoduje prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Może ono jednak wystąpić, jeśli pozostałe elementy znaków mają jeszcze mniejszy lub równie nieznaczny charakter odróżniający bądź mają niewielki wpływ wizualny, a ogólne wrażenie wywierane przez znaki jest podobne. Ponadto, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd może istnieć, jeśli ogólne wrażenie wywierane przez znaki jest bardzo podobne lub identyczne. Sąd zgadza się z oceną Urzędu Patentowego, że w tej sprawie nie występują żadne wyjątkowe okoliczności. Ustalono, że wspólny element znaków ma niższy niż przeciętny charakter odróżniający, co samo w sobie znacznie redukuje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Sąd podziela stanowisko Urzędu Patentowego, że znak zgłoszony CERAMIZATOR nr [...] jako znak słowno-graficzny, nawet w zestawieniu z wcześniejszym słownym znakiem towarowym CERAMIZER nr EUTM 005019051, nie wywołuje ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Jest tak, ponieważ znak wcześniejszy ma bardzo niski stopień odróżniający w stosunku do oznaczanych towarów, właśnie z uwagi na wspólny element "ceramiz", a znaki w pozostałym zakresie są odmienne. W przypadku porównania zgłoszonego znaku ze słowno-graficznym znakiem towarowym CERAMIZER nr [...], różnice są jeszcze większe, wynikające z odmiennych warstw graficznych obu znaków. W rzeczywistości, znak zgłoszony stanowi inną formę realizacji tego samego pomysłu, który zarówno w znaku zgłoszonym, jak i w znakach wcześniejszych, sprowadza się do użycia opisowego elementu "ceramiz" w budowie elementów słownych znaków CERAMIZATOR i CERAMIZER. Sąd zgadza się z oceną organu, że relewantny krąg odbiorców towarów oznaczanych porównywanymi znakami towarowymi wykazuje się podwyższonym stopniem uwagi. Wynika to z charakteru tych towarów, które są stosowane wyłącznie przez osoby posiadające wyższą niż przeciętna wiedzę na temat budowy i mechaniki pojazdów oraz procesów zachodzących w ich poszczególnych częściach. Odbiorcy ci nie będą dostrzegali w elemencie "ceramiz" informacji o gospodarczym pochodzeniu towarów stanowiących dodatki chemiczne do olejów oznaczanych znakami CERAMIZATOR i CERAMIZER. Zorientują się natomiast, że wspólny element "ceramiz" wskazuje na właściwość preparatu związaną z pojęciem ceramizacji, czyli procesu, który ma zachodzić po zastosowaniu produktu oznaczonego tymi znakami. W tym przypadku wspólny początek znaków "ceramiz" ma charakter informacyjny i sam w sobie nie jest wystarczający do określenia gospodarczego pochodzenia towarów. Dlatego argument wnoszącego sprzeciw, że z uwagi na podobieństwo towarów i znaków zachodzi prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, nie jest uzasadniony. Właściwy odbiorca, przy wyborze dodatków chemicznych do olejów oznaczanych porównywanymi znakami, nie będzie kierował się elementem "ceramiz". Ten element ma za zadanie zasugerować związek z procesem ceramizacji elementów pojazdów i jest pozbawiony siły odróżniającej. W związku z tym o podobieństwie znaków decydują dodatkowe elementy, które w porównywanych znakach są całkowicie różne, szczególnie w przypadku znaków słowno-graficznych, takich jak znak zgłoszony i znak wcześniejszy nr [...]. Urząd Patentowy słusznie podkreślił, że okoliczności podnoszone przez wnoszącego sprzeciw, dotyczące podobnego sposobu umieszczania towarów na ekspozytorze w punkcie handlowym lub usługowym oraz w podobnych opakowaniach, nie mają znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Te kwestie odnoszą się do rzeczywistego sposobu używania i eksponowania towarów na etykietach opakowań produktów ze znakami towarowymi zgłaszającego i wnoszącego sprzeciw, zwłaszcza w wersji słowno-graficznej. Sposób, w jaki opakowania produktów oferowanych przez obie strony są eksponowane w obrocie, wykracza poza ustalenia niniejszej sprawy dotyczące przeciętnych warunków obrotu i przeciętnych odbiorców tych towarów. Urząd Patentowy słusznie wyjaśnił, że przedstawiony materiał dowodowy dotyczy ekspozycji opakowań towarów w sklepach stacjonarnych, na których umieszczane są zarówno znak zgłoszony, jak i znaki przeciwstawione. Argumenty obu stron w dużej mierze dotyczą podobieństw opakowań ich produktów, a nie samych znaków towarowych będących przedmiotem porównania w tej sprawie. Ocena przesłanek, o których mowa w art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p., jest dokonywana na podstawie postaci znaku przedstawionej w zgłoszeniu oraz ujawnionej w rejestrze znaków towarowych, niezależnie od realiów rynkowych, w których znaki te są używane. Sąd zgadza się z oceną organu, że w rozpatrywanym stanie faktycznym sama zbieżność porównywanych znaków w zakresie elementu "ceramiz" nie może determinować ich całościowego podobieństwa. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa, dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń, co jest usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia. Nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, kierując się przy wyborze pewnymi przewodnimi elementami, pomijając drobne rozbieżności. Jednak w tym przypadku element "ceramiz", mimo że jest obecny we wszystkich ocenianych znakach, nie może być uznany za przewodni i nie stanowi przyczyny mylącego podobieństwa znaków towarowych. Sąd zgadza się z organem, że w rozpatrywanej sprawie porównywane znaki - zgłoszony CERAMIZATOR oraz wcześniejsze CERAMIZER (nr [...] oraz [...]) - współdzielą jedynie jeden element, który, jak wykazano wcześniej, ma charakter informacyjny w stosunku do oznaczanych towarów. Element "ceramiz" jako taki nie posiada samoistnej zdolności odróżniającej, niemniej w istotny sposób wpływa na podobieństwo znaków w każdej z trzech płaszczyzn porównawczych. Trudno bowiem zaprzeczyć istnieniu podobieństwa ocenianych znaków wynikającego z obecności wspólnego członu "ceramiz". Jak słusznie podkreślił organ, owo podobieństwo wynika z elementu opisowego, który odnosi się do cech użytkowych oznaczanych towarów. Element "ceramiz", umieszczony na początku elementów CERAMIZATOR i CERAMIZER, wpływa na podobieństwo w płaszczyznach postrzegania: fonetycznej, wizualnej oraz znaczeniowej. Sąd podziela zdanie Urzędu Patentowego, że takie podobieństwo, wynikające z opisowego elementu "ceramiz", nie może decydować o całościowym podobieństwie porównywanych znaków. Kluczowe są pozostałe elementy znaków, które są wyraźne i zauważalne. Należy podkreślić, że oceniane znaki towarowe, poza wspólnym początkiem, nie wykazują żadnych dodatkowych podobieństw, szczególnie wizualnych. Sąd podziela ocenę urzędu, zgodnie z którą całościowy ogląd znaków prowadzi do wniosku o tożsamości konceptu będącego punktem wyjścia do ich stworzenia, jednak nie można stwierdzić, że wrażenie wywoływane przez porównywane znaki jest myląco podobne w kontekście rozpatrywanych towarów, czyli dodatków chemicznych do olejów stosowanych w procesie ceramizacji, od którego pochodzi wspólny początkowy rdzeń "ceramiz". Organ słusznie przyjął, że różnice między znakami są wystarczające, aby uznać, iż są to różne formy realizacji tego samego pomysłu. Organ słusznie zaznaczył, że pozostałe elementy ocenianych znaków, mimo że cechują się niską zdolnością odróżniającą ze względu na stylizację graficzno-kolorystyczną elementów słownych CERAMIZATOR i CERAMIZER, tworzą odmienne kompozycje wizualne. Współdzielony element "ceramiz", mający charakter informacyjny, cechuje się niższym niż przeciętny stopniem zdolności odróżniającej i nie może decydować o konfuzji znaku zgłoszonego ani ze znakiem słownym CERAMIZER, ani ze znakiem słowno-graficznym CERAMIZER. Urząd Patentowy słusznie przyjął, że współistnienie porównywanych znaków w obrocie nie będzie prowadzić do konfuzji wśród relewantnych odbiorców, którzy przy zakupie dodatków chemicznych do olejów wykazują wyższy niż przeciętny stopień uwagi. Organ prawidłowo uznał, że brak całościowego wizualnego podobieństwa porównywanych znaków przesądza o braku prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd. Przeprowadzona ocena porównawcza zgłoszonego znaku CERAMIZATOR [...] z przeciwstawionymi znakami towarowymi CERAMIZER, uwzględniająca trzy płaszczyzny oceny, wykazała, że zgłoszony znak, mimo pewnego podobieństwa do warstwy słownej wcześniejszych znaków, nie wykazuje mylącego podobieństwa do żadnego z nich. Wynika to z opisowego charakteru jedynego wspólnego elementu, który ma charakter informacyjny względem oznaczanych towarów. Z tego powodu, nawet przy stwierdzeniu identyczności i podobieństwa towarów oznaczanych przez porównywane znaki, nie zachodzi ryzyko, że relewantny krąg odbiorców będzie kojarzyć towary wprowadzane pod zgłoszonym znakiem z pochodzeniem towarów oznaczanych wcześniejszymi znakami CERAMIZER. Sąd zgadza się z oceną Urzędu Patentowego, że zgłoszony znak towarowy umożliwia wytworzenie w świadomości odbiorców skojarzenia z konkretnym przedsiębiorcą, bez ryzyka wprowadzenia ich w błąd co do pochodzenia towaru. Tym samym nie zachodzi ryzyko skojarzenia zgłoszonego znaku z wcześniejszymi znakami towarowymi wskazanymi jako podstawa sprzeciwu. Wobec tego stwierdza się, że w niniejszej sprawie nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd. Organ słusznie wykluczył zarówno prawdopodobieństwo bezpośredniego pomylenia towarów oznaczonych przeciwstawionymi znakami jako pochodzących od właściciela znaków wcześniejszych, jak i prawdopodobieństwo uznania, że towary oznaczone znakiem zgłoszonym pochodzą od właściciela wcześniejszych znaków towarowych bądź zostały wprowadzone do obrotu pod zgłoszonym znakiem za jego zgodą. Sąd stwierdza, że organ prawidłowo przyjął, iż całokształt opisanych okoliczności sprawia, że w niniejszej sprawie nie istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia przez Urząd Patentowy dowodów dołączonych przez skarżącego na etapie postępowania sprzeciwowego, organ słusznie pominął dowody złożone po terminie, co zostało stwierdzone w postanowieniu z 6 kwietnia 2022 r. Skarżący złożył wniosek o przedłużenie terminu, jednak organ, reagując na ten wniosek, poinformował stronę o braku możliwości przedłużenia tego terminu z uwagi na prekluzję dowodową, zgodnie z art. 152²³ p.w.p., na który skarżący się powoływał. W związku z powyższym, materiał dowodowy złożony przez skarżącego wraz z pismem z 2 lutego 2022 r. nie był rozpatrywany i brany pod uwagę w postępowaniu administracyjnym. Urząd słusznie wskazuje, że dowody złożone przez skarżącego w załącznikach 5-7 do skargi są w większości bez daty lub bez pełnej daty, co utrudnia ustalenie, czy dotyczą one okresu sprzed daty zgłoszenia przedmiotowego oznaczenia. Część materiałów ma datę z sierpnia 2023 r., a więc po dacie zgłoszenia rozpatrywanego znaku. Wątpliwości budzi także rodzaj, charakter i źródło pochodzenia przedstawionych dowodów, głównie pochodzących ze strony internetowej skarżącego, w szczególności materiały z chatu prowadzonego na stronie ceramizer.pl. Zdaniem Sądu, zarzut skarżącego, jakoby Urząd Patentowy nie uwzględnił wysokiej rozpoznawalności oznaczenia Ceramizer, jest bezpodstawny. Skarżący twierdzi, że dowody takie jak wyniki konkursu "Laur Konsumenta" potwierdzają istnienie wtórnej zdolności odróżniającej znaków. Sąd zgadza się z organem, który na stronach 19-20 zaskarżonej decyzji stwierdził, że w postępowaniu administracyjnym nie badano zdolności odróżniającej żadnego z przeciwstawionych znaków towarowych będących podstawą sprzeciwu. Ponadto, jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, "Raport rozpoznawalności" oraz "RAPORT Z BADANIA GFK POLONIA" odnoszą się do rozpoznawalności samego godła LAUR KONSUMENTA/KLIENTA, a nie do rozpoznawalności oznaczenia CERAMIZER, co nie jest równoznaczne z rozpoznawalnością oznaczenia skarżącego. Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał podwyższonej rozpoznawalności znaków towarowych CERAMIZER. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zebrano pełny materiał dowodowy, na podstawie którego prawidłowo oceniono stan faktyczny, co pozwoliło na wydanie zaskarżonej decyzji. Urząd wyjaśnił, że zobowiązany jest do załatwiania spraw zgodnie ze słusznym interesem obywateli. W omawianym przypadku zbieżność porównywanych znaków w zakresie wspólnego elementu "CERAMIZ" nie pozwala na uznanie ich za podobne, co przesądziło o oddaleniu sprzeciwu w całości, a w konsekwencji skargi. Oba znaki towarowe – zarówno wcześniejszy znak jak i znak zgłoszony – odwołują się do procesu ceramizacji, który jest wynikiem zastosowania "dodatków chemicznych do olejów", dla których zostały przeznaczone. Dodatki te stosowane są w procesie ceramizacji elementów pojazdu, gdzie występuje tarcie metalu o metal. Wspólny element obu znaków "CERAMIZ" wywodzi się od słowa ceramizacja, co szczegółowo wyjaśniają obie strony postępowania. Organ słusznie uznał, że w kontekście rozpatrywanych towarów ten wspólny element ma charakter informacyjny, zawierając silny ładunek informacyjny o procesie ceramizacji. Oznaczenia CERAMIZATOR i CERAMIZER, w kontekście dodatków chemicznych do olejów, sugerują, że produkty te ceramizują odpowiednie elementy pojazdów silnikowych. Urząd Patentowy słusznie przyjął, że różnice między znakami mają większe znaczenie niż ich wspólne elementy. Podobieństwo znaków, które ogranicza się do wspólnego członu "CERAMIZ", ma charakter deskryptywny w stosunku do towarów uznanych za identyczne (dodatki chemiczne do olejów) oraz za podobne (pozostałe towary), dla których zarejestrowano znaki wcześniejsze CERAMIZER. Wbrew zarzutowi skarżącego, organ prawidłowo określił krąg odbiorców towarów takich jak dodatki chemiczne do olejów, wskazując, że będą to zarówno profesjonaliści, jak i osoby prywatne, które w obu przypadkach wykazują podwyższony poziom uwagi. