VI SA/Wa 3011/23
PostanowienieWSA w Warszawie2025-01-22
Skład orzekający: Honorata Łopianowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie, z wnioskiem o przywrócenie terminu, który również został wniesiony po terminie, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Skarga wniesiona po terminie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, który również został wniesiony po terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Brak podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, gdy sam wniosek jest spóźniony, uniemożliwia skuteczne wniesienie skargi.Stan faktyczny
Skarżący P. R. wniósł skargę na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] lutego 2022 r. w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Skarżący wniósł również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując hospitalizacją. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 8 marca 2022 r. Skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu została nadana 24 października 2022 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że wniosek o przywrócenie terminu również został wniesiony po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Honorata Łopianowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia odrzucić skargę
Pismem z 24 października 2022 r. P. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W skardze zawarty został także wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia z uwagi na fakt, że w momencie otrzymania zaskarżonej decyzji przebywał na leczeniu szpitalnym i tym samym nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Do wniosku załączył zaświadczenie wydane 7 czerwca 2022 r. o jego hospitalizacji w okresie od 23 lutego 2022 r.
Postanowieniem z 31 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję.
5 marca 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie sądu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z 28 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z ponownie przeanalizowanych okoliczności sprawy oraz nadesłanych dokumentów wyjaśniających wynikało, że skarżący osobiście odebrał decyzję Prezesa NFZ w dniu 8 marca 2022 r. oraz złożył własnoręcznie podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, gdyż z uwagi na rodzaj hospitalizacji (oddział dzienny), mógł przebywać wtedy w swoim domu. Dodatkowo ustalono, że po skończonych zajęciach na oddziale skarżący codziennie wracał do swojego domu, zatem można domniemać, iż miał możliwość nadania skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 87 p.p.s.a.
Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 8 stycznia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia została skutecznie doręczona skarżącemu 8 marca 2022 r., zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w 7 kwietnia 2022 r.
Jednakowoż biorąc pod uwagę fakt, że skarżący opuścił oddział psychiatryczny 6 lipca 2022 r., należy wskazać, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz samą skargę powinien był wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, czyli do dnia 13 lipca 2022 r. Skarga została nadana przez skarżącego za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 24 października 2022 r., czyli po upływie wskazanego powyżej terminu, który upłynął 13 lipca 2022 r. Wraz ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi uznając, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie to stało się prawomocne.
W konsekwencji, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., jako wniesioną po terminie, o czym sąd orzekł w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło