VI SA/Wa 313/07

WyrokWSA w Warszawie2007-05-23

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Maria Jagielska, Andrzej Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy rozpatrzył sprawę zgodnie z jej przedmiotem, czy też rozpoznał inną kwestię niż ta, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy, rozpatrując odwołanie od uchwały o umorzeniu postępowania, nie ocenił zasadności tej uchwały, lecz rozpoznał sprawę wpisu na listę aplikantów radcowskich, co narusza tożsamość sprawy administracyjnej. W konsekwencji, organ nie zachował wymogu rozpatrzenia sprawy objętej decyzją organu pierwszej instancji, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej uchwały.
Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył wniosek o wpis na listę aplikantów radcowskich. Po wznowieniu postępowania, organ pierwszej instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy (Prezydium KRRP) utrzymał w mocy uchwałę o umorzeniu, jednak w uzasadnieniu rozpatrzył kwestię braku podstaw do wpisu, a nie zasadność umorzenia. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się uchylenia uchwały odwoławczej.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, stwierdza, że uchylona uchwała nie podlega wykonaniu, oraz zasądza od Krajowej Rady Radców Prawnych na rzecz skarżącego A. S. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wpisu na listę aplikantów radcowskich 1. uchyla zaskarżoną uchwałę; 2. stwierdza, że uchylona uchwała nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Krajowej Rady Radców Prawnych na rzecz skarżącego A. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uchwałą nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. z dnia [...] stycznia 2006 r., po rozpatrzeniu wniosku A. S. z dnia 31 marca 2004 r. o wznowienie postępowania o wpis na listę aplikantów radcowskich zakończonego uchwałą ostateczną nr [...] Rady OIRP w K. z dnia [...] czerwca 2002 r., wznowiono postępowanie o wpis A. S. na listę aplikantów radcowskich w tej izbie. Powyższe dokonało się po korzystnym dla A. S. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt VI SA/Wa 1792/94). Pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. organ poinformował zainteresowanego o terminie egzaminu konkursowego na aplikację radcowską, przesyłając podjętą w styczniu uchwałę o wznowieniu postępowania. W odpowiedzi, A. S. nadesłał pismo zatytułowane jako "Propozycja ugody", w którym stwierdził, że wobec tak późnego nadesłania uchwały o wznowieniu postępowania i poinformowaniu o terminie egzaminu w czasie uniemożliwiającym przygotowanie się do niego jego uczestnictwo w konkursie jest niemożliwe, proponuje zatem, aby zwrócić mu uiszczone przez niego koszty postępowania z roku 2002 i 2004. Dziekan OIRP w K. pismem z dnia 19 września 2006 r. odmówił zwrotu poniesionych przez A. S. w związku z egzaminami konkursowymi opłat, stwierdzając że poniesione opłaty nie są uzależnione od tego czy decyzja o wpisie jest pozytywna czy negatywna dla uczestniczącego w konkursie. W ślad za tym pismem, dnia [...] września 2006 r. podjęta została przez Radę OIRP w K. uchwała nr [...] umarzająca postępowanie w sprawie wpisu A. S. na listę aplikantów radcowskich. W uzasadnieniu organ podał, iż zainteresowany odstąpił od udziału w egzaminie konkursowym, co wynika z nadesłanego pisma – propozycji ugody, w związku z tym toczące się postępowanie w sprawie wpisu A. S. na listę aplikantów radcowskich stało się bezprzedmiotowe. W złożonym do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych odwołaniu od uchwały nr [...] rady OIRP w K. A. S. zaznaczył, że przesłane pismo było wyłącznie propozycją ugody, a do egzaminu nie przystąpił ponieważ został wadliwie powiadomiony o terminie egzaminu. Uchwałą nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. w przedmiocie odwołania od odmowy wpisu na listę aplikantów, na podstawie art. 33 ust. 1 i ust. 3., art. 31 ust. 2 i ust. 3 w związku z art. 33 ust. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002r. Nr 123, poz. 123 ze zm.) – dalej urp., Prezydium KRRP utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Jak wyjaśnił organ w uzasadnieniu, uwzględnienie odwołania w świetle aktualnego stanu prawnego wynikającego z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004r. (sygn. akt P 21/02) nie jest możliwe. Przytaczając wyrok WSA w Warszawie, organ wyeksponował wymóg spełnienia przez zainteresowanego aplikacją radcowską warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 2 urp. przy czym spełnieniem tego warunku nie jest samo przystąpienie kandydata do egzaminu konkursowego i udział w nim. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, A. S. domagał się uchylenia uchwały i nakazania wznowienia postępowania w sprawie wpisu na listę aplikantów radcowskich. Skarżący zarzucił, że organ wznowił postępowanie z rażącym opóźnieniem w stosunku do wyroku WSA (ponad rok), z pominięciem postępowania konkursowego w 2005 r. i wreszcie z opóźnionym doręczeniem skarżącemu uchwały o wznowieniu uniemożliwiającym przygotowanie się do egzaminu. Dodatkowo, organ potraktował pismo skarżącego stanowiące propozycję ugodowego załatwienia sporu jako odstąpienie od egzaminu. Takie działanie Prezydium KRRP narusza art. 8, art. 9 art. 12 oraz art. 145 i następne k.p.a. jak też art. 2, art. 17 ust. 1 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uznając zarzuty za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002r. poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona uchwała Prezydium KRRP narusza prawo procesowe, a zatem skarga podlega uwzględnieniu. Organ odwoławczy, jak wynika zarówno z tytułu podjętej uchwały – " w sprawie: odwołania od odmowy wpisu na listę aplikantów", jak też z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia, rozpatrzył inną sprawę, niż ta, która była przedmiotem rozstrzygnięcia pierwotnego. Przypomnieć należy, że organ I instancji dopatrzył się w działaniu skarżącego znamion czyniących postępowanie bezprzedmiotowym i na podstawie art. 105 § 2 k.p.a. umorzył to postępowanie jako bezprzedmiotowe. Organ II instancji zobowiązany był więc, rozpatrując odwołanie wniesione przez A. S., ocenić (ewentualnie wyjaśnić tę kwestię zwracając się do zainteresowanego) czy w istocie taka była wola skarżącego i następnie, w zależności od poczynionego ustalenia, albo utrzymać w mocy decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania, albo postąpić zgodnie z dyspozycją art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Tymczasem organ, rozpatrując sprawę wpisu A. S. na listę aplikantów radcowskich zupełnie nie uwzględnił faktu, że Rada OIRP w K. nie rozstrzygała w przedmiocie wpisu, lecz zadecydowała o bezprzedmiotowości postępowania, którą to kwestią organ odwoławczy nie zajął się w ogóle. W zaskarżonej uchwale sentencja nie współgra z uzasadnieniem i tytułem indywidualnego aktu administracyjnego, bowiem sentencja odnosi się do umorzenia postępowania w sprawie wpisu, a tytuł i uzasadnienie do braku podstaw do wpisu skarżącego na listę aplikantów. Organ, w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, wyjaśnił dlaczego A. S. nie mógł zostać wpisany na listę aplikantów radcowskich, a pominął całkowicie kwestię istnienia bądź nieistnienia wskazanej przez organ I instancji przesłanki umorzenia postępowania. Tym samym, organ nie zachował tożsamości sprawy objętej danym postępowaniem administracyjnym i spowodował, że rozstrzygnięta przez organ I instancji sprawa nie została poddana kontroli instancyjnej. Jak orzekł w wyroku z dnia 21 grudnia 1987 r. (IV SA 907/87) NSA przedmiotem decyzji organu odwoławczego może być jedynie sprawa rozstrzygnięta decyzją organu I instancji. Powyższe działanie naruszyło art. 15 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 129 § 1 k.p.a. co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonej uchwały przez Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymip.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O niewykonalności uchwały orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. zaś o kosztach postępowania na zasadzie art. 200 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło