VI SA/Wa 305/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego oraz cofnięcia upoważnienia do odbycia nadzorowanej praktyki lotniczej w zakresie instruktora spadochronowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego na rzecz skarżącego M. J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 305/08 Uzasadnienie Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...], którą zawieszono M. J. świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego oraz cofnięto upoważnienia do odbycia nadzorowanej praktyki lotniczej w zakresie instruktora spadochronowego. Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto w następującym stanie faktycznym: Pismem z dnia 1 sierpnia 2007 r., Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zawieszenia świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego oraz cofnięcia upoważnienia do odbycia nadzorowanej praktyki lotniczej w zakresie instruktora spadochronowego, w związku z podejrzeniem bezprawnego pełnienia funkcji instruktora szkolenia teoretycznego i praktycznego w "O". Organ ustalił, że skarżący wystąpił z wnioskiem o wydanie licencji skoczka spadochronowego zawodowego z uprawnieniem instruktora na podstawie uzyskanej w [...] licencji USPA z wpisami AFF-I i COACH. Pozytywnie zdał egzamin praktyczny i teoretyczny i otrzymał upoważnienie do odbycia nadzorowanej praktyki instruktora spadochronowego w O. Na odbycie tej praktyki nie zgłosił się. Jednocześnie w dniu [...] lipca 2007 r. pełnił bezprawną funkcję instruktora w innym ośrodku. Powyższe działania naruszyły, w ocenie organu, art. 97 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r., Nr 100, poz. 696 ze zmianami) – zwana dalej "Prawo lotnicze". Następnie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że decyzję organu pierwszej instancji otrzymał przypadkowo podczas wizyty w Polsce, gdyż doręczenie decyzji zostało dokonane na nieprawidłowy adres do korespondencji. Równocześnie w ocenie skarżącego, decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego, w szczególności nie wszczęto postępowania administracyjnego, nie informowano go o podjętych czynnościach i nie przedstawiono protokołu, czym naruszono zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, Tym samym doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej oraz art. 75, art. 77 i art. 80 k.p.a. Nie udostępniono stronie akt sprawy. W ocenie skarżącego, w decyzji organu rozstrzygnięto dwie niezależne od siebie sprawy, bowiem zawieszono świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego [...] oraz cofnął ważne wraz z nim upoważnienie Nr [...] do odbycia nadzorowanej praktyki instruktora spadochronowego. Powołując się na art. 96 Prawa lotniczego, skarżący uznał za nieuprawnione stwierdzenie organu, zgodnie z którym upoważnienie do odbycia praktyki lotniczej w zakresie instruktora spadochronowego jest ważne wraz ze świadectwem kwalifikacji. Ponadto skarżący stwierdził, że zawieszenie przez organ świadectwa kwalifikacji narusza art. 100 ust. 1 i 2 Prawa lotniczego, gdyż nie przestał on spełniać warunków określonych w art. 96 ust. 1 i 2 tej ustawy. Nie utracił on kwalifikacji do wykonywania określonych czynności lotniczych, kwalifikacje zostały potwierdzone egzaminami państwowymi na wyższe uprawnienia oraz nie zagrażał i nie zagraża bezpieczeństwu ruchu lotniczego wykonując czynności lotnicze, do których uprawnia go licencja (świadectwo kwalifikacji). Wraz z zawieszeniem świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego organ cofnął upoważnienia do odbycia praktyki lotniczej. W ocenie skarżącego, organ nie wskazał w decyzji podstaw prawnych do cofnięcia takiego upoważnienia. Upoważnienie jest wydawane po spełnieniu warunków określonych w ustawie Prawo lotnicze, a te w jego ocenie zostały spełnione. Jednocześnie skarżący wskazał na instrukcję operacyjną "O.", która została zatwierdzona decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] maja 2007r. Nr [...]. Zawiera ona bowiem w swej treści imienny wykaz instruktorów, którzy na podstawie złożonych oświadczeń o posiadanych kwalifikacjach lotniczych, zostali upoważnieni do prowadzenia szkolenia spadochronowego. Skarżący działał na podstawie zatwierdzonych przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego instrukcji operacyjnych i programu szkolenia. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego zarzut bezprawnego udziału skarżącego w szkoleniu uczniów skoczków jest bezpodstawny. W toku postępowania odwoławczego Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień na piśmie. W odpowiedzi na nie, skarżący wskazał, że nie pełnił funkcji instruktora spadochronowego, lecz wykonywał funkcję instruktora szkolenia teoretycznego. Wykonywanie takich czynności było zgodne ze wspomnianą w odwołaniu decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...]. Dodatkowo przy okazji odbywał praktykę instruktorską w zakresie zajęć teoretycznych przygotowujących skoczków spadochronowych do pierwszego skoku. Na odbywanie takiej praktyki umówił się ze skarżącym instruktor spadochronowy A. J. Szkolenie odbywało się "O". W sobotę [...] lipca 2007 r. rano na odprawie zorganizowanej przez Szefa Wyszkolenia "O.", podczas rozmowy o odbywającym się szkoleniu spadochronowym nie zdementował i nie odwołał odbywającej się mojej praktyki instruktorskiej. Jednocześnie skarżący wskazał, że nie zna przepisów ograniczających prowadzenia szkolenia tylko do macierzystego ośrodka szkoleniowego. Jednocześnie zaznaczył, że nie otrzymał ze strony organu upoważnienia do wykonywania nadzorowanej praktyki instruktora spadochronowego, dlatego też nie są mu znane ograniczenia z niego wynikające. Skarżący odpowiadając na kolejne pytania zawarte w wezwaniu dotyczące podania nieprawdy i wpisaniu go do Instrukcji Szkolenia "O.", wskazał, iż jeżeli doszło do podania nieprawdy w zakresie jego kwalifikacji, to sprawa ta powinna zostać zgłoszona odpowiednim władzom. Ponadto skarżący wskazał, że instruktorem spadochronowym prowadzącym szkolenie był S. S. posiadający uprawnienia instruktora spadochronowego. Skarżący wskazał na ciąg zdarzeń mających miejsce w dniu [...] lipca 2007 r. W jego ocenie, iż zanim uczniowie — skoczkowie zostali wpisani na listę załadowczą przez S. S., kierownik skoków pytał skarżącego osobiście czy kursanci są gotowi. W odpowiedzi podał, że zajęć teoretycznych nie skończył, i że nikt nie zweryfikował wiedzy kursantów. Bezpośrednio później S. S. rozdał testy pisemne do rozwiązania. Uniemożliwiło to skarżącemu na projekcję filmu dotyczącego sytuacji awaryjnych. Następnie podjęto decyzję o dopuszczeniu do skoków wszystkich kursantów. Oświadczył również, że nie pełnił funkcji instruktora spadochronowego nadzorującego ucznia - skoczka J. K., nie zgłaszał tej osoby na listę załadowczą, nie weryfikował testów z odpowiedziami pisemnymi i nie zniszczył tych testów jak również nie przepisywał testów. W jego ocenie, ustalenie odpowiedzi na te pytania pozwoli na wskazanie, kto był instruktorem spadochronowym zgłaszającym uczniów - skoczków na listę załadowczą i kto poprzez w/w czynności faktyczne dążył do zatarcia faktu braku weryfikacji wiedzy teoretycznej uczniów - skoczków w tym J. K. W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, organ decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. utrzymał swoją decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ ponownie wskazał, że skarżący w dniu [...] lipca 2007 r. pełnił funkcję instruktora w "O". Organ wskazał na wstępny raport Państwowej Komisji Badań Wypadków Lotniczych, z którego wynikają istotne naruszenia prawa i zasad bezpieczeństwa w ocenie odbywanego szkolenia spadochronowego w dacie [...] lipca 2007 r. W tym dniu miał miejsce wypadek śmiertelny ucznia-skoczka spadochronowego J. K. W zdarzeniach tych brał udział skarżący. Dlatego też zasadne było zawieszenie skarżącemu świadectwa kwalifikacji skoczka spadochronowego. Okres zawieszenia świadectwa kwalifikacji związany jest z prowadzeniem przez Prokuraturę Rejonową [...] śledztwa w sprawie nieumyślnego spowodowania śmierci i badaniem prowadzonym przez Państwową Komisję Badania Wypadków Lotniczych (Nr akt [...]). Organ wskazał również, że w prowadzonym postępowaniu administracyjnym rozpatrzył materiały dotyczące przedmiotowego zdarzenia, które zostały przekazane przez O., M. J. i J. A. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego dotyczącego adresu, na który przesłana została skarżącemu decyzja pierwszej instancji, organ wskazał, że doręczenie nastąpiło zgodnie z regułami k.p.a. Organ wskazał również na obowiązki jakie nakłada na stronę postępowania administracyjnego art. 41 § 1 k.p.a., i wyjaśnił, że w Rejestrze Personelu Lotniczego figurował adres strony w Z. Następnie na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniósł o jej uchylenie. W pełni powtórzył zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i wskazał, że Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego naruszył art. 7, 9, 10 § 1 i 77 k.p.a. oraz art. 94 ust. 1, art. 96 ust. 1, art. 97 ust. 2, art. 100 Prawa lotniczego. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł o oddalenie skargi. Organ ustosunkowując się do zarzutu skarżącego dotyczącego wadliwości decyzji z uwagi na zaniechanie obowiązku powiadomienia strony o wszczęciu postępowania stwierdził, że o wszczęciu postępowania odwoławczego, organ powiadomił skarżącego pismem z dnia 25 października 2007 r. znak [...]. Jednocześnie nadmienił, że skarżący nie wykazał, aby między brakiem zawiadomienia go o wszczęciu postępowania, a treścią decyzji zachodził jakikolwiek związek przyczynowy. Nie przedstawił również argumentów uzasadniających twierdzenie, iż gdyby nie naruszono przepisów proceduralnych to organ administracji wydałby decyzję o innej treści. Odnosząc się do rzekomego naruszenia w postępowaniu administracyjnym art. 10 k.p.a. – zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu, organ wskazał na pismo z dnia 25 października 2007 r., znak [...], w którym powiadomił skarżącego o możliwości przeglądania akt, a także o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych materiałów i dowodów na etapie postępowania odwoławczego. Nadmienił również, iż w toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r., organ na podstawie art. 10 § 2 k.p.a. odstąpił od obowiązku zapewnienia skarżącemu prawa czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie w ocenie organu, nie doszło w toku postępowania administracyjnego do naruszenia art. 7 i 77 k.p.a., bowiem rozpoznał cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, a przedłożony przez O. oraz M. J. Organ uznał również za zgodne z obowiązującym prawem jednoczesne zawieszenie świadectwa kwalifikacji oraz cofnięcie upoważnienia do odbycia nadzorowanej praktyki lotniczej w zakresie instruktora spadochronowego. Przyznał, że w wymaganiach do uzyskania licencji skoczka spadochronowego oraz uprawnienia instruktora spadochronowego nie zawarto wymogu posiadania świadectwa kwalifikacji. Zwrócił jednak uwagę, że praktyka, która jest wymagana do ich uzyskania nie byłaby możliwa do wykonania bez posiadania świadectwa kwalifikacji lub równoważnego dokumentu uprawniającego do wykonywania skoków bez nadzoru instruktorskiego wydanego w państwach Unii Europejskiej lub w innych państwach wraz z uznaniem Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad sąd uznał skargę za zasadną. Na uwzględnienie zasługują zarzuty skargi. Wydając przedmiotową decyzję z dnia [...] grudnia 2007 r. a także poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] sierpnia 2007 r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego dopuścił się – zdaniem Sądu – naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Wskazane naruszenie polegało na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z zasadą powtórnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w całości (art. 127 § 3 k.p.a.) oraz na dokonaniu dowolnej oceny dowodów, bez wyraźnego wskazania przyczyn nieuwzględnienia twierdzeń i zarzutów strony skarżącej zawartych w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) od decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Tym samym Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego rozstrzygając niniejszą sprawę dwukrotnie, po raz drugi w wyniku wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, dopuścił się – według Sądu - naruszenia przepisu art. 8 k.p.a. i wyrażonej w nim zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Naruszenie wspomnianych przepisów procedury administracyjnej mogło mieć – w ocenie Sądu - istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a więc stanowi dostateczną podstawę prawną do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. i poprzedzającej ja decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. Należy wskazać, iż na podstawie art. 15 k.p.a. oraz stanowiącego jego konkretyzację art. 127 k.p.a., istotę zasady dwuinstancyjności można ująć jako gwarancję procesową strony postępowania administracyjnego, wyrażającą się w możliwości żądania przez nią ponownego rozstrzygnięcia jej indywidualnej sprawy. Strona ma więc prawo do tego, aby jej sprawa była dwukrotnie rozpatrywana pod względem merytorycznym, by dwukrotnie oceniono dowody, w sposób rzeczowy i poważny przeanalizowano wszelkie argumenty, opinie i żądania i w konsekwencji doprowadzono do wydania takiego rozstrzygnięcia, które najlepiej odpowiadać będzie prawu, interesowi publicznemu i słusznemu interesowi strony. Należy zauważyć, iż skarżący składając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zarzucił Prezesowi Urzędu Lotnictwa Cywilnego niewyjaśnienie wszystkich, istotnych okoliczności sprawy. Wydając zaskarżoną decyzję Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, rozpoznając ponownie sprawę nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu. W tej sytuacji uznać należy, że skoro strona skarżąca podniosła w odwołaniu określone zarzuty to bezwzględnym obowiązkiem organu było szczegółowe ich wyjaśnienie i precyzyjne ustosunkowanie się do nich w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego utrzymał w mocy swoją pierwotną decyzję zawieszającą świadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego [...] oraz cofnął ważne z nim upoważnienie nr [...]. Zgodzić się należy ze skarżącym, że organ jedną decyzją rozstrzygnął dwie niezależne sprawy. Zgodnie z art. 95 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. nr 100, poz. 696 ze zm.) 1. Świadectwem kwalifikacji jest dokument stwierdzający posiadanie określonych kwalifikacji i upoważniający do wykonywania określonych czynności lotniczych. 2. Świadectwa kwalifikacji wydawane są dla następujących specjalności personelu lotniczego: 1) pilot lotni; 2) pilot paralotni; 3) pilot motolotni; 4) pilot statku powietrznego o maksymalnej masie startowej do 495 kg; 5) pilot-operator modelu latającego; 6) skoczek spadochronowy. 3. Aby uzyskać świadectwo kwalifikacji członka personelu lotniczego, osoba ubiegająca się o nie musi spełniać następujące wymagania dla poszczególnych specjalności w zakresie wieku i wykształcenia: 1) pilot lotni - ukończone 15 lat, posiadanie, co najmniej podstawowego wykształcenia oraz zgoda opiekunów prawnych; 2) pilot motolotni - ukończone 15 lat, wykształcenie co najmniej gimnazjalne albo równorzędne oraz zgoda opiekunów prawnych; 3) pilot paralotni - ukończone 15 lat, posiadanie co najmniej podstawowego wykształcenia oraz zgoda opiekunów prawnych; 4) pilot statku powietrznego o maksymalnej masie startowej do 495 kg - ukończone 16 lat, wykształcenie co najmniej gimnazjalne albo równorzędne oraz zgoda opiekunów prawnych; 5) skoczek spadochronowy - ukończone 16 lat, posiadanie co najmniej podstawowego wykształcenia oraz zgoda opiekunów prawnych; 6) pilot-operator modelu latającego - ukończone 16 lat, posiadanie co najmniej podstawowego wykształcenia oraz zgoda opiekunów prawnych. 