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono sposobu sprzedaży produktów oznaczonych spornymi znakami (podobieństwo opakowań i ekspozytorów) oraz jak to może wpływać na ryzyko konfuzji co do ich komercyjnego pochodzenia, organ prawidłowo wyjaśnił, powołując się na utrwalone orzecznictwo, że ocena wprowadzenia w błąd musi być całościowa i brać pod uwagę wszystkie istotne czynniki sprawy (zob. wyrok z 12 października 2022 r., MCO (IPJ/EUIPO - C8 (C2), T 461/21, niepublikowany, EU:T:2022:624, pkt 45 i przytoczone tam orzecznictwo). Sąd podziela pogląd organu, że podobny sposób umieszczania towarów na ekspozytorze w punktach handlowych lub usługowych oraz w podobnych opakowaniach nie ma rozstrzygającego znaczenia dla niniejszej sprawy. Te kwestie dotyczą rzeczywistego sposobu używania i eksponowania towarów w obrocie na etykietach opakowań produktów. Organ słusznie zauważył, że sposób oferowania produktów w postaci dodatków chemicznych do olejów wskazany przez skarżącego jest tylko jednym z wielu możliwych sposobów sprzedaży tych produktów. Ponadto organ zaznaczył, że sposób oferowania opakowań produktów oznaczonych znakami towarowymi CERAMIZATOR i CERAMIZER wykracza poza granice ustaleń w niniejszej sprawie dotyczących przeciętnych warunków obrotu i przeciętnych odbiorców tego rodzaju towarów. Przedmiotem sporu są oznaczenia według postaci zgłoszonej i odpowiednio zarejestrowanej, a nie ich rzeczywiste użycie w obrocie wraz z opakowaniami. Zdaniem Sądu zarzut skarżącego dotyczący nieuwzględnienia orzeczeń ETS z dnia 22 czerwca 1999 r., C-342/97 Lloyd Schuhtabrik Meyer, wyroku NSA z dnia 16 września 2014 r., II GSK 1023/13, oraz wyroku TSUE z dnia 11 listopada 1997 r., C-251/95 SABEL, jest bezpodstawny. Skarżący twierdził, że te orzeczenia potwierdzają znaczenie stopnia rozpoznawalności wcześniejszych znaków dla oceny ryzyka konfuzji co do komercyjnego pochodzenia towarów opatrzonych spornymi oznaczeniami. Jednak skarżący nie wykazał wzmocnionego charakteru odróżniającego wcześniejszych znaków towarowych CERAMIZER, które są podstawą sprzeciwu. W związku z tym, Urząd Patentowy prawidłowo przyjął, że dla celów oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd znaki te cechują się co najmniej minimalnym charakterem odróżniającym. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut pominięcia orzeczeń SN z 22 stycznia 2010 r. (sygn. akt V CSK 192/09) i SN z 11 grudnia 2013 r. (sygn. akt IV CSK 191/13), które według skarżącego potwierdzają konieczność całościowej oceny ryzyka konfuzji, z uwzględnieniem nie tylko podobieństwa towarów (usług) i oznaczeń oraz stopnia ich podobieństwa, ale także rozpoznawalności wcześniejszego znaku i innych czynników, w tym sposobu i okoliczności, w jakich towary (usługi) są oferowane. Sąd stwierdza, że z uzasadnienia skarżonej decyzji wynika, iż ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd została przeprowadzona prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich istotnych czynników. Sąd stwierdza, że organ odpowiednio zbadał istotne okoliczności faktyczne, działając zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) oraz nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Ponadto należy uznać, że stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji zostało uzasadnione w sposób zgodny z art. 107 § 3 k.p.a. W prowadzonym postępowaniu organ nie naruszył postanowień wynikających z art. 6 k.p.a. (zasady praworządności), art. 8 § 1 k.p.a. (zasady zaufania do władzy publicznej) oraz art. 9 k.p.a. (zasady informowania stron). W następstwie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, a także analizy argumentacji podniesionej przez stronę skarżącą, Urząd Patentowy, wydając kwestionowaną decyzje, prawidłowo zastosował odpowiednie przepisy prawa materialnego tj. art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.