VI SA/Wa 310/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Pr, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2018 r. sprawy ze skargi D. B. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżoną uchwałę i umarza postępowanie administracyjne z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr 1067/2016; 2. zasądza od Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych na rzecz D. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego Uchwałą z [...] listopada 2017 r. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych odmówiło przywrócenia D. B. (dalej jako "skarżący") terminu do wniesienia odwołania od uchwały Nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z [...] grudnia 2016 r. w sprawie skreślenia z listy radców prawnych. Wydając powyższą uchwałę organ działał na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) w zw. z art. 16 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935). Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych oraz prawnych: Uchwałą z [...] grudnia 2016 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] skreśliła skarżącego z listy radców prawnych na podstawie art. 29 pkt 4a ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2016 poz. 233 ze zm.) z powodu nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż jeden rok. Uchwała była doręczana skarżącemu dwukrotnie i nie została podjęta w terminie (pierwsze awizo 22 grudnia 2016 r., drugie 20 stycznia 2017 r.). Skarżący, pismem z [...] kwietnia 2017 r. (nadanym [...] kwietnia 2018 r.), wniósł odwołanie od powyższej uchwały wraz z wnioskiem o przywrócenie wpisu na listę radców prawnych oraz umorzenie należności z tytułu składek. Uchwałą z [...] czerwca 2017 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych umorzyła skarżącemu należności z tytułu składek. Natomiast Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, rozpatrując odwołanie od uchwały w sprawie skreślenia z listy radców prawnych uchwałą Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. [...] sierpnia 2017 r. do Krajowej Rady Radców Prawnych wpłynęło pismo skarżącego zatytułowane odwołanie, będące (jak podał skarżący) uzupełnieniem odwołania z [...] kwietnia 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania. Ponadto skarżący wniósł o przywrócenie wpisu na liście radców prawnych. Wydając wspomnianą na wstępie uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych uznało, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie zasługuje na uwzględnienie. Organ stwierdził bowiem, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu o jakich mowa w art. 58 k.p.a. tzn. skarżący nie zachował 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu i nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu dokonania czynności procesowej. W skardze na powyższą decyzję, skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały. W ocenie skarżącego uchwała ta jest oparta na błędzie i zamyka skarżącemu drogę do wykonywania zawodu. Skarżący wyjaśnił, że wniósł skargę na uchwałę w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania i wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2047/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną uchwałę. W wyroku tym Sąd stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Skarżący podniósł, że zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała, w przedmiocie przywrócenia terminu, oparta jest na tym samym stanie faktycznym, co uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchwała w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu. Wobec powyższego skarżący wniósł o przywrócenie wpisu na listę radców prawnych. Z uwagi na to, że akta administracyjne oraz odpis wyroku w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2047/17 wraz ze stwierdzeniem prawomocności nie wpłynęły do organu do dnia sporządzania odpowiedzi na skargę, Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych nie uwzględniło skargi w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 poz. 1302, dalej "p.p.s.a.", jednocześnie wskazując w odpowiedzi na skargę, że po stwierdzeniu prawomocności ww. wyroku zaskarżona uchwała stanie się bezprzedmiotowa i jako taka powinna zostać uchylona przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniesiona w niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, uchwała Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z [...] listopada 2017 r. narusza bowiem prawo. Skarżący na mocy uchwały z [...] grudnia 2016 r. Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] został skreślony z listy radców prawnych. Od powyższej uchwały wniósł odwołanie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Uchwałą z [...] czerwca 2017 r. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2047/17 uchylił wspomnianą uchwałę. W tym miejscu należy podkreślić, że wyrok ten jest prawomocny i zostało w nim przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzone, że odwołanie z 20 kwietnia 2017 r. zostało złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. a Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych zobligowane będzie uwzględnić ocenę prawną zaprezentowaną w motywach wyroku i wobec terminowego złożenia odwołania od decyzji organu I instancji rozstrzygnąć sprawę co do meritum. Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Skoro w niniejszej sprawie odwołanie nie zostało wniesione z uchybieniem terminu ale w terminie brak jest podstaw do badania dalszych przesłanek z art. 58 k.p.a., warunkujących przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Organ w niniejszej sprawie naruszył art. 58 § 1 k.p.a. i w zw. z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. gdyż błędnie przyjął, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od uchwały skreślającej z listy radców prawnych. W konsekwencji powyższego postępowanie dotyczące wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jako bezprzedmiotowe winno zostać na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzone, w odniesieniu do postępowań incydentalnych dopuszczalne jest stosowanie instytucji umorzenia postępowania (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 18 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Go 948/16). Odnosząc się zaś do wniosku skarżącego o przywrócenie wpisu na listę radców prawnych, stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie skreślenia z listy radców pranych nie zostało zakończone. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, jak zostało to wskazane w wyroku z 14 grudnia 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2047/17 zobligowane jest wobec terminowego złożenia odwołania od decyzji organu I instancji rozstrzygnąć sprawę co do meritum. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i § 3 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną uchwałę i umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zaś w zakresie kosztów orzekł na podstawie art. 200 w zw. z 205 § 1 ww. ustawy.