VI SA/Wa 3037/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w P. na czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej, [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w P. kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] Okręgowa Izba Aptekarska w P. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" w Ś. przy ul. [...]. Pozostawienie zażalenia bez rozpoznania nastąpiło na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. – dalej k.p.a.) w związku z nieusunięciem w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza przedmiotu zaskarżenia w kontekście właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4.a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z treści skargi, przedmiotem zaskarżenia jest czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego podjęta na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. polegająca na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie strony nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Charakter prawny pozostawienia bez rozpoznania nie został w kodeksie postępowania administracyjnego sformalizowany. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a co za tym idzie nie może być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stronie przysługuje natomiast uprawnienie do złożenia skargi na bezczynność organu stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (vide: NSA [w:] uchwała składu 7 sędziów NSA z 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13). W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.