4. Świadectwa kwalifikacji wydawane są przez Prezesa Urzędu. 4a. Świadectwa kwalifikacji oraz inne dokumenty stwierdzające posiadane kwalifikacje wydane dla specjalności, o których mowa w ust. 2, wydane przez upoważniony organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nie wymagają uznania przez Prezesa Urzędu. 5. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, dla poszczególnych rodzajów świadectw kwalifikacji, wymagania w zakresie sprawności psychicznej i fizycznej osób ubiegających się o świadectwo kwalifikacji lub posiadających świadectwo kwalifikacji, mając na uwadze wymagania wynikające z przepisów międzynarodowych i specyfiki uprawnień związanych z danym świadectwem kwalifikacji. Tak więc świadectwo kwalifikacji to uprawnienie jego posiadacza do samodzielnego wykonywania skoków spadochronowych. Stwierdza i dowodzi posiadania określonych kwalifikacji. Jest dokumentem potwierdzającym owe kwalifikacje. Z mocy art. 94 ust. 3 ustawy Prawo lotnicze, przepisy niniejszej ustawy w odniesieniu do licencji stosuje się odpowiednio do świadectw kwalifikacji z zastrzeżeniem art. 95. W aktach administracyjnych brak jest świadectwa kwalifikacji, które, z mocy przepisu powołanego wyżej, stanowi decyzję. Zostało ono dołączone dopiero na rozprawie. Brak dowodu, czy przedmiotowe świadectwo, decyzja organu, została doręczone skarżącemu. Na złożonej, poświadczonej kserokopii brak jest bowiem podpisu skarżącego. Wyjaśnienie więc wymagać będzie: czy, kiedy i w jaki sposób świadectwo kwalifikacji, stanowiące decyzję administracyjną zostało skarżącemu doręczone. Brak także rozważań organu w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Wskazany przez organ – art. 100 ust. 2 ustawy Prawa lotniczego - dotyczy cofnięcia i zawieszenia licencji, a więc i także świadectwa kwalifikacji. Organ nie podał wprawdzie, na jakiej podstawie przepisy dotyczące zawieszenia licencji stosuje się do zawieszenia świadectwa kwalifikacji, ale taki przepis istnieje, został przez sąd wskazany. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu: w przypadku badania prowadzonego przez Komisję lub uprawnione organy państwowe, w celu stwierdzenia czy zaistniały przyczyny określone w ust. 1 pkt 1-3, na czas prowadzenia dochodzenia Prezes Urzędu może licencję, także świadectwo kwalifikacji, zawiesić oraz zatrzymać. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie wskazał, która z przyczyn określonych w art. 100 ust. 1 ustawy zaistniała w stosunku do skarżącego. Uzasadnienie decyzji odwołuje się tylko do raportu Państwowej Komisji Badania Wypadków Lotniczych z dnia [...] lipca 2007 roku wskazujący na istotne naruszenia prawa i zasad bezpieczeństwa w ocenie odbywanego szkolenia spadochronowego. Brak jakiegokolwiek odniesienia organu, wyjaśnienia i powiązania zaistniałego zdarzenia z posiadanym przez skarżącego świadectwem kwalifikacji, dokumentem stwierdzającym posiadania kwalifikacji i upoważniającym do bycia skoczkiem spadochronowym. Zgodnie z drugim ze wskazanych przepisów jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia - art. 97 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze zabrania się: 1) wykonywania czynności lotniczych przez osobę nieposiadającą licencji lub świadectwa kwalifikacji; 2) wykonywania przez członka personelu lotniczego: a) czynności lotniczych nieobjętych jego licencją lub świadectwem kwalifikacji, b) czynności lotniczych niezgodnie z warunkami określonymi w licencji lub w świadectwach kwalifikacji. Zawieszając M. J. świadectwo kwalifikacji organ przyjął, iż skarżący takowe posiadał. Skarżący wystąpił dopiero o wydanie licencji skoczka spadochronowego zawodowego z uprawnieniami instruktora. Wszelkie nieprawidłowości wystąpiły na etapie zdobywania uprawnienia. Oczywiście, że uprawnienie ważne jest z licencją bądź ze świadectwem kwalifikacji. Dotyczy to uprawnienia przyznanego i wpisanego do licencji bądź świadectwa kwalifikacji. Stanowi o tym § 17 rozporządzenia. Uprawnienia instruktora skarżący jeszcze nie nabył. Był na etapie jego zdobywania. Drugim przedmiotem decyzji jest cofnięcie upoważnienia Prezesa ULC nr [...] do odbycia nadzorowanej praktyki lotniczej w zakresie instruktora spadochronowego dla M. J. Z ustaleń organu wynika, że skarżący wystąpił o wydanie licencji skoczka spadochronowego zawodowego z uprawnieniem instruktora i po pozytywnie zdanych egzaminach teoretycznym i praktycznym otrzymał upoważnienie do odbycia nadzorowanej praktyki instruktora spadochronowego. W aktach administracyjnych brak wniosku w tym zakresie. Cofnięcie upoważnienia do odbycia praktyki lotniczej nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego. Zarówno przepisu ustawy prawo lotnicze jak i wydane na jej podstawie, cytowane wyżej rozporządzenie nie przewidują cofnięcia upoważnienia do odbycia praktyki. Przepisy powyższe regulują cofnięcie licencji, odpowiednio świadectwa kwalifikacji jak i wynikających z nich uprawnień. Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy Prawo lotnicze, Prezes urzędu wydaje, odmawia wydania, uznaje, zawiesza uznanie, odmawia uznania, cofa uznanie, cofa, zawiesza, przywraca i zmienia licencje w drodze decyzji administracyjnej. Z treści przepisu nie wynika dopuszczalność cofnięcia upoważnienia do odbycia praktyki. Obie decyzje są lakoniczne. Odnoszą zaistniałe zdarzenie do wskazanych przepisów prawa bez żadnych rozważań prawnych. Pierwszej analizy stanu prawnego organ dokonuje dopiero w odpowiedzi na skargę. Sąd kontroluje decyzję. Ta zaś nie daje się poddać kontroli tak z uwagi na braki w stanie faktycznym jak i przede wszystkim braki w zakresie analizy stanu prawnego, mającego zastosowanie w odniesiu do zaistniałego stanu faktycznego sprawy. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do art. 7 i 77 k.p.a. Zgodnie zaś z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji (tak również: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie /w:/ wyroku z dnia 26 maja 1998 r., sygn. akt II SA 420/98, nie publik.). Zdaniem Sądu Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wydając obie decyzje dopuścił się obrazy w/w norm postępowania, albowiem nie odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób precyzyjny do wszystkich zarzutów strony skarżącej dotyczących podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz wyczerpującego zbadania sprawy. Z tej przyczyny należy uznać, iż uchybienia formalne poczynione w toku niniejszego postępowania przez organ uniemożliwiły Sądowi prawidłowe ustosunkowanie się do zarzutów skargi i wypowiedzenie się, co do zasadności podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym. Nieprawidłowości te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem w przypadku przyjęcia zasadności tezy strony skarżącej w zakresie wadliwości dokonanych przez organ ustaleń należałoby uznać, iż być może brak było podstaw do wydania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, aby rozstrzygnięcie to ocenić w sposób prawidłowy, Sąd musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich istotnych elementów (przesłanek) dotyczących przede wszystkim kwestii podnoszonych przez stronę. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do przekonania, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów stawianych przez normę zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem uzasadnienie rozstrzygnięcia organu nie zawiera pełnych wyjaśnień okoliczności sprawy w zakresie wskazanym przez sąd w powyższych rozważaniach. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stwierdzając, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, Sąd działał na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.