VI SA/Wa 302/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego Postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie B. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Pismem z dnia [...] września 2017 r. pełnomocnik strony wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że skarżąca zmarła. Do wniosku został załączony odpis skrócony aktu zgonu. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja odmawiająca B. S. wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Decyzja ta dotyczy zatem wyłącznie interesu prawnego skarżącej, albowiem odnosi się tylko do jej praw i obowiązków. W tych okolicznościach śmierć skarżącej spowodowała bezprzedmiotowość postępowania wszczętego z jej skargi, uzasadniającą umorzenie tego postępowania. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.